Bound by Seduction: In My Father-in-Law's Bed

“Mahal, dahan-dahan lang. Alam mo naman na ito ang una kong pagkakataon,” Napapikit at napapakawala ng daing si Natalia habang bibilis ang galaw ni Caleb.

“Masakit... Napakasakit…” Tumulo ang luha sa mga mata ni Natalia. Agad na hinalikan ni Caleb ang kanyang mga labi upang maibsan ang kirot na kanyang nararamdaman.

“Tiisin mo pa… sandali na lang. Natalia… mahal ko… halos… halos nasa rurok na tayo…” Ang mga daing at hingal nila ay nagsanib habang sabay nilang narating ang tugatog ng kanilang ligaya. Buong puwersang yumakap si Caleb sa kanya habang ibinubuhos niya ang kanyang init sa loob ni Natalia.

Humiga si Caleb sa tabi ng kanyang asawa at niyakap niya ito nang mahigpit. Ngunit hindi nagtagal ang kanilang ligaya ng biglaang bumulong si Caleb sa tainga ni Natalia.

“Mahal, mayroon akong sasabihin sa iyo.”

“Ano iyon, mahal ko?” tanong ni Natalia.

“Alam mong nagtatayo ako ng sariling negosyo. Kaya bukas ay kailangan kong pumunta ng Canada upang makipagkita sa isang investor,” sagot ni Caleb.

“Gaano ka katagal doon?” tanong ni Natalia.

“Marahil isang linggo. Pasensya na kung hindi kita maiisama. Napakahalaga ng pagpunta ko roon kaya kailangan kong makipagkita sa kanya,” sagot ni Caleb.

Batid ang lungkot sa kanyang mukha bago niya dugtungan ang kanyang sinasabi.

“At kailangan ko rin ng magpagamot. Dahil gusto kong magkaroon na tayo ng anak.” Nanigas si Natalia sa kanyang pagkakahiga.

“Magpagamot?”

“Asthenozoospermia,” bulong ni Caleb. Kitang-kita ang lungkot sa kanyang mukha.

“Noong bata pa ako, nagkaroon ng malubhang aksidente ako kasama ang aking mga magulang. Namatay ang aking mga magulang dahil doon, kaya ako ay pinalaki lamang ng aking ama-amahan na si Gael. Dahil sa nangyari, nalaman nilang may kakulangan ako at kailangan ng gamutan. Nalaman ko lamang ito bago tayo ikinasal.”

“Huwag mong sabihing—”

“Si Gael ang tumayo kong ama. Mula noong walong taong gulang ako, siya na ang nag-aruga sa akin. Siya rin ang nagbayad sa aking pag-aaral hanggang makapagtapos ako. Kaya nais ko siyang masuklian. Hindi ako maaaring manatili sa anino ng kanyang kayamanan. Kailangan kong itayo ang aking sariling negosyo sa lalong madaling panahon.”

“Bakit kailangang ganito kabilis ang lahat?” Napaluha na lamang si Natalia.

Isipin mo na lamang, kakasal pa lamang nila at ngayon ay kailangan na agad umalis ng kanyang asawa.

Sa araw ng kasal ay naging abala sila sa pagtanggap ng mga panauhin at halos wala silang pagkakataong mapag-isa. Sa sumunod na araw na inaasahan niyang magiging pinakamasayang araw ng kanyang buhay ay nauwi sa isang malungkot na balita.

Isang linggo.

Isang mahabang panahon na iyon para sa bagong kasal na halos wala pang oras na magkasama. Lalo na nang malaman ni Natalia na si Caleb ay ampon na anak ni Gael.

Tumulo ang luha sa kanyang mga pisngi, na tila naghuhugas sa ligayang kanyang naramdaman.

“Alam kong nalulungkot ka dahil kailangan nating maghiwalay ng pansamantala. Pero ‘huwag kang mag-alala, pangako… babalik ako sa iyo sa lalong madaling panahon. Sa totoo lang, hindi rin ako sanay na malayo sa iyo. Ginagawa ko lang din ito para sa ating kinabukasan, Mahal,” wika ni Caleb.

Sa unang linggo, madalas na nakakatanggap ng mensahe si Natalia mula kay Caleb.

Halos gabi-gabi, nagkakausap sila sa video call upang mabawasan ang kanilang pangungulila. Ngunit pagdating ng ikalawang buwan ay naging madalas na niyang hindi makontak ang asawa.

Araw-araw, sinusubukan ni Natalia na tawagan siya, ngunit walang sumasagot. Unti-unting nanghihina ang loob ni Natalia. Ibinubuhos niya ang kanyang lungkot at pangamba sa paraang hindi niya inaasahan.

Sa pamamagitan ng kanyang pagnanasa.

Minsan sa isang linggo ay nakikipag-ugnayan si Caleb, ngunit tumagal lamang iyon hanggang sa ikatlong buwan.

Mula noong ikaapat na buwan hanggang ngayon, wala na siyang narinig na balita mula rito. Wala kahit isang mensahe. Nawala na rin ang kanyang mga social media account nito.

Lalong naghihirap ang loob ni Natalia. Paulit-ulit niyang naaalala ang kanilang unang gabi, at ang pagtatapat ni Caleb na dumurog sa kanyang puso.

Habang napapapikit, isinisisi ni Natalia kay Caleb ang lahat. Sa loob ng anim na buwan, unti-unting nawawala sa kanyang sarili.

Isang bagay lamang ang nakapagpapakalma sa kanya: ang pagbabalik-tanaw sa kanilang unang gabi.

“Mahal ko, pakiusap… hindi ko na kaya.” Hinahaplos ng kanyang mga kamay ang kanyang katawan upang maibsan ang nagngangalit na pagnanasa.

Ito lamang ang kanyang nagagawa tuwing hindi na niya kayang pigilan ang kanyang nararamdaman.

Malinaw pa rin sa kanyang alaala kung paano sila nagsama nang may init at pagnanasa noong gabing iyon, anim na buwan na ang nakalilipas.

Patuloy siyang ginagawa iyon. Pinanghihinaan siya ng pangungulila sa haplos ng kanyang asawa. Hindi na ito ang unang pagkakataon na ginagawa niya ito nang mag-isa. Lihim pa nga siyang bumili ng kagamitan upang matugunan ang kanyang pagnanasa.

Ang kanyang mga daing ay umuugong sa buong silid. Hindi niya alam na may isang lalaking nakikinig sa labas ng p***o.

Si Gael Montellano, ang kanyang father-in-law, ang ama-amahan ng kanyang asawa.

“Mahal, kailan ka ba babalik? Hindi mo ba gustong makasama ako? Halika, hawakan mo ako… ito ang pinakagusto mo, hindi ba?” Ang kanyang mga daing ay naririnig hanggang sa dining area.

Pupunta lamang sana si Gael upang dalhan siya ng hapunan, ngunit nanatili siyang nakikinig, na tila nakagapos sa sarili niyang pagnanasa.

Click!

Hindi sinasadyang natamaan ng siko ni Gael ang hawakan ng p***o.

“Sino iyan?” Nanginginig si Natalia nang marinig ang mga yabag na papalapit sa kanyang p***o. Tila hihinto ang kanyang puso habang nakatingin siya sa p***o. Agad siyang bumaba mula sa kama habang mahigpit na hawak ang kumot na bumabalot sa kanyang katawan.

Dahan-dahan siyang lumapit sa p***o at binuksan ito, ngunit wala na roon ang sinuman. Tanging tunog lamang ng mga yabag ang narinig niya bago tuluyang nawala sa ikalawang palapag.

“Imahinasyon ko lamang ba iyon?” bulong ni Natalia habang bumabalik sa kama. Humiga siya muli, hindi pa rin niya lubusang nabibigyan ng ginhawa ang kanyang sarili.

Kahit walang tao sa labas, nananatili siyang balisa. Sigurado siyang may narinig siyang bumukas ng p***o.

Tatlo lamang ang tao sa bahay na ito: siya, si Gael, at si Ate Isabella.

Batid niyang lumabas kanina si Ate Isabella upang bumili sa pamilihan. Samantala, lumabas si Gael mula sa kanyang pinagtataguan.

Nagtago siya matapos aksidenteng mahawakan ang p***o. Hindi niya nais na malaman ni Natalia na narinig niya ang lahat.

Ang bawat daing at hingal ni Natalia ay tila umaalingawngaw sa kanyang pandinig. Ito ang gumising sa matagal na niyang pinipigil na damdamin.

Bumuntong-hininga si Gael habang nakatingin sa p***o.

Labindalawang taon na mula nang mamatay ang kanyang asawa dahil sa sakit. Mula noon, hindi na siya muling nag-asawa. Sa lahat ng panahong iyon, hindi kailanman tumingin sa iba si Gael. Pinili niyang harapin ang kanyang sariling pangangailangan nang mag-isa.

“Nasaan po si Dad, Ate Isabella?” tanong ni Natalia nang hindi niya nakitang bumababa si Gael.

“Nasa itaas pa po si Sir Gael, Miss. Nasa gym po siya sa ikatlong palapag,” sagot ni Ate Isabella habang inihahandog ang tinapay at gatas. “Ipinaghanda po kayo ni Sir Gael ng paborito ninyong tinapay.”

“Si Dad po?” Ngumiti nang malawak si Ate Isabella.

“Si Sir Gael po ang laging nagpapasya kung ano ang iluluto ko.”

“Kaya pala…” napaisip si Natalia. Unti-unting gumagaan ang kanyang loob sa tuwing naaalala niya ang pag-aalala ni Gael. Ang kanyang lungkot ay napapalitan ng kakaibang pagkamausisa tungkol sa tunay na pagkatao ni Gael.

Halos tuwing umaga ay nasa gym si Gael.

Apatnapu’t anim na taon na siya, ngunit matipunong katawan at malakas pa rin. Tila nasa edad tatlumpu lamang kung titingnan.

Isang araw, umakyat si Natalia sa ikatlong palapag at pumasok sa silid-ehersisyo. Nanlaki ang kanyang mga mata nang makita si Gael na nagbubuhat ng pabigat. Ang pawis na dumadaloy sa katawan ni Gael ay lalong nagpatingkad sa kanyang lakas at tikas.

Lumunok ng laway si Natalia sa nakita. Biglang uminit ang kanyang buong katawan habang nakatingin kay Gael.

“Natalia,” tawag ni Gael. Nanatiling tahimik si Natalia, tila naakit sa kanyang nakikita. Lumapit si Gael at bumulong sa kanyang tainga.

“Natalia...” Napahiya si Natalia at namula ang kanyang mukha nang mahuli siyang nakatingin.

“D-Dad, handa na po ang almusal,” wika ni Natalia.

Nais na niyang umalis, hindi na niya kayang tiisin ang kanyang nararamdaman.

“Natalia.” Hinawakan ni Gael ang kanyang kaliwang kamay.

“Samahan mo ako ngayong gabi.”