004

Sa loob ng halos isang linggo sa bahay ng kanyang mga magulang, ni minsan ay hindi nakarinig si Anne ng reklamo mula kay Aria tungkol sa kanilang tahanan ni Jayden. Gaya ng naisip niya.

Ako lang ba ang masyadong paranoid? naisip ni Anne. Nang makita kung gaano kasaya si Aria habang inaalagaan si Juan, nagduda siya kung may problema ba ang bata.

"Siguro ako lang ang masyadong nag-aalala," bulong ni Anne, habang patuloy na naglalakad papasok sa kwarto ni Aria.

"Nay, tingnan mo. Karapat-dapat na ba ako sa titulong ina ngayon?" tanong ni Aria, nakangiti nang may pagmamalaki habang tinatapos niyang bihisan si Baby Juan. Labis siyang nasiyahan dahil sa wakas ay maalagaan na niya nang maayos si Juan. Simula sa pagpapaligo kay Baby Juan hanggang sa pagsusuot ng mga diaper at damit, nagawa ito ni Aria nang mag-isa nang walang tulong mula sa kanyang ina.

Kahit ilang araw pa lang ang nakalipas, talagang takot na takot si Aria. Kahit hawak niya si Baby Juan, takot pa rin siya. Natatakot si Aria na baka masaktan ang kanyang anak. Pero, tingnan mo ngayon. Ginawa niya nang maayos ang lahat.

"Napakaswerte ni Juan na magkaroon ng isang ina na katulad mo, Aria," sabi ni Anne, na lalong nagpatingkad sa ngiti ni Aria.

"Totoo ba?"

"Oo, mahal kong anak."

Agad na niyakap ni Aria nang mahigpit ang kanyang ina. Tuwang-tuwa siyang natuto ng maraming mahahalagang aral sa pag-aalaga kay Juan. Bukod doon, tungkol sa kanyang mga problema sa bahay, ayaw sabihin ni Aria sa kanyang ina, ngunit ang sinabi ni Anne ilang araw na ang nakalipas ay hindi na niya masabi pa.

"Kumusta ang kalagayan ng kumpanya ng aking ama?" mahinang tanong ni Aria.

"Simula nang sumali sa kumpanya ng iyong asawa, maayos na ang takbo ng negosyo ng iyong ama. Nagawa pa nga ng iyong ama na dagdagan ang suweldo ng kanyang mga empleyado sa susunod na buwan," sagot ni Anne na may nakangiting mukha na hindi maitago ang kanyang kaligayahan.

Hindi alam ni Aria kung paano magre-react. Masaya siya dahil gumaganda na ang negosyo ng kanyang ama, ngunit sa kabilang banda, nangangahulugan ito na mas magiging malapit si Aria kay Jayden. Tulad ng gusto ng lalaki.

Kaya paano nakipaghiwalay si Aria kay Jayden?

"Ano na, Aria?" tanong ni Anne.

Umiling si Aria nang dahan-dahan, habang nagpapakita ng isang bahagyang ngiti. "Naaalala ko. Gusto ko lang malaman." Wala na ang pag-asa ni Aria na mahiwalay kay Jayden sa malapit na hinaharap.

"Sa tingin ko kailangan ko pang magtiis nang kaunti," halos hindi marinig na bulong ni Aria. Oo, totoo iyon dahil wala nang ibang pagpipilian si Aria.

"Magandang hapon!" bati ng isang tao, dahilan para humiwalay ang dalawang babae sa kanilang yakap at lumingon sa pinanggalingan ng boses.

Huminga nang mabilis si Aria. Nang sandaling makalimutan niya ang kanyang mga problema, lumapit ang lalaking may kayumangging buhok na parang sinasabi kay Aria na hindi niya ito bibitawan nang ganoon kadali. Ang lalaking iyon ay palaging lilihim sa kanya.

"Magandang hapon, Jayden," sabi ni Anne na lumapit sa kanyang manugang. Niyakap niya ito nang mahigpit at saka dinala kay Aria na tumingin sa kanya nang may pagsang-ayon.

"Kumusta ka ngayon, mahal?" tanong ni Jayden pagkatapos niyang halikan si Aria nang maikli sa noo. Ang lagi niyang ginagawa kapag pumupunta siya roon.

Walang pakialam si Jayden sa naiinis na tingin ni Aria. Sadya ngang inisin at inisin ng lalaki ang babae. Isipin mo na lang na paghihiganti ito ni Jayden. Pero simula pa lang ito.

Akala ni Aria ay hindi na pupunta si Jayden at mag-aalaga sa kanya tulad ng ginawa niya sa ospital. Pero mali pala si Aria. Araw-araw ay dadalaw ang lalaki sa kanya at titira pa nga sa kanya doon.

Tulad ng dati, palaging ginagampanan ni Jayden nang maayos ang kanyang tungkulin. Ang pigura ng pangarap na manugang ng kanyang pamilya.

"Ayos lang ako." Bago ka dumating at sirain ang lahat. Naiinis si Aria sa kanyang puso.

"Salamat naman. Dahil ngayon gusto kitang umuwi," sabi ni Jayden.

"Ano?"

"Bakit parang gulat na gulat ka, mahal?"

Tumingin si Aria sa kanyang ina at bahagyang ngumiti. "Ayos lang," mabilis niyang sagot saka tumingin sa ibaba.

Lumapit si Jayden kay Anne. "Ayos lang ba kung iuwi ko si Aria ngayon?" tanong ni Jayden sa medyo mapanghikayat na tono. Ang talino talaga ng lalaking 'yan pagdating sa panghihikayat ng isang tao.

Tiningnan muna ni Anne si Aria bago tumango. "Syempre naman. Wala na akong karapatang panatilihin pa siya rito," sabi ni Anne.

"Salamat po, ma'am. Sigurado akong kaya na ni Aria na alagaan si Juan nang mag-isa mula ngayon," sabi ni Jayden na may pagtatagumpay na nakatingin kay Aria. Dahil sa wakas ay maiaalis na niya si Aria doon.

***

Walang umiimik habang naglalakbay. Si Aria ay abala kay Juan habang si Jayden ay abala sa pagmamaneho ng kotse. Talagang pinaghihiwalay sila ng mga pader na itinayo nilang dalawa sa kanilang relasyon bilang mag-asawa. Para silang mga estranghero sa iisang kotse.

Pag-uwi niya, hindi agad bumaba si Aria para pumasok sa loob. Ang anino ng masakit na gabing iyon ay patuloy na bumabagabag kay Aria. Kung may nangyari sa sanggol nang gabing iyon, malamang ay pinatay niya si Jayden gamit ang sarili niyang mga kamay. Mabuti na lang at maayos ang kalagayan niya at ng sanggol.

Dahan-dahang huminga si Aria habang tinitingnan ang bahay. Tila may sarili siyang trauma sa bahay na iyon. At sa kasamaang palad, kinailangan niyang manatili roon nang hindi alam kung gaano katagal.

"Bababa ka ba o hindi?" tanong ni Jayden na nasa labas na ng kotse.

Tumingin lang si Aria sa paligid sandali bago lumabas ng kotse. Huminga nang malalim ang babaeng may kargang sanggol bago sumunod sa mga hakbang ni Jayden papasok sa bahay.

Parang napakabigat ng bawat hakbang. Gayunpaman, ang iyak ng sanggol sa kanyang mga bisig ay tila nag-udyok kay Aria na pumasok agad. Marahil ay nagsisimula nang makaramdam ng lamig si Baby Juan.

Pagdating niya sa loob, masigla siyang sinalubong ng mga katulong. Lalo na si Tara, isang 22 taong gulang na babae, ang pinakamalapit na katulong kay Aria.

"Nasa bahay na si Ginang Aria!" sabi ni Tara nang may ngiti sa kanyang mukha. Bahagyang ngumiti si Aria. "Puwede ko ba siyang buhatin?" tanong ng babaeng nakatingin kay Juan. Tila sabik na sabik si Tara na makita nang malapitan ang guwapong anak ni Aria.

"Sige," sagot ni Aria, sabay abot kay Juan kay Tara. Gayunpaman, si Tara ang mag-aalaga kay Juan at tutulong kay Aria.

"Gusto ko nang magpahinga," bulong ni Aria, balak sanang pumunta agad sa kanyang kwarto ngunit pinigilan ni Jayden ang mga hakbang ni Aria.

"Ano iyon?" tanong ni Aria, nalilitong nakatingin sa kanyang kamay na hawak ni Jayden.

"Ang kwartong iyan ay naging kwarto na namin ni Elena. Maaari mo nang gamitin ang guest room mula ngayon," sagot ni Jayden, na nagpanganga kay Aria sa hindi makapaniwala sa narinig.

Ano ang sinabi niya?

Kwarto niya at ni Elena.

"Maligayang pagbabalik, Aria!"

Ang babaeng nabanggit lang ang pangalan ay lumitaw mula sa likuran ni Jayden, niyakap at hinalikan pa si Jayden sa pisngi.

Napahagikgik nang bahagya si Aria. Kay walanghiya ng dalawang taong nasa harap niya. Nandito pa nga si Tara at ilang katulong, pero hindi sila nag-aatubiling umarte sa mga intimate scene. Oh Lord.

"Ano ba 'to, Jayden? Hinayaan mo bang tumira ang babaeng ito sa bahay namin?" tanong ni Aria habang nakaturo sa babae.

"Anong sabi mo? Bahay namin?" mahinang natawa si Jayden. "Bahay ko ito. Huwag mo akong intindihin nang mali. Kaya ako ang bahala kung sino ang dadalhin ko rito. Pati si Elena," patuloy niya.

"Oo, totoo iyan. Isa pa, dapat sana ay dito ako tumira," dagdag ni Elena. "Pero kinuha mo. Pero ngayon ay nabawi ko na ang mga karapatan ko," patuloy niyang nakangiti nang malapad.

Tiningnan ni Aria si Jayden na puno ng pagkadismaya.

Sa kanya ang bahay?

Hindi ba't regalo sa kasal nilang dalawa ang bahay mula sa mga magulang ni Jayden?

Huminga nang malalim si Aria. Ngayon alam na niya ang layunin nito sa pag-uwi sa kanya. Gusto niyang ipakita na nabihag na niya ngayon si Aria sa pamamagitan ng pagdadala ng kanyang kerida para tumira kasama nila.

Mariin na pinigilan ni Aria ang kanyang mga luha. Hindi niya maaaring magmukhang mahina sa harap nila. Dahil naniniwala siyang iyon ang gusto nina Jayden at Elena. Kahit na hindi na ito matiis ni Aria.

"Bahala na kayo!" sabi ni Aria habang paalis doon. Kasunod si Tara sa likuran niya.

"Mrs. Aria!" mahinang tawag ni Tara pagkarating nila sa kwarto.

"Pakiusap, Tara. Pwede mo ba akong iwan?" tanong ni Aria habang nakatalikod kay Tara. Hindi lang sa harap ng dalawang taong ito, ayaw ding ipakita ni Aria ang pinakamahina niyang panig kay Tara.

"Opo, Miss." Napilitan si Tara na pumayag sa kahilingan ni Aria kahit na ayaw talaga ng babae. Pagkatapos ay inihiga niya si Baby Juan sa kama at saka lumabas ng kwarto, naiwan si Aria na umiiyak.

May mahinang tunog ng tawanan mula sa labas ng kanyang kwarto. Tila kinukutya ng mag-asawa si Aria na umiiyak mag-isa sa kwarto. Naupo si Aria habang nakasandal sa kama. Niyakap ang kanyang mga tuhod para hindi marinig ang tunog ng kanyang pag-iyak.

Gusto nang umiyak ni Aria. Itapon lahat ng kanyang sakit ng puso. Pero para lang iyon sa ngayon. Pagkatapos noon, hindi na hahayaang matalo muli si Aria.