003

Ngumiti si Aria nang walang inaalala hangga't maaari nang bumisita ang kanyang mga magulang at ang mga magulang ni Jayden. Mukhang tuwang-tuwa sila kahit na ang sanggol nina Aria at Jayden lamang ang kanilang nakikita mula sa likod ng transparent na salamin. Nasa incubator pa rin ang cute na sanggol. Kahit si Aria mismo ay hindi pa rin pinapayagang makita ang bata nang malapitan.

Hindi mahalaga. Ang mahalaga ay alam nilang maayos ang maliit na sanggol. Kailangan lang nito ng masinsinang pangangalaga. Lumipas na ang mga kritikal na panahon.

"Napakagwapo niya," sabi ni Elvis, buong pagmamalaking niyakap ng ama ni Jayden ang kanyang anak na nakatayo sa tabi niya. Namukadkad ang kanyang ngiti sa kaligayahang hindi mapigilan.

Paano hindi mangyayari na ang apo na pinapangarap ni Elvis ay nasa harap na niya ngayon? Talagang hindi na siya makapaghintay na mayakap ito.

"Syempre. Anak ko siya at apo mo rin," sabi ni Jayden, pinupuri rin ang maliit na sanggol, na nag-aanyaya ng tawanan mula sa kanilang lahat.

"Jayden, Aria, may pangalan ka ba para sa iyong guwapong sanggol?" tanong ng ina ni Aria na si Anne. Hindi rin naman kasing-sigla ng babae ang kanyang ina.

Nagkatinginan sina Jayden at Aria, na nakaupo pa rin sa wheelchair. Pagkaalis ni Jayden nang araw na iyon, hindi na siya muling pumunta sa ospital para bisitahin si Aria. Masyado siyang abala sa paggugol ng oras kasama si Elena at sa pag-aasikaso rin sa trabaho nito. Lumipas ang dalawang araw bago siya dumating kasama ang kanyang mga magulang at ang mga magulang ni Aria. Iyon ay dahil kailangan niya itong gawin dahil wala pa ring magandang dahilan si Jayden para hindi pumunta.

Walang oras sina Aria at Jayden para pag-usapan ang pangalan ng kanilang anak. Kahit si Aria ay naisip na wala ring pakialam si Jayden, kaya naisip ni Aria ang pangalan para sa kanyang anak. Sa kasamaang palad, hindi pa nakakahanap ng angkop na pangalan ang babae.

"Siyempre."

Hanggang sa ang sagot ni Jayden ay nagpatingin sa kanya si Aria nang maguluhan. Lumabas na nakapaghanda na ang lalaki ng pangalan para sa kanilang anak.

"Juan Mattew," patuloy ni Jayden, hindi inaalis ang tingin sa bata. Pakiramdam niya ay angkop na angkop ang pangalan para sa kanyang maliit na lalaki.

"Wow! Ang ganda ng pangalan, Jayden," sabi ni Jane, ang ina ni Jayden.

Napangiti silang lahat sa kasiyahan sa sagot ni Jayden. Pero hindi kay Aria. Sa halip, mataman siyang nakatitig kay Jayden.

"Ako dapat ang nagbigay ng pangalan sa anak ko, hindi sa kupal na iyon." sigaw ni Aria sa loob-loob niya. Hindi niya matanggap na si Jayden ang nagbigay ng pangalan sa anak niya. Bagama't hindi maikakaila na si Jayden ang ama ng bata. May karapatan din siya.

Pero pagkatapos ng lahat ng kanyang ginawa, naramdaman ni Aria na wala talagang karapatan ang lalaki. Sabihin na nating makasarili si Aria. Oo, inaamin iyon ni Aria.

***

"Kailan ka kaya makakauwi?" tanong ni Anne habang hawak ang kamay ng anak niya, na mukhang namumutla pa rin. Sa totoo lang, gustong-gusto ni Anne na samahan si Aria kapag nanganak na ito, pero nalaman lang ng babae na nanganak na pala ang anak niya ngayon.

Nagalit si Anne kay Jayden, pero dahil eksperto ang lalaki sa panghihikayat, mabilis na humupa ang galit ni Anne. Kahit wala siyang oras para samahan ito, at least alam ni Anne na maayos naman si Aria.

Kahit sinasadya ni Jayden na huwag sabihin kahit kanino ang tungkol sa kalagayan ni Aria. Gusto ng lalaki na iparamdam na nag-iisa si Aria. Ang sama talaga at iyon si Jayden sa lahat ng uri ng paghihiganti niya kay Aria.

"Hinihintay ko lang na gumaling ang kalagayan ng anak ko, Nay," sagot ni Aria, habang bahagyang nakangiti.

Umuwi na muna sina Jayden at ang mga magulang ni Jayden. Sigurado si Aria na hindi na babalik doon si Jayden, kaya kailangan niyang maghanda ng sagot kung sakaling magtanong ang mga magulang niya kung nasaan ang asawa niya. Pero sa totoo lang, nalilito pa rin si Aria kung ano ang isasagot.

Hinaplos ni Anne ang pisngi ng bata nang marahan. "Ayos ka lang ba, Aria?" tanong ng babae sa medyo nag-aalalang tono.

Natahimik sandali si Aria nang marinig ang tanong ni Anne. Halatang-halata ba na hindi siya ayos? Kahit na pakiramdam ni Aria ay itinatago niya nang mabuti ang kanyang problema.

"Ayos lang ako, Nay. Ano na?" Ginawa ni Aria ang lahat para itago ang biglang pagkataranta na biglang tumama sa kanya.

"Pero hindi naman ganyan ang itsura mo. May problema ka ba kay Jayden?"

Hindi kailanman nagkakamali ang likas na ugali ng isang ina. Kung hindi lang nag-isip si Aria ng kahit ano, sasabihin niya sana ang lahat ng ginawa ni Jayden sa kanya. Pero hindi magawa ni Aria. Masyado siyang natatakot na baka mangyari ang pinakamasamang senaryo, kaya niyakap na lang ni Aria ang kanyang ina. Nagtatago sa likod ng katawan ng babaeng nanganak sa kanya.

"Ayos lang ako, Nay. Talaga. Ayos lang ako," bulong ni Aria, habang nagsisimulang humikbi.

Naku po! Bakit pa siya umiiyak? Baka lalo lang magduda si Anne dahil doon. Ang pangit mo, Aria!

At totoo, alam na alam ni Anne na hindi maayos ang kalagayan ng anak niya. Pero bilang isang ina, hindi niya mapipilit si Aria na magkwento, lalo na kung may kinalaman ito sa bahay nila ni Jayden.

Hindi masyadong nakialam si Anne hangga't maaari. Ito ay isang bagay na hinihiling din ng kanyang mga biyenan. Hayaan ang kanilang mga anak na lutasin ang kanilang mga problema mismo. Pero kung sila ang magkukwento, hindi rin naman tututol si Anne. Ibibigay niya ang pinakamahusay na payo para sa bahay ng anak nito hangga't maaari.

"Sige, kung ayaw mong magsalita. Sana lang ay palagi kang masaya lalo na ngayong kasama mo si Juan," sabi ni Anne, habang marahang hinahaplos ang buhok ni Aria.

"Opo, ginang. Lagi ko ring inaasam ang parehong bagay," sabi ni Aria. Hindi lang iyon mga salita kundi isang panalangin na inaasahang masasagot.

Naputol ang kanilang yakapan nang marinig nila ang maingay na boses ng dalawang lalaking papalapit sa treatment room ni Aria. Boses iyon nina Jayden at Andrew, ang ama ni Aria.

Bahagya lang napangiti si Anne nang makita niyang pumasok ang dalawang lalaki. Kung nasa sitwasyon ka ngayon, parang nakalimutan ni Aria na wala sila ni Jayden sa magandang sitwasyon.

Para silang isang malaking masayang pamilya. Punong-puno ng biruan at tawanan. Malungkot na humagikgik si Aria na parang pinagtatawanan ang sarili niyang kapalaran.

"Mahal, sabi ng doktor puwede ka nang umuwi kinabukasan. Kailangan mo lang magpa-check-up linggo-linggo para sa paggamot," sabi ni Jayden, lumapit kay Aria at marahang hinaplos ang buhok ng babae.

Tumingala si Aria. Nakangiting nakayuko habang nakikita ang asawa sa lahat ng kanyang mga palabas. Siguro kung hindi alam ni Aria ang tungkol sa kabulukan ni Jayden, iba sana ang nangyari. Kung saan magpapasalamat siya nang husto na kasama niya si Jayden. Isang asawang napakabait at maalalahanin.

"Ayos lang ba ang anak natin? Makakauwi na rin siya, 'di ba?"

Tulad ni Jayden, mahusay din ang pagganap ni Aria sa kanyang papel.

"Oo, dahil anak ko siya, kailangan niyang maging matatag," sagot ni Jayden.

Sa titig ni Aria, nahalata na ni Jayden na minamaliit ng babae ang sarili niya sa puso. At iyon ang talagang gusto ni Jayden. Nasaktan si Aria sa sarili niyang laro.

"Kailangan niyang maging ganoon." May diin na sabi ni Aria.

"Pinagseselosan niyo sina mama at papa," sabi ni Andrew habang nakatingin sa masayang anak at manugang niya nang hindi alam ang tunay na nangyayari.

Biglang niyakap ni Jayden si Aria. "Alam mo bang mahal na mahal ko ang anak mo, Dad?"

kalokohan!

"Oo naman. and I'm also sure that Aria is the same way. Di ba Aria?" tanong ni Andrew. Sobrang saya ang naramdaman niya dahil pakiramdam niya ay tama siyang piliin si Jayden bilang asawa ni Aria.

Napatingin ang dalawang lalaki kay Aria na humihingi ng mga sagot. Sa isang malabong ngiti, dahan-dahang tumango ang babae. Masaya silang ngumiti, pero hindi kayang lokohin ni Anne ang lahat ng iyon. Mas kilala niya ang kanyang anak kaysa sinuman.

Hindi totoo ang ngiti na pinalalabas ni Aria. May kung anong pilit niyang itinatago sa likod ng ngiting iyon.

"Aria, paano kung manatili ka kina mama at papa sa mga susunod na araw?"

At hindi magagawa ni Anne na panoorin ang kanyang anak nang ganoon. Kailangan niyang malaman. Bagama't kailangan niyang manatiling matiyaga sa paghihintay na si Aria na mismo ang magsabi ng lahat.

"Bakit bigla mong gustong tumira si Aria kina mama at papa?" Nagtatakang tanong ni Jayden.

"Na-miss ko talaga si Aria. Kung tutuusin, hindi madali ang pagiging bagong ina. Tuturuan ko si Aria kung paano mag-alaga nang mabuti ng baby," ani Anne. Iyon ang pinaka-makatwirang dahilan. "How about it, Aria. Gusto mo bang tumira sa akin?" tanong ni Anne na nakatingin kay Aria na umaasa. Sana hindi tumanggi si Aria.

At parang kasama niya ang dyosa ng swerte ay agad namang tumango si Aria. "Oo naman ma'am." Napatingin tuloy si Aria kay Jayden. "How about it, Jay. Okay lang ba kung titira ako sa mama ko sa mga susunod na araw??" tanong ni Aria na may nakakaawang mukha.

Malas!

Walang ibang pagpipilian si Jayden. Kung tumanggi siya, anong dahilan ang dapat niyang ibigay? Lalo na kung magtatanong ang kanyang mga biyenan. Huminga ng malalim si Jayden bago gumawa ng bahagyang pilit na ngiti.

"Okay. Kung yan ang gusto mo," sagot ni Jayden sa wakas.