บทที่ 47 : โยกย้าย! โจ้! โจ้!!! (18+)

แผ่นหลังหนาแน่นโอบคลึงแทบไม่มิด มันแกร่งแน่นขนัดลูบไล้ป่ายปัดรับรู้ได้ถึงแก่นแท้แห่งความรุ่มร้อน หล่อนไม่รู้แม้แต่ชื่อ ไม่มีแม้แต่อุปกรณ์ไอทีให้เช็คประวัติติดต่อสื่อสาร แต่ทำไมนะ! ทำไมกัน? ทำไมดาวิกานวลนางถึงได้รู้สึกผูกพักับฝรั่งหุ่นล่ำคนนี้อย่างน่าเหลือเชื่อ

.

กลิ่นกายเขาสาปชื่นอย่างแปลกประหลาด นวดเคราเล็กบางที่ซุกไซ้ใส่ซอกคอก็สุดแสนจะจั๊กจี้ มันทำให้แอนดรอยน์สาวถึงกับต้องเอียงหลบเปลี่ยนมุม เพราะมีผลต่อความเสียวกระสันที่พุ่งตรงลงไปถึงโพรงหี กลีบโหนกเกร็งเสียวสั่นสะท้าน แรงปะทะของลำควยอันมิดด้ามฉีกแคมเธอจนอ้ากว้างปริ่มฟองฟด

.

ไหนจะซุ่มเสียงสำเนียงร้องที่ทำให้ออเจ้าเริ่มจะอับอาย กุญแจซอล เขบ็ดแปดชั้น หรือจะสู้ท่อนฮุกอันเครือครางที่ต่ำร่านยิ่งกว่ากิรณีกระหรี่ไร้ซ่อง ขบฟันเม้มปากพยายามที่จะหยุด แต่ก็หยุดไม่ไหวเพราะมองปาดขึ้นไปทีไรก็เห็นแต่ใบหน้าที่คมสันของฝ่ายชายผู้แสนจะน่ารัก

.

"อ่ะ.. อ่า.. อ่า.. อ่า.. อ่าาา.. คุณเป็นใครคะ? คะ.. คุณชื่ออะไรพ่อฮีโร่ของฉัน อือ.. อ่ะ.. อ่ะ.. อ่า"

.

หญิงสาวสนทนาผ่านไปทางสายตาที่เว้าวอนกระจ่างจิต มันคลอเคล้าไปด้วยหยดน้ำตาอันแสนเจ็บปวด มิหนำซ้ำสันคิ้วที่เคยโค้งงามดั่งคันศร บัดนี้ก็ย่นยู่เข้าหากันจนเกิดเป็นรอยย่น

.

เจฟเฟอร์ผละมือออกจากพวงเต้า เขาลูบย้อนขึ้นมาจ่อไว้ที่ริมฝีปากเธอ นิ้วชี้หยาบกร้านแบบผู้ชายไต่ระเรี่ยไปตามกลีบกระจับ รสสัมผัสที่แผ่วบางนุ่มนวลเล่นเอาออเจ้าถึงกับต้องรีบเผยอปากอ้ากว้าง ผงกหัวขึ้นงับรูดมันเข้ามาอม!

.

"ด๊วบ! , ด๊วบ! , จุ๊บจั๊บ ๆ , จุ๊บ ๆ , อ่าาา , จุ๊บ , แผล็บ ๆ , ด๊วบ ๆ !"

.

"อื้อออ~! อร่อยจังค่ะ อร่อยจังเลย อ่าาา~! จ๊วบบบ~! "

.

ประดุจว่าจะลืมความต้องการก่อนหน้าไปหมดสิ้น เมื่อแอนดรอยน์ดาวิกายั้งไฟราคะที่เผาผลาญอยู่ในจิตใต้สำนึกไว้ไม่ไหว หล่อนไม่รอให้เจฟเฟอร์ตอบคำถามก่อนด้วยซ้ำ เพียงแค่เขาอังนิ้วเข้ากับเอมโอษฐ์หมายจะให้เงียบ ก็ดันกลายเป็นความเงี่ยนอันเสียวซ่านแทนที่ยัดเข้าสู่ปากเธอ

.

"ชอบให้เล่นกับปากเหรอ?"

เจฟเฟอร์กระแอมถาม แถมยังยื่นหน้าคมเข้มใกล้ลงมา

.

แอนดรอยน์หน้าไทยพยักหน้า แยกเขี้ยวหลิ่วตาทั้งที่ยังมีแท่งนิ้วคาบคาติดอยู่บนไรฟัน

.

"อือ.. อือ.. ชอบค่ะ , จ๊วบบบ , จุ๊บ ๆ ๆ !"

.

"แล้วไม่อยากรู้แล้วเหรอว่าฉันเป็นใคร? ทำไมถึงได้ใช้ควยเย็ดหีออเจ้าอยู่เช่นนี้?"

.

"เอิ่ม..?"

.

กลับกลายเป็นว่าคราวนี้ดันมีทีท่าเหนียมอายขึ้นมาซะดื้อ ๆ หางตาแหลมเฉี่ยวแสร้งชำเลืองขึ้นมองบน แต่จงรู้ไว้ว่าไม่ได้มีอะไรหรอก ทั้งหมดทั้งมวลก็แค่เสน่ห์มารยาหญิง ที่หมอยูมิโกะผู้สร้างแกได้โปรแกรมเอาไว้จะได้คล้ายกับคนจริง ๆ บางทีอาจเป็นเพราะออเจ้านั้นถูกขังอยู่ในโหลแก้วมานาน จึงมีความเป็นไปได้สูงเหมือนกันที่ซอฟท์แวร์ต่าง ๆ จะยังรันตัวเองขึ้นไม่ครบ

.

"ไม่ค่ะ.. ไม่อยากรู้แล้ว"

ส่ายหัวยุกยิกน่ารัก มุมปากยกขึ้นฉีกยิ้ม ปล่อยให้หยาดน้ำลายที่ปริ่มจากภายในไหลซึมราดรดลงมาตามมุมปาก

.

ของเหลวหนืดเหนียวดังกล่าวแทรกซึมลงมาจรดโหนกแก้ม มันแทบจะย้อยลงสู่ใต้คางอยู่รอมร่อ ดีที่เจฟเฟอร์รีบตวัดนิ้วช้อนเก็บเอาไว้ ก่อนที่เจ้าตัวจะละเลงมันไปตามซอกคอซอกหน้า พลันพลิกฝ่ามือซ้ายทีขวาทีปาดป้ายไปมาตามสันจมูกและหลืบหู ภาพที่ออกมาจึงเป็นการเคลื่อนไหวของฝ่ามือผืนหนา ที่ครอบครองพื้นที่ผิวหน้าของออเจ้าดาวิกาไว้หมดสิ้น

.

เธอยอมเขาทุกอย่าง เอ็นแกร่งอุ่นทะมึนยังคงทิ่มแทงปากถ้ำเธออย่างไม่ยอมลดละ แม้จะมีการเฉลี่ยน้ำหนักลงมาบ้างระหว่างที่ฝ่ายชายกำลังเล่นสนุกกับใบหน้าของเธออยู่ แต่ครานั้นความสยิวกิ๋วกิ้วก็มิได้เบาบางลงเลย กระทั่งเจ้าหล่อนเริ่มส่ายสะโพก ตาประสานตาอยู่ทางด้านบน ทว่าช่วงล่างของสาวน้อยหน้ามน หาได้โรแมนติกหวานซึ้งเป็นท่วงทำนองเพลงรักอันเข้ากันไม่

.

มันคือบอสซั่มอย่างแท้จริง! ซึ่งถ้าจะให้พูดตามความจริงต้องตัดคำว่าบอสทิ้ง แล้วเหลือไว้แต่คำว่า "ซั่ม" น่าจะเหมาะกว่า แก้มก้นนุ่มนิ่มขยับบี้บดกับพื้นคอนกรีด ร่างบางเริ่มคลึงมันเป็นวงคล้ายกับเลขแปด พลางบ่ายเบี่ยงส่ายสะโพกโยกย้ายไปมาอย่างเร่าร้อน จนลามปามไปถึงขั้นยกขาทั้งสองข้างขึ้นตวัดรัดเอวของเจฟเฟอร์เอาไว้

.

"หืม?! คิดจะทำอะไรน่ะ?"

เจ้าหน้าที่ภาคสนามตกใจจนต้องวางมือ พลางหันหลังกลับไปเช็ค

.

ทว่ากลับโดนฝ่ามือเรียวตบฉาดเข้าที่แก้มอย่างจัง! เสียงดัง! "เปรี๊ยะ!!!!!!"

.

"โอ๊ย!!! ตบฉันทำไมออเจ้า.. อ่ะ.. อุ๊บ! จ๊วบบบบ จุ๊บ! จุ๊บ! จ๊วบบบบบ"

.

ดาวิการอไม่ไหว! ในท่านอนหงายและถูกขึ้นคร่อม หล่อนรีบใช้สองฝ่ามือตะปบแนบเข้ากับดวงหน้าฝ่ายชาย พลันชันกายขึ้นไปประกบปากจูบกับเขาโดยไม่ลืมที่จะใช้ลิ้น!

.

"อ่าาา.. จุ๊บ! ฉันอยากแล้วค่ะ จุ๊บ ๆ ๆ เย็ดต่อเถอะนะ ด๊วบ ๆ ๆ จุ๊บ ๆ จูบไปด้วยเด้าไปด้วยก็ได้นะ.. นะ.. น๊ะ.. น๊าาา.. อ๊าาาา.. อ่ะ.. อ่าาาา~!"

.

"อืมมม.. เอวฉันมันหยุดไม่อยู่เลยค่ะ มันวอนท์ควยคุณเหลือเกิน ขอให้ฉันลองกระเด้าขึ้นใส่คุณบ้างนะคะ อื้อออ.. อื้อออ.. อ่า.. อ่าา.. อ่าาาา"

.

เรียวขาเนียนสวยสอดล็อคเข้ากับแผ่นหลังเจฟเฟอร์จนแน่น จากนั้นสะโพกดินระเบิดที่ชาร์จประจุไว้จนถึงพร้อมก็ปะทุตัวเองออกมา เธอกัดฟันซุกหน้าเข้าใส่ซอกคอฝ่ายชาย พลันกระดกก้นกบกระแทก! กลีบหีสวนเข้าใส่แท่งควยจากทางด้านล่าง! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ!

.

มือเรียวที่เคยขยุ้มผมอยู่ บัดนี้ได้กราวรูดลงมาถึงแผ่นหลังที่ทั้งแข็งแรงแล้วก็อัดแน่นไปด้วยมัดกล้าม เธอสัมผัสได้เลยว่าเจฟเฟอร์เองก็ชักจะเร่ิมเหงื่อซึม เขาคงจะรับรู้ได้ถึงความรุ่มร้อนทางเพศสัมพันธ์ที่เธอกำลังปรนเปรอให้ ออเจ้าก็เลยตัดสินใจคล้องแขนกอดรัดตัวเขาให้แน่นขึี้นไปอีก กลายเป็นว่าทั้งแขนทั้งขา 4 ข้างรวมกัน ได้พันธนาการชายแปลกหน้าผู้ไม่รู้จักชื่อคนนี้ไว้เป็นที่เรียบร้อย จะมีก็แค่เอวบางร่างน้อยกับกลีบผกาอันสดซิงเท่านั้น ที่ยังคงดีดกระเด้งตับ ๆ ๆ ใส่ท่อนควยลำเขี่องอย่างไม่รู้จักเจียมตัว

.

ผ่านไปเกือบนาทีเจฟเฟอร์ก็ถอนริมฝีปากออก คราบน้ำลายจากกันและกันยืดซึมออกเป็นยาง แต่นั่นก็ดูได้อารมณ์ดีชะงัดงัน มากกว่าจะเป็นที่น่ารังเกียจ เขาเผยอเปลือกตาขึ้นเลิกคิ้วขึ้นสูง ก่อนจะมองลงมาที่ใบหน้าอันงดงามของตัวเธอพร้อมกับรอยยิ้มอันน่าเอ็นดู

.

"หึ ๆ เด็กน้อยเอ๊ย!"

ชั่วอึดใจหลังจบประโยค คฑาชายก็ได้ค้ำแขนลงกับพื้นเพื่อโก่งตัวขึ้น เขากำลังจะสร้างพื้นที่ให้แก่เธอ เวลาที่เธอแอ่นตูดกระแทกหีขึ้นมาจะได้มี space ไว้สำหรับเหวี่ยง เพราะลำพังน้ำหนักตัวที่เจฟเฟอร์คร่อมทับร่างอยู่ มันก็หนักเอาการจนนงคราญแทบจะแบนเป็นกล้วยทับอยู่แล้ว

.

.

สายลับหนุ่มปล่อยให้เธอกัดปากงุ้มฟัน กอดโกยเกร็งขากระทำชำเลาอยู่นานสองนาน แต่ครานั้นก็หาได้สาแก่ใจไม่ ลีลารักระดับเด็กอนุบาลถ้าไม่นับความสดซิงอันฉ่ำน้ำ บอกได้คำเดียวเลยว่าออเจ้าดาวิกาแม่งโคตรจะไม่น่ารับประทานเลยคุณผู้ชมมม! กินได้ก็กิน กินไม่ได้ก็เททิ้งไป!

.

"ดูทำเข้าสิ ซอยเบาเป็นนุ่น หัวควยกูยังไม่ชุ่มขึ้นเลยนะอีดอกกกกก! มานี่มา! แบบนี้มันต้องติวกันหน่อย!"

.

"ว๊ายยยยยย!"

.

เพีียงชั่วขณะจิตร่างเทียมบางเบาก็ถูกวงแขนอันกำยำจับเหวี่ยงตัวขึ้นฟ้า โอ้แม่เจ้าโว๊ย! นั่นมันคนหรือตุ๊กตายางกันแน่ เพราะประเดี๋ยวเดียวร่างเธอก็ลอยละลิ่วปลิวละล่อง ก่อนจะถูกโผตัวช้อนรับกระชับเข้าซองไว้ได้อย่างทันท่วงที

.

"หมับ!"

.

"เอาแบบเห็นหน้าบ้างเน๊าะคราวนี้.."

.

"อะ.. อือ คะ.. ค่ะ"

.

หลบตาลอกแลกเหมือนยังลัังเล เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสิ่งที่เจฟเฟอร์พูดถึงนั้นคือท่าลิงอุ้มแตงหรือ Lotus blossom หนึ่งในกระบวนท่าเบสิคที่ 5 ในตำรากามสูตรของ "นิวัติ กองเพียร" เจฟเฟอร์ก็เลยต้องรีบแสดงออกมาให้เห็น เพื่อเรียกความมั่นใจของเธอให้กลับคืนมา

.

อกแกร่งแนบกับพวงนมมองลงเห็นเป็นก้อนกลมดีดเด้ง วงแขนเรียวงามถูกดึงรั้งให้มาโอบรัดไว้ที่บั้นเอว ปล่อยเรียวขาคู่สวยพาดผ่านไปทางด้านหลังในท่านั่งหันหน้าเข้าหากัน เจฟเฟอร์เริ่มสอดควยเข้าใส่กลีบหีช้า ๆ ในขณะเดียวกันก็ได้เอื้อมมือลงไปกุมหมับ! กระชับไว้ที่แก้มก้นเธอ!

.

"ซีดดดดดด.. เยสสสสส จะเย็ดแล้วนะ"

.

"......."

ความตื่นเต้นทำให้พูดอะไรไม่ออก ออเจ้าดาวิกาจึงทำได้แค่หลับตาลงแล้วก็กอด พลางสอดนิ้วผสานกันไว้เป็นตาข่ายบนแผ่นหลังของเขาทว่า! แม่งเอ๊ย! แค่ดอกเดียวมันก็หลุด!

.

"จึ๊ก!!!"

.

"อ๊าาาาาาา! อ่ะ อ๊าาาาาา อ่ะ อ่ะ อ่ะ อ่า อ่า อ่า อ่า "

.

"อ๊าาา อ่าา อ่า ดีจังเลยค่ะท่านี้ เสียวสุดยอดไปเลย.. ย.. ย อื้อ อืม อื้อ อือ อือออออ"

.

โดนกระหน่ำเย็ดหัวสักหัวคลอน! เจ็บจุกไปหมดจนไม่รู้ว่าจะวางมือไว้ตรงไหน เธอทั้งจิกหลังแล้วก็ข่วนขย้ำ! ในทุกๆ ครั้งที่แท่งควยสีคล้ำจู่โจมเข้าใส่กลีบร่าน แข้งขานีี่ดีดสะบัดตีไปตีมาไม่รู้ทิศทาง มันแสบมาก แถมยังเสียวสะท้านจนไม่เห็นหนทางที่จะหยุดหย่อน

.

"ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ!"

.

"แน่นดีไหม.. ควยแน่นหีดีไหม.. หึ๊ ออเจ้า! อ่า อ่า อ่า อ่า"

คำรามเสียงขึ้นถาม พลันใช้ฝ่ามือตบตูดเธอไปตามจังหวะ! หนำซ้ำยังดึงเข้าหาตัว! เพื่อที่ลำควยยาว ๆ จะได้เสียบลึกเข้าไปได้แบบสุด ๆ

.

"เสียวค่ะ.. เสียวมากกกกก อ่าาาา อร๊ายยยย อ่าาาาา อ่ะ อ่ะ "

.

"เย็ดนาน ๆ นะ ฉันยังไม่อยากเสร็จ"

.

"อ่ะ อ่า อ่า อ่า อ่า อ่า อ่า"

.

"มันแน่อยู่แล้ว แต่ทนให้ไหวก็แล้วกัน ซีดดดดดด ฮึบ!"

.

"ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ!"

.

เขาเด้งมา! เธอเด้งรับ! จ้องมองกันด้วยแววตาของสามีภรรยาผู้ร้างราการสมสู่ ต่างคนต่างลุกขึ้นสู้หีจะบานหรือควยจะขาด ทุกอย่างย่อมเป็นไปได้หมด เมื่อทั้งหมดทั้งคู่ต่างไม่ยอมเกรงใจกันและกัน

.

"ถุย!!!"

.

"แหมะ..!"

.

"หมับ! ดึ่ง ๆ ๆ ดึ๋ง ๆ ๆ"

.

เจฟเฟอร์เริ่มแสดงความถ่อยสถุลในกมลสันดานออกมา เขาถ่มน้ำลายรดลงไปในร่องนมเธอ ตามติดมาด้วยการก้มปากลงไปเลียกินแล้วก็ดูดหัวนมแผล็บ ๆ จนยืดติดไรฟันขึ้นมา หนำซ้ำยังใช้นิ้วมือหยิกยอดถันจนดีดเด้งแดงช้ำเจ็บจ๊ีด ๆ !

.

"อร๊ายยยยยย! มันเจ็บนะคนบ้า! นี่แหน่ะ!"

.

"เปรี๊ยะ!"

ฉาดที่หนึ่งผ่านไป แสบชาไปทั้งหน้า ฉาดที่สองกำลังจะตามมา ทว่ากลับโดนบล็อคแขนกันเอาไว้ได้ก่อน!

.

"หมับ!"

.

"ได้ไงกัน..ขี้โกงนี่นาแบบนี้ฉันก็เจ็บอยู่ฝ่ายเดียวสิ ผู้ชายอะไร?"

.

"อ๊ะ.. อร๊ายยยอย่านะ! ว๊ายยยยยยย!!!"

.

"ก็แล้วจะทำไม! เมื่อกี้ฉันก็เตือนออเจ้าแล้วนี่นา ว่าทนให้ไหวนะ!"

.

"อืม.. เก่งนักใช่ไหมไอ้แขนข้างนี้น่ะ.. หน็อย!"

.

"พรืดดดดด!"

.

"ซูดดดดดด! , แผล็บ ๆ ๆ !"

.

ร่างบางโดนจับกดขึงกับพื้นอย่างฉับไว! แถมแขนเรียวข้างเก่งนั้นไซร้ยังถูกจับล็อคข้อมือให้ชูขึ้น ซึ่งเผยให้เห็นวงแขนใต้รักแร้ที่ขาวกระจ่างใส ราวกับพรีเซนเตอร์โฆษณา มันจะมีกลิ่นโรลออนติดมาบ้างไหม? เพื่อคลายความสังสัยดังกล่าว สายลับหนุ่มแห่ง Parallel ก็เลยต้องพิสูจน์ด้วยการลงลิ้นตวัดเลีย.. แผล็บบบบบ!

.

"ซูดดดดดดด! อืมมมม ฟินดีชะมัดเลยโว๊ย!!!"