Home / Romance / Isang Mainit Na Gabi (SSPG) / Chapter 5 Warning slight SPG

Share

Chapter 5 Warning slight SPG

Author: SKYGOODNOVEL
last update publish date: 2025-08-16 19:18:12

Chapter 5

Hindi ko alam kung ano ang bumasok sa aking isipang dahil siguro sa aking nararamdaman init kaya ako mapaungol.

Ang labi sa lalaking ay naglakbay sa aking leeg, hanggang sinipsip niya ito at naratamdaman ko ang sakit ngunit may kiliting kasamang nararamdaman ko at alam ko na mag-iiwan ito ng marka doon.

Hanggang nagtungo ito sa isa kong dibdib. Walang dalawang isip na isinubo, sinipsip at ni laro-laro ang aking korona.

Hindi ko na alam kung ano ang nararamdaman ko. Parang nilalagnat ang aking katawan—mainit, nanginginig, at tila nawawala na ako sa ulirat.

Habang abala ang kanyang mga labi sa paghalik, pagdama, at pag-angkin sa aking dibdib, ang isa naman niyang kamay ay gumapang pababa—hanggang marating nito ang maselang bahagi ng aking pagkababae.

Napasinghap ako nang maramdaman ang kanyang haplos doon.

"Hmmm... you're so wet," mahina niyang bulong, puno ng pagnanasa, habang patuloy ang kanyang mapang-angking paggalaw.

Napapikit ako sa hiya at init. Hindi ko maipaliwanag kung bakit ganito ang nararamdaman ko—kung bakit ganito ang reaksyon ng aking katawan. Alam kong dapat akong mahiya, pero hindi ko rin maitanggi ang pagnanasa at pagnanasang matagal ko nang pilit nilalabanan.

Kanina pa basang-basa ang aking gitna, tila sumasalamin sa pag-aangkin niyang unti-unti nang nilulunod ang aking buong pagkatao.

Mas lalo akong nakaramdam ng hiya at kaba nang walang alinlangang inilapit niya sa kanyang ilong ang kanyang kamay na galing sa aking pagkababae.

"Hmmm..." bahagyang napapikit siya na tila ninanamnam ang halimuyak ng aking katawan. "Not bad," aniya, kasabay ng mapang-akit na ngiti.

At sa kanyang sumunod na mga salita, mas lalong bumilis ang tibok ng aking puso.

"I want to taste you," bulong niya sa mababa at punong-puno ng pagnanasa na boses.

Agad na lumaki ang aking mga mata. Napasinghap ako, at bahagyang napaatras, hindi alam kung paano tutugon sa kanyang binitawang salita. Wala akong masabi, ngunit ramdam ko ang mainit na agos ng dugo na umaakyat sa aking pisngi.

Ito na nga ba ang kabayarang pinasok ko?

Hindi ko alam kung takot, kaba, o kakaibang kiliti ang nangingibabaw sa akin sa mga sandaling iyon.

Hindi ko na nagawang umiwas nang bigla niya akong hilahin palapit sa kanya. Napayakap ako sa kanyang leeg sa sobrang bilis ng kanyang paggalaw.

At bago ko pa maunawaan ang susunod na mangyayari, agad niyang sinunggaban ang aking pagkababae—walang pag-aalinlangan, walang pasubali.

Napasinghap ako sa biglaang pagdama ng kanyang labi at dila sa aking kaselanan. Ang bawat haplos at galaw niya ay tila eksperto, alam na alam kung paano pasabikin at paiinitin ang bawat hibla ng aking katawan.

Napakapit ako ng mahigpit sa kanyang buhok, hindi malaman kung itutulak o lalong ididiin pa ang kanyang ulo sa akin.

"Ahh..." hindi ko naiwasang mapaungol, habang ang init sa aking loob ay lalong sumiklab.

Ramdam na ramdam ko ang bawat galaw ng kanyang dila, ang pagikot nito, ang pagsipsip at pagdila na para bang nais niyang aralin ang bawat parte ng aking pagkababae. Para akong malulusaw sa sensasyong hatid niya.

Wala na akong ibang naririnig kundi ang tunog ng kanyang pagsimsim at ang sarili kong pag-ungol.

Sa mga sandaling iyon, hindi na ako makapag-isip ng tama. Tila nawalan ako ng kontrol sa sariling katawan—sinusunod ang ritmo ng kanyang pag-angkin.

Hindi ko na alam kung saan ako kakapit. Ang aking mga kamay ay tila nawalan ng direksyon—minsan ay nakakapit sa kanyang balikat, minsan ay napapahawak sa ulo niya, at sa bawat segundo’y tila humihigpit ang hawak ko sa kung anuman ang abot ng aking mga palad.

Sa sobrang sarap ng aking nararamdaman, para akong nalulunod sa agos ng init at kiliti na kanyang nililikha. Hindi ko na mapigil ang sunod-sunod na ungol na lumalabas sa aking bibig. Ang bawat pagdampi ng kanyang dila ay parang kuryenteng dumadaloy sa buo kong katawan.

Napapabaling na lamang ang aking ulo, kaliwa’t kanan, habang ang mga mata ko ay hindi malaman kung ipipikit sa sarap o ididilat sa sobrang pagkabigla sa sensasyong hindi ko pa kailanman naranasan.

“Ahhh… ahh…” sunod-sunod na ungol ko na tila musikang nagbibigay ng sigla sa kanyang bawat galaw.

Wala na akong ibang magawa kundi ang tanggapin ang bawat alon ng sarap na dumadaloy sa aking kalamnan.

Ang akala ko ay yun na ang pinakasarap hindi pa pala. Nararamdaman ko na lamang kanyang isang daliri na ipinasok sa aking pagkababae ay napangiwi ako sa sakit hanggang napalitan ito nag sarap.

"Ughhh, sarap!"

Baliw kung bigkas habang nakatingin sa kisame. Hanggang may parang namumuo sa aking puson na hindi ko alam kung ano ito.

"Sandali, iihi muna ako!" wika ko dito.

"Oh, baby. Ilabas mo lang wag mong pigilan."

Ani nito kaya wala akong magawa dahil may binilisan nito sa pagkagalaw sa kanyang dila sa aking pikyas ngayon ay mas lalong naglalaway na.

Hanggang himdi ko na napigilan pa, agad itong lumabas sa aking pagkababae na kina ungol ko sa sarap.

"Ahhhhhh!!!!!!"

"Hmm, delicious!" wika nito habang nilunok niya ang lumabas sa aking pikyas.

Pagkatapos niyang nilunok ay agad itong pumuwisto sa aking paanan, at ngayon ay kitang kita ko ang kanyang pagkalalaki. Napa lunok ako sa aking nakita dahil ito ang kauna-unahan nakakita ako ng ari sa isang lalaki ang masaklap pa ay hindi ko man lang nakita ang kanyang mukha dahil pariho kaming nakasuot ng maskara.

"A-ang laki!" tanging sambit ko na i-kinangiti nito.

"Yeah, gusto mo bang hawakan?"

Iwan ko ba kung ano ang pumasok sa aking isip ng tumango ako kaya kinuha niya ang isa kung kamay at inilagay niya sa kanyang pagkalalaki.

Nahirapan pa akong mahawakan ito dahil sa laki. Parang hindi normal sa isang Pinoy ang size sa kanyang ari. Sa tingin ko ay nasa 12 inches ang haba.

"Shit, kakasya kaya ito sa akin?" baliw kong sabi.

"Hmm, let's try," tanging sagot niya saka pinadulas-dulas muna niya sa aking gitna hanggang bigla niyang ipinasok sa aking butas dahilan upang mapasigaw ako sa sakit sabay kagat sa kanyang balikat.

"I'm sorry, mas maganda itong ginawa ko para isahan lang ang sakit."

Nais kong murahin ito pero naisip ko ang bayarin sa pag-opera sa aking kapatid ay tiniis ko na lamang.

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Comments (4)
goodnovel comment avatar
ʟᴜᴄᴀʜ ʀᴇᴛᴛᴇ
ᴍᴏʀᴇ sᴘɢ ʜᴇʜᴇʜᴇ
goodnovel comment avatar
ʟᴜᴄᴀʜ ʀᴇᴛᴛᴇ
ʜᴀʜᴀʜᴀʜ ʟᴀᴘᴛʀɪᴘ
goodnovel comment avatar
SKYGOODNOVEL
thank you po , madam....Ikaw na po ang matalino ......
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 250

    Chapter 250 Pagdating namin sa sakayan ng jeep, agad akong nagbayad sa tricycle driver saka dumiretso sa nakaparadang jeep. Gusto ko nang makauwi agad sa Pasig—doon sa maliit na kwartong tinutuluyan ko. Makalikom lang ako ng malaking halaga, aalis din ako sa quarter area, bulong ko sa sarili. Matagal ko nang gustong umalis doon. Pero dahil sa gipit, tiniis ko na lang—ang ingay, ang sigawan, ang murahan ng mga kapitbahay na parang araw-araw may galit sa mundo. “’Oh, umurong kayo sa kaliwa para makaupo na ang isa, nang makalarga na tayo!’” sigaw ng driver. Sumunod ako, umusog, at tuluyang nakaupo. “Salamat,” sabi ko, may kasamang maliit na ngiti. Habang umaandar ang jeep, pinanood ko ang mga ilaw sa labas—mga tindahan, tao, buhay na hindi humihinto. Sa bawat pag-alog ng sasakyan, ramdam ko ang bigat ng katawan ko, pero mas mabigat ang mga iniisip. Kaunting tiis pa, Quin, sabi ko sa sarili. Kaunting kanta pa sa gabi. Kaunting linis pa sa umaga. At balang araw, hindi n

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 249

    Chapter 249 Habang nagpapatuloy akong maglinis sa toilet ng isang floor ng company, di ko maiwasang balikan ang mga nakaraan ko. Sa bawat kuskos ng basahan, parang binubura ko rin ang mga alaala—pero kahit anong pilit, may mga bagay talagang hindi nawawala. Bata pa lang ako, ulila na ako sa aking mga magulang. Walang yakap na uuwian, walang boses na tatawag sa pangalan ko kapag pagod na pagod na ako. Natuto akong tumayo mag-isa, kahit nanginginig pa ang mga tuhod ko. Kaya ngayon, dalawa ang trabaho ko. Sa gabi, isa akong singer sa isang kilalang bar. Doon ako humihinga. Doon ko inilalabas ang mga sakit na hindi ko masabi kahit kanino. Sa ilaw ng entablado at tunog ng musika, nagiging ibang tao ako—mas matapang, mas buo. Sa umaga naman, nandito ako. Janitress. Tahimik. Hindi pinapansin. Parang multong dumadaan lang sa hallway ng mga taong may pangarap na mas malinaw kaysa sa akin. Sa bar, ang tawag nila sa akin ay Barbara. Isang pangalang madaling banggitin, madaling tandaan, a

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 248

    Chapter 248 Barbara POV Dalawang araw na akong regular na nagtatrabaho sa Vellaceran Company bilang janitress. Ito lang ang available na trabaho—iyon ang sabi ng HR. At iyon din mismo ang sinabi ni Mr. Vellaceran… Aldrich. Hindi ako namili. Kailangan ko ng trabaho. Kailangan ko ng pera. Kaya kahit masakit sa pride, tinanggap ko. Pero sa unang araw ko pa lang, ramdam ko na agad may ayaw na sa akin. Hindi ko kailangan ng pangalan para malaman. Kita ko sa mga tingin. Sa mga bulungan kapag dumadaan ako. Sa biglang pananahimik kapag naririnig ang yapak ko. “Bagong salta,” pabulong ng isa. “Bakit siya?” sabi ng isa pa. “Janitress lang naman…” may kasamang tawa. Mahigpit kong hinawakan ang mop. Nagkunwari akong walang naririnig. Trabaho lang, Barbara. Lilipas din ’to. Pero hindi lang salita ang problema. Sa pantry, may biglang natapong kape sa bagong linis kong sahig. Sa restroom, may iniwang kalat na halatang sinadya. At kanina lang ay may naglagay ng basura sa locker ko. Hin

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 247

    Chapter 247“Ang dating angkan ng kaalyado ng Black Dragon… at gusto nilang kunin ito sa’yo.”Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa batok ko.“Pangalan,” mariin kong sabi. Walang emosyon, pero sa loob ko, nag-aalab na ang galit.Lumapit ang tauhan ko at bahagyang yumuko. “Ang Ravenholt Clan, sir. Akala po namin tuluyang naglaho matapos ang huling internal war. Pero mukhang nagtatago lang sila—at ngayon, gusto nilang kunin ang Black Dragon.”Napangiti ako. Mabagal. Delikado.“So buhay pa pala ang mga multo,” bulong ko. “At may lakas pa silang mangarap.”Tumingin ako sa direksyon ng ICU kung nasaan ang ama ko. Mahina ang tibok ng ilaw sa labas ng silid—parang orasan na nagbibilang ng oras.“Hindi nila ako inambos para lang sa kapangyarihan,” dugtong ko. “Ginamit nila ang pamilya ko para pilitin akong yumuko.” Tumalim ang tingin ko. “Maling hakbang.”Kinuha ko ang phone ko at nagpadala ng iisang mensahe—isang code na matagal ko nang hindi ginagamit.ACTIVATE: DRAGON’S WAKEIsa-isang

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 246

    Chapter 246 Tahimik ang warehouse sa labas ng lungsod ng Bicol. Isang ilaw lang ang bukas, sapat para ipakita kung sino ang nasa gitna—at kung sino ang tunay na nagkasala. “Lumabas ka na,” malamig kong utos. Mula sa anino, dahan-dahang humakbang ang taong hindi ko inaasahang makikita roon. Hindi tauhan. Hindi kalaban sa labas. Kampi. “Hindi ko ginusto ’to, Aldrich,” nanginginig niyang sabi. “Pero wala akong pagpipilian.” Ngumiti ako—hindi mapang-asar, kundi malinaw. “Lahat may pagpipilian. Ang kaibahan lang, may handang managot.” Sa gilid, naroon ang reporter. Tahimik. Namumutla. Hindi na matapang gaya ng nasa headline. “Akala mo ba ang Black Dragon ay alamat lang?” tanong ko sa kanya. “Ang alamat, pinaniniwalaan. Ang totoo—tahimik na gumagalaw.” Isang kumpas lang ng kamay ko, at ibinaba ng mga tauhan ang mga ebidensiya: recordings, bank trails, kontrata. Isang domino na bumagsak sa harap nila. “Nagkamali kayo,” dugtong ko. “Hindi dahil nalaman ninyo ang sikreto. Kundi dahil

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 245

    Chapter 245 Tahimik ang paligid.at nakabibingi ang katahimikan. Isa-isang inupo ang mga lalaking nahuli namin. Walang posas, walang sigawan. Mas nakakatakot ang ganito. Ang mga matang nagmamasid sa kanila ay hindi pulis—mga taong sanay maglinis ng problema. Lumapit sa akin ang kanang-kamay ko. “Sir, kumpirmado na po. May tatlong pangalan dito na konektado sa kalabang grupo. Ang isa… dating tauhan ninyo.” Bahagya akong napangiti. So that’s it. “Nasaan siya?” tanong ko, mababa ang boses. “Parating na po. Nahuli sa kabilang baryo. Sinubukan tumakas.” Tumalikod ako at naglakad palayo ng kaunti, tinignan ang madilim na ulap na nagbabadya ng ulan. Ang hangin ay may dalang amoy ng lupa—parang babala. Ilang minuto pa, dumating ang van. Pagbukas ng pinto, bumungad sa akin ang isang lalaking pamilyar ang mukha, pero puno ng takot ang mga mata. “Sir Aldrich…” paos niyang sabi. “Hindi ko sinasadya—” Huminto ako sa harap niya. “Alam mo,” mahinahon kong wika, “ang pinaka-delikado sa pag

  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 7 Tibak 😅

    Chapter 7 Hinawakan ko siya nang mas mahigpit, unti-unting hinahagod ang kahabaan niyang tila lalong tumitigas sa bawat galaw ng kamay ko. "Good girl," bulong niya, sabay hapit sa bewang ko. "Now let me feel you too." Bago pa ako makasagot, inangat niya ako sa kanyang kandungan—parang wala ako

    last updateLast Updated : 2026-03-17
  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 12

    Chapter 12KINABUKASAN.Sunod-sunod na tunog mula sa cellphone ko ang gumising sa katahimikan ng umaga. Napapikit ako sa inis bago sinagot ang tawag.“What!” singhal ko agad.Narinig ko ang kaba sa tinig ng secretary ko.“S-sorry, Mr. Villaceran, sa istorbo. Pero… urgent po ito. Tungkol sa isang ma

    last updateLast Updated : 2026-03-17
  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 8

    Chapter 8Habang naglalakad ako palabas ng gusali, hawak-hawak ang bag na may lamang maskara at hiya, pakiramdam ko'y bawat hakbang ay pilit kong binubuo ang sarili kong durog na pagkatao.Ang hangin sa labas ay malamig, pero hindi iyon sapat para palamigin ang apoy ng alaala ng gabing lumipas.Big

    last updateLast Updated : 2026-03-17
  • Isang Mainit Na Gabi (SSPG)   Chapter 21

    Chapter 21 Kaya napasilip ako. Pero nakita kong pusa lang pala, kaya bumalik ako sa pagkahiga sa kama. Napailing ako at napatawa nang mahina. “Ako lang din pala ang nagpapakaba sa sarili,” bulong ko. Paglingon ko, mahimbing pa ring natutulog si Julie, yakap-yakap ang teddy bear niya. Lumapit ak

    last updateLast Updated : 2026-03-17
More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status