Mag-log in-Jasmine-Pagdating sa bahay, agad akong sinalubong ni Yaya Glenda ng mukhang may pinaghalo-halong emosyon. Galit, takot, at pag-alala. “Saan ka ba nanggaling na bata ka? Kanina pa ako text ng text sa’yo! Bakit hindi ka man lang nagrereply. Aatakehin na talaga ako sayong bata ka.”Niyakap ko naman siya agad para kahit papaano ay maibsan ang kanyang pag-aalala at ang kabang nararamdaman niya. “I’m sorry, yaya. Lumabas lang kami saglit ni Kyle. You don’t need to worry about me all the time. Malaki na ako.”“Saglit? Mag-aalas diyes nang bata ka! Alas-kuwatro ka pa lumabas ng school!” histerikal na pahayag niya. “Malaki? Oo malaki ka na, pero minor ka pa rin kung tutuusin. At iyang si Kyle! Isa din yan! Malilintikan din yan sa akin! Kayo na ano? Sabihin mo sa akin? Kailan mo pa naging boyfriend ang lalaking iyon?” “Yaya, huwag mo nang idamay si Kyle dito. Ako na lang ang kakausap sa kanya. Sige na. Mamaya na tayo mag-usap ha. Sorry talaga, promise hindi na mauulit.” I k!ssed her cheek at
-Jasmine-Iginiya ko palabas si Bea at nang mawala si Kenneth sa paningin niya, I decided to ask her. “Gusto mo bang dumiretso sa police station ngayon para masampahan ng kaso si Kenneth?”Pero sunod-sunod ang naging pag-iling niya. “H-hindi na ako magsasampa ng kaso.” nanginginig ang boses na saad niya.Saglit akong natigilan. Natatakot ba siya sa pagbabanta ni Kenneth kanina? But she shouldn’t be. Kyle and I were going to help her.“Bea, huwag kang matakot. Nandito kami para tulungan ka. Kapag hindi mo ito ginawa, baka ulitin niya pa sa iba.” I tried to reassure her, pero umiling ulit siya.Alam kong mahirap kalaban ang pamilya ni Kenneth dahil sa tatay nitong congressman, pero hindi naman pwedeng palampasin ang ginawa niyang ito kay Bea. He should pay for waht he did. Hindi lang kay Bea, kung hindi para sa aki din.“Kilala mo naman siguro ang pamilya ng mg aEnriquez.” nakayukong sagot niya. “Wala akong laban sa kanila. Baka idamay pa niya ang pamilya ko. Aalis na ako. Salamat sa pa
-Jasmine-“Sino ‘yan?” nanlaki ang mga mata ko nang marinig ang boses ni Kenneth mula sa loob ng kuwarto. I tried to struggle free from the person holding me, twisting in his grip, but he didn’t let go. Instead, he quickly pulled me toward a corner, his hold firm as he forced us to hide. At sa pagtago naman sa gilid, nakita kong lumabas si Kenneth mula sa kuwarto at nagpalinga-linga sa hallway.Kitang-kita ko ang takot sa kanyang mga mata bago niya muling isinarado ang pinto, at sa pagkakataong ito ay nakita kong nakalapat na ito. Nanlulumong napasandal ako sa likod ng lalaking may hawak sa akin.At bigla akong natigilan.“Ang tigas din naman ng ulo mo ano?” nang magsalita siya, biglang nanlaki ang mga mata ko. Of course it was Kyle. “Di ba sinabi ko na sayo na huwag kang lalabas ng kuwarto?”Pumihit ako paharap sa kanya. “Kyle!” at niyakap ko siya ng mahigpit. “Thank God, you’re here.”“At kung hindi ako dumating, baka nahuli ka na ni Kenneth. Ano ba kasing naisip mo at sinundan mo
-Jasmine-“Stay here, baby. Magchecheck-out lang ako. Balikan na lang kita.” sabi ni Kyle habang nagsusuot ng sapatos. “Huwag kang lalabas ng room ha. Hintayin mo ako dito.”“Okay.” naglambitin ako sa leeg niya at h!nalikan siya sa kanang pisngi. Biglang natawa si Kyle nang hindi pa rin ako bumibitaw sa kanya. “Do you really want us to stay like this until tomorrow?”Umiling ako. Kung pwede lang sana eh, kaso hindi. Hahanapin ako ni daddy at ni Yaya Glenda. “I want to, but I can’t. Alam mo naman kung bakit.”“Right.” he chuckled, kiss!ng my forehead. “Kaya bitawan mo na ako mahal na prinsesa kung ayaw mong mas gabihin pa tayo lalo.”Nakasimangot na bumitiw ako sa kanya. “Bilisan mo ha.”“Yes, baby.” h!nalikan niya ulit ako sa tungki ng ilong bago tuluyang lumabas ng room. Habang hinihintay siyang bumalik, inayos ko na rin ang suot kong uniform. Nagusot ito sa paghiga namin at pagyakap-yakap ko kay Kyle.Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ko habang nagsusuot ng sapatos.
-Jasmine-“Saka na. Kapag eighteen ka na.” bumuntong-hininga siya ng malalim bago tumingin sa madilim na kalangitan at saka pumikit. “Sobra-sobra na talaga ang pagtitiis ko ha. Kapag ako hindi nakapagtimpi…” “Kapag eighteen na ako? Eh di ba aalis ka na nga! Iiwanan mo na ako!” at mas lalo pang lumakas ang pag-atungal ko.At dahil hindi na naman niya ako sineryoso, tumawa ulit siya ng malakas bago pinahid ang luha sa mga mata ko.“You’re not taking me seriously!” pinalo ko siya sa balikat. “Am I a joke to you, Kyle?”“Of course not!” sabi niya, pagkuway sumeryoso na ang kanyang mukha. “Babalik ako bago ka mag-eighteen.”“W-what?” paos ang boses na tanong ko. “But why? Saan ka ba kasi pupunta?”Muli siyang tumingin sa akin at sa malamlam na mga mata, sinagot niya ang tanong ko. “Di ba umalis ang kuya ko. Nagpunta siya sa San Agustin para hanapin ang mga taong pumatay sa mga magulang namin.”Napatutop ako sa bibig sa sinabi niya. “Your parents are dead?” hindi makapaniwalang bulalas ko.
-Jasmine-“Break up?” natawa si Kyle sa sinabi ko. “What the hell are you talking about? Ang saya-saya natin o. Pano mo nasasabi yan sa akin ngayon? Gusto mo yata akong nakikitang malungkot eh.”“It’s not like that, Kyle,” I said, my voice trembling despite my effort to stay calm. “Kaya nga kita niyayang makipag-date. Because I wanted to see you smile, even just for the last time. I wanted to give us something good to hold on to, kahit isang araw lang. I wanted us to be happy before everything falls apart.”I swallowed hard, forcing myself to meet his eyes. Kailangan ko nang sabihin sa kanya ang totoo. Kailangan na niyang malaman kung ano ang napag-usapan namin ni Freya.“Happy? Sige nga. Pano ako magiging happy sa mga sinasabi mo sa akin ngayon?” ginagap niya ang isang kamay ko. “Huwag ka munang mag-isip ng kung ano-ano okay? Let’s just enjoy this moment. Kung tungkol ito sa tatay mo…”“Kyle, you don’t understand.” I cut him off with my trembling voice. I couldn’t control my emotions
-Norman-Nang si Savanna naman ang magsalita, gumagaralgal na ang boses niya, at hindi ko mapigilang tumulo ang mga luha ko.“Norman my love, today, as I stand before you, I am overwhelmed with gratitude. You have loved me in ways I never imagined possible. You are so gentle, patient, and thoughtfu
-Savanna-We flew back to the Philippines to attend Vaughn and Bianca’s wedding, but we didn’t stay long. After just a few days, we returned to Paris because I had to get back to work.After six months, natapos ko na rin ang isa sa mga kontrata ko, at kahit papaano ay nakaraos kami ni Norman. He s
-Norman-When I reached the house, bigla akong nalungkot. Iilan na lang ang taong nakabantay sa labas ng bahay. Halos nalagas ang lahat ng mga tauhan ko dahil kay Fernando.I mentally noted to hire more people soon. Kailangang maibangon ulit ang negosyo ko. Maraming nangaingailangan ng serbisyo ko
-Norman-Kabadong-kabado ako habang hinihintay si Savanna na lumitaw sa may pinto. I couldn’t control my hands and my feet from shaking uncontrollably. Hindi naman ganito ang naramdaman ko noong civil wedding namin sa Paris.Baka kasi maraming tao ngayon dito. Pero sanay naman ako sa mraming tao. S







