LOGINMisty's POV"aalis ka pa rin kahit hindi kita pinayagan?"walang emosyon niyang tanlong.Napahigpit ang pgkakahawak ko sa wallet ko.LKainis talaga ng lalaking ito.Lingoo naman,kaya lalabas ako."sir Rafael,lingo naman po ngayon.Kaya kung gusto kong lumabas....lalabas ako.Hinihintay na niya ako"sabi ko sa kanya.Nakita ko kung paano magkasalubong ang dalawa niyang makakapal na kilay.Nagpipigil naman akong mapatawa."anong sabe mo?May nahihintay sayo?Sino?sino ang naghihintay sayo du'n?Tang'na Misty,walang-aalis,ikukulong kita dito sa bahay ko.Sinasabe ko sayo."pagbabanta niya sa akin.Anong na naman kaya ang iniisip ng amo kung ito.Nagmura at pinagbabantaan pa ako."sir Rafael,mahalaga para sa akin ang araw na ito."nagtitimpi kong sabi sa kanya.Kaya mas lalong kumunot ang noo niya.Dahan-dahan siyang lumalapit sa akin.Kaya ako naman,dahan-dahan rin akong umuurong.Naramdamn ko na lang ang malamig na pader sa aking likuran.Wala na akong maatrasan pa,kaya na-corner na niya ako ng tuluyan.
Misty's POV Nilapag niya sa mismong harapan ko ang niluto niyang pasta,na umuusok pa.Parang sinampal ako ng katotohanan,na ang lalaking nangungulit sa akin ay sobrang gwapo. Hindi ko naman maitatanggi na gwapo siya,pero marami din naman akong nakikitang gwapo sa buong buhay ko pero hindi katulad sa kanya.Parang may kakaiba sa kanya. At hindi ko lang alam kung tunay ba ang pinapakita o purong kasinungalingan lang.Mahirap na kasi ang magtiwala sa panahon ngayon. "gwapo na ba ako sa paningin mo,asawa ko?"tanong niya habang malawak ang pagkakangisi niya."hindi!ang pangit mo nga eh.Mas gwapo pa ang mga lalaki sa amin.At mas maganda pa ang pangangatawan kesa dyan sa katawan mo."pabulong kong sabi sa kanya.Pero dinig pa rin niya iyon. "sobra ka naman sa akin,asawa ko.Hayaan mo, araw-arawin ko nang pumunta sa gym para mag-ehersisyo.Para naman sa akin lang ang paningin mo.Madamut pa naman ako."Sabi niya. Napaismid lamang ako. Hindi ako nagsalita.Tiningnan ko ang pasta na niluto ni
Misty's POV Pagkauwi namin galing sa bahay nila Ariana.Tahimik kaming muli ni sir Rafael.Kaya ,dumiretso ako sa aking silid.Gabi na rin naman,kaya alam kung wala ng kailangan ipag-utos ni sir Rafael sa akin. Humiga ako sa kama ko at pumikit sandali. Pagkalipas ng ilang sandali,naisipan ko ng bumangon upang maghalf muna.Pakiramdam ko kasi,nanlalagkit ang buong katawan ko,dahil maalinsangan sa daan. Kaya dali-dali akong bumangon, at agad kung tinungo ang banyo. Mabilis lamang ang ginawa ko,dahil nakaramdam na ako antok.Agad akong humiga sa kama ko ng matapos akong makapagsuot ng manipis na damit at pumikit.Agad naman akong tinangay ng kadiliman. Ngunit,pagsapit ng madaling araw.Nakaramdam ako ng pagka uhaw.Kaya kahit inaantok ako,bumangon pa rin ako upang uminom ng tubig sa kusina. Dahan-dahan akong naglakaad,para hindi ako makagawa ng ingay.Para akong magnanakaw sa mga kinikilos ko, na para bang takot mahuli ng may-ari ng bahay. Pagkarating ko sa kusina,patay ang mga il
Misty's POV Pinanlakihan ko ito ng mata..........."yang bibig mo Ariana.Baka nakakalimutan mo,virgin pa ako.Alam mo naman wala pa akong alam pagdating sa ganyang usapin."pairap kung sabe sa kanya.Tumawa lamang siya ng malakas.,na nang-aasar.Parang sanay na sanay na sa ganitong usapan.Ganito ba talaga ang bibig ng may asawa na?Maraming alam pagdating sa kama?Lalo na sa pakikipagtalik?Sabagay,hindi na ako magtataka.Nasundan nga agad ang anak nila na wala pang isang taon.Nagyon, buntis na naman siya sa ikatlo nilang anak.Pareho silang mahilig."bakit hindi mo subukan, Misty.Hindi mo ba alam, masara-"Agad kung pinutol ko ang iba pa niyang sasabihin dahil alam ko namang puro malalaswang salita na naman ang sasabihin niya.Nandidiri ako.Naalala ko tuloy ang nakita kung pipino ni sir Rafael na malaki kaninang umaga.Kahit may takip pa iyon,alam kung ang ari niya ang nakabukol sa loob ng tuwalya.At hindi ko akalain na ganun pala ang kalaki ang ari ng mga lalaki.....mahaba at mukhang mata
Misty's POV Tinatambol ng malakas ang dibdib ko matapos ang sunod-sunod na nangyari sa labas kanina. Alam kung biro lamang iyon ni Sir Rafael,pero bakit may parte sa akin na parang totoo ang mga sinabe niya. Umiling ako. "naku Misty, huwag kang magpadala sa salita lang.Dapat ang paniwalaan mo ay ang kayang gawin sayo ng lalaking mahal ka talaga.At isipin mong hindi kayo bagay."agad na kontra ng bahagi ng isipan ko. "kumalma ka heart.Isipin mo ang pangarap mo para sa pamilya mo.Hwag ka munang umibig dahil nakakasira ng utak ang pag-ibig."sita ko sa sarili. Huminga ako ng malalim upang mabawasan ang malakas na kabog nito. At nang medyo kumalma na ang mabilis na pagtibok nito.Kinuha ko ang pagkakasabit ng tuwalya ko sa hanger , tuloy -tuloy akong pumasok sa banyo.Nang matapos akong maligo,naghahanap ako ng magandang isuot.Nakakahiya naman kung lalabas ako ng hindi presentable,na kasama ang gwapo,mayaman at mabango. Pero hindi pa ako tuluyang nakakapag bihis ng bumukas ang pinto.
Rafael's POV Nasa library ako at tinatapos ang mga dapat gawin para wala na muna akong iisipin ng isang linggo.KAsaluyan kong hinihintay si Misty dahil may pupuntahan kami ngayon.Plano kung ipasyal sa bahay nila phyton,dahil alam kung matutuwa si Misty nito. At isa pa kaya ako nandito, naghihintay ng tawag mula sa isa ko pang kaibigan-si Lance Montemayor.Si Lance Montemayor,isang tanyag na Surgeon Doctor,pareho silang dalawa ni Tristan, at businessman rin sa Italy,na kung saan siya kasalukuyang nakatira ngayon.Kaya hindi namin siya nakakasama sa gimik. At kami nila phyton, Jordan,Jax ,at Marco ay mga purong businessman sa buong bansa.Magkasosyo rin sa negosyo. Magkakaiba man ang pananaw namin sa buhay.Pero mas higit pa sa pagkakaibigan ang turingan namin sa isa't-isa-kundi parang magkakapatid. Napakunot ang noo ko ng makarinig ako ng takong nang sandal,palapit.Alam kung hindi mahilig sa matataas na sandal si Misty.Dahil ang nakahiligan niya,ay mga flat shoes.Ngunit kaninong







