Masukปล่อยผ่านแสร้งทำเป็นไม่สนใจ ในเมื่อคิดแผนไม้ตายขึ้นมาได้ สายลับอันดับหนึ่งแห่ง Parallel อย่างเขาก็ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาดูภาพเดิม ๆ ซ้ำ ๆ ซาก ๆ นั่นอีกต่อไป เขาปล่อยให้เจ้ายักษ์แซนดี้งอกแขนงอกขาออกมาใหม่ได้ตามอำเภอใจ เพราะตราบใดที่เจ้าตัวยังมีหูฟังของหมอยูมิโกะยัดอยู่ในหูตลอดเวลาแล้วล่ะก็ มันก็ทำอะไรเขาไม่ได้อยู่ดี ตรงกันข้าม! กลับกลายเป็นเขาเองต่างหากที่จะได้เปรียบหากประวิงเวลาไว้ได้นานพอ
.
เจฟเฟอร์จึงรีบยกมือขึ้นป้องหู พลางกดปุ่มสัญญาณเพื่อที่จะออกคำสั่งต่อไป
.
"ตั้งแนวกำแพงป้องกันค้างไว้ ไม่ว่าจะกรณีใด ๆ อย่าให้ทรายเข้าถึงตัวฉันได้เป็นอันขาด!"
.
ฝูงแมลงบินขึ้นลงหึ่ง ๆ คล้ายกับเป็นการตอบรับ หลังจากนั้นพวกมันเกือบทั้งหมดก็เกาะกลุ่มกันเป็นกำแพงสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่โตมโหฬาร ที่ถอดแบบร่างมาจากพิมพ์เขียวของกำแพงเมืองจีนชัด ๆ ทั้งหมดทั้งมวลลอยอยู่กลางอากาศ โอบล้อมเจฟเฟอร์เอาไว้ทุกทิศทุกทาง ดุจดั่งป้อมปราการขององค์จักรพรรดิอหังการจิ๋นซีฮ่องเต้
.
ชายหนุ่มหันมองซ้ายทีขวาที สลับกับการหลุบตาขึ้นลงมองจากบนลงล่าง พลางพยักหน้าหงึก ๆ พออกพอใจกับสิ่งปลูกสร้างชีวะมวล ที่บรรดาลูกน้องจัดทำให้
.
"เยี่ยมไปเลย! แบบนี้แหล่ะดีแล้ว ค่อยกว้างขึ้นหน่อย! ขืนเป็นบาเรียทรงกลมแบบคราวก่อนฉันคงขาดอากาศหายใจตายไปซะก่อน แผนการนี้อากาศต้องถ่ายเท แล้วฉันเองก็ต้องใช้สมาธิขั้นสูงในการลงมือทำด้วย"
.
"ฉันไม่ยี่หระกับไอ้ยักษ์หน้าโง่นั่นอีกต่อไปแล้ว เพราะฉะนั้นต่อให้มองไม่เห็นศัตรูก็ไม่เป็นไรหรอก ฝากพวกเอ็งด้วยล่ะกันถ้ามันบุกเข้ามาทางช่องว่างด้านบนกับด้านล่างก็ให้เก็บมันซะเข้าใจไหม!?"
.
"หึ่ง! หึ่ง! หึ่ง! หึ่ง! หึ่ง! หึ่ง!"
นั่นแหละคือคำตอบ ที่แม้จะพูดไม่ได้แต่การกระทำก็จัดว่าเข้าขั้นอัจฉริยะ เมื่อพวกแมลงวันที่เหลืออยู่บางส่วน เร่ิมกระจายกำลังล้อมรอบป้อมปราการเอาไว้อีกชั้นราวกับทหารองครักษ์ โดยเฉพาะพื้นที่ส่วนบนกับล่างที่เจฟเฟอร์กำชับไว้เป็นพิเศษ
.
แล้วก็เป็นจริงตามที่เจฟเฟอร์ประเมินสถานการณ์ ความโง่ในกมลสันดานแม่งซึบซับเข้าไปถึง DNA เพราะเจ้ายักษ์แซนดี้มันก็ยังทำอยู่เหมือนเดิมซ้ำ ๆ ซาก ๆ มันพยายามใช้ทรายซึ่งเป็นอาวุธเพียงอย่างเดียวที่มันมี บดขยี้ป้อมปราการลอยฟ้าจากทุก ๆ ด้าน แต่จนแล้วจนรอดจะกี่ครั้งกี่คราวก็ไม่สำเร็จ เสร็จฝูงแมลงวันหัวเขียวไปซะหมด
.
"เหอะ ๆ ไอ้โง่เอ๊ย! ทีใครทีมันโว่ย! ถ้าใช้แต่กำลังยังไงแกก็เอาชีวิตฉันไม่ได้หรอกเจ้ายักษ์สมองทึบ รอฉันแป๊บ! อีกประเดี๋ยวฉันจะแสดงให้ดูว่าปัญญาชนเขาใช้ชีวิตกันยังไง ฉายานักเย็ด 7 ราตรีอ่ะไม่ใช่ว่าจะได้มากันง่าย ๆ นะเฟ้ย! ห่ะ ๆ ๆ "
.
ชายหนุ่มหัวเราะร่าเสียงดังสนั่น พลางรูดซิบปลดกางเกงออก แล้วก็ลองคิดดูสิว่าขนาดดีดขาสะบัดกางเกงจนตกลงมาเบื้องล่าง กลุ่มก้อนแมลงวันยังอุตส่าห์ตามลงมาเก็บขึ้นไปให้ อะไรมันจะดีปานนั้น! ด้วยพลังอำนาจที่ใกล้เคียงกับพระเจ้ามากขึ้นทุกที เจฟเฟอร์ก็เลยสบายใจ เขาปล่อยวางซึ่งทุกสิ่งอย่าง ยกความรับผิดชอบให้ฝูงแมลงทำหน้าที่ของมันไป ส่วนเขาน่ะเหรอหึ ๆ ก็ลงมือผลิตแหล่งน้ำนะสิ!
.
ในหน้าจอมุมมองบุคคลที่หนึ่ง เจฟเฟอร์เริ่มกวาดสายตามองหาชุดไฟล์คำสั่งที่เข้ารหัสว่า The X-file มันคือชุดคำสั่งปฏิบัติการที่เขาแอบเขียนโค้ดขึ้นมาแบบลับ ๆ โดยไม่มีใครใน Parallel รับรู้แม้กระทั่งบอส กับโปรแกรมจำลองภาพสามมิติแบบพิเศษ ที่คิดค้นขึ้นมาสำหรับนักเย็ดสุดจัญไรที่ต้องการฝึกซ้อม ก่อนลงสนามจริงอย่างเขา
.
"เชี้ยอยู่ไหนวะ! คนยิ่งรีบ ๆ อยู่! ไม่ได้ใช้นานดันเก็บไว้ลึกจนจำไม่ได้ แต่ก็อย่างว่าล่ะ! ใช่ว่าจะงัดออกมาใช้กันได้บ่อย ๆ ขืนมีคนในองค์กรรู้เรื่องนี้เข้าเรามีหวังถูกปลดออก ข้อหายักยอกทรัพยากรบริษัทมาบำบัดความใคร่ส่วนตัวเป็นแน่"
.
"ชู่วววว! ว่าแต่แม่งอยู่ไหนล่ะเนี่ยะ! ชิ! คอมพิวเตอร์ช่วยเสิร์ชหน่อยซิ"
.
มองจากภายนอกทะลุผ่านแผ่นหลังทรายของแซนดี้ แล้วก็ทะลวงผ่านป้อมปราการแมลงวันเข้าไป จะเห็นเลยว่าเจฟเฟอร์กำลังลอยตัวอยู่บนอากาศ ในมือเขาคือลำควยของตัวเองที่ห้อยโตงเตงอยู่กึ่งกลางระหว่างถุงอัณฑะ กายพร้อมใจพร้อมแต่สมองยังไม่เริ่ม นัยน์ตาเขาเหลือบไปมาซ้ายทีขวาทีราวกับกำลังเลือกหน้าปกอัลบั้ม จนกระทั้่งหยุดลง!
.
ในโหมดปกติหากจะใช้ออปติคอลซูมจากม่านตา นัยน์ตาของเจ้าหน้าที่ภาคสนามทุกคนจะคลี่ตัวออกเป็นใบพัด วนจากซ้ายไปขวาตามเข็มนาฬิกา ทว่ากับฟังก์ชั่น The X- file สุดขั้วมั่วเซ็กส์ที่เจฟเฟอร์แอบดัดแปลงออกมานี้ มันจะคลี่ตัวในทิศทวนเข็ม! เพราะฉะนั้นจากที่เคยเป็นการซูมภาพก็เลยกลายเป็นการฉายภาพออกมาแทนไปโดยปริยาย
.
"อืม.. ม.. ม โอเคเอาคนนี้แหละ! Emily chohenson สะโพก 34 อก 35 นมใหญ่ดี น่าจะเอามันส์! หึ ๆ "
.
"มาม่ะอีหนู ออกมาอมควยกูซะดี ๆ "
.
จบประโยคลำแสงก็พุ่งออกมาจากนัยน์ตาเขา ราวกับพ่อหนุ่มคลากซ์เคนท์ในหนังซุปเปอร์แมนเดอะซีรีย์ มันควรจะถักทอกันขึ้นเป็นเนื้อหนังมังสาของสาวอเมริกันผมสีบลอนซ์ หน้าอกใหญ่ไฟหน้าซีนอนซ์ แล้วก็แก้ผ้าอล่างฉ่างอยู่ตรงหน้า แต่นี่ไม่เลย! ทุกอย่างเงียบกริบ! ทำเอาเจ้าของโปรแกรมถึงกับอุทานร้องลั่น
.
"อ่าวเฮ่ย! ไหงมันไม่ออกมาล่ะ เสียตอนต่อสู้กันรึเปล่าวะ? หรือเพราะเราไม่ได้ใช้งานนาน?"
เจฟเฟอร์เอื้อมมือที่เหลืออยู่ข้างเดียวขึ้นมาเคาะ ๆ ป๊อก ๆ ที่ขอบตา พลางชำเลืองดูลำแสงที่ฉายออกมาว่าสม่ำเสมอดีหรือไม่
.
"เนี่ยะ! ก็ปกติ! แต่ทำไม.. อุ๊บ!"
.
"Hi honey! เหงาเหรอคะวันนี้ หรือว่าเงี่ยน.. จุ๊บ! ด๊วบ ๆ ๆ จุ๊บ! จุ๊บ!"
.
"เนื้อยังแข็ง กล้ามยังแน่นเป็นมัด ๆ เหมือนเดิมเลยนะ darling ไหนขอ Emily เช็คดูหน่อยซิว่าดุ้นของคุณยังฟิตปั๋งอยู่รึเปล่า อืมมม..ม..อือ.. ออ..อืม.."
.
"หมึบหมับ! หมึบหมับ!"
"แหม ๆ จับไปตรงไหนก็เต็มไม้เต็มมือดีจังเลยเน๊าะที่รักเนี่ยะ คิดถึงจังเลย.."
.
เสียงอ่อนเสียงหวาน เมื่อสาวเจ้าทำเซอร์ไพรต์ด้วยการโผล่ออกมาจากทางด้านหลัง แหม่มสาวผมบรอนซ์หุ่นเหมือน ไอซ์ อภิษฎา ดันพวงเต้าของเธอบดเข้ากับแผ่นหลังของเจฟเฟอร์ หล่อนส่ายถูมันไปมาปลุกเร้าอารมณ์ให้แก่เจ้าชีวิตอันเป็นที่รัก พลางใช้มือเรียวโอมเข้ามากอด แล้วก็ลูบไล้ลงมาตามหน้าท้องที่มีแต่กล้ามของเขา โดยมีพิกัดสุดท้ายอยู่ที่ลำควยตรงหว่างขา
.
เจฟเฟอร์หลับตาพร้ิม เม้มริมฝีปาก เขาถอนใจยาวด้วยความโล่งอก นึกว่าสาวงามที่อุตส่าห์เสียเวลาเลือกอยู่นานจะไม่โผล่มาซะแล้ว
.
"ช้า ๆ หน่อยอย่าเร็วนัก ควยฉันเพิ่งผ่านการซ่อมมา อู้วววว! เขี่ยตรงปลายให้หน่อยสิ ตรงหัวเห็ดน่ะ อู้วววว! เยสสสสส ใช่จ่ะ! อย่างงั้นแหละ ดี ๆ ดี ๆ "
.
แม้จะเป็นแค่ Ai กึ่งโฮโลแกรม แต่รสสัมผัสนี่แทบจะไม่ต่างกันเลย หล่อนทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย เธอส่ายสะโพกย่อตัวลงพลันลูบมือผ่านดงม่านไหมดกดำเข้ามา คลึงฝ่ามือเข้ากับยอดปลายองคชาติ ตรงไหนที่เป็นร่องลึกมีความโค้งเว้า เธอก็จะใช้สันนิ้วสะกิดเขี่ยมันอย่างถี่รัว จนน้ำรักเริ่มจะรินไหล
.
"อื้อ.. อื้อออ.. อืมมม.. Common! Shit! อ่าา~! สุดยอดเลย ว่าแต่ทำไมงวดนี้ถึงโผล่มาข้างหลังล่ะ ดวงตาฉันฉายภาพเธออกมาข้างหน้าไม่ใช่เหรอ อู้วววววว! ซี้ดดดดด!"
.
ภาพเสมือนจริงหน้าแดง หล่อนอายจนตัวม้วน แถมยังกระแอมตอบเจ้านายด้วยเสียงกระซิบ
.
"ก็ Emily ไม่แน่ใจนี่คะ ข้างใน The X- file น่ะมีสาว ๆ สวย ๆ ตั้งสิบกว่าคน แล้วแต่ละคนก็ตรงปกกันทั้งนั้น พอถูก Honey เลือกเข้าจริง ๆ ก็เลยแบบ.. ว่า.."
.
"ตรงปกงั้นเหรอ! ฉันชอบคำนี้แฮะ! ถ้างั้นแล้วเธอล่ะ Emily ตรงปกเหมือนเขารึเปล่า! นี่แหนะ!"
.
"อ๊ายยยยย! "
.
หล่อนแผดเสียงร้องด้วยความสมจริง เมื่อชายหนุ่มหุนหันพลิกตัวพลางกระชับเอาร่างเปลือยของหล่อนขึ้นมากอด เนื้อเบียดเนื้อ นมเบียดนม จิ๋มเบียดควย! วินาทีที่ปอยผมสะบัด ดวงหน้าขาวใสวัยขบเผาะ ก็เลยปรากฎขึ้นให้เจฟเฟอร์ได้เห็นเป็นครั้งแรก
.
" สวยจัง.."
สบตากันอยู่ชั่วครู่ จากนั้นก็
.
"จ๊วบบบ จุ๊บ จุ๊บ จ๊วบบบบ ด๊วบ ๆ ๆ จุ๊บ ด๊วบ ๆ ๆ "
.
ฟินจริงยิ่งกว่าของจริงซะอีก เจฟเฟอร์ยังคงประกบปากดูดดื่มกับ Emily กลางฟากฟ้า ท่ามกลางสายตาของหมู่มวลมหาแมลงวันนับล้าน ที่ขึงตัวเป็นป้อมปราการม่านรูดอยู่ภายนอก เขาไม่สนใจห่าเหวอะไรทั้งนั้นแล้วในตอนนี้ แม้แต่การโจมตีของเจ้าแซนดี้ก็ไม่อยู่ในสายตา เพราะดวงหน้าของ Emily ที่หลับตาพริ้มอยู่ในระยะประชิดนี้ มันช่างคล้ายกับคนจริงซะเหลือเกิน เธอมีผิวพรรณ เธอมีอุณหภูมิความร้อน มีแม้กระทั่งความรู้สึกเสียวกระสัน เจฟเฟอร์จึงปฏิญาณกับตนเองว่า จะไม่มีวันแพร่งพรายเรื่อง software The x-ifile นี้ให้แก่ใครเป็นอันขาด เพราะโอกาสในการย่ำยีโหนกหีของน้อ งๆ เหล่านี้ ต้องเป็นของเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น
.
จูบไซ้ต่อลากลดลงมาจรดซอกคอ พอเจฟเฟอร์ได้ยินเสียงกระแอมหลุดออกมาจากปาก Emily เขาจึงรีบจับมือเธอเอาไว้ พลางรูดเอามากำที่ลำควย ให้เธอชักเข้าชักออกให้
.
"ตรงปกไหมคะ Honey? หุ่นฉันถูกใจคุณเหมือนพี่ ๆ คนอื่น ๆ ในคอเล็คชั่นไหม ห่ะ..อ่ะ..อ่าาาา เสียวคอจังเลยค่ะ ใช้ลิ้นด้วยสิคะ อืม..อ..อ..ม"
.
"ทำไมจะไม่ตรงล่ะ แต่ก่อนเลือกเย็ดแต่คนเอเชียเพราะมันหายาก ได้เอาฝรั่งแบบเธอบ้างก็เข้าท่าดีเหมือนกัน"
.
"ไม่เชื่อหรอก.. อย่ามาขี้ตู่ นี่แหนะ! ต้องเลียหัวนมซะให้เข็ด งับ! งั่ม ๆ งั่ม ๆ แผล็บ ๆ "
.
"อุ๊ย..ซีดดดดด นั่นมันกัดแล้วจ่ะที่รัก เก่งขึ้นเยอะเลยนะเราอ่ะ"
.
เจฟเฟอร์ยิ้มร่าสลับกับเกร็งเสียวพออกพอใจอยู่ในที เพราะอันที่จริงแล้วเจ้าตัวก็ไม่ได้แวะเวียนเข้ามาใช้ software ลับตัวนี้ซะเท่าไหร่ มันเหมือนคนโรคจิตทีี่ติดจอคอม เหมือนหมาขี้แพ้ที่ใช้ชีวิตในโลกแห่งความจริงไม่ได้ เขาก็เลยชอบที่จะมีเพศสัมพันธ์กับคนจริง ๆ มากกว่า จึงปล่อยให้ Ai ในนี้ทิ้งร้างมานาน พวกมันคงพัฒนาตัวเองอยู่ตลอด คงเอากันเองอยู่ในนี้เป็นหม้อสุกี้หญิง ที่ตีฉิ่งกันน้ำแตกน้ำแตนเป็นล้าน ๆ รอบ ดูได้จากท่วงท่าภาษากาย และคำพูดคำจากของสาวฝรั่ง หุ่นไอซ์ อภิษฎา นางนี้ดูก็รู้
.
"ไม่เชื่องั้นเหรอ? งั้นเธอก็ลองก้มดูลำควยที่ตัวเองชักว่าวอยู่ดูสิ"
.
"อุ๊ย!"
.
ฝ่ามือสั่นระริก มันใหญ่ยาวขึ้นซะจนทะลุหว่างขาเธอออกมา แล้วก็ดันกลายเป็นขาสวยของเธอซะเอง ที่กำลังคีบควยของเจฟเฟอร์เอาไว้อยู่แบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว
.
"ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน! ทำไมถึงได้ใหญ่ขนาดนี้.. แถมยังอุ่นมากด้วย"
เธอคิด
.
ในขณะที่ใบหน้าเรียวงามยังคงแนบอยู่กับอกแกร่ง ปากยังคาอยู่กับหัวนมฝ่ายชาย แต่แววตานี่สิที่ชำเลืองมองล็อคเป้าอวัยวะสืบพันธุ์ไว้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว
.
"คุกเข่าลงมาอมสิ ถ้า want นัก!"
.
"แต่ไม่เอาดีกว่า! มึงโมคให้กูเดี๋ยวนี้เลยล่ะกัน ปากมึงมันฉ่ำดีว่ะอีร่านนนน!"
.
จิกหัวด้วยความรุนแรง! เจฟเฟอร์จับดวงหน้าบ่องแบ้วกดลงไปใส่หว่างขาตัวเอง พลางยัดเอาลำควยที่ทั้งแข็งและใหญ่แยงเข้าไปในช่องปาก กระเด้าบั้นเอวเนิบนาบสร้างจังหวะ
.
"สาดดดดดด! เยสสสสสส! โอ้ก๊อดดดดดด! อื้ออออออออ!"
.
ชายหนุ่มเปล่งเสียงครางจนเสียงหลง ในขณะที่ Ai โฮเลแกรมอย่าง Emily เองก็ไม่ได้แสดงอาการว่าจะขัดข้องใจแม้แต่น้อย เธอชอบเอามาก ๆ
.
มิหนำซ้ำยังตอบแทนเขากลับไป ด้วยการเกร็งปากแล้วก็ออกแรงดูด ด๊วบบบบบ! ด๊วบบบบ! ซวบบบบ! แผล็บ ๆ !
วังเวงเงียบเชียบราวกับป่าช้า อาคารสถาบัน BPI เป็นตึกที่สร้างขึ้นมาใหม่ และทั้งหมดที่เห็นอยู่ก็เป็นเพียงเทคโนโลยีสร้างภาพเสมือน ใต้ฝ่าเท้าที่พวกเขาเหยียบอยู่จึงไม่มีกระดูกของวีรชนคนบรรพบุรุษ จะมีก็แต่ร่างที่ละม้ายคล้ายศพของเด็ก ๆ จากทีมเฟอร์นันโดทั้ง 3 คน ที่มิอาจประเมินความเป็นคนที่คงเหลือได้."ฟู่~!"(ควันยังคงขึ้นโขมง).และคุณครูมนุษย์ลาวาก็เงียบกริบ ต่อด้วยการกระดิกมือเป็นสัญญาณให้ลูกศิษย์ทั้ง 2 ถอยฉากออกมาก่อน.แกเเดินเข้าไปเช็คร่างของอันธการผู้นอนคว่ำหน้าอยู่ใกล้สุด ด้วยความสัตย์จริงมองปราดเดียวก็รู้ว่าหมอนี่คือคนที่เก่งที่สุดในตี้ จัดการเขาได้คนอื่นก็ไม่ใช่งานยากอะไร ร่างจิ๋วดำเมือบของอันธการจึงถูกจับชูแขนขึ้นกลางอากาศ เครื่องออนิวแทร็ปคือเป้าหมายด้วยข้อมูลพิกัดในนี้จะทำให้ล่วงรู้ตำแหน่งของคนเป็นครูที่ซ่อนตัวอยู่ได้ ส่วนการจับแขนชูไว้ให้เรือนร่างห้อยต่องแต่งลงมา ก็มีเจตนาเพื่อจะโชว์ให้ลูกศิษย์ของตัวเองได้เห็น."ฉันจะฉีกแขนแกให้ขาดตามออนิวแทร็ปออกมาเลย ไอ้เด็กเหี้ย!".โรคจิตสัด ๆ กับเด็กก็ไม่เว้น แม้จะสลบไสลอยู่แต่เสียงกระดูกหัวไหล่ที่เริ่มเลือนลั่นก็ทำเอาเสียววาบไปทั้งย่าน
ฟ้าโล่งโปร่งสบายดินเรียบดั่งเม็ดทรายไร้อุปสรรค ว่าแต่มันหายไปไหน! ไอ้ก้อนหินลูกไฟที่พ่นออกจากปากราวกับแมกม่าเดือด ๆ นั่น มันพ่นไปไหนของมัน นี่คือสิ่งที่ทุกคนคิดหลังจากได้เห็นร่างกายของครูหัวเพลิงได้เปลี่ยนรูปร่างไป.แม่งเหมือนภูเขาไฟเวอร์ชั่นมีขาเนื้อตัวแตกกะเทาะล่อนเป็นกาบ ๆ ปากอ้ากว้างราวกับปากปล่อง แถมยังเดือดปุด ๆ ปะทุอยู่ตลอดเวลา จังหวะที่ครูโก่งตัวนี่ทุกคนรู้เลยว่าจะต้องเกิดอะไรขึ้น เศษหินดินกรวดได้ผสมปนเปกับมวลไฟที่อยู่ภายในเป็นที่เรียบร้อย ก่อนที่พวกมันทั้งหมดจะพุ่ง ปุด!.. ปุด!.. ปุด!.. ปุด! ออกมารวดเดียวราวกับห่ากระสุน.เด็กฝั่งนั้นต่างพากันก้มหลบวิถี เช่นกันกับอันธการกับสกายด์ที่ก็ต่างย่อตัวให้ต่ำลง พยายามกางบาเรียผลึกให้มั่นคงที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วสกายด์ก็ถามขึ้น."มันยิงไปไหนอ่ะพี่อัน? พวกเราอยู่ทางนี้ไม่ใช่เหรอ?"."ไม่รู้ดิ? พลาดมั้ง! ก้อนแม็กม่านั่นถ้าโดนเข้าล่ะก็เราคงไม่รอด"อันธการตอบ.กระทั่งหันหลังกลับไปอีกทีถึงได้รู้ความจริงว่า ที่แท้มันไม่ได้ยิงขึ้นข้างบนหรือลงข้างล่าง แต่มันยิงแบบไซร้โค้งออกมาด้านข้างเพื่อหลบกำแพงบาเรียของสกายด์ต่างหาก.บางทีครูหัวเพลิงอา
"อืม.. ไม่เลวนี่ Not bad! , Not bad! at all"ลูบคางครึงปากคือพฤติกรรมที่เฟอร์นันโดแสดงออก เขายืนกอดอกอยู่บนเนินเขาเฝ้ามองเด็กในสังกัดจากระยะไกล เปี่ยมล้นไปด้วยความภูมิใจอยู่ในที."อัธการดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นแล้วคงอยากจะพิสูจน์ตัวเอง งั้นก็จงแสดงออกมาเถอะไอ้หนู รอบตัวนายก็พี่น้องทั้งนั้น ฝั่งศัตรูก็ไม่เห็นจะสักเท่าไหร่"คุณครูพูดคนเดียวไม่ได้เหงาหรอก แต่ถ้าคิดอะไรที่มันปลุกใจขึ้นมาได้เฟอร์นันโดก็มักจะเผลอทำแบบนี้."ซึมมมม~!""จิ้ววว! , จิ้ววว! , ซึมมม~!""ตูมมมมม~!"."จิ้ววว! , จิ้ววว! , จิ้ววว!".เสียงระเบ็งเซ็งแซ่จากการปะทะกันดังก้องขึ้นมาถึงบนนี้ ฝ่าตีนที่รับน้ำหนักอยู่นี่ถึงกับสั่นโครม ๆ ในทุก ๆ ครั้งที่แง่งผาสั่นโยก ให้ตายเถอะนี่มันการต่อสู้ประเภทไหนกัน เกิดการเซอร์ไพรต์ขึ้นเล็กน้อยเจ้าตัวก็เลยต้องหลุบสายตาลงมามองข้อความบนออนิวแทร็ปเป็นการแก้เขิน."สกายด์ส่งข้อความมางั้นเหรอ? ตั้งแต่เมื่อไหร่?""อืม.. อืม.. อืม.. อ่าห๊ะ!""อืม.. ครูก็เห็นด้วยตามที่เธอบอกอยู่นะว่าตัวปัญหาของศึกนี้น่าจะเป็นไอ้คนที่เป็นครูของฝั่งโน้นนั่นแหละ มันไม่ยอมเบามือเลย ดูจากท่าทางการปล่อยหมัดกับออกอาวุธแล้ว
"เฮ๊ยยยย! , ย๊ากกกก!"."เปรี๊ยงงง!!!".เศษผลึกแตกกระจุยกระจาย อันธการสอดแขนพุ่งขึ้นมาราวกับลูกเจ๊ียบที่ทะยานตัวออกจากเปลือกไข่ เขาแหกปากตะโกนเพื่อเป็นการเสริมแรง เหยียดแขนถีบขากะเอาให้แม่งแตกออกทุกทิศทุกทางจะได้ลุกขึ้นได้ง่าย ๆ แล้วก็ทำได้จริง ๆ."เฮือกกก! ขอบใจมากสกายด์ช่วยฉันได้เยอะเลย"รุ่นพี่แห่งโลกวิญญาณพูดพลางเอื้อมมือมาตบที่ไหล่ ต่อด้วยการสืบเท้าขึ้นมายืนด้านหน้าพวกน้อง ๆ."เอ่อ..จะเอาเลยเหรอครับพี่อัน? พี่ไม่มีแผลหรือแตกหักตรงไหนบ้างเลยเหรอ?"สกายด์ชำเลืองสายตาถาม."กริ๊กกก! , กรุ๊บ! , กริ๊กกก!"."ไม่หรอกถ้าจะมีก็เห็นจะมีแต่ผลึกของนายที่ฉันเหยียบแตกไปเมื่อครู่ ฮึ่ยยย! นี่แหนะ!"."เปรี๊ยงงง!"ไม่มีปี่มีขลุ่ยมีแต่หลังตีนหนา ๆ ที่ตะบันเตะเข้าใส่เศษผลึกก้อนหนึ่งเต็มแรง หวังเป็นการเบิกทางการโจมตีให้แก่ฝั่งตนเอง.มันลอยแหวกอากาศด้วยพละกำลังที่แรงกว่าตอนที่สกายด์คอนโทรลถึง 3 เท่า มิหนำซ้ำทิศทางก็ตรงเป๊ะ อีกไม่ถึง 3 วิต้องตรงเข้าหน้าผาก ไอ้มนุษย์ไฟที่ยืนอยู่ตรงกลางเป็นแน่แท้.แต่แม่งพลาด!.จะเรียกว่าโดนหักหน้ายับเป็นหนที่สองติด ๆ กันก็คงไม่ผิด เพราะฝั่งนั้นแค่ขยิบตาการโจมตีแบ
เคยเห็นแต่คลื่นน้ำทะเลที่โถมเข้ามากระทบหาดทรายดังครืด ๆ เพิ่งจะมีวันนี้แหละที่ได้เห็นคลื่นพลังเพลิงกับตาตัวเองเป็นครั้งแรก จากหนึ่งในสามต้องมีใครสักคนในนั้นที่ปล่อยมันออกมา เกลียวความร้อนหมุนวนตวัดตัวไต่เรี่ยมากับพื้นดิน พลันยกตัวเองขึ้นสูงเสียดฟ้า เตรียมจะโถมลงมากลบใส่อันธการ ที่เอาแต่ยืนนิ่งยอมรับชะตากรรมราวกับสารภาพบาป."ครืดดด.. ด.. ด.. ด! , ครืดดดด.. ด.. ด.. ด..!"."โถ่เอ๊ย! ไม่ทันแล้วสินะ เรามาได้แค่นี้เองเหรออันธการ"ตั้งคำถามกับตัวเองพลันแหงนหน้ามองเงาดำทะมึนจากเปลวเพลิงเหนือศีรษะ สาบานได้ว่าเจ้าตัวไม่แม้แต่จะยกมือขึ้นปิดป้องเลยด้วยซ้ำ."ฟึมมม~! ม.. ม.. ม~!"."ฟีบบบ~~!"."เอ๋..อะไรอ่ะ? มอดไปเองเฉยเลยแฮะ?".ใช่อย่างที่เขาพูดดูเหมือนการพิพากษาจากเปลวไฟจะจบสั้นกว่าที่ควรจะเป็น เพราะการมาถึงของเพื่อนร่วมทีมอย่างสกายด์และเรนโบว์ จากระยะไกลกว่า 20 เมตรแถว ๆ ตีนเขา ทันทีที่เห็นว่ารุ่นพี่ชักจะเสียท่า สกายด์จึงรีบส่งผลึกสีฟ้าอันเป็นพลังเฉพาะตัวของเขามุดแทรกลงไปใต้พื้นดิน พวกมันทั้งหลายพุ่งแหวกผ่านฐานล่างเสียดแทงเป็นกระสวยทะลุทะลวงสรรพส่ิง ก่อนจะโผล่พรวดขึ้นมาขวางกั้นม่านทะเลเพลิงจ
"ช่วยด้วย! , ช่วยฉันด้วย! , ฉันทนต่อไปไม่ไหวแล้ววว~!".กระเสือกกระสนดิ้นทุรุนทุราย การเปล่งวาจาเช่นนี้ออกมาดั่งบอกเป็นนัยว่าตัวเองไม่ได้อยู่ที่นี่คนเดียว อันธการพลาดอีกจนได้ ความร้อนทารุณกรรมเขาแล็วก็เปรียบดั่งทวยเทพที่ไม่มีใครหน้าไหนโกหกได้ ตรงกับที่ครูฝั่งโน้นโม้ไว้จริง ๆ."หอมน่ารับประทานเชียวคุณผู้ชม~"คุณครูประชดแกยิ้มมุมปากออกมาพลางหลุบสายตาไปมองลูกศิษย์ทั้งคู่ ที่ต่างก็ออกอาการสะใจอยู่ในที เพียงแค่นี้การตายของเพื่อนก็ถูกชำละล้างแล้ว."หนูจะกินเขาให้พุงกางเลยค่ะ.."."ใช่! ผมก็เหมือนกัน เราไม่ได้กินเนื้อดี ๆ มาเป็นอาทิตย์แล้ว ตั้งแต่ที่ด็อกเตอร์ J ห้ามไม่ให้ใช้งานแอพสั่งอาหาร.."เด็กชายพูดเสริม เขาวางมือลงที่พุง พลันสัมผัสได้ถึงเนื้อหอม ๆ แสนอร่อยที่ส่งกลิ่นโชยมาเตะจมูก.อันธการตกอยู่ในสถานะคอขาดบาดตาย เขาได้ยินสิ่งที่พวกนี้ถ่มถุยออกมาทุกคำ แล้วก็เชื่อเป็นอย่างยิ่งว่าตัวเองกำลังจะกลายเป็นอาหารอันโอชะ คนปี้คนยังได้แล้วทำไมคนจะกินคนไม่ได้เล่า ตรรกะก็สมเหตุสมผลอยู่โลกยุคปัจจุบันก็ปาเข้าไปปี ค.ศ. 2078 เข้าไปแล้ว สมัยใหม่โลกใหม่ ชุดความคิดที่ว่าคนกินคนเป็นเรื่องของคนป่าล้าหลังจึง






