Kabanata 2

Kinabukasan, eksaktong alas diyes ng umaga, nakatayo si Elena sa tapat ng isang nagtataasang gusali na tila umaabot hanggang sa ulap. Santos Empire. Tumingala siya at pinakawalan ang isang malalim na buntong hininga. Bakit ba kasi kailangan pang maging CEO ang mapapangasawa ko?” bulong niya sa sarili. Huminga siya nang malalim para kumuha ng lakas ng loob. Hindi naman ako takot. Kaya ko 'to. Ngunit sandali siyang natahimik at napalunok. Okay… medyo takot pala talaga ako. Marahan siyang humakbang pumasok sa marangyang lobby ng gusali. Agad siyang sinalubong ng isang nakangiting receptionist. Good morning, Ma'am. May appointment po ba kayo ngayon? Oo, mayroon. Kay Adrian Santos. Sa isang kurap, biglang nagbago ang maunawaing ekspresyon sa mukha ng receptionist. Nabakas doon ang tila gulat at matinding kaba. “Ah… ang tanging naisambit nito.“Ano 'yun? takang tanong ni Elena."Wala naman po, Ma’am. Bakit parang natatakot ka? Mabilis na umiling ang babae, subalit bakas pa rin ang pangamba sa mga mata nito. “Good luck na lang po sa inyo, Ma’am. Napakunot ang noo ni Elena sa narinig. Bakit parang pupunta ako sa sarili kong execution? bulong niya habang naglalakad patungo sa elevator. Hindi na sumagot ang receptionist. Pagdating niya sa executive floor, dahan dahang bumukas ang p***o ng elevator. At doon, agad niyang nasilayan ang pigura ni Adrian. Nakatayo ang lalaki sa harap ng malawak na salaming bintana, pormal na pormal sa kanyang mamahaling kasuotan. Hawak nito ang isang tasa ng kape habang seryosong nakatanaw sa malawak na siyudad. Nang marinig ang mararahang yabag ng mga sapatos ni Elena, hindi man lang ito nag-abalang lumingon. Late ka. Malamig at may awtoridad ang boses nito. Napatingin si Elena sa kanyang suot na wristwatch. Eksaktong alas-diyes. Dapat alas nuwebe pa lang, narito ka na. Hindi naman ako empleyado mo para utusan mo sa oras, giit ni Elena, sinusubukang panindigan ang sarili. Pero magiging asawa kita. Napanganga si Elena sa narinig. Hindi pa nga tayo kasal! Pero pumunta ka pa rin. Dahil wala akong ibang choice! “Exactly. Napapikit si Elena sa matinding inis. Napakakapal talaga ng mukha ng lalaking ito. Inilapag ni Adrian ang tasa ng kape sa ibabaw ng lamesa at marahang naupo sa kanyang swivel chair. “Umupo ka.Hindi ako aso para utusan mo. Hindi ko naman sinabing aso ka. Pero ganoon ang tono ng pananalita mo! Bahagyang umangat ang isang kilay ni Adrian, tila naliwawalan sa tapang ng babae. “May problema ka ba sa tono ko? Marami! Kung ganoon, isa isahin mo. Natigilan si Elena. Hindi niya malaman kung maiinis ba siya nang husto o matatawa sa labis na kakarampot na emosyon ng lalaki. Basta… nakakainis ka. “Noted. Walang anu anoy itinulak ni Adrian ang isang makapal na bulto ng dokumento patungo sa kanyang direksyon. Basahin mo. Agad na kinuha iyon ni Elena at binasa ang pamagat. Marriage contract? Isang taon. Walang pakialamanan sa buhay ng isa't isa?” tanong ni Elena habang mabilis na binabasa ang mga kasunduan. “Oo. “Walang selosan? “Oo. Walang… pagmamahalan? Bahagyang tumahimik si Adrian. Tinitigan niya si Elena bago sumagot. “Wala. Hindi malaman ni Elena kung bakit tila may kung anong sumikip sa kanyang dibdib nang marinig ang huling salita. Isang pamilyar na kirot ang gumuhit doon, ngunit mabilis niyang itinago ang nararamdaman sa likod ng isang matapang na anyo. “Perfect. Ngunit may isang kondisyon, habol ni Adrian. Ano? Titira ka sa pamamahay ko. Napaangat ang tingin ni Elena sa kanya, nanlalaki ang mga mata. “Ha? Magasawa tayo sa papel. Kaya kailangan nating mamuhay sa iisang bubong na parang tunay na magasawa para hindi pagdudahan ng publiko. Pero sinabi mo nang walang pakialamanan! Hindi ibig sabihin niyon ay may kalayaan ka nang matulog sa labas o kung saan mo man gustuhin. Napairap si Elena sa hangin. “Fine. Kinuha niya ang nakahandang bolpen. Ngunit bago pa man niya idikit ang dulo nito sa papel, may napansin siyang isang maliit na linya ng pangungusap sa pinakailalim ng kontrata. Bawal makipagrelasyon sa ibang tao habang umiiral ang kasal. Mabilis siyang nag-angat ng tingin kay Adrian. Bakit may ganitong klaseng patakaran dito? Para maiwasan ang anumang eskandalo. Para sa akin o para sa reputasyon mo bilang sikat na negosyante?Para sa ating pareho. Paano kung may manligaw sa akin sa loob ng isang taon na 'yan?” hamon ni Elena. Tumanggi ka. Paano kung sobrang gwapo ng lalaki? Hindi mahalaga. Paano kung isang milyonaryo? Hindi pa rin. Paano kung… mas gwapo pa sa iyo? Sa isang sandali, tila biglang nanlamig ang buong paligid. Binalot ng matinding tensyon ang silid habang seryosong nakatitig si Adrian sa kanyang mga mata. Walang mas gwapo sa akin. Napakurap si Elena, hindi makapaniwala sa narinig. Wow. Ano? Ang kapal din pala ng confidence mo, ano? Hindi ito usapin ng confidence. Dahan dahang tumayo si Adrian mula sa kanyang upuan at marahang lumapit sa kinaroroonan ni Elena. Katotohanan ito. Napatigil sa paghinga si Elena. Napakalapit na ng mukha nito sa kanya masyadong malapit para sa kanyang sariling ikabubuti. Naamoy niya ang bango ng mamahaling pabango nito na humahalo sa amoy ng kape. umatras ka nga, bulong niya, pautal utal dahil sa biglang pagwawala ng tibok ng kanyang puso. Bakit? Kinakabahan ako sa ginagawa mo. Good. Anong good doon?! Bahagyang sumilay ang isang tipid at misteryosong ngiti sa mga labi ni Adrian. “Hindi pala ako lang ang nakakaramdam ng kakaiba rito. Anong ibig mong sabihin? Ngunit bago pa man siya makapagtanong at makahingi ng paglilinaw, mabilis nang umatras si Adrian at naglakad pabalik sa kanyang pwesto. Pirmahan mo na. Upang matapos na ang labis na kaba, mabilis na idinikit ni Elena ang bolpen at pinirmahan ang dokumento. Pagkatapos ay padabog niyang itinulak ang kontrata pabalik sa lalaki. Ayan. Tapos na ang usapan. Kinuha iyon ni Adrian at maingat na sinuri ang kanyang lagda. Simula sa araw na ito. Tumingin siya ng diretso sa mga mata ni Elena, may kung anong kislap na hindi maipaliwanag. asawa na kita. Napalunok si Elena, tila may bara sa kanyang lalamunan. Isang taon lang. Isang taon. Pagkatapos ng kontratang ito, maghihiwalay na tayo ng landas. Tumango si Adrian bilang pagsang ayon. Kung iyon talaga ang nais mo. Ngunit nang tumalikod si Elena upang tuluyang lumisan sa silid na iyon, hindi niya napansin ang isang kakaiba at malalim na ekspresyon na gumuhit sa mukha ng bilyonaryo. Dahil sa unang pagkakataon matapos ang maraming taon ng pagiging malamig at kontrolado sa lahat ng bagay. May isang buhay na dumating na batid niyang hindi niya kayang mapasunod sa kanyang mga kamay. Ang babaeng bago pa lamang pumirma ng kontrata para maging reyna ng kanyang buhay.