CHAPTER 3

Hindi naniwala si Alexa sa sinabi ni Allara. Kaya naman personal niya itong sinamahan papunta sa Mandani Bay.

Nandoon pa rin ang puting Porsche Panamera, nakaparada sa mismong puwesto kung saan ito nakita kahapon.

Habang nakaupo sa passenger seat, itinuro ni Alexa ang marangyang villa sa harapan nila.

“Grabe... hindi ko masasabing kahawig lang nito ang bahay ninyong mag-asawa ni Mr. Martinez Para itong eksaktong kopya! As in, one-to-one replica!”

Pagkasabi niyon, agad siyang nakonsensiya. Tinakpan niya ang bibig at maingat na sumulyap kay Allara.

Pero walang anumang emosyon sa mukha ni Allara. Nakatitig lang siya sa labas ng bintana.

“Kahapon, may bagong batas na inilabas tungkol sa kasal. Kapag alam ng isang tao na may asawa na ang kinakasama niya, pero patuloy pa rin silang nagsasama at namumuhay na parang mag-asawa, maaari silang masampahan ng kasong bigamya.”

Sandali siyang huminto bago nagpatuloy.

“Hindi lang basta aalis si Theo sa kasal namin nang walang makukuha. Kakaso ko rin si Astrid. Sisiguraduhin kong pareho silang mananagot at masisira ang reputasyon.”

“Ang lalim na pala ng research mo tungkol sa divorce...” bulong ni Alexa habang pinagmamasdan ang determinadong mukha ng kaibigan.

Pero may pag-aalinlangan pa rin sa kanya.

“Pero, Allara, kailangan mo ng sapat na ebidensya para mapatunayan na nagsasama talaga sila.”

“Hindi naman mahirap 'yon. Nasa harap na mismo natin ang ebidensya.”

Malamig ang tinig ni Allara.

Gayunpaman, hindi pa rin mapakali si Alexa.

“Baka naman may hindi lang tayo naiintindihan? Medyo malamig lang talaga ang ugali ni Mr. Martinez, pero naging mabuti naman siya sa'yo. Hindi naman siguro siya gagawa ng gano'n...”

“Alexa.”

Binalingan siya ni Allara.

“Alam mo, bago ang lahat ng nangyari kahapon, pareho tayo ng iniisip. Alam kong malamig ang ugali ni Theo, pero mahal ko siya. Siya ang pinili kong maging asawa. Kaya sa limang taon mula nang mawala ang mga anak namin, kahit alam kong naiinis siya sa tuwing hindi ko makontrol ang emosyon ko, hindi ko siya sinisi kahit kailan.”

“Sa halip, lagi kong hinahanap ang pagkukulang sa sarili ko. Pinilit kong magbago. Sinubukan kong bumangon at patawarin ang sarili ko sa lahat ng nangyari.”

Napakakalma ng boses niya. Para bang kahapon pa namatay ang lahat ng pagmamahal at galit na nararamdaman niya.

Kapag tuluyan nang namatay ang puso ng isang tao, kaya pala nitong maging kalmado sa paraang hindi na niya mismo nakikilala.

“Pero ni minsan, hindi sumagi sa isip ko na noong panahong bagong-bago pa lang ang sugat ko sa pagkawala ng kambal namin, may anak na pala sila ni Astrid.”

Natigilan si Alexa. Nakatitig lang siya sa kaibigan.

Hindi na naghintay si Allara ng sagot. Itinuro niya ang labas ng bintana.

“Tingnan mo. Nandoon sila ngayon. Nagdiriwang sila. Birthday ng batang iyon ngayon—limang taong gulang na siya.”

Pagkarinig nito, agad na lumingon si Alexa.

Sa balcony sa ikalawang palapag, maririnig ang masayang tawanan ng isang bata. Napakalinaw at napakasaya ng halakhak nito, na para bang nasa kanya na ang pinakamahalagang kayamanan sa buong mundo.

Naalala ni Allara ang sarili niyang anak.

Walang pag-aalinlangan niyang ibinaba ang bintana sa passenger side, binuksan ang camera ng cellphone at itinapat iyon sa tatlong taong nasa balcony.

Pagkatapos, pinindot niya ang record.

Sa harap ng isang bilog na mesa na may French-style na mantel, karga ni Theo ang batang lalaki. Yakap naman ng bata ang isang limited-edition na Transformers toy.

Katabi ni Theo si Astrid, na nakasuot ng eleganteng cream-colored na dress. Hawak nito ang cellphone habang nakangiting nakatingin sa dalawa.

Sabay-sabay silang nakaharap sa cellphone ni Astrid habang sinisinagan ng araw.

Nag-peace sign ang batang lalaki, halatang tuwang-tuwa. Si Astrid naman ay bahagyang sumandal at ipinatong ang ulo sa balikat ni Theo.

At si Theo...

Ang lalaking kilala sa pagiging malamig at ayaw na ayaw magpapicture, ngayon ay nakangiting-ngiti sa camera. Napakalambot ng ekspresyon ng mukha niya, para bang wala siyang ibang iniisip kundi ang dalawang taong nasa tabi niya.

Napakaganda nilang tingnan.

Isang masaya at kumpletong pamilya.

Talagang nakakasilaw ang kanilang kaligayahan.

Pinindot ni Allara ang stop button at maingat na isinave ang video.

Pagkatapos, dahan-dahan niyang itinaas ang tingin kay Alexa. May mapait at mapanuyang ngiti sa labi niya.

“Ngayon, tingin mo pa rin ba misunderstanding lang ang lahat?”

Matagal nang umaagos ang luha sa mukha ni Alexa. Tumingin siya kay Allara habang halos hindi makapaniwala.

“Paano nagawang mag-cheat ni Mr. Martinez? Noong una, arranged marriage man ang sa inyo, gumastos siya nang malaki para sa kasal ninyo. Siya pa mismo ang nagpagawa ng wedding ring at wedding dress na espesyal na idinisenyo para sa'yo...”

“Alam mo, pinag-uusapan pa nga namin noon na matapos mong habulin si Mr. Martinez nang napakaraming taon, sa wakas nakuha mo rin ang lalaking pinapangarap mo.”

Oo nga.

Kahit hindi man nagsimula sa isang maalab na pagmamahalan ang kasal nila ni Theo, naging maayos naman ang pagsasama nila bilang mag-asawa.

Walang sinuman ang mag-aakalang magagawa ni Theo na magtaksil.

Pero ang pinakamasakit sa lahat?

Limang taong gulang na ang batang lalaki. Apat na buwan lang ang agwat ng edad niya sa kambal nilang anak.

Ibig sabihin, nagawa ni Theo na magtaksil habang buntis pa siya!