Mag-log in
Unang araw pa lang sa trabaho, pero parang hindi na umaayon kay Luo ang panahon nang biglang bumagsak ang malakas na ulan. Nakalimutan niya, may bagyo pala ngayon kaya hindi siya nakadala ng payong.
Now, she was soaking wet. Halatang-halata ang lace ng bra niya sa suot na puting blouse. Hapit na hapit din ang kurba ng kanyang katawan.
"Kainis!" bulong niya sa sarili.
She came back for one reason, ang akitin ang ex-husband niya at ipamukha rito kung gaano siya ka-sucessful, ka-h0t at s3xy para pakawalan.
Inis man, pinilit niyang ngumiti at kumaway sa paparating na traysikel. "Sasakay po!" sigaw niya at marahang piniksi ang buhok.
Nakasakay naman siya, 'yon nga lang sa backride dahil may karga pala ang driver. Pagdating sa tapat ng barangay hall, inabot agad niya ang bayad sa mama. "Keep the change po, salamat."
"Maraming salamat, ineng!"
She just smiled and waved. "Ingat po kayo!"
Humarap siya sa barangay hall bago huminga ng malalim. "This is it! I'm so ready for this!"
Habang papasok, napansin niya na parang walang tao. Sarado ang mga ilaw. Ang alam niya wala ang kapitan at may acting chairman which is ang ex-husband niya, kaya imposibleng wala ito.
Hoping that someone is out there, tumuloy pa rin siya.
Sa kagustuhang malinis ang sarili at makapagpatuyo ng damit, pinihit niya ang doorknob nang unang kwartong nakita niya. Madilim ang silid, walang tao, kaya binuksan niya ang ilaw.
Nilapag niya ang mga gamit sa sahig at dumiretso sa banyo. Tumingin siya sa paligid, sinusuri kung may CCTV, pero wala naman kaya agad siyang naghub4d saka nagpunas ng katawan. All that remained was her bra and panties.
Hindi siya nakatiis at naligo siya. Surprisingly, maaligamgam ang tubig, ngunit ganun na lamang ang taranta niya nang makarinig ng mga yabag.
Agad niyang isinuot ang bra at panty, pero huli na, bumukas ang pint0, dahil hindi pala niya 'yon nalock.
"Who the hell—"
She pushed the door wide open. Pumikit siya kunwari, nilaglag ang damit sa sahig at napatakip ng bibig. "I'm sorry! I didn't mean to enter here without your permission. Gusto ko lang maglinis ng katawan!" depensa niya agad.
"Fvck! You scared me!" bulalas ni Naluo, nakatut0k ang bar1l sa dalaga at mabilis 'yon binaba saka tinago sa likod. "Ano bang pumasok sa isip mo at pumunta ka rito? Hindi mo ba nakita 'yong balita?" kalmadong sermon nito.
"I didn't know, okay?!" singhal niya pabalik sa lalaki. "Kung alam ko, eh 'di sana hindi na ako pumunta. It's my first day of work here. I want to leave a good impression!"
"Damn it," Naluo whispered. "Naglock ka sana ng pint0," patuloy nito. "Paano kung ibang tao ang—"
"I'm sorry," mahinang usal niya at tumingin sa lalaki. "Hindi ko naman kasi alam."
Nakita niya ang pagtaas-baba ng adam's apple nito habang naka-iwas ng tingin. Napansin din niya na basang-basa ito, na para bang napasugod sa pagpunta rito.
"Magbihis ka na. I'll wait for you outside—" napatingin sa kanya ang lalaki nang marahang niyang hilahin ang manggas ng suot nito. "W-What?"
She was shivering. Wala siyang pamalit na damit. Kung susotin niya uli ang basang blouse at skirt, baka magkasakit siya.
She looked at him like an innocent child, lost in the woods. Napansin niya ang pag-igting ng panga nito, ang paglunok ng ilang ulit hanggang sa hindi nakatiis at pinasadahan siya nito ng tingin.
"Wait here." Tumalikod na si Naluo, pero sumunod siya, at sa kasamang palad nadulas siya.
"Naluo!" Impit na sigaw niya at napapikit.
"Fvck!" mura nito at nahigit ang braso ni Luo. "Hindi ka ba maka-intindi? I told you to wait—" hindi na nito natapos ang sasabihin nang yakapin siya ni Luo.
"I'm sorry. Please huwag ka nang magalit," she sounds like a baby, crying. "Pati ba naman ikaw magagalit sa akin?"
Lumambot ang katawan ni Naluo na para bang natauhan. "Hindi ka kasi nakikinig."
Nagulat si Luo nang buhatin siya nito at inupo sa sofa. Agad itong tumalikod, tila iwas na iwas saka kumuha ng damit sa drawer.
"Wear it." Hindi makatingin na utos ni Naluo sa kanya at inabot ang oversize na hoodie. "Ihahatid kita pauwi."
Tinanggap 'yon ni Luo, hinub4d ang bra at pasimpleng sumulyap kay Naluo na napapaiwas ng tingin. Nakita niyang tumingin ito sa kanya at paniguradong nakita nito ang malulusog at namumula niyang dibdib.
Palihim siyang ngumiti saka sinuot 'yong hoodie. Umupo siya muli sa sofa, nakabaluktot na inabot kay Naluo ang bra. "Pakilagay sa bag ko, please?"
Naluo hesitated at first, pero hindi rin nakatiis at kinuha 'yon saka mabilis na nilagay sa bag ni Luo.
"Umuwi na tayo," malamig nitong sabi. "Your mom is worried. Tinawagan niya akong puntahan ka rito."
"Ayoko pang umuwi. Sesermonan din naman niya ako," malungkot niyang sabi. "Pwede bang manatili muna rito tutal nandito naman na ako. You can go if you want."
Naluo looked at her. "Naririnig mo ba ang sinasabi mo? Bago ka pa lang dito—"
"Bago?" Mapait siyang tumawa. "Ilang taon lang ako nawala, Naluo. I'm not new here."
"Maraming nagbago simula no'ng umalis ka," tugon nito. "Umuwi na tayo. Your mom is worried."
Tumingin siya sa lalaki. "Maraming nagbago? Bakit ikaw? Nagbago ka rin ba?"
His jaw clenched. Nakipagtitigan siya kay Luo hanggang sa hindi ito nakatagal at binawi ang tingin. "I'm not here to talk about our past."
"Then make me a coffee," she requesed. "I'm here to work, not to talk about our past. Gusto kong malaman kung anong trabaho ko rito. I'm a licensed nurse, I can work in—"
"My assistant," putol ni Naluo sa sasabihin niya. "Dalawa ang trabaho mo sa barangay na 'to. It's either a nurse in the health center or my assistant."
Nanlaki ang mga mata niya. "W-What? Akala ko nurse lang sa health center, bakit assistant mo na ngayon?"
"Ayaw mo?" hamon nito.
"Doble ba ang sahod?" Now, she's smiling seductively. "Come on, two roles 'yon, should be fair, right? Doble sahod. Magaling ako, matalino, at maganda. Saan ka pa makakita ng nurse na katulad ko, di ba?"
"Marami, Luo," malamig nitong sagot.
Biglang sumeryoso ang mukha niya at tumayo mula sa sofa, kapantay kay Naluo. Tumungo siya, ilang dangkal lang ang layo ng mukha sa isa't-isa. "Really? Kasing s3xy ba ng ex-wife mo?" she teased, referring to herself.
Walang alinlangan na sinus0 ni Naluo ang isa nitong mamula-mulang sus0 habang ang isang kamay naman ay agresibong nilalamas ang kabila. Umangat ang likod ni Luo sa matinding sensasyon. The pleasure and warmth brought by her ex-husband's lips and hands were slowly overpowering the anger she was desperately trying to hold.Naluo didn't stop there. Unti-unti itong bumaba, sinasamba at dinidilaan ang patag niyang tiyan pababa sa kanyang pagkababae."Wait—Naluo, ah!" Napasigaw si Luo nang pilitin ng lalaki na ibuka ang mga hita niya.Nakaramdam siya ng hiya no'ng una, ngunit nang sandaling dilaan ni Naluo ang pvke niya, pataas-baba, iniikot ang dila sa butas niya, doon na siya tuluyang nagpaubaya.Hinayaan na niya si Naluo sa kung anuman ang gagawin nito sa kanya, dahil kahit hindi niya aminin, sarap na sarap siya sa nangyayari.Tuluyan nang nilaplap at nilamutak ni Naluo ang namamasa at namumula niyang pvke. Ginamit nito ang kanyang dila para sipsip¡n at dilaan ang basang-basa na niyang
"Ma, ba't hindi man lang kayo nag-react ni Papa?" Hindi napigilang buwelta ni Luo pagkapasok sa kwarto ng kanyang ina. "You let Naluo control everything. Ayokong magpakasal sa kanya at mas lalong ayoko sa condition niya!"Napayuko ang kanyang ina. Nakonsensya siya nang makita kung gaano ito kalungkot. Tumabi siya sa kama nito at hinawakan ang mga kamay."I'm sorry, Ma. I didn't mean to shout... I just, hindi ko lang matanggap," hingi niya ng paumanhin. "Gusto ko lang marinig ang side niyo.""Anak, malaki ang tiwala ng ama mo kay Naluo," panimula ng kanyang ina. "At ganun din ako. Nagbago na si Naluo. Kailangan mo lang 'yon makita. Baka naisip niya ang kondisyon na 'yon para patunayan sa'yo na nagbago na siya, na may gusto siya sa'yo. Subukan mo lang, anak."Malungkot siyang ngumiti. "Hindi ko alam, Ma. Masyadong malabo sa akin para mangyari 'yon, pero kung iyon ang ikakasaya niyo, ang pakasalan ang magkapatid, sige, papayag ako. Sasama ako sa kanya sa Maynila. Tingnan natin kung nagba
Napaayos ng upo ang ama nila. "Anong sinasabi mo, Naluo? Nakapagdesisyon na ang pamilya." "I will allow this marriage to happen next week," malamig at madiing pahayag ni Naluo. "Papayag akong si Ford ang makasal sa kanya sa papel. Papayag ako na sa mata ng publiko, sa buong barangay, at sa batas... si Ford ang asawa ni Luo." Kumunot ang noo ni Luo at napatitig sa ex-husband niya. "Anong pinagsasabi mo, Naluo? Wala kang karapatang magbigay ng kondisyon—" "Let me finish, Luo," putol nito sa kanya sa boses na walang sinumang makakatanggi. Tinitigan nito ang kapatid na si Ford bago muling ibinaling ang tingin sa kanya. "Sa mata ng iba, kayo ni Ford ang mag-asawa. But behind closed doors... within this family... kaming dalawa ang asawa mo." "WHAT?!" sabay na sigaw nina Kim at Luo. Halos mapatayo si Luo mula sa kinauupuan sa sobrang gulat. "Nababaliw ka na ba?!" Maging ang mga magulang nila ay natigilan at napatingin kay Naluo na parang nabaliw na ito. Si Ford naman ay napayuko na lang,
"Bitawan mo nga ako!" singhal ni Luo habang pilit na iniiwas ang mga kamay mula sa pagkakahawak nito. "Umalis ka na rito, Naluo! Bwisit ka, umalis ka na!" Natigil lang ang pagtatalo nila nang biglang bumukas ang pint0 ng kwarto. Mabilis na pumasok si Kim na may dalang plastic bag ng mga gamot at basang bimpo. Nanlaki ang mga mata nito nang makita ang eksena nang dalawa. "Kuya?!" gulat na usal ni Kim. Mabilis nitong ibinaba ang mga dala sa mesa at pumagitan sa dalawa. "Anong ginagawa mo rito? Paano ka nakapasok?!" Walang tao sa mansyon kundi si Luo lang. Day off ng lahat at wala rin ang mga magulang niya dahil sa usaping kasal na hindi matapos-tapos. "Kim..." malamig na saad ni Naluo, pero halata sa mga mata nito ang pag-aalala. "May lagnat siya." "Alam ko! Dahil 'yon sa ginawa mo kagabi!" singhal ni Kim sa sariling kapatid, galit na galit. "How could you kuya?! Pinabayaan mo 'yong tao na maglakad sa gitna ng bagyo and you expect her na lalambingin ka niya? Alam mo kuya, matalino
"Sumabay ka na sa akin. Malakas ang ulan, walang masasakyan dito," malamig nitong alok habang nakatitig sa kanya.She looked at him, full of hostility and bitterness. "Huwag na, Naluo. Kaya kong umuwi mag-isa.""Luo, huwag na matigas ang ulo. Magkakasakit ka—""Sinabing ayoko!" singhal niya at mabilis na tumalikod.Nagawa niyang umuwi noon ng mag-isa, magagawa niya ulit, nang hindi siya kasama! Naalala na naman niya 'yong unang beses na umuwi siya mag-isa kahit napakalakas ng ulan.Napakagat siya ng ibabang labi. "Huwag kang iiyak, Luo. Tang-na, huwag na huwag."Inihakbang niya ang mga paa patungo sa gitna ng malakas na ulan. Naramdaman agad niya ang malamig na patak ng tubig na nagpabasa sa buong katawan niya sa loob lang ng ilang segundo."Luo! Bumalik ka rito!" sigaw ni Naluo at akmang tatakbo para habulin siya.Pero bago pa man makahakbang si Naluo, mabilis na lumabas si Alice mula sa pint0 ng hall at humawak nang mahigpit sa braso ni Naluo."Naluo, babe, no! Huwag mo nang habulin
"N-Naluo?" maang na usal ni Luo.She was looking at him, trying to read him, pero tila ang lalim ng iniisip nito.Mapa-hanggang ngayon, hirap pa rin siyang basahin ang lalaki."The proposal," ulit ni Naluo. Mas dinala pa nito ang mukha sa kanya, halos maglapat na ang mga ilong nila. "Ako ang pakakasalan mo, Luo. Not Ford. Pumayag ka man o sa hindi."Naalarma si Luo nang maramdaman ang init ng hininga nito sa labi niya. Tila nagising siya mula sa pagkaka-hipnotismo at marahas na itinulak si Naluo palayo. Dahil sa lakas ng pagtulak niya, napasandal ang lalaki sa upuan nito, pero nanatiling seryoso at nakatitig lang sa kanya."Stop it, Naluo!" asik ni Luo habang pilit na pinapakalma ang mabilis na tib0k ng dibdib niya. "I told you, I don't want you anymore! I'm marrying Ford, and that's final! Stop bothering me!"Bago pa man makapagsalita ulit si Naluo, biglang bumukas ang pint0 ng opisina."Naluo, babe!"Napalingon silang dalawa sa pint0. Isang matangkad at magandang babae na may bagsak







