5

"Tunay nga," Ang berdeng titig na iyon ay matigas at walang kaawa-awa. "At palagi mo bang binubuo ang sarili mong opinyon sa mga tao bago mo sila tunay na makilala?"

Nagkibit-balikat siya. "Isang hindi matalinong babae ang hindi nagbibigay-pansin sa kanyang… mga obserbasyon,"

Tulad ng kung paano ang isang hindi matalinong babae ang piniling balewalain ang katotohanang ang boses ni Simon Hamilton ay tumigas sa nakalipas na ilang minuto.

"Walang dudang nagpapahintulot sa iyo na magdesisyon na walang usok kung walang apoy…?"

Oh, siguradong-sigurado si Sara na mayroong maraming apoy kapag pinili ng lalaking ito na gamitin ang kanyang mamatay-matay na alindog sa isang babae. "Hindi naman sa ganoon," pinalipas niya nang tuyo. "May mga mata at karaniwang pag-iisip lang ako upang bumuo ng sarili kong pasya."

Umalpasa ang kanyang mga bukana ng ilong. "At gayumpaman ay nagdesisyon ka na agad na huwag magtiwala sa akin, dahil lamang sa may isang hindi magandang nangyari kahapon. Isang bagay na wala akong kontrol."

Mas marami pang naidesisyon si Sara kaysa roon! "Sapat ang alam ko upang maging maingat, oo." Sabi niya,

Pumutok ang panga ni Simon Hamilton. "Hindi ka handang bigyan ako ng pakinabang ng pag-aalinlangan?"

"Sa anong paraan?"

"Na ang nangyari kahapon ay hindi ko kasalanan,"

"Malamang ay hindi, oo," sagot niya nang walang pag-aalinlangan.

"Isang panghihinayang 'yan."

"Talaga ba?"

Tumigas ang kanyang bibig at nagbigay siya ng isang matigas na pagtango ng kanyang ulo. "Umasa akong hindi ko naistorbo ang iyong pagtatamasa sa gabi?"

Pumasimangot siya. "Hindi ko naman ito gaanong naiibigan bago ka pa lumapit at makipag-usap sa akin."

"At ang pakikipag-usap ko ba ay nakadagdag sa kawalan ng pagtatamasang iyon?"

Nagkibit-balikat si Sara. "Hindi mo dapat hayaang bagabagin ka nito, Simon; wala talaga itong personalan."

"Sa kabilang banda. Naniniwala akong ang mga komento mo hinggil sa akin ay naging napakapersonal," mabilis niyang tugon nang may katarayan.

Tumingala si Sara sa kanya, na napagtatanto na bagaman mukha siyang kontrolado sa labas, sa loob ay tahimik at nakakapangilabot na galit si Simon Hamilton—tulad ng pinatutunayan ng paghigpit ng kanyang panga at ng galit na kislap ng mga berdeng matang iyon. Marahil ang paglalaro ng nitong nakatutuwang laro ng pusa't daga kasama siya ay hindi naging magandang hakbang sa kanyang bahagi.

Nagbigay siya ng isang pampalipas-oras na pag-iling ng kanyang ulo. "Inisip ko lang na iligtas ka sa pagsasayang ng alinman sa iyong oras sa pagtatangkang maakit ako."

"Masasayang ba?"

"Tiyak na tiyak," kumpirma ni Sara nang may damdamin.

Ang kanyang mga mata ay naging parang yelo. "Kung ganoon, papawalan na kita sa pangangailangang magtiis sa aking kasama kahit isang sandali pa."

Iyon ba ay panghihinayang na nararamdaman ngayon ni Sara sa pagtanggap ng lalaking ito sa kanyang matalim na pagtataboy sa kanya? Tiyak na hindi maaari—hindi noong alam na niya kung gaano katigas ang puso ng lalaking ito?

"Iiiwan na kita upang ienjoy ang natitira sa iyong gabi," sa wakas ay sagot niya nang may pangingutya. "Tiyak akong ang lahat ng iba pang mga kababaihang naririto ay magiging higit na masaya na libangin ka."

Pinilit ni Simon ang tensyon mula sa kanyang mga balikat. "Ikaw—"

"Ah, diyan ka lang pala, Sara baby."

Isang matangkad, kulay-gintong buhok na lalaki sa kanyang huling bahagi ng tatlumpu ang lumipat sa tabi ni Sara. Ang kanyang asul na titig ay mausisa habang humaharap siya upang ngumiti kay Simon, ang kanyang mga ngipin ay napakaputi at diretso laban sa kanyang bahagyang kayumangging balat. "Magandang party, 'di ba?"

"Maganda," ulit ni Simon, habang sa loob-loob niya ay inamin na hindi siya natutuwa sa pagkakakita sa braso ng kabilang lalaki na nakabalot nang may pagmamay-ari sa baywang ni Sara. Ito ay nakatatawa sa kanya, noong ginawa na ni Sara na napakalinaw na wala siyang interes sa kanya. Marahil ang pag-uugaling may pagmamay-ari ng kabilang lalaki ang nagpapaliwanag sa kawalang iyon ng interes? Marahil. Bagaman hindi mukhang partikular na natutuwa si Sara sa pagtawag sa kanya bilang 'Sara baby'.

Tumuwid siya palayo mula sa brasong iyon na may pagmamay-ari sa kanyang baywang bago ginawa ang mga pagpapakilala. "Simon, ito si Mark Forbes. Mark, makipagkilala ka kay Simon Hamilton,"

"Talaga? Ang Simon Hamilton?" mabilis na tanong ni Mark nang may kainitan habang ang dalawang lalaki ay nagkamayan.

Kaya pala kilala ni Mark si Simon, naitanong ni Sara sa sarili nang may pagsimangot. At ano naman? Naisip niya, naasar na si Mark ay halatang-halatang nabighani sa pakikipagkita rito. Inamin na ang lalaki ay mayaman, ngunit masyado siyang guwapo at kaakit-akit para sa sarili niyang ikabubuti. Ano ang napakaestrikto sa kanya? At bakit mukhang napakahanga ni Mark?

"Ang Hamilton Tower ay isang monumento sa magandang arkitektura," sabi ni Mark nang may paghanga.

Ang kamalayan ay dumating sa sandaling iyon at napagtanto ni Sara kung sino talaga si Simon Hamilton. Ang Hamilton Enterprises ay isa sa mga pinakamakapangyarihang organisasyon ng negosyo sa mundo, na nagmamay-ari ng isang pribadong eroplano, pati na rin ang mga ari-arian sa buong mundo. Sa bagay na iyon, kailangan niyang sumang-ayon kay Mark. Nakatayo nang hindi bababa sa walumpung palapag ang taas, at gawa sa isang maputlang kulay-rosas na marmol, na may mga bintanang nagpapakita ng araw, ang Hamilton Tower ay isa sa mga pinakamagandang gusali sa New York, na nakikipagpaligsahan sa iba pang mga kilalang gusali.

Hindi kataka-takang ang lalaki ay kasing-yabang pa rin ng dati. Napakayaman at makapangyarihan na naniniwala siyang wala siyang magagawang mali at hindi kailanman hihingi ng paumanhin para sa anumang bagay. Ngunit kahit na ganoon… Tumanggi siyang humanga.

"Isa lang 'yan sa isa pang matangkad na gusali na humaharang sa tanawin, Mark," pinalipas niya nang walang pagtitimpi.

Mukhang naaliw si Simon Hamilton sa halip na maasar sa kanyang komento. "Ngunit nagpapasalamat pa rin ako sa iyo," sabi niya kay Mark nang tuyo.

Ang inis ni Sara ay lumalim. "Naniniwala akong oras na para umalis tayo, Mark,"

Mukha siyang nanghihinayang. "Ngunit kararating lang natin…"

Ang nakaraang pagkairita ni Simon sa mga matatalim na komento ni Sara tungkol sa kanyang reputasyon ay ganap na napawi sa harap ng lumalaking inis nito sa lalaking sumama sa kanya rito ngayong gabi. Kung nasa isang seryosong relasyon man siya, hindi iyon kasama si Mark Forbes, at hindi maunawaan ni Simon kung paano ang isang lalaking kinakasama ni Sara ay magiging masaya sa kanyang pagdalo sa isang party kasama ang ibang lalaki —partikular ang isang kasing guwapo at halatang matagumpay tulad ni Mark.

Kaya, walang seryosong relasyon. Ngunit ano ang pakialam niyon? Ang babaeng kilala lamang niya bilang 'Sara Lang' ay hindi na makagagawa ng kanyang kompletong kawalan ng interes sa kanya na mas malinaw pa. Sa kabilang banda, ginawa lamang nito na mas nakakaintriga siya kay Simon.

Hindi kailanman naisip ng sarili na siya ay isang masokista noon, ngunit marahil ang paglipat na ito sa New York, at ang labis na kasaganaan ng mga magagandang babaeng nagpapaligsahan para sa kanyang atensyon sa nakaraang linggo, ay ginagawang isa siya—dahil kung mayroon man, ang kanyang atraksyon kay Sara ay lalo lamang lumalim sa nakalipas na ilang minuto.

Tumingin siya sa kanya mula sa pagitan ng mga nakatagong talukap ng mata. "Mas magiging masaya akong ihatid si Sara sa kanyang tahanan kung gusto mong manatili sa party nang mas matagal pa, Mark."

Ang kanyang mga mata ay lumaki sa kung ano ang mukhang katatakutan sa mungkahi, kahit na ang mga matingkad na bahagi ng kulay ay nagpatingkad sa mga maputlang pisngi na iyon na kulay alabastro. "Kung gustong manatili ni Mark, lubos akong may kakayahang mag-order ng taksi at ihatid ang sarili ko pauwi, salamat," sagot niya nang may paghihigpit.

Patuloy siyang tumingin sa kanya. "Walang pangangailangan kapag ang kotse ko ay nakaparada sa ibaba."