Chapter 3: A Cold Husband

Matapos ang gabing iyon, naging mas malalim pa ang pagtataka ni Adira kay Mr. Velarde. Bakit kailangan niya ng asawa kung malapit na rin naman siyang mamatay? Ano ang kanyang mga plano, at ano ang papel niya sa mga planong iyon?

Sa mga sumunod na araw, patuloy siyang nagmasid at nag-obserba. Sinubukan niyang kausapin si Mr. Velarde, ngunit hindi siya nito pinapansin. Para bang isa lamang siyang hangin na dumadaan sa kanyang harapan.

Sa kanilang unang gabi bilang mag-asawa, hindi siya nito pinatulog sa kanyang silid. Sa halip, natulog si Mr. Velarde sa sofa sa kanyang kwarto, malayo sa kanyang asawa. Ramdam ni Adira ang lamig ng kanyang pagtrato, na parang yelo na tumutusok sa kanyang puso.

Hindi siya makatulog nang gabing iyon. Paulit-ulit niyang iniisip ang mga nangyari, at lalong nadagdagan ang kanyang pagtataka kay Mr. Velarde. Nagpasya siyang kumilos, at simulan ang kanyang paghahanap ng katotohanan.

Kinabukasan, habang abala ang lahat sa mga gawain, lumabas si Adira ng kanyang silid at nagsimulang maglakad-lakad sa loob ng mansyon. Gusto niyang malaman kung ano ang mga sikreto na itinatago ng lugar na iyon, at kung mayroon bang anumang bagay na makakatulong sa kanya upang maintindihan si Mr. Velarde.

Sa kanyang paglalakad, napansin niya ang isang silid na nakakandado. Ang pintuan nito ay kulay pula, na tila ba nagbibigay-babala sa sinumang lalapit. Nakaramdam siya ng kuryosidad, at nagpasyang alamin kung ano ang nasa loob ng silid na iyon.

Sinubukan niyang buksan ang kandado, ngunit hindi niya ito magawa. Tila ba sinadya talagang itong ikandado, upang walang sinuman ang makapasok. Ngunit hindi siya sumuko. Gusto niyang malaman ang katotohanan, at handa siyang gawin ang lahat upang makamit ito.

Habang sinusubukan niyang buksan ang pintuan, may narinig siyang mga boses na nagmumula sa loob ng silid. Lumapit siya at nakinig, sinusubukang marinig ang kanilang pinag-uusapan.

“Mr. Velarde, kailangan niyong magpagamot. Hindi kayo pwedeng sumuko,” ang boses ng isang lalaki, na tila ba nagmamakaawa.

Nakilala ni Adira ang boses na iyon. Ito ay si Enzo, ang kanang-kamay ni Mr. Velarde.

“Hindi ako natatakot mamatay, Enzo. Ang kinakatakutan ko ay ang maalala ang nakaraan,” ang sagot ni Mr. Velarde, na may malamig na boses.

Hindi maintindihan ni Adira ang kanilang pinag-uusapan. Ano ang ibig sabihin ni Mr. Velarde? Ano ang nakaraan na kinakatakutan niyang maalala?

Patuloy siyang nakinig sa kanilang usapan, sinusubukang malaman ang katotohanan. Ngunit hindi siya nakakuha ng anumang konkretong impormasyon. Ang kanilang pinag-uusapan ay puno ng mga pahiwatig at misteryo, na lalong nagpadagdag sa kanyang pagtataka.

Nang matapos ang kanilang usapan, narinig niyang bumukas ang pintuan. Mabilis siyang tumakbo at nagtago sa likod ng isang malaking halaman, upang hindi siya makita ni Enzo.

Lumabas si Enzo ng silid, at nakita niya sa mukha nito ang labis na pag-aalala. Tila ba may malaking problema na hindi niya kayang solusyunan.

Pagkaalis ni Enzo, lumapit si Adira sa pintuan at sinubukang buksan ito. Sa pagkakataong ito, hindi na ito nakakandado.

Dahan-dahan niyang binuksan ang pintuan at pumasok sa loob. Madilim ang silid, at tanging ang liwanag na nagmumula sa labas ang nagbibigay-liwanag dito.

Sa kanyang pagtingin sa paligid, napansin niya ang mga libro, papeles, at iba pang mga gamit na nakakalat sa silid. Tila ba isang lumang silid-aklatan na hindi na ginagamit.

Sa isang sulok, nakita niya ang isang mesa na puno ng mga picture. Lumapit siya at tinignan ang mga ito.

Sa isang picture, nakita niya si Mr. Velarde na nakahawak-kamay sa isang babae. Hindi niya makita ang mukha ng babae, ngunit alam niyang pamilyar ito sa kanya.

Kinuha niya ang picture at tinitigan itong mabuti. Sa kanyang pagkabigla, napagtanto niya kung sino ang babae na iyon.

Ito ay ang kanyang kapatid, si Ara.

Hindi niya maintindihan kung bakit mayroong picture ng kanyang kapatid si Mr. Velarde.

Biglang dumating ang isang ideya sa kanyang isipan. Posible kayang mayroon silang nakaraan? Posible kayang minahal ni Mr. Velarde ang kanyang kapatid noon, bago pa man siya dumating sa buhay nito?

Kung ganoon, ano ang kanyang papel sa buhay ni Mr. Velarde? Isa lamang ba siyang kapalit, isang anino ng kanyang kapatid na hindi niya kayang pantayan?

Puno ng mga tanong sa kanyang isipan, lumabas si Adira sa silid at bumalik sa kanyang silid-tulugan. Kailangan niyang alamin ang katotohanan, kahit na ang kapalit nito ay ang kanyang sariling puso.

Hindi siya papayag na maging sunud-sunuran lamang sa kanyang kapalaran. Ipaglalaban niya ang kanyang kaligayahan, at gagawin ang lahat upang makamit ito.