CHAPTER 3.2

At habang hindi pa man tuluyang naililibing ang mga alaala ng dalawang anak nilang namatay, ipinagdiriwang na pala nito ang pagsilang ng lihim nilang anak ni Astrid!

Muling nanikip ang dibdib ni Allara. Mariin niyang ipinikit ang mga mata at huminga nang malalim.

Hindi siya puwedeng basta sumuko.

Kailangan niyang ipaglaban ang sarili niya.

At higit sa lahat, kailangan niyang bigyan ng katarungan ang mga anak niya.

“Alexa, may itatanong ako sa'yo.”

Tumingin siya nang diretso sa kaibigan.

“Tatanggapin mo ba ang kasong ito?”

Nang marinig iyon ni Alexa, lalo siyang napahagulgol.

“I'm sorry, Allara... Huhu! Hindi naman sa ayaw kitang tulungan, pero hindi ko talaga kayang makipaglaban sa korte kay Mr. Martinez!”

Bumagsak ang puso ni Allara.

Pero naiintindihan niya rin.

Hindi biro ang kalabanin ang isang taong tulad ni Theo.

Matapos manahin ni Theo ang Martinez Corporation, ilang taon lang ang lumipas at ilang beses nang tumaas ang market value nito. Sa loob lamang ng limang taon, naging isa na ito sa pinakamalalaking kompanya sa BGC.

Hindi lang iyon. Kilala rin ang legal team ng Martinez Corporation bilang isa sa pinakamalalakas at pinakakinatatakutang grupo ng mga abogado sa buong lungsod.

Kung isang private law firm tulad ng kay Alexa ang makikipaglaban sa kanila, malinaw na dehado sila mula pa lang sa simula. Halos wala silang tsansang manalo.

“Okay lang. Ako na lang ang hahanap ng ibang paraan.”

Pinaandar ni Allara ang sasakyan.

“Allara, puwede kitang tulungan. Ipapakilala kita sa lahat ng connections at resources na mayroon ako. Pero sigurado ka na ba talaga? Talaga bang gusto mong makipag-divorce kay Mr. Martinez?”

Natigilan si Allara habang inililipat ang kambyo. Pagkatapos, lumingon siya kay Alexa.

“Alexa, ibig mo bang sabihin, hindi ako dapat makipaghiwalay sa kanya?”

Hindi nakasagot si Alexa.

“Kailangan kong makipaghiwalay. Hindi karapat-dapat si Theo na maging ama ng mga anak ko.”

Pagkasabi niyon, humarap muli si Allara sa daan at marahang inapakan ang accelerator.

Umandar ang puting Porsche Panamera, saka umikot ang sasakyan para tumuloy sa kalsada.

Samantala, sa balcony sa ikalawang palapag, ibinaba ni Astrid ang cellphone niya. Sinundan niya ng tingin ang puting kotseng papalayo.

Pagkatapos, bahagyang yumuko siya.

Sa lugar na hindi maaabot ng paningin ng iba, sumilay ang isang palihim at mapagtagumpay na ngiti sa kanyang mga mata.

...

Hindi man kayang tanggapin ni Alexa ang divorce case ni Allara, ipinakilala naman niya rito ang kilala niyang senior sa law school na si Jaxton Juarez.

Noong college pa lang, isa na si Jaxton sa mga tanyag na estudyante sa Faculty of Law. Siyempre, kilala rin siya ni Allara.

Mula pagkabata, likas nang determinado si Allara. Kapag may gusto siya, hindi siya nagdadalawang-isip na kumilos. Marunong siyang magmahal at lumaban para sa sarili niya, at hindi siya mahilig magkunwari.

Kapag nagdesisyon na siya sa isang bagay, hindi na siya basta-basta uurong.

Kaya naman kinabukasan ng umaga, sa tulong ni Alexa, nagkasundo silang tatlo na magkita sa isang café sa sentro ng lungsod.

Pagdating nina Alexa at Allara, hindi pa dumarating si Jaxton.

Humanap sila ng mauupuan at kakaupo pa lang nila nang biglang may marinig silang inosenteng boses ng isang bata mula sa may entrance.

“Daddy! Gusto ni Zachy ng chocolate cake!”

Biglang natigilan si Allara.

Hindi niya namalayang napatingin siya sa p***o.

Pumasok si Theo sa café habang hawak ang kamay ng batang si Zachy, na nakasuot ng denim overalls.

Itinuro ng bata ang display cabinet ng mga cake sa counter. Ang munting mukha niya, na halos eksaktong kamukha ni Theo, ay puno ng inosente at nakakatuwang ekspresyon.

Kahit nakapagdesisyon na siyang makipaghiwalay, hindi pa rin napigilan ni Allara na makaramdam ng matinding kirot sa dibdib nang makita silang magkasama.

Parang biglang umakyat sa ilong niya ang matinding hapdi at pait, hanggang sa halos hindi na siya makahinga.

Napatulala rin si Alexa. Nanlaki ang mga mata niya habang nakatingin kina Theo at Zachy.

Sa sobrang lapit nila ngayon, hindi niya maiwasang mapabulalas sa isip niya:

Grabe. Para talagang mini version ni Theo ang batang iyon!

Malamang ay naramdaman ni Theo ang titig ni Allara dahil bigla siyang napalingon sa direksyon nila.

Nagtagpo ang kanilang mga mata.

Sandaling natigilan si Theo.

Samantalang si Allara, nanatiling walang emosyon ang mukha.

Pero ang kamay niyang nakahawak sa baso ng tubig ay hindi niya mapigilang higpitan. Namutla ang mga dulo ng kanyang mga daliri sa lakas ng pagkakahawak.

Pabulong na napamura si Alexa.

“Sh*t... This is going to be a disaster!”

Sa totoo lang, balak sana ni Allara na hintaying makumpleto muna ang lahat ng ebidensya at maihanda ang divorce agreement bago niya harapin si Theo.

Pero hindi niya inaasahang magkikita sila rito.

Ngayong nagkataong nagkaharap sila, gusto rin niyang malaman kung paano ito magpapaliwanag.

Lalo na't nasa tabi mismo nito ang batang matagal na nitong itinago sa kanya.

Ano ang sasabihin ni Theo sa harap ng sarili niyang anak?