คุณสามี แห่ง ปาฏิหาริย์

คุณสามี แห่ง ปาฏิหาริย์

بواسطة:  หมาป่าผู้จุมพิตท้องนภาمكتمل
لغة: Thai
goodnovel4goodnovel
9
491 تقييمات. 491 المراجعات
2090فصول
369.7Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

แม่ยาย: "แกควรจะไปจากลูก สาวฉันให้เร็วที่สุด แกมันก็เป็นแค่เศษสวะที่ไม่คู่ควรกับเธอ"สามวันต่อ ลูกเขยได้ขับรถยนต์หรูคันงามมาแม่ยาย: “ได้โปรด ฉันขอร้องเธอล่ะ อย่าจากลูกสาวของฉันไปเลย”

عرض المزيد

الفصل الأول

บทที่ 1

浴室からシャワーの音が聞こえてくる。

森川拓海(もりかわ たくみ)がシャワーを浴びているのだ。

午前3時。

さっき帰宅したばかりだった。

森川知佳(もりかわ ちか)は浴室の扉の前に立っていた。話したいことがあったのだ。

これから相談しようとしていることを、彼が聞いてくれるだろうか。少し不安になった。

どう話しかけようかと迷っていると、中から妙な音が聞こえてきた。

耳を澄ませて、やっと理解した。拓海が一人でしていることの音だった……

荒い息づかいと押し殺したうめき声。胸を重いハンマーで叩かれたような衝撃が走った。苦しみが波のように押し寄せてくる。その痛みに息が詰まった。

今日は二人の結婚記念日で、結婚して5年が経つ。それなのに夫婦として一度も……

結局、自分で済ませることを選んでも、私には触れたくないということなのか?

彼の息づかいがさらに荒くなる中、限界まで我慢したような低い声で果てた。「結衣……」

この一言が、心を完全に砕いた。

頭の中で何かが音を立てて崩れ、すべてが粉々になった。

必死に口を押さえ、声を漏らさないよう振り返った瞬間、よろめいた。洗面台にぶつかって床に倒れてしまった。

「知佳?」中から拓海の声がした。まだ息が整わず、必死に抑えようとしているのが分かったが、呼吸は荒いままだった。

「あ……お手洗いに行こうと思って、シャワー中だなんて知らなくて……」苦しい言い訳をしながら、慌てて洗面台につかまって立ち上がろうとした。

でも焦れば焦るほど、みじめになっていく。床も洗面台も水で濡れていた。やっとの思いで立ち上がったとき、拓海が出てきた。白いバスローブを慌てて羽織って乱れていたが、腰の紐だけはしっかりと結ばれていた。

「転んだのか?俺が手伝うよ」彼女を抱き上げようとした。

痛みで涙が溢れそうになったが、それでも彼の手を振り払った。そして意地を張って、「大丈夫、一人でできるから」と言った。

そして再び滑りそうになりながら、足を引きずって寝室へと逃げ帰った。

「逃げる」という表現は決して大げさではない。

拓海と結婚したこの5年間、知佳はずっと逃げ続けていた。

外の世界から逃げ、周囲の視線から逃げ、そして拓海の憐憫の視線からも逃げていた――拓海の妻が足の不自由な人だなんて。

足の不自由な人が、端正で事業も成功している拓海と釣り合うはずがない。

でも彼女にも以前は健康で美しい脚があったのに……

拓海もすぐに出てきて、やさしい口調で心配そうに尋ねた。「痛くないか?見せてくれ」

「大丈夫」知佳は布団を引き寄せ、自分のみじめさと一緒に布団の中に身を隠した。

「本当に大丈夫か?」彼は本当に心配していた。

「うん」彼女は背中を向けて、強くうなずいた。

「じゃあもう寝るか?お手洗いに行きたかったんじゃなかったのか?」

「もう行きたくない。寝ましょうか?」知佳は小さく言った。

「わかった。そうそう、今日は俺たちの記念日だから、君にプレゼントを買ったんだ。明日開けて、気に入るかどうか見てくれ」

「うん」知佳は答えた。プレゼントはベッドサイドに置かれており、もう見ていた。ただ、開けなくても中身がわかる。

毎年同じ大きさの箱で、中には全く同じ時計が入っている。

知佳の引き出しには、誕生日プレゼントと合わせて、すでに9個の同じ時計が眠っており、これが10個目だった。

会話はそこで途切れ、彼は電気を消して横になった。空気中にボディソープの湿った香りが漂っていた。でもベッドの沈み込みをほとんど感じなかった。2メートルの大きなベッドで、彼女がこちら側に寝て、彼は向こう側の端に横になっている。二人の間にはまだ3人が寝られるほどの距離があった。

二人とも結衣という名前を口にすることはなく、ましてや彼が浴室でしていたことについても触れなかった。まるで、何も起こらなかったかのように。

知佳は固まったまま仰向けに横たわり、ただ目の奥がヒリヒリと痛むのを感じていた。

結衣、立花結衣(たちばな ゆい)は彼の大学の同級生で、初恋であり、憧れの人だった。

大学卒業のとき、結衣は海外に行き、二人は別れた。拓海は一時期立ち直れず、毎日酒に溺れていた。

知佳と拓海は中学の同級生だった。

中学時代からひそかに彼を好きだった。

その頃、拓海は学校一のイケメンで、クールな優等生だった。一方知佳は芸術系の生徒だった。美しくはあったが、美しい女の子は大勢いた。成績がすべてだった学生生活において、芸術系の生徒はそれほど目立たず、偏見を持たれることさえあった。

だから、それは彼女だけの片思いで、いつか彼の前に立てる日が来るなんて思ったこともなかった。

芸術大学のダンス学科を卒業して夏休みに実家に帰っていた時、落ち込んでいる拓海と再会するまでは。

その夜も拓海は酔っぱらっており、ふらふらと歩いていた。横断歩道を渡るとき信号を見ておらず、一台の車がブレーキも間に合わず突っ込んできた。彼を突き飛ばしたのは彼女だった。心配で彼の後をついていた知佳が、彼を押しのけて自分が車にはねられたのだった。

知佳はダンス専攻で、大学院への推薦も決まっていた。

しかし、この交通事故で、足は不自由になった。

もう二度と踊ることができなくなった。

その後、拓海は酒をやめ、知佳と結婚した。

知佳に対して罪悪感を抱き続け、感謝し続け、優しい言葉をかけ続けた。でも同時に冷淡で水のように冷たく、そしてたくさんのプレゼントをくれ、たくさんのお金をくれた。

ただ一つだけ、愛してはくれなかった。

知佳は、時間がすべてを癒してくれると思っていたし、時間がすべてを薄れさせてくれるとも思っていた。

しかし想像もしなかったのは、5年が過ぎても、彼は「結衣」という名前をこれほど深く心に刻んでいるということだった。さらには、自分で処理するときでさえ、呟いているのはその名前だということだった。

結局は私があまりにも愚かで世間知らずだったのだ……

一睡もできず、スマホの中のそのメールを、この夜100回は見返した。

海外のある大学からの大学院入学許可通知で、今夜彼と相談するつもりだったこと――私が海外の大学院に行くことは可能かどうか?

しかし今となっては、拓海と相談する必要はなさそうだった。

5年間の結婚生活、数え切れない眠れぬ夜。それがついにこの瞬間から終わりに向かって歩み始めるのだ。

拓海が起きたとき、知佳はまだ寝たふりをしていた。外で家政婦の中村さんと話している声が聞こえた。「今夜は接待があるから、彼女には待たずに休むよう伝えて」

言い終えると、彼はまた部屋に戻ってきて様子を見た。知佳は布団をかぶっており、涙で枕が濡れていた。

普段拓海が会社に行くときは、知佳が彼の着る服をコーディネートして脇に置いておき、彼はそれを着るだけだった。

しかし今日はそれをしなかった。

拓海は自分でクローゼットに行って着替え、会社に向かった。

知佳はそのとき目を開け、ただ目がひどく腫れぼったいのを感じた。

スマホのアラームが鳴った。

それは自分で設定した時間で、起きて英語を読む時間だった。

結婚後の知佳は、足のことで9割の時間を家に閉じこもっていた。もう外出することはない。一日の時間を区切って、それぞれに何かすることを見つけて時間を潰すしかなかった。

スマホを手に取ってアラームを止め、それからさまざまなアプリを目的もなく見始めた。

頭の中はぼんやりと混乱していて、何も頭に入らなかった。

それが、ある動画アプリで突然一つの動画を見つけるまでは。

画面の中の人があまりにも見覚えがある……

もう一度アカウント名を見ると――結衣CC。

このおすすめ機能は……

投稿時間は、昨夜だった。

知佳が動画をタップすると、すぐに賑やかな音楽が響き、それから誰かが叫んでいる声が聞こえた。「いち、に、さん、結衣おかえり!乾杯!」

この声は、なんと拓海だった。

توسيع
الفصل التالي
تحميل

مراجعة كتاب

أحدث فصل

فصول أخرى

التقييمات

10
80%(392)
9
0%(2)
8
2%(12)
7
1%(5)
6
1%(7)
5
1%(5)
4
1%(6)
3
0%(2)
2
5%(25)
1
7%(35)
9 / 10.0
491 تقييمات · 491 المراجعات
أكتب تعليقا

المراجعاتأكثر

Ice Bangkok
Ice Bangkok
แล้วจะมีบทต่อไปไหมครับ หมายถึงหลัง 2090 น่ะครับ อยากจะอ่านต่อครับ ถ้าอ่านแล้วรบกวนเวลาสักเล็กน้อยเพื่อตอบกลับด้วยนะครับ ขอบคุณครับ
2025-07-10 00:43:28
0
0
korn
korn
ไม่กลับมาแต่งต่อแล้วหรือ
2025-06-27 18:15:46
0
0
อ็อด อ็อด อ็อด
อ็อด อ็อด อ็อด
ทำไมอ่านย้อนหลังไม่ได้ตั้งแต่ตอน160
2024-12-11 07:35:55
0
0
คิดถึง ตลอด
คิดถึง ตลอด
ปมยังไม่คลาย ศิลาบูรณะยังไม่ครบ
2024-12-02 07:33:40
0
0
กระต่ายน้อย
กระต่ายน้อย
จบแล้วหรือ จบแบบค้างคามาก
2024-11-26 15:32:01
1
0
2090 فصول
บทที่ 1
”แดร์ริล เอาน้ำล้างเท้าของพวกฉันไปทิ้งไปแล้ว”สตรีสามนางกำลังนั่งอยู่บนโซฟา ซึ่งกำลังแช่เท้าและทำความสะอาดมัน แม้มองจากที่ไกล ๆ สาวงามสามคนนี้ก็ยังปล่อยมวลความรู้สึกยั่วยวนและมีระดับออกมา แต่ละคนต่างก็มีเสน่ห์ในแบบของตัวเอง หนึ่งในสามคนนี้คือภรรยาของแดร์ริล ส่วนอีกสองคือเพื่อนรักของเธอภายใต้คำสั่งของผู้เป็นภรรยา แดร์ริลเทน้ำสกปรกในอ่างทิ้งด้วยความเชื่อฟัง เขาไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยปากบ่นแม้แต่นิดเดียว เพราะยังไงก็ตาม เขาก็เป็นลูกเขยที่แต่งเข้าบ้านเธอ แม้จะเป็นเวลาสามปีของชีวิตแต่งงานแล้ว เขาก็ยังไม่มีที่ยืนหรือมีสิทธิอะไรในครอบครัวนี้เลย ภรรยาของเขาและแม่ยาย ทั้งคู่มักจะตำหนิและดุด่าเขาแม้แต่เรื่องเล็กน้อยที่สุด ขนาดสุนัขพันธุ์ทางยังมีตำแหน่งในครอบครัวนี้สูงกว่าเขาเลยแดร์ริลและลิลี่เป็นสามีภรรยากันมากกว่าสามปีแล้ว แต่ก็แค่ในนาม พวกเขาไม่เคยเติมเต็มชีวิตแต่งงานเลย เขาไม่เคยได้แตะแม้แต่มือของเธอด้วยซ้ำ! ในทุก ๆ ค่ำคืน แดร์ริลต้องนอนบนพื้นเพราะลิลี่เกลียดเขาซักผ้าเอย ทำอาหารเอย ทำความสะอาดห้องเอย ทุก ๆ งานบ้านล้วนเป็นงานของแดร์ริล มีอยู่ครั้งหนึ่ง เขาเกิดเผลอทำชามตกแตกในระหว่างที่กำลั
اقرأ المزيد
บทที่ 2
”ขับให้มันเร็วกว่านี้ไม่ได้รึไง? ถ้าไปสาย ฉันซวยแน่” ลิลี่กล่าวด้วยความเสียอารมณ์หลังจากเห็นแดร์ริลขี่มอเตอร์ไซค์ด้วยความอืดอาดหลังจากคำพูดได้ออกจากปากของเธอไป ลิลี่ก็พลันรู้สึกผิดที่พูดมันออกไปทันที แดร์ริลจับคันเร่งแล้วบิดจมปลอก ส่งแรงให้มอเตอร์ไซค์ของเขาพุ่งด้วยความเร็วเต็มพิกัด!ทันใดนั้นก็มีอ้อมกอดโอบร่างของแดร์ริลด้วยความสั่นกลัว สามปีที่ผ่านมา นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขามีความสัมพันธ์ทางกายภาพต่อกัน ความตื่นเต้นพลันปะทุขึ้นจากตัวเขาเนื่องจากแรงกดจากร่างของลิลี่ที่อยู่ข้างหลังเขา กระตุ้นให้เขาบิดคันเร่งของมอเตอร์ไซค์ให้เร็วขึ้นกว่าเดิมในที่สุด ทั้งสองก็มาถึงทางเข้าหลักของตึกสำนักงาน ลิลี่ถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันทีที่มาถึงจุดหมาย ในขณะที่เธอกำลังจะลงจากมอเตอร์ไซค์ เสียงคำรามอันดุดันของเครื่องยนต์ก็ดังขึ้น รถ Audi Q5 ปรากฏขึ้นและเข้ามาจอดข้าง ๆ มอเตอร์ไซค์ แอชตัน อดาจิโอ้ ล็อครถของเขาก่อนจะจัดทรงชุดสูทที่เขาใส่ เขาเดินเข้าไปหาลิลี่แล้วชี้ไปทางแดร์ริล “ลิลี่ที่รัก ผู้ชายคนนั้นคือใครเหรอครับ?” “เขาคือแดร์ริล” ลิลี่ตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลในขณะที่กำลังลงจากมอเตอร์ไซค์ งานแต่งงา
اقرأ المزيد
บทที่ 3
ขณะเดียวกัน ณ บริษัทเนปจูน ลิลี่ออกมาจากห้องประชุมหลังจากที่ประชุมกับบรรดาผู้ถือหุ้นเสร็จเรียบร้อยแล้ว เมื่อเธอเห็นพนักงานหญิงของบริษัทกำลังคุยและหัวเราะกับโทรศัพท์ของพวกเธอพวกเธอกล้าละจากงานของพวกเธอในเวลางานเหรอ? ลิลี่เดินเข้าไปหาพวกหล่อนและตั้งใจจะตำหนิ แต่ทันใดนั้น เธอก็สังเกตเห็นว่าพวกหล่อนกำลังดูวิดีโออยู่ และคนที่อยู่ในวิดีโอเป็นใครไปไม่ได้นอกจากแดร์ริล!“มอเตอร์เพื่อนรัก ไม่ต้องเป็นห่วงนะ ฉันจะแก้แค้นให้แกแน่นอน…”ในวีดิโอ แดร์ริลกำลังปลอบใจมอเตอร์ไซค์ของเขาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเศร้าโศก“ฮ่าๆ ผู้ชายคนนี้ตลกชะมัด เขาเป็นใครนะ?”“เธอไม่รู้จักเหรอ เขาคือสามีของคุณลินดันไง” “อะไรนะ? เธอหมายถึงเศษขยะแดร์ริลนั่นน่ะเหรอ? งั้นที่ฉันได้ยินมาว่าเธอแต่งงานกับคนไร้ประโยชน์นั่น…”กลุ่มหญิงสาวกำลังซุบซิบกันสนุกปาก หนึ่งในพวกเธอยืนขึ้นและล้อเลียนแดร์ริล “ฉันไม่คิดว่าพวกเธอจะรู้เรื่องนี้นะ รู้ไหมวันนี้ตอนที่ฉันเพิ่งมาถึงที่ทำงาน ฉันได้ยินแดร์ริลพูดว่าเขาจะซื้อคำสรรเสริญจากคริสตัลให้คุณลินดัน!”“ฮ่าฮ่าฮ่า นั่นมันตลกมากเลย!” “ใช่ ๆ ดูสิเขาเซ่อซ่าขนาดไหน เขาเศร้าใจเรื่องมอเตอร
اقرأ المزيد
บทที่ 4
‘บัดซบ ฉันเพิ่งจะซักชุดนี้ไปเมื่อวานเอง เธอจะบอกว่ามันสกปรกได้ยังไง?’ แดร์ริลคิดในใจ แต่ในขณะที่เขากำลังเอ่ยความคิดเห็นอะไรออกไป เขากลับถูกลากออกไปโดย อเล็กซ์ อาร์มสตรอง ทั้งคู่เคยเป็นเพื่อนสนิทกันสมัยมัธยมปลาย พวกเขาเคยต่อยตีด้วยกันและแม้กระทั่งโดดเรียนด้วยกันอีกด้วย อเล็กซ์อาจเป็นเพียงคนเดียวในคืนนี้ที่ไม่แสดงท่าทางรังเกียจแดร์ริลหลังจากลากแดร์ริลไปที่มุมห้อง อเล็กซ์ส่ายหัวไปมาแล้วกล่าวว่า “พวกฉันจะบอกนายให้ ผู้หญิงแบบจีเซลล์ไม่ใช่คนประเภทที่เราจะไปยุ่งได้หรอกนะ นายหาเรื่องโดนเยาะเย้ยรึไงถึงไปนั่งข้างๆเธอ?”แดร์ริลไม่ได้กล่าวอะไร เขาทำเพียงแค่แค่นเสียงหัวเราะ พวกเขาดื่มและกินตลอดทั้งคืน แล้วราตรีก็ผ่านไปอย่างรวดเร็วจีเซลล์มึนนิดหน่อย และเมื่อรวมกับที่ถูกกลุ่มคนกดดัน เธอจึงหยิบไมโครโฟนขึ้นมาแล้วร้องเพลงพร้อมกับโยกตัวไปมาอย่างนุ่มนวล รูปร่างหน้าตาของเธอช่างเร้าอารมณ์และยั่วยวน ผู้ชายรอบๆถึงกับอึ้งกันหมด จีเซลล์ช่างเป็นหญิงสาวที่งดงามจริง ๆ!และในคืนนั้นเองที่พวกเขาตัดสินใจกันว่าจะนัดพบปะกันอีกวัน ครูประจำชั้นนั้นติดธุระกะทันหัน เธอไม่สามารถมาที่งานได้จนกระทั่งจบงาน ด้วยเหตุนี้ท
اقرأ المزيد
บทที่ 5
ผู้ที่กุมอำนาจทั้งหมดของตระกูลลินดันนั้นคือคุณย่า และเธอก็เอ็นดูวิลเลียมที่สุด ยิ่งไปกว่านั้น ความเจริญก้าวหน้าของวิลเลียมก็ยอดเยี่ยม เขามีสินทรัพย์ในครอบครองอย่างน้อย 30 ล้าน การคุกคามเขาไม่ว่าทางใดก็ตามจะต้องจบลงไม่สวยแน่“แม่ แม่ทำอะไรของแม่คะ?” ลิลี่ถามในขณะที่เธอเดินเข้าไปดึงมือแม่ของเธอออกมาแม้เธอจะชิงชังแดร์ริลก็ตาม แต่มันก็เป็นเพราะเขาที่ทำให้เธอรอดไปจากสถานการณ์เมื่อครู่ได้แดร์ริลกุมใบหน้าของเขา รอยแดง ๆ บนแก้มของเขาปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจน แต่แม้จะเป็นเช่นนั้น เขากลับเผยรอยยิ้มเล็กๆออกมาบนใบหน้า หลังจากสามปีเต็ม นี่เป็นครั้งแรกที่ลิลี่พูดเข้าข้างเขา แดร์ริลจึงหันหลังแล้วเดินจากไปโดยที่ยังมีรอยยิ้มอยู่บนใบหน้า“ไสหัวกลับมานี่เดี๋ยวนี้ ไอ้ขยะ!” แม้ว่าเขาจะเดินออกมาไกลแล้ว แดร์ริลก็ยังได้ยินเสียงตะโกนของซาแมนธาอยู่ในขณะที่ทุกคนกำลังดูฉากที่กำลังแสดงตรงหน้าอยู่ เสียงที่ดูมีอายุก็ดังขึ้นไม่ไกลออกไปนัก“เอะอะอะไรกันน่ะฮึ?” คุณย่าลินดันกล่าวถามเมื่อเธอเดินขึ้นไปบนเวที ทำให้ทั้งห้องโถงพลันเงียบลงทันทีภายใต้สายตาของเธอ“เอาล่ะ เอาล่ะ ไม่ต้องมากพิธีการ นั่งลงได้” คุณย่าลินดันโ
اقرأ المزيد
บทที่ 6
แดร์ริลมองที่เพิร์ล ถ้าเขาเดาไม่ผิด เธอน่าจะเป็นเลขาที่ลุงของเขาพูดถึง“ขออภัยค่ะท่านประธาน ดิฉันไม่ได้ตั้งใจจะมาสายนะคะ เพราะว่ารถติดก็เลย…” เพิร์ลอธิบายเสียงอ่อย เธอกลัวที่จะมองตาของแดร์ริล และก้มหัวอยู่แบบนั้น“เพิร์ล เธอพูดเรื่องไร้สาระอะไรอยู่!” เพเนโลพีเดินมาข้างหน้า รูปร่างสวยงามของเธอถูกแต่งแต้มด้วยความโมโหเล็กน้อย “นี่คือพนักงานรักษาความปลอดภัยคนใหม่ต่างหาก ทำไมเธอถึงบอกว่าเขาเป็นประธานไปได้?”“พนักงานรักษาความปลอดภัย?” เพิร์ลค้นภายในกระเป๋าถือของเธอก่อนจะนำรูปภาพออกมา เธอเทียบหน้าของแดร์ริลกับคนในรูป ก่อนจะรีบตอบเพเนโลพีอย่างรวดเร็ว “คุณพีช นี่ไม่ใช่เรื่องเข้าใจผิดแน่นอน เขาคือประธานบริษัทคนใหม่ของเรา ท่านดาร์บี้”“อะไรนะ!?” ฝูงชนรอบ ๆ ยืนตะลึงอยู่ตรงนั้นพร้อมกับอ้าปากค้าง และจ้องไปที่แดร์ริลด้วยความไม่เชื่อ“เอ่อ คุณคะ คุณ… คุณกำลังเข้าใจผิดอยู่รึเปล่า?” จีเซลล์กัดริมฝีปากแน่นและมองไปที่เพิร์ล “หมอนี่คือแดร์ริล เขาเป็นเพื่อนร่วมห้องของฉันสมัยมัธยมปลาย ดูความงุ่มง่ามของเขาสิ เขาจะเป็นประธานไปได้ยังไง?”นี่มันเป็นไปได้ยังไง! ประธานบริษัทที่ไหนจะใส่ชุดเหมือนขอทานและขี่สกู
اقرأ المزيد
บทที่ 7
"เจด พอได้แล้ว" ลิลี่กระซิบอย่างแผ่วเบาหลังจากได้ยินเจดต่อว่าแดร์ริลl.เมื่อวานในที่งานรวมญาติในตอนที่วิลเลียมกำลังอวดเบ่งเรื่องสูทของเขา ก็เป็นแดร์ริลที่เป็นคนช่วยให้ลิลี่รอดพ้นจากสถานการณ์น่าอับอาย"ลิลี่ เธอใจอ่อนเกินไป ถ้าเป็นฉันล่ะก็ ฉันคงหย่ากับเขาไปแล้ว" เจดกล่าวอย่างเย็นชา "หลังจากแต่งงานกับเขามานาน เธอก็ยังไม่ได้เติมเต็มชีวิตแต่งงานเลยด้วยซ้ำ ฉันไม่รู้ว่าเธอยังทนเจ้าเศษขยะนี่อยู่ได้ยังไงทุกวันนี้”"เจด" แดร์ริลเรียกเธอขณะที่สายตาของเขาจ้องลุกไปที่เธอ เขาจะทนไม่ไหวแล้วหากเธอยังล้ำเส้นเขามากเกินไปต้องยอมรับว่าเจดนั้นน่าหลงไหล เธอใส่กระโปรงสั้นเข้ารูปที่เผยเรียวขาที่งดงาม"บริษัทภรรยาของฉันต้องการเงินห้าล้าน ทำไมเธอถึงคิดว่าฉันจะหามันให้เธอไม่ได้?" แดร์ริลกล่าวด้วยรอยยิ้ม "ฉันจำได้ว่าเธอเคยบอกว่าถ้าฉันหาเงินได้ห้าล้าน เธอจะเรียกฉันว่าแดดดี้นี่?""ใช่ ฉันเคยพูดแบบนั้น" เจดค่อย ๆ ยืนขึ้น "งั้นก็แสดงให้ฉันเห็นสิ ถ้าเกิดว่านายทำไม่ได้ นายก็ต้องเรียกฉันว่ามัมมี่เป็นไง?""ประทานโทษนะครับ" แดร์ริลนั่งลงบนเก้าอี้อย่างผ่อนคลาย เขายกถุงอันสกปรกขึ้นมา แล้วเทของที่อยู่ข้างในลงบนโต๊ะ
اقرأ المزيد
บทที่ 8
ใช้เวลาเพียงแค่สามวินาที แอชตันก็รับสายทันทีลิลี่กดปุ่มลำโพงเพื่อให้ได้ยินทั่วกันซาแมนธา ผู้ซึ่งยืนอยู่ข้าง ๆ เริ่มยิ้มออกมาเมื่อเห็นหน้าจอโทรศัพท์ของลิลี่ "ลูกสาวที่รักของฉัน เป็นแอชตันนี่เองที่หาคำสรรเสริญจากคริสตัลมา เขาเป็นผู้ชายที่ดีนะ ลูกควรจะเห็นคุณค่าเขานะ ลูกแม่”ซาแมนธาจงใจกล่าวออกมาเสียงดัง และไม่ลืมที่จะเหลือบมองไปที่แดร์ริล เทียบกับแอชตัน แดร์ริลเป็นแค่คนไร้ค่า แอชตันเคยกล่าวก่อนหน้านี้ว่าถ้าลิลี่แต่งงานกับเขา เขาจะจ่ายสินสอดให้ 20 ล้านบาท!ที่อีกฝั่งของโทรศัพท์ แอชตันกำลังนั่นงอยู่ที่ทางเท้า เมื่อไม่นานมานี้ เขาได้รับโทรศัพท์ แจ้งว่าตระกูลดาร์บี้ได้เพิกถอนเงินทุนของเขาทั้งหมดออก!แอชตันถึงกับทรุดเมื่อได้ยินข่าว เมื่อไม่มีการสนับสนุนจากตระกูลดาร์บี้ เขาก็ไม่มีอะไรเหลือ! เขาได้รับการแจ้งต่อจากนั้นอีกว่าเขาไปคุกคามคนที่เขาไม่ควรเข้าจนถึงตอนนี้ แอชตันยังคิดไม่ออกว่าเขาไปคุกคามใครที่ไหน!"แอชตัน ฉันอยากจะถามหน่อยว่าคุณสามารถหาคำสรรเสริญจากคริสตัลมาอีกคู่ได้ไหม?" ลิลี่ถามจากทางโทรศัพท์แม้ว่าเขาจะกำลังสิ้นหวัง แต่เขาก็ฝืนยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าลิลี่เป็นผู้โทรมา "ลิลี่
اقرأ المزيد
บทที่ 9
ฮ่าฮ่า! แดร์ริลเกือบหลุดหัวเราะออกมาเสียงดังเมื่อได้ยินราคาในบิล เจ้าวิลเลียมนี่คือคนโง่ของจริง! ไม่มีใครในที่นี้รู้เรื่องไวน์ที่ถูกสั่ง ยกเว้นแต่แดร์ริล มันคือโรมานี คอนติซึ่งราคาขายปลีกของมันอยู่ที่ขวดละหนึ่งล้านบาท ซึ่งมากกว่า 30 ขวดนั้นถูกแจกจ่ายไปตามโต๊ะต่าง ๆ"นี่ล้อฉันเล่นอยู่รึไงวะ?" วิลเลียมเริ่มตื่นตระหนก เขายืนขึ้นและกล่าวกับพนักงาน "คน 300 คนในตระกูลลินดันของเรากินไปมากกว่า 30 ล้านบาท? แปลว่าราคาเฉลี่ยต่อคนคือ 100,000 บาทถูกไหม? ไปเรียกผู้จัดการของแกมาหาฉัน"พนักงานทั้งสองมองหน้ากันอย่างช่วยไม่ได้ พวกเขาทั้งสองไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากไปตามผู้จัดการของพวกเขามาผู้จัดการหนุ่มนั้นอายุประมาณ 30 ปี เขาสวมชุดสูทอย่างเรียบร้อย"นี่แกยังอยากจะเปิดโรงแรมต่ออยู่ไหม?" วิลเลียมเดินเข้าไปหาเขาแล้วตะโกนใส่หน้าพร้อมกับชี้หน้าเขาไปด้วย "ค่าใช้จ่ายเฉลี่ย 100,000 ต่อคน? เชื่อไหมล่ะ ว่าฉันจะฟ้องเรื่องนี้กับสมาคมตุ้มครองผู้บริโภค"ผู้จัดการคนนั้นไม่แม้แต่จะเผยความกังวลออกมาแม้แต่น้อย เขายังคงยืนอยู่ตรงนั้น "ประทานโทษนะครับ คุณผู้ชาย แต่ไวน์ที่คุณสั่งคือโรมานี คอนติรุ่นลิมิเต็ด อิดิชั่น มัน
اقرأ المزيد
บทที่ 10
""ฮ่าฮ่า ลืมเอาบัตรธนาคารมาสินะ ช่างเป็นเหตุผลที่ฟังขึ้นจริง ๆ !" วิลเลียมหัวเราะลั่นและมองไปที่ซาแมนธา "คุณน้าซาแมนธา คุณเองก็ลืมเอามาด้วยเช่นกันรึเปล่า?""ใช่...""ฮ่าฮ่าฮ่า!" ทุก ๆ คนไม่สามารถกลั้นหัวเราะได้อีก เด็กสาวคนหนึ่งโพล่งออกมา "แดร์ริลต้องลืมเอาบัตรมาเหมือนกันแน่ ๆ บ้านนี้ตั้งใจมากินฟรีสินะ!"ลิลี่กัดริมฝีปากของเธออย่างช่วยไม่ได้ ในตอนนั้นเองที่แดร์ริลเดินออกมา"ฉันเอาบัตรมา แต่ว่ามัน..."ก่อนที่แดร์ริลจะกล่าวจบ วิลเลียมก็ฉกบัตรของเขาไปจากมือแล้วส่งให้พนักงาน "มาเถอะ มาดูกันว่าบัตรใบนี้จะมีเงินถึง 300,000 บาทรึเปล่า!"ลิลี่กระทืบเท้าด้วยความวิตกกังวล ในใจเธอคิดว่าบัตรของแดร์ริลจะมีเงินถึง 300,000 ยังไง ในเมื่อเธอให้เงินเขาใช้วันละ 200 บาทเขากำลังทำให้ตัวเองขายหน้าลิลี่เห็นว่าทุกคนรอบ ๆ พยายามกลั้นหัวเราะเอาไว้ รอเวลาที่จะได้หัวเราะเขาราวกับเขาเป็นตัวตลกในตอนนั้นเอง ไม่มีใครทันสังเกตว่าอีวอนนั้นยืนขึ้นอย่างช้า ๆ ใบหน้าสวยของเธอเต็มไปด้วยความตกตะลึง!"ฉันไม่ได้มองผิดไปใช่ไหม? แบล็คการ์ดของธนาคารอเมทิสต์?!" อีวอนอุทานเสียงหัวเราะด้วยความเยาะเย้ยดังอยู่โถงในตอนแร
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status