Kabanata 2

YIESHA POV

"Let me go, Yiesha!" sabay baklas niya sa kamay kong nakahawak sa braso niya.

"Huwag mong gawing dahilan ang kasal natin para pigilan ako sa pagpunta kay Lily. Bakit ba napakaselfish mo? Kailangan ako ngayon ni Lily kaya maghintay ka rito at babalikan rin naman kita pagkatapos," nakaturong anas niya sa akin.

Mas lalo akong napalunok nang marahas sa sinabi niyang iyon. Aalis siya. Aalis na naman siya at iisa lang ang dahilan non kundi si Lily na naman. Kailan niya ba ako naisipang balikan sa tuwing umaalis siya na si Lily ang dahilan? Wala! Dahil palagi niya lamang akong nakakalimutan sa tuwing kasama niya ang babaeng iyon.

"Please, Oliver stay. Tapusin muna natin ang seremonyas nang kasal bago ka umalis. Kasal natin ngayon, Oliver," pagmamakaawa ko na sa kanya.

"Shut up! Maghintay ka dito!" Sikmat niya sa akin at sa mabibilis na mga hakbang siyang umalis.

"Anong nangyayari?"

"Umalis ang groom at iniqan ang kanyang bride!"

"This is nonsense!"

Mga bulong bulongan iyon sa paligid na hindi ko na halos pinapansin pa. Nakapako lamang ang mga mata ko sa malaking pintuan nang simbahan kung saan lumabas si Oliver.

"Yiesh, a..are you okay?" nag-aalalang tanong sa akin ni Avhe na nakalapit na pala sa akin.

"Hija, intindihin mo sana si Oliver. Kaibigan niyang matalik si Lily at nag-aalala lamang siya sa kapakanan nito. I'm sure babalik rin naman siya agad. For the meantime magpahinga ka na muna while waiting for him to come back," anas ni Tita Elara sa akin.

"NONSENSE!" malakas na sigaw ni daddy sa kanila.

"YOUR UNGRATEFUL SON HUMILIATED MY DAUGHTER IN FRONT OF EVERYONE!" galit na dagdag ni daddy.

"Mr. Sandoval this is just an misunderstanding-"

"ENOUGH TALKING! I WILL BE BRINGING MY DAUGHETR'S HOME NOW! WALA NANG KASALANG MAGAGANAP!" Dad announced to all of us before pulling me out of the crowd.

Halos rinig ko ang gulat at singhapan nang lahat lalo na ang parents ni Oliver.

"Oh my god! Hija, please say something about this?! You can't let this happened do you? Babalik rin naman si Oliver!" sigaw sa akin ni Tita Elara. Pero masyado yata akong nagulat sa mga nangyari na halos hindi ko na sila napapansin pa na nagkakagulo.

"Yiesh?" Avhe asked me so concerned. Alam niyang matagal ko itong pinaghandaan.

Hindi ko siya sinagot. I just pulled the hem of my wedding dress and run out through the door.

"Yiesh!!" Malakas na sigaw nilang lahat sa akin habang tumatakbo ako papalabas nang simbahan.

Nang nasa labas na ako ay dali-dali akong bumaba sa hagdanan at halos mapasinghap pa ako nang may isang BMW black sedan car ang huminto sa aking harapan. Bumukas ang backseat nito at mula sa loob ay nakita ko si uncle Luca na nakaupo doon sa loob.

"Get in," simpleng anas niya sa akin.

Napalunok ako. Nag-aalangan kung papasok ba ako sa loob nang sasakyan niya. Ngunit narinig ko ang sigawan nang lahat sa pangalan ko mula sa loob ng simbahan. Hindi na ako nag-isip pa nang mabuti at agad na akong pumasok sa loob ng sasakyan.

Mabilis na sumara ang pintuan nito at kaagad na nagmaneho paalis ng simbahan ang driver. Habang nasa byahe ay unti-unting nagsink-in sa akin ang mga nangyari.

My groom, Oliver, left me at our wedding day! He choose his other woman more than me! Naiwan akong mag-isa sa harapan nang altar sa mismong araw nang kasal naming dalawa!

Ang kaninang mga luha na hindi ko nailabas sa loob ng simbahan ngayon ay parang gripo na silang nagsidaluyang lahat. I cried. I cried so much na halos makalimutan ko na ang taong kasama ko ngayon. Hindi naman siya nagsalita pa at ganoon rin ang driver. Hinayaan nila akong mag-iiyak dito sa loob nang sasakyan. Tanging ang aking mga hikbi lamang ang aking naririnig sa loob nitong kotse.

Huminto kami sa kung saan at hindi parin ako matapos tapos sa aking pag-iyak. It hurts so much! So much na halos hindi ko na kayang huminga pa dahilsa sobrang sakit.

Narinig ko na lumabas ang driver at nang tingnan ko ito ay nasa labas lamang ito nang kotse. Nakatayo nang tuwid at nakatalikod sa sasakyan.

"Are you done crying now?" Bruskong tanong ni uncle Luca sa akin.

Hindi ko siya sinulyapan at nanatili ang mga mata ko sa labas kung nasaan ang driver. Patuloy parin sa pagpatak ang aking mga luha.

"Will you stop crying already! That damn brute kid doesn't worth your tears!" biglang sigaw niya sa akin na ikinagulat ko nang husto.

Sa umiiyak at nanlalaking mga mata ko siyang nilingon. At sa unang pagkakataon ay nakita ko si uncle Luca na iritado.

"Your taste of men is sickening! Ni hindi ka manlang marunong pumili nang lalaki, Yiesha," he spat at me. Sabay bigay sa akin nang tissue paper.

Tinanggap ko naman iyon at agad kong pinunasan ang aking mga luha. Ramdam ko ang titig niya sa akin at nang sulyapan ko siya ay nakita ko ang pag-igting ng panga niya.

"U-uncle, maraming salamat sa pagtulong-" Naputol ako sa aking sinasabi nang bigla na lamang niyang sinapo ang mukha ko. Halos ramdam ko na ang magaspang niyang mga palad sa aking pisngi. Malagkit ang tingin niya sa akin at ramdam ko ang bigat nang hininga niya.

"U..uncle Luca?" nauutal kong anas habang nagpalipatlipat ang mga mata ko sa kabuuan nang mukha niya.

Sobrang kapal nang kanyang kilay at tangos nang kanyang ilong. Idagdag mo pa ang kulay asul niyang mga mata na para bang hinihipnotismo ako ng mga ito.

"Be mine Yiesha. I promise you. Hinding hindi ka na muling iiyak pa," brsukong bulong niya sa akin.

Ewan ko ba pero hindi ko magawang umiwas nang tingin sa mga mata niya. At para bang nilulunod ako nang mga ito.

Unti-unti akong tumango sa kanya at halos bumaba ang tingin ko sa adams apple niya nang gumalaw ito dahil sa naging paglunok niya. I don't know how and when but his rough hands brushes my face upto the back of my head. And the next thing he did is he pulled my head for a rough kiss.

~•|ISAGAD MO NINONG AT IUUNGOL KO|•~