Chapter 2:The Contract of Hell

Nang huminto ang sasakyan sa harap ng malaking gate ng mansyon, bumaba si Ginoong Velarde at hindi man lamang siya tinulungan. Mag-isa siyang bumaba, at tinignan ang mansyon na magiging bagong tahanan niya.

Malaki at magara ang mansyon, ngunit sa halip na magdulot ng kasiyahan, nagbigay ito sa kanya ng pakiramdam ng pagiging mag-isa at pagkakulong. Parang isang malaking kulungan na puno ng yaman at luho, ngunit kulang sa pagmamahal at kalayaan.

"Dito na ba talaga ako maninirahan? Sa lugar na ito na puno ng lamig at kawalan ng pag-asa?" tanong niya sa sarili, habang sinusubukang magpakatatag.

Sumunod siya kay Mr. Velarde papasok sa mansyon, kung saan sinalubong sila ng isang matandang babae na may mataray na tingin at kilos. Ipinakilala siya ni Mr. Velarde bilang si Madam Vierra, ang kanyang stepmother.

“Maligayang pagdating sa aming Mansion, Adira,” bati ni Madam Vierra, ngunit sa kanyang tinig ay walang bahid ng kasiyahan. “Umaasa ako na magiging kapaki-pakinabang ka sa pamilyang ito.”

Tumango lamang si Adira bilang tugon, hindi alam kung ano ang dapat sabihin. Ramdam niya ang tensyon sa pagitan ni Mr. Velarde at ng kanyang madrasta, at hindi niya alam kung paano siya dapat makisama sa kanilang dalawa.

Pagkatapos ng maikling pagbati, inihatid siya ng isang katulong sa kanyang silid. Malaki at maganda ang silid, puno ng mga mamahaling kasangkapan at dekorasyon. Ngunit sa kabila ng lahat ng luho, hindi niya maramdaman ang anumang kasiyahan.

"Hindi ko kailangan ang lahat ng ito. Ang gusto ko lamang ay ang makasama ang aking pamilya at mamuhay nang payapa," ang kanyang iniisip habang tinitignan ang kanyang bagong silid.

Nang iwan siya ng katulong, nagpasya si Adira na magpahinga muna. Naupo siya sa malambot na kama at pumikit, sinusubukang alalahanin ang masasayang alaala ng kanyang dating buhay.

Ngunit sa kanyang pagpipikit, nakita niya ang mukha ni Mr. Velarde, ang kanyang malamig at walang emosyong mga mata na tumititig sa kanya. Muli siyang nakaramdam ng kaba at pangamba, hindi alam kung paano niya haharapin ang kanyang bagong asawa.

Ilang sandali pa, may kumatok sa kanyang pinto. Bumangon siya at binuksan ito, at nakita si Mr. Velarde na nakatayo sa labas, may hawak na isang papel.

“Ano ito?” tanong ni Adira, puno ng pagtataka.

“Basahin mo,” sagot ni Mr. Velarde, na walang anumang emosyon sa kanyang mukha.

Kinuha ni Adira ang papel at binasa ito. Ito ay isang kontrata, na nagsasaad na siya ay mananatiling kasal kay Mr. Velarde sa loob lamang ng animnapung araw. 60 days. Pagkatapos ng animnapung araw, siya ay dapat na umalis sa kanyang buhay at hindi na muling magpakita pa.

Hindi makapaniwala si Adira sa kanyang nabasa. Ano ito? Isang malupit na biro? Isang pagpapakita ng kapangyarihan at kayabangan?

“Hindi ako papayag dito,” sabi niya, sinusubukang magpakatatag. “Hindi ako pumayag na magpakasal sa iyo para lamang itapon mo pagkatapos ng animnapung araw.”

Ngumisi si Mr. Velarde, na para bang hindi siya nagulat sa kanyang sinabi. “Wala kang pagpipilian, Adira. Kung hindi ka pipirma sa kontratang ito, malalaman ng lahat ang tungkol sa pagtakas ng kapatid mo. Hindi mo gugustuhing mangyari iyon, hindi ba?”

Nanlumo si Adira sa kanyang narinig. Alam niyang ginagamit ni Mr. Velarde ang kanyang pamilya upang siya ay mapilitang sumunod. Wala siyang ibang magawa kundi ang tanggapin ang kanyang kapalaran.

“May isa pang kondisyon,” dagdag pa ni Mr. Velarde, na nagdulot ng pagkabahala kay Adira. “Hindi kita pinapayagang humawak ng kahit ano sa mansyon na ito. Hindi ka rin pinapayagang makialam sa aking mga gawain. Ikaw ay narito lamang upang magpanggap na aking asawa, at wala nang iba pa.”

Hindi na nakapagsalita si Adira. Hindi niya alam kung ano ang kanyang gagawin. Ang kanyang buhay ay tila ba nagiging isang bangungot na hindi niya kayang takasan.

Lumapit si Mr. Velarde sa kanya at inilagay ang kontrata sa kanyang mga kamay. “Pirmahan mo ito, Adira. Kung hindi, pagsisisihan mo.”

Walang choice si Adira. Kinuha niya ang ballpen at pinirmahan ang kontrata, habang ang kanyang mga luha ay tahimik na pumapatak sa kanyang pisngi.

Matapos niyang pirmahan ang kontrata, umalis si Mr. Velarde ng silid na hindi man lamang siya tinitignan. Naiwan siyang nag-iisa, puno ng kalungkutan at pangamba.

Sa mga sumunod na araw, sinunod ni Adira ang lahat ng sinabi ni Mr. Velarde. Hindi siya nakialam sa kanyang mga gawain, at hindi siya humawak ng kahit ano sa mansyon. Naging isa siyang multo sa sarili niyang tahanan, walang ibang ginawa kundi ang magmasid at maghintay.

Sa kanyang pagmamasid, napansin niya ang isang bagay na ikinabahala niya. Madalas umubo si Mr. Velarde, at sa kanyang pag-ubo, may lumalabas na dugo mula sa kanyang bibig. Nakikita lamang niya ito kapag walang ibang tao sa paligid, kapag akala ni Mr. Velarde ay walang nakakakita sa kanya.

"May sakit kaya siya? Malala ba ito?" tanong ni Adira sa sarili, puno ng pag-aalala.

Isang araw, habang naglalakad siya sa hardin, narinig ni Adira ang mga katulong na nagbubulungan. Lumapit siya upang marinig ang kanilang pinag-uusapan.

“Sabi nila, malala ang sakit ni Mr. Velarde,” sabi ng isang katulong.

“Oo, sabi nga nila, ilang buwan na lang daw ang natitira sa kanyang buhay,” sagot naman ng isa pa.

Nanigas si Adira sa kanyang kinatatayuan. Namatay si Mr. Velarde? Ibig sabihin ba nito, malapit na siyang maging biyuda?

Ngunit may isa pang tanong na bumabagabag sa kanyang isipan. Kung malapit nang mamatay si Mr. Velarde, bakit kailangan pa niya ng asawa? Bakit kailangan pa niya ng isang kasal na may kontrata, isang relasyon na may limitasyon?

Ano kaya ang kanyang tunay na dahilan? Ano kaya ang kanyang tinatago?

Sa mga tanong na ito sa kanyang isipan, nagpasya si Adira na alamin ang katotohanan. Hindi siya papayag na maging sunud-sunuran lamang. Hindi siya papayag na maging isang multo sa kanyang sariling tahanan. Sisimulan niyang alamin ang lahat, at kung kinakailangan, babaguhin niya ang kanyang kapalaran.