LOGINCRISTIANNA’S POV“Are you wondering kung sino ‘yung humarang sa atin kanina?” tanong ko kay Rocky habang pinapatuyo niya ang buhok ko sa vanity. This time, dito naman kami sa kwarto ko matutulog nang magkasama.“I actually am, pero hindi ko na iyon masyadong iniisip,” sagot niya.“Ako kanina ko pa iniisip habang naliligo ako.” Napanguso ako. “Ang random naman kasi niya. Sino ba ang matinong tao ang biglang manghaharang para lang sabihin na may kahawig akong kaibigan niya? Tapos hindi naman nilinaw ‘yung detalye.”“Don’t think too much of it. It’s probably not even worth it,” he quietly dismissed as he turned off the blower. Kinuha niya ang hairbrush at sinimulang suklayan ang buhok ko.Napangiti naman ako habang pinagmamasdan ang repleksyon niya sa salamin.“You're getting the hang of it.”His forehead knotted, not bothering to spare me a glance as he concentrated on my hair like it was a criminal case he needed to solve.“Of what?”“Of taking care of me,” I chuckled. “Nasasanay ka ng
ROCKY’S POVThe entire pro-bono ball consists of me socializing with other attorneys, talking to some businessmen who might be my potential clients, and dragging Cristianna away from Velasquez’s secretary.Hindi ko alam pero ayaw niya rin talagang tantanan ang babae kahit na sinabihan kong huwag niya na lang patulan.“Naiinis ako, Rocky. Hindi ko kayang palagpasin ‘yung mga ganyang bagay,” sabi niya lamang sa tuwing sinasaway ko siya.Napapailing na lang ako bilang sagot sa kanya. Kahit papaano ay natutuwa naman ako dahil marunong siyang depensahan ang sarili niya laban sa ibang tao. Naiinis lang ako dahil nagpapadala siya sa pang-aasar noong babae tapos kay Velasquez na wala namang ginagawa para patigilin ang sekretarya niya.I scoffed under my breath. Palibahasa kay ay nag-eenjoy siya kung paano lumingkis sa kanya ang babae at kung paano halos idikit na nito ang dibdib nito sa braso niya.“Nakakainis. Akala mo kung sinong mala-anghel ang itsura, ubod naman ng itim ang budhi,” reklam
CRISTIANNA’S POV Mabilis kong kinuha ang papel kay Rocky na ikinagulat niya. “Hey. What did you do that for?” sita niya. “This is obviously an error. Hindi na dapat pa pagkaabalahan ng oras,” palusot ko ngunit hindi ko naitago kung paano humigpit ang pagkakahawak ko rito. “Do you know something about that letter?” he asked. It was just a simple question, a curious one, but it felt like he was suspecting me. “How could I? Ngayon ko lang naman ‘to nakita.” Tila gusto kong palakpakan ang sarili ko nang hindi ako mautal sa harap niya. Alam kong hindi ako makakalusot sa kanya kapag nabulol ako kahit isang beses. He's an excellent lawyer. Malamang kaya niyang paghinalaan kahit maliit na kilos. “Then, paano napunta sa atin?” I shrugged immediately—almost defensively. “Baka nga nagkamali lang,” giit ko. “At saka halata namang error lang ‘to dahil wala naman talagang nakasulat kung hindi logo lang.” “It’s from Canada,” he stated in a matter-of-fact tone. “Don't you think that means s
CRISTIANNA’S POV Pro-bono ball. Bukas na ang araw na hinihintay ng buong law firm—maliban kay Rocky na ayaw sa mga social gathering gaya nito. Syempre excited ako dahil bukod sa first time kong umattend sa mga ganito, nasasabik din akong kumilala ng mga bagong tao. Kahit papaano ay gusto ko rin i-enhance ang socializing skills ko, ‘no. Maaga ang naging labas namin sa opisina para raw makapaghanda ang mga dadalo bukas. Kami naman ni Rocky ay diretso uwi na rin dahil dumating na raw ang gown at suit na susuutin namin bukas. Mas lalo tuloy akong nae-excite! “I never thought you’d be excited for this one, langga,” komento ni Rocky habang bumabyahe kami pauwi. Bumaling naman ako sa kanya na may ngiting halos labas na ang gilagid. “Oo naman! First time ko rin kasi at gusto ko ring makipag-socialize. Nakakasawa rin kaya ‘yung opisina-bahay lang ang lakad natin araw-araw.” His eyebrows knotted and glanced at me. “Then, you should’ve told me para naman nakakagala tayo kahit papano.”
CRISTIANNA’S POV“I told you, Rocky, wala nga.”Marahas akong napabuntong-hininga habang naglalakad papasok ng bahay. Hinayaan ko lang siyang sumunod sa akin.“You looked bothered after that call, langga. Don't tell me that it’s nothing because I know you,” he argued.Hinila niya ang kamay ko nang akmang aakyat na ako at pinaharap sa kanya. Nagsalubong naman ang mga kilay ko.“Ano bang gusto mong sabihin ko?” I spat frustratedly.“The truth,” he insisted. “What was that call about, huh? Did someone threaten you? May nagbanta ba sa akin at ikaw ang nakasagot ng tawag? What? Tell me because I’m getting worried here.”“Wala nga, Rocky,” mariin kong sambit. “Ilang beses ko pa ba dapat ulitin sa ‘yo? Wala lang ‘yun. Baka nagkamali lang ng landline.”“'Baka nagkamali’?” he echoed, scoffing. “So, there was really something about that call. Anong sinabi ng caller? Was it about us?”Napahawak ako sa sintido ko dahil sa frustration na nabubuo sa akin. Ayaw kong makipagtalo kay Rocky dahil alam
CRISTIANNA’S POVHanggang sa opisina ay hindi pa rin ako makapag-focus nang maayos dahil sa tawag na natanggap ko kanina. Pagkatapos ko kasing sabihin na wala si Mom Mary ay mabilis na ibinaba ng babae ang tawag.Base sa pagkakarinig ko, galing daw siya sa Correctional Services mula sa Canada. Pasimple ko iyong ni-research sa cellphone ko habang bumabyahe papunta sa opisina at nakita ko na kulungan iyon. Hindi rin naman lingid sa kaalaman ko ang murder case na sinampa ni Mom laban sa suspek na pumatay sa mga magulang ni Rocky.Ang lubos na ipinagtataka ko lang ay kung bakit bigla itong tumawag, at sa dinami-daming numerong tatawagan ay sa landline pa ni Rocky.Iniisip ko tuloy kung ano ang pwedeng mangyari kung sakaling si Rocky ang nakasagot ng tawag. Wala pa naman siya kaalam-alam sa murder case na iyon.Napabuntong-hininga ako nang malalim. Kanina pa ako nakatitig sa computer ko pero hindi ko ito magalaw-galaw. Dapat ay gumagawa ako ngayon ng invitation para sa darating na pro-bono
CRISTIANNA’S POVI blinked rapidly. Once. Twice. Thrice. I lost count. Ang alam ko lang ay mabilis ang pagkurap ko noong oras na iyon dahil inaaninag ko kung si Rocky pa ba ang nasa harap ko o isang engkanto na.I laughed. I unexpectedly laughed, but it was obvious how fake it was. Ang plastic paki
CRISTIANNA’S POV Having Rocky in my life feels surreal. Hanggang ngayon ay hindi ko pa rin lubos maisip na ang pinapantasya ko lang noon ay reyalidad ko na ngayon. Hawak-hawak niya ang kamay ko habang ang isa niya namang kamay ay minamaniobra ang kotse pabalik sa kumpanya. Kanina pa rin hindi mata
CRISTIANNA’S POV As usual, sa isang high-end restaurant na naman kami kumain. Maraming tao sa loob dahil nga lunch break na. May mga bulungan, may mga tawanan, at may ibang mga mahihinang pagrereklamo mula sa mga bata na sumasabay sa tugtog ng restaurant. Dinala lang kami ng receptionist sa pin
CRISTIANNA’S POV I never thought that confession would change everything. Umasa ako na sana ay magkakaroon ng malaking pagbabago sa pagitan namin ni Rocky—ngunit hindi ko naman inasahan na hindi iyon para sa ikabubuti ng relasyon naming dalawa. Pagsapit ng Lunes kung saan balik na kami sa pagtat

![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





