Chapter 4

Lumabas si Lester ng mansyon na may malaking ngiti sa kanyang mukha. Pumasok siya sa kanyang bagong sasakyan at agad na tinawagan ang numero ni Jeric habang binabagtas ang kalsada ng Makati.

"Nasaan ka?!" bulyaw ni Lester sa telepono pagkasagot pa lang ng kabilang linya. "Magkita tayo ngayon din!"

"Sino 'to?" malamig na tanong ni Jeric mula sa kabilang linya habang kasalukuyang nag-aayos ng panibagong delivery order sa may Fort Bonifacio.

"Si Lester 'to! 'Wag ka nang magmaang-maangan diyan," sagot ni Lester habang sumisindi pa ng sigarilyo habang nagmamaneho. "Nalaman ko mula kay Mariela ang lahat ng ginawa mo. Hindi ko akaling may lakas ka pala ng loob para gawin 'yon! Pero kahit papaano, natutuwa ako dahil lumabas din ang tunay mong kulay."

Kumunot ang noo ni Jeric sa kabilang linya. Inakala niyang tumawag si Lester dahil nag-aalala o nahihiya ang pamilya sa nangyaring pagtataksil ni Mariela sa hotel.

"Nalulungkot man ako sa nangyari, pero tapos na ang lahat," bunton-hininga ni Jeric. "Ipaabot mo na lang sa pamilya mo na tapos na kami ni Mariela."

"Gagaguhin mo pa ako!" galit na sigaw ni Lester. "Nasaan ka ba ngayon? Puntahan kita diyan para pag-usapan 'to nang harapan!"

"Nandito ako sa Green Garden Community sa Fort Bonifacio, nagde-deliver ng order," maikling sagot ni Jeric.

"Sige, maghintay ka diyan! 'Wag kang tatakas!" bulyaw ni Lester bago ibinaba ang telepono.

Mabilis na pinatakbo ni Lester ang kanyang sasakyan at pagkaraan ng ilang minuto ay nakarating din siya sa gate ng Green Garden Community. Sakto namang nakita niya si Jeric na palabas ng subdivision habang nakasakay sa kanyang lumang motor.

Hindi na nag-abalang bumaba ng sasakyan si Lester. Ibinaba lang niya ang bintana ng sasakyan, nakasalamin ng itim, at tiningnan si Jeric mula ulo hanggang paa nang may buong paghamak.

"Hoy, Jeric! Sumakay ka na rito," malamig na utos ni Lester habang itinuturo ang backseat. "Pinapatawag ka ni Lola. Gusto kang makipagkita sa'yo ngayon din."

Naningkit ang mga mata ni Jeric dahil sa silaw ng araw. Akala niya ay nalaman na ng matanda ang nangyari at gustong makiusap sa kanya para hindi masira ang reputation ng pamilya Monterey sa negosyo.

"Kahit makiusap pa ang lola mo para kay Mariela, walang magbabago," matigas at seryosong pahayag ni Jeric habang nakatitig sa mata ni Lester. "Desidido na ako. Makikipagdivorce pa rin ako sa kanya."

Biglang humagalpak ng tawa si Lester habang inihahampas ang kamay sa manibela.

"Ano?! Makikiusap sa'yo?!" Tumawa uli si Lester nang may kasamang pang-uuyam. "Anong iniisip mo, ha? Na ganun ka kahalaga sa pamilya namin? Pinatatawag ka ni Lola para parusahan gamit ang batas ng pamilya!"

Napakunot ang noo ni Jeric at napatigil. "Parurusa? Sa anong dahilan?"

Galit na dinaliri ni Lester si Jeric. "Sa anong dahilan?! May lakas ka pa talagang magtanong matapos mong mangaliwa at magdala ng ibang babae sa labas habang nakikitira ka sa bahay namin?!"

Inayos ni Lester ang kanyang salamin at nagpatuloy. "Sa totoo lang, natutuwa akong makitang nasisira ang buhay ni Mariela dahil sa ginawa mo. Pero tandaan mo, kasapi pa rin siya ng pamilya Monterey! Ang isang tulad mong hampaslupa na nagtaksil sa pamilya natin ay nararapat lang na turuan ng leksyon at durugin!"

Natigilan si Jeric sa kanyang kinatutuyuan. Para siyang binuhusan ng malamig na tubig sa narinig.

"Pangangaliwa? Ako pa ang may ibang babae?" mahinang tanong ni Jeric habang bumibilis ang tibok ng kanyang dibdib sa matinding galit. "Si Mariela ba ang nagsabi niyan sa inyo?"

Hindi lubos maisip ni Jeric na ang babaeng nahuli niya mismo sa p***o ng hotel room na may kasamang ibang lalaki at nakasout pa ng bathrobe, ang mismong babaeng nagpaalis sa kanya ay siya pang may kapal ng mukhang baliktarin ang buong kwento sa pamilya nito at ipagkalat na siya ang nagkasala!

Nang mapagdugtong-dugtong ni Jeric ang lahat ng kaganapan mula kagabi hanggang ngayong umaga, napuno ng matinding poot at galit ang kanyang puso. Lahat ng pagpapakumbaba, pagtitimpi, at pagrespeto na ibinigay niya sa pamilya Monterey sa loob ng tatlong taon ay biglang naglaho.

Mahigpit na ikinuyom ni Jeric ang kanyang mga kamao habang nakatitig sa kawalan, ramdam ang panginginig ng sariling katawan sa labis na pambabastos sa kanyang pagkatao. Tila naputol na ang huling pisi ng kanyang mahabang pasensya.

May hangganan din ang lahat, sa isip-isip ni Jeric habang dahan-dahang tumitingin pabalik kay Lester nang may malamig at nakakatakot na tingin.

"Sige," malamig na wika ni Jeric. "Pumapayag akong sumama sa'yo. Tingnan natin kung sino talaga ang dapat parusahan."