Chapter 4: Ang Babala

Pagkatapos ng kanyang natuklasan sa loob ng silid na may pulang pintuan, hindi na mapakali si Adira. Hindi niya maintindihan kung ano ang relasyon ni Mr. Velarde sa kanyang kapatid na si Ara, at kung bakit tila ba mayroon silang itinatagong nakaraan.

Sa mga sumunod na araw, sinubukan niyang alamin ang katotohanan. Nagtanong siya sa mga katulong, ngunit walang sinuman ang may alam tungkol sa nakaraan ni Mr. Velarde. Tila ba isang malaking palaisipan na hindi niya kayang lutasin.

Isang araw, habang naglalakad siya sa hardin, nakasalubong niya si Madam Vierra, ang stepmother ni Mr. Velarde. Ngumiti ito sa kanya, ngunit alam ni Adira na ang ngiti na iyon ay hindi nagpapakita ng tunay nitong nararamdaman.

“Adira, maaari ba kitang makausap?” tanong ni Madam Vierra, na may malumanay na boses.

Tumango si Adira bilang tugon, hindi alam kung ano ang gusto nitong pag-usapan.

Inakay siya ni Madam Vierra sa isang tahimik na lugar sa hardin, kung saan walang sinuman ang makakarinig sa kanilang usapan. Nang makarating sila roon, huminto si Madam Vierra at humarap sa kanya.

“Alam mo ba kung bakit ka pinakasalan ni Soren?” tanong ni Madam Vierra, na may seryosong tingin.

Umiling si Adira bilang tugon.

“Pinakasalan ka niya dahil kailangan niya. Kailangan niya ng kapalit ni Ara, at ikaw ang napili niya,” paliwanag ni Madam Vierra, na nagdulot ng sakit sa puso ni Adira.

“Huwag kang umasa na mamahalin ka niya, Adira. Ikaw ay isa lamang gamit na pwede niyang itapon kung kailan niya gusto,” dagdag pa ni Madam Vierra, na nagpadurog sa kanyang puso. “At higit sa lahat, huwag kang mahuhulog sa kanya. Dahil kung gagawin mo iyon, pagsisisihan mo.”

Pagkatapos niyang sabihin ang mga salitang iyon, umalis si Madam Vierra, iniwan si Adira na nag-iisa at puno ng kalungkutan. Ang kanyang mga salita ay tumagos sa puso ni Adira, nagdulot ng sakit at pagdududa.

Sa gabing iyon, nagkaroon ng pagpupulong si Mr. Velarde kasama ang kanyang mga tauhan. Hindi alam ni Adira kung ano ang kanilang pag-uusapan, ngunit napilitan siyang dumalo.

Habang nagpupulong sila, napansin ni Adira na tila ba sinasadya ni Mr. Velarde na ipahiya siya sa harap ng kanyang mga tauhan. Hindi niya ito kinakausap, at tila ba hindi siya nakikita. Para bang isa lamang siyang palamuti sa silid, walang halaga at walang silbi.

Sa isang banda, may nagkamaling isa sa mga tauhan ni Mr. Velarde. Nagalit si Mr. Velarde, at pinagalitan ito sa harap ng lahat.

“Hindi ka ba marunong mag-isip? Paano ka nakarating sa posisyon na iyan kung wala kang kahit anong alam?!” sigaw ni Ginoong Velarde sa kanyang tauhan, na nagdulot ng takot sa buong silid.

Pagkatapos niyang pagalitan ang kanyang tauhan, tumingin si Mr. Velarde kay Adira, na may malamig na tingin. “Tandaan mo ito, Adira. Ito ang mangyayari sa sinumang sumuway sa akin. Hindi ako nagpapatawad, at hindi ako nagdadalawang-isip na parusahan ang sinumang lumabag sa aking mga utos,” sabi niya, na nagpadama kay Adira ng takot at pangamba.

Hindi niya na nakayanan ang kanyang nararamdaman. Tumayo siya at tinignan si Mr. Velarde nang may galit.

“Tama na!” sigaw ni Adira, na nagpagulat sa lahat ng naroon. “Hindi mo ako pwedeng tratuhin nang ganito. Hindi ako isa lamang gamit na pwede mong gamitin at itapon kung kailan mo gusto. Tao ako at nararapat akong tratuhin nang may respeto at hindi lang para bastusin mo ng ganito."

Pagkatapos niyang sabihin ang mga salitang iyon, nilapitan niya si Mr. Velarde at sinampal ito sa mukha. Ang kanyang sampal ay dumagundong sa buong silid, na nagpatahimik sa lahat ng naroon.

Hindi makapaniwala ang lahat sa kanilang nakita. Walang sinuman ang nangahas na saktan si Mr. Velarde, lalo na sa harap ng kanyang mga tauhan. Ngunit ginawa iyon ni Adira, na nagpakita ng kanyang tapang at determinasyon.

Nakita ni Adira na si Enzo, ang kanang-kamay ni Mr. Velarde, ay napangiti. Tila ba humanga ito sa kanyang ginawa, at sa kanyang tapang na sumuway kay Mr. Velarde.

Ngunit hindi niya pinansin si Enzo. Ang kanyang atensyon ay nakatuon kay Mr. Velarde, na nakatingin sa kanya nang may galit at pagtataka.

Hindi nagsalita si Mr. Velarde. Tinitigan lamang siya nito nang may matalim na tingin, na para bang sinusubukang basahin ang kanyang isipan. Hindi alam ni Adira kung ano ang kanyang gagawin, o kung paano niya haharapin ang kanyang galit.

Sa gabing iyon, hindi siya nakatulog. Paulit-ulit niyang iniisip ang nangyari, at lalo siyang kinabahan sa kanyang kinabukasan. Alam niyang hindi magiging madali ang kanyang buhay kay Mr. Velarde, ngunit handa siyang harapin ang anumang pagsubok na darating sa kanyang buhay.

Hindi siya papayag na maging sunud-sunuran lamang sa kanyang kapalaran. Ipaglalaban niya ang kanyang kalayaan, at gagawin ang lahat upang makamit ang kanyang kaligayahan.

Samantala, sa kanyang silid, hindi rin makatulog si Mr. Velarde. Paulit-ulit niyang iniisip ang ginawa ni Adira, at hindi niya maintindihan kung bakit siya nito sinampal.

Sa kanyang pagtulog, napanaginipan niya ang kanyang tunay na kasintahan, si Ara. Ngunit sa kanyang paggising, ang pangalan ni Adira ang kanyang binigkas.