Mag-log inCHAPTER 128[JILLIAN] MADILIM NA SA LABAS nang magising si Jillian. Nanunuyo ang kanyang lalamunan nang inabot niya ang cellphone para silipin kung anong oras na ba. Alas-syete na pala. Buong araw siyang tulog kaya pala kumakalam na ang kanyang sikmura. Bumangon siya para pumunta sa kusina at nagluto. Ang tahimik ng bahay. Nami-miss niya si Kai! Nakakapangalahati pa lang siya sa kinakain nang tumawag ang isa sa dalawang caregiver ng Nanay niya. "Miss Jillian, pwede po bang pumunta kayo rito? Ang Mama niyo kasi nag-aalburuto. Pinagsisigawan kami at nanakit pa. Hindi na namin matitiis baka mapatulan namin.” “Sige, pupunta ako. Ako na ang humihingi ng pasensya,” naiiling niyang wika. Nang mawala ang caregiver sa kabilang linya ay mabagal na tinapos ni Jillian ang pagkain. Wala rin pagmamadali sa kanyang mga kilos nang hinugasan ang pinggan. Nag-jacket lang siya bago kinuha ang susi ng kotse para umalis.Pagdating sa ospital, nasa hallway pa lang siya
CHAPTER 127 “Tuturuan ko siya ng leksyon. Please, bigyan niyo siya ng pagkakataon.” Kulang na lang ay iyuko niya ang noo sa sahig. Alam na alam niya na hindi lang pababagsakin ni Zacharias ang Chase & Co. Kayang-kaya nitong impluwensyahan ang board of directors, investors at iba pang kompanya. Kahit pagiging empleyado ay hindi siya matatanggap. Ganon ka-kapanyarihan ang Wolfgang Empire! Lowkey lang ang mga ito at talagang tago sa mata ng nakararami pero sobrang maimpluwensya. “Joseph,” nakakapanlamig nitong tawag sa kanya. “Magpasalamat ka na hindi nagtagumpay ang anak mo. Kung may nangyaring masama kay Jillian, ipapa-blocklist ko kayo sa lahat. Sa putikan kayo pupulutin at kahit pagiging delivery rider ay walang tatanggap sa inyong kompanya.”Natahimik si Joseph, nangingig na yumuko. “C-CEO Wolfgang, babayaran ko si Miss Aguillar. Bibigyan ko ng pera, ng bahay, kotse…lahat. Bibigyan ko siya ng kompensasyon.”Gagawin niya iyon hindi dahil mahal niya
CHAPTER 126 “Why are you shy?” halakhak nito kaya inirapan niya. Isinilid niya ang underwears sa pagitan ng mga mga tiniklop na damit. Naramdaman niya ito sa kanyang mismong likuran. Sisikuhin niya sana nang yumuko ito at kinagat ang kanyang tainga bago nanghihibong bumulong. “Your ears are so red, Babe.” Para siyang kinuryente lalo na nang dilaan pa nito. Namamaos itong humalakhak."Baby, ang sensitive mo."Itinulak niya si Zacharias at saka ito sinamaan ng tingin. “Aso ka ba sa past life mo? Lagi ka na lang nangangagat! Tignan mo ang ginawa mo sa akin!" Aliw na aliw ang mga mata ni Zacharias itinaas niya ang manggas ng suot niyang dress. “Sorry, hindi ko napigilan. Ang sarap kasing kagatin.” “Kung kagatin din kaya kita?!” “Sure,” sagot agad nito. “Pwedeng magsimula ka sa abs ko—” Hinampas niya ito ng unan at nagdadabog na naglakad papuntang pinto. Susunod-sunod naman ito sa kanya. Naabutan siya sa may pinto kaya
CHAPTER 125 Limang taon na ang nakalipas nang huling beses nilang magsalo sa kama. Kumakabog ang dibd ib ni Jillian sa kaba. Ngunit, hindi lang pala siya. Pati rin si Zacharias ay ramdam niya ang kaba nito. Mainit at eratiko ang mga haplos ng kamay nito sa kanyang katawan subalit ramdam niya ang pangingig niyon. Kahit nang magsuot ito ng c0ndom ay hindi mai-shoot gayong noon ay eksperto ito. “Ahh, Zacharias,” daing niya nang pumasok ito sa kanya. Gusto niyang tumawa dahil literal na nangingig ang katawan nito at parang kukunin na ni San Pedro habang umuulos sa pagitan ng kanyang mga hita. Tumitirik ang mata, awang ang labi at parang naghihingalo ang paghinga. “Ang sarap!” Zacharias threw his head back. Mas namintog ang mga muscles nito at nag-igtingan ang mga ugat sa kamay at leeg. Tatlong minuto pa lang, hindi pa nga siya nilalabasan, biglang nanigas si Zacharias sa kanyang ibabaw. Natulala si Jillian sa kisame. Nawala ang m
CHAPTER 124"Baliw! Ayaw ko!" sigaw ni Jillian, namumula ang mukha at kumapit pa sa pinto ng kotse na para bang life or death kapag nadala siya ni Zacharias sa loob ng 7/11.Subalit, life and death din yata para kay Zacharias na madala siya sa loob ng convenience store dahil literal na isa-isang tinanggal nito ang mga daliri niya sa pagkakapit. Maingat naman ang pagkilos nito, parang kinakalma pa nga siya pero syempre nagmatigas siya at halos yakapin na ang pinto ng kotse. Naitago ni Zacharias ang bibig na parang natatawa at binuhat siya sa baywang na parang bata. “Sasama na! Sasama na!” Pinagtatampal niya ito sa braso kaya ibinaba naman siya. “Ikaw na lang mag-isang bumili. Nakakahiya. Babae ako.” Matiim siya nitong tinitigan bago halos hindi bumuka ang bibig nang magsalita. “Hindi pwede. Baka tumakas ka.”"Hindi ako tatakas. Promise. Dito lang ako maghihintay." Pinagdaop niya pa ang mga palad."Gumawa ka ng kasinungalingan nang nakipaghiwalay ka sa akin noo
CHAPTER 123 Napatakip siya ng sariling bibig. Bakit ba kasi niya nasabi iyon? Alam niya namang seloso si Zacharias kapag si Jensen ang usapan. Sa halip na kumalma ay mas lalo pang nagalit. “Hindi! Ano…ahm..wala akong sinabi.” Bigla siyang hinawakan ni Zacharias sa leeg. Hindi naman madiin o masakit, pero napaurong pa rin siya. “He did f ucking what? Don’t lie to me, Jillian!” “Wala lang iyon. Misunderstanding lang.” “Tell me!”"Kasi... kasi...""Jillian, dalawa ang pagpipilian mo. Sasabihin mo sa akin o pasasabugin ko ang bungo ni Jensen Chase.”“Oo na! Oo na! Sasabihin na!” Nakakatakot talaga si Zacharias kapag ganito ito kaseryoso. “Noong nasa Cagayan pa kami, minsang nalasing si Sir Jensen. Pinagkamalan niya akong ibang babae. Nagalit ako tapos binugbog ko siya. Langgo siya sa alak kaya hindi siya nakalaban sa akin.”Lumabi si Jillian at sinilip ito sa ilalim ng kanyang mga pilik-mata.“Huwag ka naman ng magalit kay Sir Jensen. Nag-so
CHAPTER 39 Laman pa rin ng isip niya ang mga sinabi ng kaibigan nang mahiga siya sa kama. Dulot ng pagod ay agad siyang nakatulog. Nagising siya bandang alas-singko nang madaling araw. Pagsilip niya sa cellphone ay may text si Zacharias bandang ala-una. ‘Jil, you sleep?’
CHAPTER 37 “Kuya, huwag mong pangunahan si Mama. Ayaw niya akong makita. Gusto mo bang mahigblood yon kapag nagpakita ako bahay natin?” “Matanda na si Mama. Magbabago rin ang isip niya. Pamilya pa rin tayo. Dapat magkakasundo tayo.” “Kayo lang ang pamilya, hindi
CHAPTER 36[JILLIAN] “Bakit ka nandito?” tanong niya kau Zacharias nang makabawi sa pagkagulat. Sa halip na sumagot ay nilapitan siya nito at pinulot ang groceries na nabitawan niya kanina at saka ibinigay sa kanya. “Aalis na ako.” Base sa ekspresyon nito ngayon
CHAPTER 34 Kung maganda na ang labas ng Manor ay mas nakakamangha sa loob. Pakiramdam niya ay nasa unang panahon siya kung saan ang disenyo ng gusali ay nililok ng magaling na iksultor. Maaliwalas at elegante! “Nagpalinis talaga ako sa buong bahay kasi unang bese







