Kabanata 7:

Hindi nagtagal ang naging byahe namin. Siguro mga isang oras din bago nag-slow down ang kotse at tumigil mismo sa tapat ng isang napakalaking bahay.

Mali. Sa harap namin, hindi lang tipikal na malaking bahay. It was a massive mansion. Palace.

Not just big. Not just luxurious.

It was breathtaking.

Ilang segundo akong napatitig, ayaw pa rin mag-sink in sa akin ang laki nito.

Sinong mag-aakala na nand'yan lang sa loob si Ate. For real?

Teka nga lang. Paano kung tama nga ang hinala ni Mama na baka nagkakamali lang itong Riel at hindi naman talaga ang Ate ko ang gusto nitong pakasalan? Na namali ng bahay ang napuntahan?

Seryoso, pagmamay-ari 'to ng magiging asawa ni Ate Alina?

Like, was he sure? Because, hello? This guy wasn't just rich. He was obscenely wealthy. Tiwala naman talaga ako na sobrang ganda ni Ate, na hindi imposible na may magkagusto sa kanya na ubod ng yaman... pero, hindi ba nasobrahan naman ata sa yaman ang Riel na ito?

Patay na talaga kapag wala pala d'yan si Ate. Paano kami niyan uuwi ni Mama?

Paulit-ulit kong iniling ang ulo, winaksi ang mga negatibong naiisip.

Pero ganoon pa rin, gulat akong napatingin kay Mama nang lumabas na kami sa kotse. She looked just as overwhelmed as I felt. Mukhang pareho lang kami ng naiisip.

My breath hitched as I took in the full grandeur of the mansion.

High stone walls surrounded the estate, standing tall and imposing, as if guarding the incredible wealth within.

Ganitong bahay ang nai-imagine ko lagi, kung saan ako maninirahan kasama ang magiging ama ng mga anak ko.

Ang mismong mansyon ay isang obra maestra ng arkitektura. May matatayog at eleganteng mga poste sa harapan, sumusuporta sa mga balkonahe, na nakatanaw sa malawak na hardin. Matatayog ang mga bintana, tipong kasya ang isang buong sasakyan sa bawat isa nito.

The white marble steps leading up to the grand entrance were polished so perfectly they reflected the light, making the whole place seem almost unreal.

Nagsusumigaw ng salapi, kapangyarihan, at karangyaan sa buhay, ang buong mansyon.

Totoo talagang pakakasalan ng may-ari nito ang Ate?

This level of wealth was insane. Wala na akong masabi.

Nakatitig lang ako sa mansyon nang biglang dumaan sa harap ko si Renzo. Napasunod ang mata ko sa kanya nang makita kong dala-dala na naman nya ang mabigat kong maleta. Katulad kanina, walang lingo-lingon sa akin, tila para akong hangin na hindi nakikita.

Nakasunod lang ang tingin ko sa kanya nang dumiretso sya ng pasok sa may grand entrance ng mansyon, papasok sa loob.

Kung hindi pa ako marahan na siniko ni Mama, hindi ko mapapansin na nakatitig na pala ako sa lalaki.

"Halika na. Ano pang tinatayo tayo mo d'yan?"

Tinanguhan ko si Mama. Kakatitig ko sa hambog kanina, tuloy, nahuli ako sa pagpasok. Nauna nang pumasok sa loob ng mansyon si Mama. Nasa hambaan pa lang ako ng pintuan nang makasalubong ko si Renzo. Palabas sya.

Sandali lang nya ako tinapunan ng tingin. Pagkatapos nun ay basta na lang nya ako nilagpasan. Kanina pa nya ini-etsapwera ang beauty ko. Napakabastos talaga sa dyosang tulad ko.

Suminghap ako at pinakalma saglit ang sarili.

Sinipat ko muna si Mama, at nang makitang wala sa akin ang atensyon, mabilis akong tumalikod para sundan si Renzo.

Naabutan ko syang papasok sana sa SUV na pinanggalingan namin kanina. At bago pa sya tuluyang makapasok, mabilis ko na syang tinawag.

"Renzo!"

I made sure my voice sounded urgent enough without overdoing it.

He stopped and turned to face me. Awtomatik na nagsalubong ang mga kilay nya nang makita ako. Hindi nya ata inaasahan ang pagsunod ko.

Tumayo ako sa harap nya. Wearing my tight, short dress that perfectly hugged my figure, slowly, I ran my fingers down my stomach before resting my hands behind my back. Isang kalkuladong galaw na madalas kong gamitin sa isang lalaki upang sila ay maakit.

But not from him.

Nanatili ang tingin nya sa mukha ko. Ni hindi bumaba sa leeg ko ang mga mata nya.

Namura ko ang sarili dahil sa kawalan ko ng epekto sa kanya. Seryoso, ganoon ba ako kawalang dating para sa kanya?

Still, I forced a sweet smile. "Thanks for carrying my suitcase earlier. Sobrang bigat pa naman nun."

Hindi ako kailanman nagpasalamat sa isang lalaki. Ngayon lang talaga. At syempre may rason kung bakit. And that to shove his stupid 'kid' comment right back in his face.

"You're welcome," aniya sa kaswal na tono.

Wala man lang kalambing lambing sa katawan. Isang tango lang.

Bigla akong na-alarma nang talikuran nya agad ako. No, no, no. Hell no.

"Wait," I said, grabbing his wrist.

Kitang kita ang pagsimangot nya nang lingunin nya ulit ako. He looked at me like I was an annoying kid asking for candy, and that irked me more. The thought made my eye twitch.

Ewan ko na lang kung mapanatili pa nya ang ekspresyon na 'yan sa gagawin kong 'to.

"Um..."

Nagkunware akong nahihiya, may pakagat-kagat pa ako sa labi, kahit gustong gusto ko na humalakhak sa tuwa dahil nahihimigan ko na ang paparating na tagumpay.

"Can you stop treating me... like a kid? Or at least stop calling me one?"

Mas lalong nadipina ang pagkakasimangot nya.

"Why wouldn't I? Unless... you'd rather I call you my little sister?" His voice was flat, serious.

Gumuhit sa aking labi ang kanina ko pa pinipigilang ngisi. May paganiyan ka pang nalalaman, ha.

Tumitig ako sa mata nya. Mayamaya ay lumapit pa lalo ako sa kanya, na hindi tinatanggal ang mata sa kanya. Suot ang nanatili kong ngisi, inabot ko ang isa nyang kamay at ipinatong ito sa mismong dibdib ko.

Hindi lang simpleng pagpatong dahil sinigurado ko na madadakma ng kanyang kamay ang lambot ng aking suso.

As expected, he froze, his entire body going rigid. Bahagyang umawang ang bibig nya sa gulat, at hindi nagawang makapagsalita. Pinigilan kong matawa kasi hindi pa ako tapos.

Nasa ganoong ayos pa sya nang sunod na inabot ng isa ko pang kamay ang bukol sa gitna ng kanyang pantalon. Saka lang sya natauhan nang marahan ko itong pinisil.

"What the fuck!"

He jerked back so fast, it was almost comical. His face was a mixture of horror and disbelief as he stumbled a step away from me.

Mas lalong lumawak ang ngisi sa labi ko.

"Now tell me, does a kid have breasts like mine?" I let my gaze drop pointedly before meeting his wide eyes again. "And does a little sister casually grab her older brother's dick?"

Hindi sya nakasagot. Gulat pa rin sya sa nangyari. Bago pa sya nahimasmasan ay tinalikuran ko na sya, at patakbong bumalik sa loob na hindi sya nililingon.