MasukESMERALDA
Bago pa ako makapagsalita, hinila na niya ako sa braso na ikinadaing ko kaya napatayo na ako, dinig ko ang labis na pagtutol ni Papa sa balak ni Mr. Sullivan na dalhin ako. Inilapit niya ako sa kinaroronan nito at itinigil sa harapan ni Papa at pareho na lang kaming napaiyak. "Papa..." nahahabag kong tawag. "Princess," naluluha naman nitong tawag sa akin. Pero bigla siyang pumagitna sa amin. "Regarding your company, it's now free from my sight so don't worry about it because I got this new substitute here..." He chuckled. "She will be the replacement for not getting what I wanted, so I'll take her instead." He said like I am collateral or something but more valuable. "Mas malala at mahalaga pa sa akin ang kinuha mo ngayon! She's not a thing just too easily taking away like this! She's my one and only daughter for Pete's Sake, Vihaan!" Papa yelled in anger and felt devastated while in teary. Naawa ako. "I know. That's why she's more worth it." He made another chuckle which brings me chill. Ang gusto ko lang naman sana mailigtas si Papa pero hindi ko inaasahan na ako mismo ang matitipuhan niyang kunin! Wala ito sa isip ko... ni sa panaginip ko. Pero naanlaki na lang muli ang mga mata ko sa gulat nang bigla niya na lang ako hinapit sa baywang kaya napasalampak tuloy ako sa katawan niya at ramdam na ramdam ko ang mahigpit niyang yakap sa katawan ko. Kung normal na sitwasyon lang siguro, I will find this romantic but no... he's harming us with this selfish act. Napahawak din ako sa dibdib niya saka niya dahil gusto ko siyang itulak nang binalingan niya ako ng tingin nang magbaba siha ng mTa sa akin. Sobrang lapit niya halos kaunti na lang pwede nang lumapat ng mukha ko sa leeg niya kaya naamoy ko na ang mabago niyang panlalaking pabango. "Right, tiger?" His eyebrows raised and he's expecting an answer from me which made me swallow hard. Kinakausap pala niya ako, masyado akong lipad para ma-proseso sa utak ko, hindi tama ito pero anong dapat kong gawin? Nakalimutan ko, ano nga ulit sinasabi niya? And why does he keep on calling me tiger?? Masama na lang ang tingin na ipinupukol ko sa kanya pero pairap lang niyang ibinalik ang tingin niya kay Papa na labis ang pagtutol sa mukha at alinsunod na umiling na wag ako kunin... "Esmeralda..." tawag nito sa akin na puno ng kalungkutan, humihingi ng tawad ang tingin ni Papa dahil wala itong magawa ngayon para pigilan ang tahasang lalaki. "It's okay, Papa... I will be okay," I assured him and gave him an assuring smile when I look at him. Kailangan ko ng matalinong pagdedesisyon, kung ito lang ang tanging paraan para kami maligtas at manatiling buhay willing akong isakripisyo ang sarili ko alangalang lang sa mahal kong Papa... "Sasama na lang ako sa kanya para wala nang gulo kaysa lumala pa ito pare-pareho pa tayong m*m*tay lahat," lantaran kong sinabi na ikinatawa ni Mr. Sulivan. "Good decision, you're a smart young lady." Hinawakan pa niya ang baba ko sabay pinisil, mabigat ang kamay niya kaya nakakasakit siya! I know Papa understood the assignment that's why he nodded even though he's against it, alam niya ang ginagawa ko Noon pa lang wala akong desisyon na hindi niya kinikonsidera dahil alam niya na bago ako magpasya pinagiisipan ko ng mabuti bawat hakbang ko para sa ikabubuti ng lahat. At ang gagawin kong ito hindi para sa akin, kundi sa ikapapayapa ng sitwasyon, bahala na kung anong mangyari sa akin, basta ito lang ang naiisip kong paraan. But despite my decision there's still guilt on my father's face because we're not capable of doing something to escape. And this man here compared to us is more powerful than our family, and we both now understand the overall situation without explaining further. Mata pa lang, pagkakaintindihan na kami kung ano ang tamang gawin sa ganitong pagkakataon. Our bussiness is a shipping line, kaya may ideya na ako bakit humantong sa ganito, kapag ang mga tao alam lang ilegal ang gawin, walang imposible sa kanila para makuha lang ang gusto nila. Nagpunta sila rito sa bahay para sindakin lang sana si Papa at mapapayag sa gusto niya but I know my father, he's a good man with dignity so for sure, he managed again to refuse this man's huge offer again for I don't know how many times that's why they ended up terribly. Binigyan niya naman kami ng pagkakataon mag-ama na magpaalam sa isa't isa kaya umalis kami nang mabigat sa dibdib na lisanin ang bahay na kinalakihan ko. Pero nasisiguro ko makakauwi at makakauwi pa rin ako, hindi ko nga lang alam kung kailan at paano... Parang kanina lang naliligo lang ako kaya mas abot-abot ang galit ko mabuti na lang din bago kami umalis hinayaan niya naman akong mag-bihis. Pero at least, ligtas na rin pala ang negosyo naming matagal na pinaghirapan ni Papa at mismo ring si Papa ay hinayaan na niyang mabuhay kaya nakahinga na ako ng maluwag... At kung ano man ang mangyari sa akin ngayon sa pagsama ko sa lalaking ito, bahala na... bahala na si batman.SUZZETEPaglabas ko naabutan ko nga si Likhaan na naghihintay na sa akin nakapamulsa siyang nakahilig sa gilid ng sasakyan.Pinagtitinginan siya ng mga babae kahit na lalaki ang iba pa nakalagpas na lahat-lahat sa kanya nagkakanda-bali pa ang leeg malingon lang siya.Hindi lang pala talaga ako ang kuhang-kuha niya ganoon din ang ibang tao at nakikita rin nila kung anong nakikita ko sa kanya. He's such a head turner good looking man...Pakiramdam ko ang swerte kong babae.Ngumiti siya sa akin nang mamataan ako papalapit na sa kanya maliit na kumaway ako, at tumuwid siya ng tayo nang ganap nang makalapit ako."Kanina ka pa?" tanong ko."Magkakalahating oras na, bakit ang tagal mong lumabas?" sagot niya at nagdududa pa ang tonong tanong."Sorry, may ginawa lang." Inayos ako ang pagkakasukbit ng bag ko nang biglang kinuha niya sa akin."Akin na."Nahiya pa akong ibigay pero ibinigay ko rin lalo akong nahiya nang isukbit niya sa isang balikat lang, napalunok ako.Hindi siya naka-formal att
SUZZETENang sumapit ang gabi, mag-isa akong umuwi at lumabas ng exit wala ang mga kaibigan dahil nauna na ang mga kasama ko at nasabihan naman nila ako kaninang lunch na may kanya-kanya silang lakad, at nahulaan ko kung saan.Nakita ko si Wilma kaninang hapon nang nag-ra-round ako, lumabas ito mula sa clinic ng isang OB-Gyne male Doctor na hindi ko gaanong nakakasalamuha, I saw how she looks satiated leaving the clinic bahagya pang inayos ang pang-ibaba niyang uniporme.Alam ko na agad anong ginawa sa loob, nakatinginan ko pa siya pero agad ding nag-iwas ng tingin sa akin at hindi na ito nag-abalang lapitan ako para batiin, hindi niya ako sinalubong at ibang direksyon siya dumaan.I just took a deep sigh. Seeing someone who's doing betrayal behind someone's back, nakakakulo ng dugo pero wala ako sa lugar ko para makialam.Pero simula nang pagiisip namin nito sa pantry naging iwas na ito sa akin, kahit tuwing magkakasama kami, hindi siya katulad ng dati na maingay pag ako kaharap.May
SUZZETE"What is it?" he asked after he sat down on the chair of his table at tinuran niya naman ang silyang bakanteng nasa harap kaya lumapit ako at naupo."I was busy this morning, I did major surgery so I wasn't around, now you can talk to me. Tungkol saan iyan?" Ipinagdaop niya ang kanyang mga kamay willing makinig.Hindi naman siya nakangiti, hindi rin naman mukang masungit, kalmado siya palagay ko habang tinatantya ko siya kung tama lang ba ang timing ko.Parang ayoko munang banggitin dahil alam kong pagod siya at frustrated siya sa patient niya, kung mamaya naman gabi wala akong pagkakataon dahil si Likhaan, susunduin ako."Hindi ko alam paano ko bang uumpisahan." Huminga ako ng malalim, ipinagdaop ko ang ang dalawa kong kamay at yumuko habang nilalaro ang mga daliri.Nakagat ko pa ang ibaba kong labi."Umpisahan mo sa una," saad niya na gusto ko sanang matawa. Sa una naman talaga nag-uumpisa, sira.Hanggang tinulungan na niya ako simulan nang magtanong siya. "Tungkol ba ito sa
SUZZETEKumuha ako ng lakas ng loob bago pa man ako pumasok ng trabaho hanggang nandito na nga ako pero napanghihinaan pa rin ako kung paano ko ba siya kakausapin?Hindi ko siya nakita kaninang maaga raw nag-sagawa ng operation sa isang patient na may brain tumor, kaya nag-tungo muna ako sa banyo pagka-break ko, humarap ako sa salamin at pinakatitigan ang mukha ko, sinubukan ko munang mag-practice na kunwari kaharap ko na siya."Kairos, pwede ka makausap?" Umiiling-iling pa ako. "Kairos, may oras ka ba? Usap tayo?" Para akong sirang nageensayo ng linya ko para magmukang casual, at para hindi ganoon kabigat ang bungad ko.Nakailang ulit pa ako pero hindi ko makuha ng tama! Paano ko bang uumpisahan gayon pinapangunahan ako ng kaba sa sasabihin at iisipin niya? Maiintindihan niya naman siguro, hindi ba?Pero alam kong madidismaya siya dahil hindi pa siya nakaka-isang linggo ng panliligaw, ito babastedin ko na agad, pero hindi ba mas mabuti?As early as possible nang hindi na siya umasa,
SUZZETESa buong biyahe pauwi na ng condo ko hatid ng sasakyan niya hindi mawala ang ngiti ko sa aking mga labi.Nakatanaw ako sa labas ng bintana ng sasakyan, hindi ko ipinakikita sa kanya, yakap ko ang sarili kong mga braso.Ang kamay ko nasa ilalim ng ibabang labi ko na kagat-kagat ko nang magsalita siya."You don't need to hide that smile. Don't suppress it," he said and he chuckled and teased me so I shifted from my seat and looked at him on my side.Tumikhim ako pero nakangiti pa rin. "I'm not suppressing it..." Just for clarification."Then why are you hiding your face from me?" Napatawa siya at napa-iling sa akin. Nang tingnan at titigan ko siya, nakita ko katulad ko hindi rin mawalay ang ngiti sa mukha niya.Parehong kumukibot ang aming mga labi wala sa loob na napapangiti habang pasulyap-sulyap lang sa isa't isa.Nakarating na kami ng condominium building lahat-lahat nakangiti pa rin kaming dalawa, at nang bumaba na ako bumaba rin siya at parehong hinarap namin ang isa't is
SUZZETEDinala niya ako sa isang restaurant, malayo kung saan ako dinala ni Kairos, pakiramdam ko ang landi kong babae dahil magkaibang lalaki ang sinasamahan ko.Will this consider two timings or cheating? But I'm not committed to any of them, so... am I?Siguro bukas... pagpasok ko sa trabaho kakausapin ko ng masinsinan si Kairos, nang sa gayon, hindi na siya umasa pa at hindi ko na para patagalin kung hindi ko rin naman siya sasagutin.Na para bang kung magsalita ako'y siguradong-sigurado na ako rito kay Likhaan? Ayoko lang din na bandang huli pagkalito ang kahantungan kung sinong pipiliin sa kanilang dalawa.Mas mainam na rin para wala akong masaktan at hindi ko na hahayaan pa na mas lumalim ang nararamdaman nito para sa akin dahil kargo de konsensya ko kapag nagkataon makasakit nga ako dahil isa lamang ang maaaring piliin.Nakatitig ako sa platong nasa harap ko na may naka-serve nang pagkain, I'm still in my uniform, pansin ko ang hilig ata ako i-date na hindi man lang pinag-aay







