MasukKuyom na kuyom ang kamao ko nang maupo ako sa couch, 'di kalayuan sa kinaroroonan ng dalawang lalaki. Medyo gulat at hindi pa rin makapaniwala akong nakatingin sa kanila.Ang plano kong pag-iwas kay David habang buhay ay mukhang malabo na itong mangyari. Lalo na ngayon na kitang kita ko kung paano sya mag-ingay sa harap ni Riel. Tawang-tawa pa ito habang nagkukwento sa tahimik ngunit sumasabay din kahit papaano na halimaw.My plan to pretend he never existed was completely gone. Just like that.Sinubukan kong ituon na lang ang atensyon sa pagkaing nasa harapan ko. Mamaya na raw si Riel kakain since may bisita pa sya. Pero kahit anong focus ko sa pagkain, kung dinig na dinig naman sa buong paligid ang tawa ng hayop, napapalingon pa rin ako sa gawi nila.Sumilay ang kakaibang kaba sa dibdib ko. Ang isiping iisa na naman ang mundong ginagalawan namin ni David ay nagdudulot sa akin ng kaunting kilabot. At oo, pinakilala na sya sa akin ni Riel bilang family friend daw nila sya, kanina sa l
"David."Nanlilisik ang mata kong lumingon sa kanya. Ang loko, kumagat pa sa labi para kunwari itago ang nakakaasar nyang ngisi. Akala mo naman ikinaguwapo nya lalo."Ano'ng ginagawa mo-" natigilan ako.Right. What a great timing.Hindi ko na naituloy ang tanong nang matanaw ko mula sa likuran nya ang papasok na pigura ni Riel. Nagtama ang mata namin ng halimaw nang mapabaling ang tingin nya sa gawi ko.Kahit ilang pulgada ang layo nya sa akin, klarong-klaro sa paningin ko ang pagkunot ng kanyang noo nang sunod nyang malingunin ay ang tuwang-tuwa sa harap ko, na si David.Ni hindi ako binigyan ng Panginoon na huminga man lang. Mabilis na nagmartsa palapit sa akin ang halimaw."Riel, bro!"Gulat akong napatingin kay David nang salubungin nya si Riel. Nakaawang pa ang isa nitong braso, na sa hula ko ay para makipag-apir sa halimaw."I'm not your brother, asshole," suplado syang nilagpasan ni Riel.Tumigil ang halimaw sa harap ko. Kung kanina ay mukhang masama ang timpla nya, ngayon na t
Bawat ulos niya ay mas lalong lumalim, mas naging matindi, na para bang gusto niyang ipinta ang sarili sa bawat hibla ng pagkatao ko.Habang tumatagal, mas lalong lumalalim nang lumalim ang pagbayo nya sa akin. Pati ang hawak nya sa aking baywang ay humihigpit. Para bang gusto niyang ipaalala sa'kin na kanya lang ako.Na walang ibang pwedeng humawak sa'kin nang ganito. Walang ibang pwedeng umangkin sa'kin kun'di siya lamang."Riel..." napasinghap ako, nanginginig ang boses ko sa pagitan ng mga ungol.Pero hindi siya tumigil, hindi niya ako pinakawalan. Mas lalo lang nya diniinan ang mga galaw kaysa sa kanina."You're only mine, Alina... mine only," halos pabulong nyang sabi malapit sa aking tainga.Tumigil sya saglit upang igiya ako patalikod. Ito ang paborito nyang posisyon, na hindi ko kayang tanggihan.Sa isang madiing ulos, halos mapaliyad ako. Ang init ng katawan niya ay bumalot na sa'kin, pinupuno ang bawat parte ko hanggang sa wala na akong maramdaman kun'di siya lang.Ramdam k
Ilang beses kong kinombinse ang sarili na kailangan ko nang umalis, gayung may kalayuan pa ang school. But despite my best efforts, my body betrayed me.Mas lalo ko pang dinidiin ang katawan sa kanya. As our lips met once again, the world outside seemed to disappear. Lumalim nang lumalim ang halik na pinagsasaluhan namin. Uhaw at pananabik sa isa't isa.In the heat of the moment, my bag slipped from my shoulder, hitting the floor with a soft thud, but neither of us paid it any mind.Gamit ang mabilis nyang kamay, mabilis nyang naitaas ang suot kong damit. Tuluyan na ngang lumantad sa kanya ang aking bra. Saglit nya itong sinipat bago ako itinaas at kinarga papunta sa ibabaw ng kanyang lamesa.My breath caught in my throat as he carefully positioned me. His hands steady as they settled on my waist.Sa sandaling iyon, naramdaman ko ang pagtigil ng aking mundo, at sya lang ang nakikita. Sa paraan ng paninitig nya sa akin, masasabi kong katulad ko, punong-puno na rin ng sensasyon ang kany
Tumagal kami sa ganoong posisyon. Nakakandong at ginawang unan ang malapad nyang balikat. Akala ko nga ay may pagkakataong hahalikan na nya ako, pero wala.Hinayaan nya lang ako sa aking posisyon. Ang kamay nya ay nakayakap sa akin bilang suporta sa posisyon ko. May pagkakataon pa na marahan nyang tinatapik ang bandang balikat ko na parang hinihele. Kasalanan nya talaga kapag ako'y hulog na hulog na sa kanya.Kung hindi lang nag-lunch time ay hindi ako aalis sa kanyang hita, kaso naalala kong may kailangan pa pala akong ipapermang clearance. Tapos na rin naman ang inaalala ko dito kaya may oras pa ako para humabol sa school."I'll head to school now," I said, giving him a small smile as I started to gather my things.Kumunot ang noo nya. "I thought you were staying here all day."I paused, taken aback by his reaction. May bahid kasi ng pagtatampo ang kanyang ekspresyon ngayon. Siguro in-expect talaga nyang sasamahan ko sya dito hanggang pag-uwi."Akala ko rin," sagot ko. Sinakbit na s
Nanatili ang mata ko sa pintuan, tila nakikita ko pa doon ang pigura ni Isabella bago tuluyang lumabas. Ni hindi ko napansin kanina na buntis pala sya. Kung makapang-asar kasi sa halimaw ay parang wala syang iniindang problema."You're... heartless," wala sa sarili kong sabi.Nilingon ko si Riel at pinanlisikan ng mata."You are really heartless," ulit ko. This time, buong-buo na ang pagkakasabi ko.Napabuntong-hininga sya. "Baby, I'm not.""You're not?" balik kong tanong sa kanya. Tunog sarkastiko at may halong inis ang boses ko. "Then why not just do whatever she's asking you to? What's stopping you?"Muli syang bumuntong-hininga, tila naubusan ng pag-asa. Maya-maya ay tumayo sya at lumapit sa akin. Pinaharap nya ang aking upuan sa kanya. Bahagya syang yumuko upang pantayan ang nanlilisik ko pa ring mata.Hinawakan nya ako sa kamay. Marahan nya itong hinaplos, saka ako ginawaran ng ngiti. Sa isang paganito nya lang, wala na. Talo na naman ang pinaglalaban ko."I'm not heartless, Ali
"You don't have to be embarrassed, Ms. Reyes. It's not every day that someone like you asks me for money."His expression softened just a little, a hint of amusement playing at the corners of his mouth. It was as if he found the situation strangely amusing. Tumayo siya at lumapit sa isang lamesa,
Dear Alina, We are pleased to inform you that you have been shortlisted for an interview at Alcantara Group. We would like to schedule a meeting at your earliest convenience. Best regards, HR Team, Vanguard Architects & Associates. Nakatitig lang ako sa email, pilit inaalala kong kailan ba ako n
The dress I chose was simple. A black, knee-length number na nabili ko pang naka-sale, dalawang taon na ang nakalipas. Nasuot ko na 'to noong kasal ng pinsan ko. Outfit repeater ang gaga. I paired it with heels that pinched my toes and a clutch bag I hadn't used since graduation.Ilang beses kong s
Naging mabilis ang takbo ng mga sumunod na araw. Kung noong una ay nangangapa pa ako sa daloy ng trabaho sa Vanguard, ngayon ay unti-unti na akong nasasanay sa ingay ng mga plotter, sa amoy ng kape sa umaga, at sa parang walang katapusang pagre-revise ng floor plans. Martes pa lang ay isinabak na







