Se connecter
I Sold to the Billionaire
Author: yshanggabi Prologue The Day I Put a Price on My Life Althea's POV "Kapag wala tayong pambayad hanggang bukas, kukunin nila ang bahay." Paulit-ulit na umuukit sa isip ko ang mga salitang iyon ng bangko. Nakaupo ako sa lumang silya sa loob ng ospital habang nakatitig sa bill na hawak ko. ₱2,487,000. Dalawang milyon. Dalawang milyong hindi ko kailanman mahahawakan kahit magtrabaho ako nang ilang taon. Napapikit ako. Sa loob ng ICU ay naroon ang mama ko. Nakakabit sa iba't ibang makina. Nakikipaglaban para mabuhay. At ako? Wala akong magawa kundi umiyak. "Diyos ko..." Mahina akong napasandal sa pader. "Hindi ko na alam ang gagawin ko." Namatay si papa dalawang taon na ang nakalipas. Iniwan niya sa amin ang maliit na bakery na pilit naming binuhay ni mama. Pero isang sunog. Isang aksidente. At isang serye ng pagkakautang ang tuluyang sumira sa lahat. Ngayon, nakaratay si mama sa ospital. Nakasanla ang bahay namin. At ako na lamang ang natitirang lumalaban. Ngunit kahit anong laban ko... Parang talo na ako. --- Nang gabing iyon, umuulan nang malakas. Naglalakad ako sa madilim na kalsada habang mahigpit na yakap ang payong. Basang-basa na rin naman ako. Wala na akong pakialam. Hanggang sa tumunog ang cellphone ko. Unknown Number. Ilang segundo ko iyong tinitigan bago sinagot. "Hello?" "Miss Althea Reyes?" Napahinto ako. "Yes?" "Good evening." Malamig at pormal ang boses ng lalaki. "May alok kami para sa inyo." Napakunot ang noo ko. "Anong alok?" "Isang oportunidad upang mabayaran ang lahat ng utang ninyo." Natigilan ako. Pakiramdam ko ay huminto ang mundo. "Paano ninyo nalaman—" "Hindi iyon mahalaga." Putol niya. "Ang mahalaga ay kung handa kayong makinig." Hindi ko alam kung bakit. Pero sa puntong iyon... Desperado na ako. Kaya nakinig ako. --- Eksaktong alas-diyes ng gabi nang makarating ako sa address na ibinigay nila. Isa iyong luxury hotel. Isa sa pinakamahal sa buong siyudad. Hindi ako nababagay roon. Ramdam ko iyon. Sa suot kong simpleng damit. Sa lumang sapatos ko. Sa pagod kong mukha. Pero pinilit kong pumasok. May naghihintay na lalaki sa private lounge. Nakatayo siya sa tabi ng malaking bintana. Matangkad. Naka-itim na suit. At kahit nakatalikod lamang siya... Ramdam ko agad ang presensya niya. Nakakatakot. Makapangyarihan. Malamig. Parang isang taong sanay makuha ang lahat ng gusto niya. "Miss Reyes." Napalunok ako. Unti-unti siyang humarap. At doon ko siya unang nakita. Matangos ang ilong. Matalim ang mga mata. At napakaguwapo sa paraang halos hindi makatotohanan. Pero walang emosyon ang mukha niya. Parang bato. Parang hindi marunong ngumiti. "Umupo ka." Hindi iyon pakiusap. Utos iyon. At sa hindi malamang dahilan... Sinunod ko. --- May inilapag siyang folder sa harapan ko. Dahan-dahan ko iyong binuksan. At halos mawalan ako ng hininga. ₱50,000,000. Limampung milyon. Nanlaki ang mga mata ko. "Ano ito?" "Kontrata." Mabilis akong napatingin sa kanya. "Anong klaseng kontrata?" Tahimik siyang uminom ng alak bago sumagot. "Simple lang." Nangilabot ako sa sumunod niyang sinabi. "Bibilhin ko ang buhay mo." Huminto ang mundo ko. "Ano?" Malamig niyang inilapag ang baso. "Hindi ang katawan mo." "Hindi rin ang kaluluwa mo." "Kundi ang oras mo." Hindi ko maintindihan. Kaya lalo lang akong napatitig sa kanya. Ngumiti siya nang bahagya. At iyon ang unang beses na nakita ko ang isang ngiti na mas nakakatakot kaysa galit. "Sa loob ng isang taon..." Tumitig siya diretso sa mga mata ko. "...pag-aari kita." Napakapit ako sa folder. Hindi ko alam kung matatakot ba ako. O matutukso. Dahil sa unang pagkakataon... May taong nag-alok na iligtas ako. Pero kapalit noon... Ay ang sarili ko. At hindi ko pa alam na ang lalaking nasa harapan ko— Si Zachary Monteverde— Ang magiging pinakamagandang pagkakamali ng buhay ko. To be continued... 🖤✨ AUTHOR'S NOTE Hello, dear readers! ♡ Maligayang pagdating sa I Sold to the Billionaire. Isa itong kuwento tungkol sa sakripisyo, pag-ibig, pagtitiwala, at mga desisyong ginagawa natin kapag wala na tayong ibang mapagpilian. Sa mundong puno ng pera at kapangyarihan, ano ang mangyayari kung ang isang simpleng babae ay mapilitang pumirma sa isang kontratang magbabago ng kanyang buong buhay? Sa likod ng bawat kabanata ay makikilala ninyo sina Althea Reyes at Zachary Monteverde, dalawang taong magkaibang-magkaiba ang mundo ngunit pinagtagpo ng isang kasunduang hindi nila inaasahang magiging dahilan ng pagbabago ng kanilang mga puso. Umaasa akong sasamahan ninyo sila sa kanilang paglalakbay—mula sa sakit, takot, at mga lihim hanggang sa pag-ibig na susubok sa kanilang mga hangganan. Maraming salamat sa pagbibigay ng pagkakataon sa kuwentong ito. Huwag kalimutang mag-iwan ng komento, reaksyon, at suporta. Malaking inspirasyon iyon para sa isang manunulat. With love, — yshanggabi ♡ --- DISCLAIMER Ang I Sold to the Billionaire ay isang kathang-isip na nobela. Ang lahat ng tauhan, lugar, organisasyon, negosyo, pangyayari, at sitwasyon na mababanggit sa kuwentong ito ay bunga lamang ng imahinasyon ng may-akda. Anumang pagkakahawig sa tunay na tao, buhay man o patay, o sa mga aktwal na pangyayari ay hindi sinasadya at nagkataon lamang. Ang kuwentong ito ay naglalaman ng mga temang may kinalaman sa drama, trauma, family conflict, emotional struggles, at iba pang sensitibong paksa na maaaring hindi angkop para sa lahat ng mambabasa. Ang mga pananaw, kilos, at desisyon ng mga tauhan ay hindi dapat ituring bilang gabay o halimbawa sa totoong buhay. Mahigpit na ipinagbabawal ang pagkopya, pagrerepost, pagre-rewrite, pagsasalin, o anumang uri ng reproduksyon ng kuwentong ito nang walang pahintulot mula sa may-akda. Ang lahat ng karapatan ay nakalaan sa orihinal na may-akda. © yshanggabi. All Rights Reserved. 🖤✨Chapter 8Althea’s POV“You're not going anywhere without me.”Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang sinabi ni Zachary.Pero kahit gaano niya ako gustong pigilan, hindi ko kayang umupo lang habang nasa panganib si Mama.I stared at the photograph on my phone.Si Mama.Nakatali.Takot.At may isang lalaking nakatayo sa likod niya.Hindi ko makita ang mukha.Black jacket.Black gloves.At isang maliit na silver ring sa kanang kamay.Hindi ko alam kung bakit, pero parang may kung anong pamilyar doon.“Althea.”Napatingin ako kay Zachary.“Give me the phone.”“No.”“Please.”“Hindi.”Agad niyang napakunot ang noo.“Althea, I need to trace the number.”“Then do it.”“I can’t if you keep—”“Do it while I still have the message!”Tahimik siyang tumingin sa a
Chapter 7The Truth He Hid From MeAlthea's POV“I was the one who found you three years ago.”Paulit-ulit na umuukit sa isip ko ang sinabi ni Zachary.Pero may isa pang bahagi ng sinabi niya na mas mahirap tanggapin.“I was also the one who made sure you never knew who I was.”Hindi ako agad nakapagsalita.Parang biglang naging napakaliit ng kwartong kinaroroonan namin.Napakabigat ng hangin.At ang lalaking nakatayo sa harapan ko...Parang bigla kong hindi nakilala.“Bakit?”Iyon lang ang tanging salitang nakalabas sa bibig ko.Hindi siya sumagot.“Bakit mo ginawa iyon?”Mas malakas na ang boses ko.“Bakit mo ako hinanap?”Tahimik.“Bakit mo ako minanmanan?”Humakbang siya palapit.Pero agad akong umatras.“Huwag.”Tumigil siya.“Don't come closer.”Agad siyan
Chapter 6The Man Who Promised to Protect MeAlthea's POV“Next time, it won't be your mother.”Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mensaheng iyon.Hindi ako makatulog.Hindi ako makapag-isip nang maayos.At higit sa lahat…Hindi ko alam kung sino ang dapat kong pagkatiwalaan.Nasa ospital si Mama.May taong gustong patahimikin kami.At ngayon, ako naman ang target.Pero ang pinakamasakit sa lahat?Hindi ko alam kung bakit.---“Althea.”Napalingon ako.Nandoon si Zachary sa kabilang bahagi ng hallway.Nakasandal siya sa pader, nakatiklop ang mga braso.Hindi ko alam kung gaano na siya katagal doon.“Hindi ka pa umuuwi?”Umiling ako.“Hindi ko kayang iwan si Mama.”“Hindi kita pinapauwi.”Napakunot ang noo ko.“Then what are you saying?”Lumapit siya.“I'm taking you somewhere safe.”Napatawa ako nang mapait.“Safe?”Tumigil siya sa harapan ko.“Sa mansion mo?”“Yes.”“Kung doon ako pupunta, hindi ba mas madali nila akong puntiryahin?”Hindi siya sumagot.At sapat na iyon para mal
Chapter 5The Accident That Wasn't an AccidentAlthea's POV“Naaksidente ang mama mo.”Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang sinabi ni Zachary.Hindi ako agad nakagalaw.Hindi ako makahinga.Parang biglang nawala ang lahat ng tunog sa paligid ko.“Hindi…”Napailing ako.“Hindi pwede.”Lumapit sa akin si Zachary.“Althea—”“Hindi!”Napaatras ako.“Hindi pwede. Kanina lang nakausap ko siya.”Nanginginig ang mga kamay ko.“Sinabi niyang okay lang siya.”Huminga ako nang malalim, pero lalo lamang sumikip ang dibdib ko.“Sinabi niyang mag-iingat siya.”Hindi sumagot si Zachary.At iyon ang mas nagpasindak sa akin.“Buhay ba siya?”Sa wakas, tumingin siya nang diretso sa mga mata ko.“Yes.”Napapikit ako.Isang malalim na buntong-hininga ang kumawala sa dibdib ko.Pero hindi pa rin sapat iyon para mawala ang takot.“Pero nasa critical condition siya.”Nanlambot ang mga tuhod ko.Agad niya akong hinawakan sa braso bago ako tuluyang matumba.“Easy.”“Bitawan mo ako.”Mahina ang boses ko
Chapter 4The Heiress They Never ExpectedAlthea's POVHindi ako agad nakapagsalita.Pakiramdam ko ay may malakas na unos na dumaan sa buong pagkatao ko.Tagapagmana?Ako?Imposible.Lumaki akong namomroblema kung saan kukuha ng pambayad sa kuryente.Lumaki akong nagtatrabaho sa bakery kasama si Mama.Lumaki akong naniniwalang isa lamang akong ordinaryong babae.Kaya paano naging posible na may koneksyon ako sa isa sa pinakamakapangyarihang pamilya sa bansa?---"Nagbibiro ka ba?"Mahina kong tanong.Ngunit alam kong hindi.Hindi nagbibiro si Zachary.Hindi kailanman.Tahimik niyang sinalubong ang tingin ko."Wala akong dahilan para magsinungaling."Napailing ako."Hindi..."Napahawak ako sa sentido."Hindi ito posible."---Dahan-dahan siyang lumapit."Althea.""Huwag."Napaatras ako."Huwag mo muna akong lapitan."Hindi dahil natatakot ako sa kanya.Natatakot ako sa mga sagot.---Buong buhay ko, si Mama lang ang mayroon ako.Siya lang ang pamilya ko.At ngayon, biglang may lalabas
Chapter 3The Grandfather's SecretAlthea's POVBuong biyahe papunta sa Monteverde Estate, hindi ako mapakali.Paulit-ulit kong iniisip ang sinabi ni Zachary."Gusto ka niyang makita."Pero bakit?Hindi ko naman kilala ang lolo niya.At sigurado akong hindi rin niya ako kilala.Isa lang akong ordinaryong babae na biglang napasok sa mundo ng mga Monteverde.Kaya bakit parang may mas malalim na dahilan sa likod ng lahat?---"You're thinking too much."Napalingon ako kay Zachary.Nakatingin siya sa kalsada habang nagmamaneho."Halata ba?""Sa'yo? Oo."Napasimangot ako."Salamat."Bahagyang umangat ang sulok ng labi niya."That wasn't a compliment.""Alam ko."---Makalipas ang ilang minuto, huminto ang sasakyan sa harap ng isang napakalaking ancestral mansion.Mas engrande pa ito kaysa sa bahay ni Zachary.Napapalibutan ng malalawak na hardin at matatayog na puno.Parang isang lugar na puno ng mga lihim.At sa hindi malamang dahilan...Kinabahan ako.---Pagpasok namin sa loob, agad ako







