
Bilyonaryong Kapitan (SPG)
Laking probinsya si Lylia, isang simpleng dalagang maagang naulila sa mga magulang, at naiwan kasama ang kapatid niyang may malubhang karamdaman. Life was never easy for her. Bata pa lang, natutunan na niyang tumayo sa sariling paa. Dahil sa kahirapan, kinailangan niyang dumiskarte araw-araw para sa kapatid at sa kanilang pangkabuhayan. Kaya kahit maliit lang ang puhunan, pinilit niyang magpatayo ng karinderya malapit sa sabungan, umaasang doon sila babangon.
Pero isang araw, gumuho ang mundo niya nang madiskubre niyang si Raze, ang kapitan ng barangay, ang pinagkakautangan pala ng mga yumaong magulang niya. At sa desperasyon, tinanggap niya ang alok nitong deal, isang kasunduan na magpapabago sa buong buhay niya.
Ang kondisyon? Kailangan niyang pakasalan si Raze bilang kabayaran sa kalahati ng utang nila. Kapalit nito, hindi na ipapa-demolish ng kapitan ang kanilang bahay at karinderya, ang tanging pinagkukunan nila ng kabuhayan.
Pero lingid sa kaalaman ng lahat, may isa pang bahagi ng kasunduan, bukod sa pagiging asawa, maninilbihan din si Lylia bilang kasambahay sa bahay ni Raze, hanggang sa mabayaran niya ang natitirang utang.
Samantala, kilalang kuripot at istriktong kapitan sa Barangay Abueña si Raze. He’s a man of rules, walang proyekto ang maaprubahan nang hindi dumadaan sa kanya. But unknown to everyone, he’s actually a secret billionaire, the owner of several airlines, hotels, and luxury resorts in the country that only cater to those with royal blood.
At nang bumalik siya sa bayan, sa sabungan niya unang nasilayan ang babaeng dati’y sa larawan lang niya nakikita, si Lylia, ang anak ng mga may utang sa kanya. Doon nabuo ang kanyang mapanganib na plano, gawing asawa ang babae, kahit sa simula’y parte lang ito ng kanyang laro.
Posible kayang mauwi sa totohanan ang kanilang kasal, o isa sa kanila ang tuluyang madudurôg at uuwing luhaan?
Read
Chapter: Special ChapterOver the years, maraming nagbago, from being enemies, turned lovers, and eventually parents. May iba naman na nagsimula bilang magkaibigan bago nauwi sa pagmamahalan. Some embraced being mothers, fathers, and the likes. Experiences shaped who they are right now, especially sa pagiging parents. Time has a quiet way of doing that. Mapapansin mo na lang na ibang-iba ka na pala kumpara sa dati, pero hindi mo pinagsisihan, bagkus mas sumaya ka pa. The laughter that once echoed late into the night now comes in shorter bursts, usually interrupted by crying babies, homework questions by children, or alarm clocks set way too early. The dreams that once felt endless learned how to share space with responsibility. And somehow, none of it felt like loss, just transformation. They didn’t all grow up at the same pace. Some rushed headfirst into adulthood, eager to build families and routines. Others took their time, choosing careers, travels, or healing before settling down. But whether they staye
Last Updated: 2025-12-25
Chapter: WakasYears passed. Ang iba umusad na sa kani-kanilang buhay, pero ako... hindi ko alam kung tama pa ba itong tinatahak kong direksyon.I left the company where Van and I used to work together. Pinatake-over ko kay Raze dahil pakiramdam ko hindi ako makaka-usad kapag pinilit kung manatili roon. Memories were there... mga alaalang gusto ko nang ibaon sa limot.I became a neurosurgeon instead. Hindi iyon biglaang desisyon. It took years of studying, sleepless nights, and moments where I questioned myself kung kaya ko pa ba. Kung tatapusin ko pa kasi sa totoo lang, napakahirap. Hindi siya madali lalo na kapag nasa operating room ka na. There were days when I felt like my brain would shut down before my body did, and nights when I cried alone in my condo, wondering if I was running toward a dream, or running away from a past I refused to face.Medicine gave me structure. Purpose. A reason to wake up every morning without thinking about what I lost.In the operating room, everything made sense.
Last Updated: 2025-12-25
Chapter: Kabanata 309Nicole’s POVWhile we were all laughing and having fun, I just let Van keep holding my hand. Wala namang kaso sa akin na magkahawak kamay kami. Nasanay na rin ako since lagi niyang ginagawa these past few days simula no’ng magkaayos kami. I was busy chit-chatting with Jessa and Ara, while Van and Kaido were talking with some of Kael’s cousins. Azan wasn’t around anymore, he seemed to have found his own circle of friends. Hindi na kasi siya sumasama sa amin. Maybe because napansin niya na may something na sa amin ni Van kaya dumistansya na siya. I totally understand naman, but we’re still friends.Kael and Lira, on the other hand, were inside the house and hadn’t come out since Lira wasn’t feeling well. Sa kabilang banda ng table, nakikipag-usap naman si Lylia at Raze sa mga royals and for sure, tungkol na naman sa arrange marriage. I just hope na hindi tungkol sa mga anak nila. Ang babata pa kasi para sa i-arrange agad. Pero narinig ko kanina, since hindi royal blood ang napangasawa
Last Updated: 2025-12-15
Chapter: Kabanata 308Ara’s POVWeeks had already gone by, but we barely noticed the time, everything just felt like pure enjoyment. Araw-araw ba naman iba’t-ibang activities. Si Lira lang ‘yon hindi hindi nakakasama minsan kasi buntis lalo na no’ng hiking namin sa bundok. The rest, especially ‘yong mga pinsan ni Kael, g na g.Ngayon, tamang tambay na naman kami sa naglalakihang bato habang pinapanood ang papalubog na araw. Rinig na rinig pa nga dito ang boses ni Nics kasi inaaway na naman si Van.Hindi pa talaga namin masabi kung sila na ba o nasa ligawan stage pa. Parang tropa na magjowa ang atake nila, eh. Ang sweet nila no’ng nakaraang linggo tapos ngayon, parang aso’t-pusa na naman. Ano ba ‘yan.“Parang tayo dati ‘no? No’ng lalaki ka pa,” rinig kong sabi ni Kaido sabay akbay sa akin. Siniko ko nga. “Kahit naman lalaki ka, magugustuhan pa rin kita.”Natigilan ako at tumingin sa kanya, hindi makapaniwala. “Seryoso ka?”Sinamaan ko siya ng tingin nang ngumisi lang ito. Sinapôk ko nga. “Masakit ha,” daing
Last Updated: 2025-12-15
Chapter: Kabanata 307Ara’s POV“Ano ba ‘yan!” I heard Jessa hissed. Frustrated niyang inilapag ang wine glass nang makitang umalis si Nics. “Akala ko pa naman magkakaayos na sila. Ang arte ng Van natin ha. Kapag talaga hindi niya sinundan si Nics, i-u-untog ko ‘yan.”Napabuntong-hininga na lamang ako. “Tumindi ang selos. We have to do something—”“Something? Eh mukhang pareho silang wala sa mood,” Jessa added. “Hayaan na muna natin sila. Baka mag-away na naman eh.”“Hindi naman na yata kailangan,” sabat ni Lira na kanina pa tahimik. “Look…” Napasunod kami ng tingin doon sa itinuro niya. “Susundan yata.”Jessa and I both sighed in relief. “Buti naman. Akala ko kailangan pa natin sabihan. Let’s wait for the result na lang pagbalik nila.”Bumalik na kami sa pagkain, nagtampisaw sa dalampasigan at pagkatapos ay nagkwentuhan, nakaupo sa naglalakihang bato. Hindi na lang namin pinapansin ang paghampas ng alon since basa naman kami. We just enjoy and laugh at it.No’ng papalubog na ang araw, napagpasiyahan namin
Last Updated: 2025-12-14
Chapter: Kabanata 306“Hindi pa ba kayo tapos dyan?” tanong ni Ara na abala sa pakikipag-usap kay Kaido. “Grabe naman kasi sa titig, Van, baka matunaw ‘yan.”Exactly! Kanina pa ako naiilang sa paraan ng paninitig niya sa akin. Since umalis na iyong babae kanina na napag-alaman naming nurse—I forgot her name, ako na ngayon ang gumagamot sa mga pasa ni Van sa mukha. But the problem is, titig na titig siya sa akin. Feeling ko tuloy nakikita niya ang mga imperfection ko sa mukha na sana’y hindi niya mapansin.I tried to focus, pero bwisit, napapakagat-labi siya sa tuwing napupunta ang tingin niya sa labi ko. Sariwang-sariwa pa naman sa utak ko iyong nangyaring kiss kagabi. Oh God! I could feel the heat rushing up to my face. Buti na lang at mainit kaya pwedeng idahilan na mainit ang panahon kung sakaling asarin niya ako na nagb-blush.“Umayos ka,” mahinang sabi ko. Kapag talaga ‘di ako nakatiis, didiinan ko itong pasa niya sa gilid ng labi. “Makakatikim ka talaga sa akin.”“Tikim na ano?” he teased, smirking li
Last Updated: 2025-12-11

Sirit (SPG)
Irene Ang is doing everything she can just to survive. Mag-isa sa buhay, walang masasandalan na pamilya, at halos magkanda kuba na sa kakatrabaho para lang hindi siya masigawan o mapagalitan ng boss niyang perfectionist.
Pero hindi lang trabaho ang nagpapahirap sa kanya. Pagkatapos ng ilang taong pagpapakatanga at pagtitiis, nahuli niya ang kasintahan na may ibang babae. Sa mismong party na siya pa ang nag-organize.
Ngunit sa gitna ng gulo ng buhay niya, nariyan ang boss niyang si Tirso Gotiangco, a CEO, billionaire, cold, calculated, and intimidating. A man who doesn’t care about feelings, only results. Basta productive ka, may silbi ka. Kung pumalpak ka, maririnig mo talaga sa kanya ang masasakit na salita. At para sa kanya, si Irene ay isang liability. Mahina. Hindi bagay sa mundong ginagalawan nila.
They don’t get along. They never have. Pero sa bawat gabing magkasama sila dahil sa overtime, sa presentations, sa mga elevator na bigla na lang sisikip kapag magkasama sila… may unti-unting nagbabago.
Irene learns to stand up for herself. And Tirso? Maybe he isn’t as heartless as everyone thinks.
He’s powerful and untouchable. She’s hurting and trying to rebuild herself.
Until one mistake changes everything—one night, one almost-kiss, one decision that could destroy both their careers.
Nangako si Irene sa sarili niya na hindi na siya muling iibig.
Pero paano kung ang lalaking kinaiinisan niya… ang siya ring lalaban nang patâyan para protektahan siya?
“She’s under my wing now. If you want her gone, you’ll have to go through me first.”
Read
Chapter: Kabanata 35Alas-singko pa lang ng umaga, gising na ako. Kagabi, halos hindi ako nakatulog. Kinakabahan kasi ako sa online presentation ko ngayon. Kahit ilang beses na akong in-assure ni Tirso, hindi ko pa rin talaga maiwasan.Sa sobrang kaba ko, nagluto ako ng kung anu-ano. Hindi naman siguro magagalit si Tirso kung halos maubos ko na ang laman ng ref? Bahala na. Basta maibaling ko lang sa ibang bagay itong kaba ko, goods na ’yon.Napatingin ako sa coffee maker, and that was the last thing I needed to do. Igawa si Tirso ng kape.I don’t know if he’ll like it, but I’ll try. And while I was making it, I found myself enjoying it.The house was still quiet. The only sounds were the hum of the coffee maker and the soft splash of water in the sink. Binuksan ko since kailangan kong tunawin 'yong yelo sa isda. Ang tigas ba naman.I leaned against the counter while waiting, taking in the cool morning air.I took a deep breath, trying to convince myself that I can do this, na presentation lang 'yon. Wala
Last Updated: 2026-01-13
Chapter: Kabanata 34“Po?”Napatingin ako sa kamay niya nang bigla niyang hawakan ang akin. It took me a moment to realize what he meant by “practicing.” Iyon pala ay ang hawakan ko ang kamay niya.My heart started beating so fast, unable to uttered words. I could feel my cheeks burning, especially when he smiled, as if what he was doing meant nothing to him at all.Wala nga ba talaga?Napaka-simple lang nang ginawa niya, pero pakiramdam ko sasabôg ang didbib ko sa kilig, sa emosyon na hindi ko mapigilan kontrolin ngayon.I tried to supressed my smile, but I failed. Hindi ko alam kung napansin niya, pero wala na akong pakialam.Napamûra ako sa isip ko nang dahan-dahan niyang pagsikupin ang mga daliri namin. It was firm but gentle, as if it was the most natural thing in the world.“T-Tirso…” mahina kong tawag, halos bulong na lang sa hangin, pero alam kong narinig niya.“Bayaran ko lang 'to sa cashier.” His eyes flickered with amusement, a small smile playing on his lips.“H-Ha… oo,” iyon lang ang tanging
Last Updated: 2026-01-11
Chapter: Kabanata 33Napatingin ako sa paper bag na iniabot sa akin ni Tirso. “P-Para saan ’to?” tanong ko, saka ko siya tiningnan, medyo naguguluhan.Ito ba 'yong dahilan kaya siya lumabas? May binili siya para sa akin? Sigurado naman ako na hindi ito napkin since nandito kami sa convenience store. Probably something that I can wear? I don't know. Ngayon pa lang, excited na akong buksan.Ngiti-ngiti ako nang silipin ko ang loob ng paper bag, pero hindi ko makita lahat ng laman. Nakabalot kasi.“Wear it. Akin na ’yang coat, ako na ang magdadala,” sabi niya sa kalmadong tono. Hindi na siya naghintay ng sagot. I just let him take off my coat and carefully folded it and placed it into another paper bag, as if doing that came completely naturally to him.Nakasunod lang ako ng tingin sa kanya habang ginagawa niya 'yon na para bang sanay na sanay siya.By that, I couldn't help but smile. Pakiramdam ko, prinsesa ako.It was such a small gesture, yet it made my heart flutter in a way I wasn’t prepared for. Just h
Last Updated: 2026-01-09
Chapter: Kabanata 32Sumalubong sa amin ang lamig ng aircon pagkapasok namin sa loob ng convenience store. It was quiet since walang customer kundi kami lang. Nakatayo ako sa harap ng refrigerator, kunwari’y seryosong pumipili ng inumin kahit ang totoo, wala naman talaga akong gustong bilhin.“Wait here,” paalam ni Tirso. “I’ll just step out for a bit.”I nodded, watching him disappear past the glass doors.I leaned slightly against the fridge, pretending to examine the rows of bottled drinks, pero hindi ko magawang magfocus. Hindi ako mapakali. Hindi ako sanay na hindi siya kasama. My mind kept drifting, replaying his last words, the way his eyes lingered on mine. It was silly, nothing had happened yet, but the thought alone made my chest tighten.Babalik naman siguro siya agad? Hindi sa takot ako, pero hindi ako pamilyar sa lugar. Ako 'yong tipo na hindi pala-labas, pala-explore. I'm the type of person na pagkatapos ng trabaho, uwi agad. At kapag meron ako, kung anu-ano na lang ang naiisip ko. Nagiging
Last Updated: 2026-01-08
Chapter: Kabanata 31Nanigas ako sa kinatatayuan ko, hindi na makaimik. Tumabingi ba ang napkin ko para tumagos?Napapikit ako ng mariin at napakagat ng labi nang maalala ko na suot ko rin pala ang coat niya. Paano na ‘to? Alangan naman na manatili kami rito. Parami nang parami pa naman ang mga tao.“P-Paano tayo makakaalis—Tirso!” I gasped when he suddenly carried me. “A-Anong ginagawa mo?” Gulat kong tanong.Tumitig lang siya sa akin at ngumiti ng pilyo. “Relax,” he said in a low voice, close enough that I could smell his cologne. “I’ve got you.”“M-May tagos ako, Tirso. Ano sa tingin mo ang mararamdaman ko?” bulong ko, napakapit sa balikat niya habang buhat-buhat niya ako. “People are staring. How can I calm?”“Let them,” sagot niya agad sa kalmadong boses. “They’ll just think you twisted your ankle or something.”I swallowed hard, my heart pounding. Ang lakas ng tibok nito, at pakiramdam ko naririnig niya. I could feel his arms steady around me, firm, protective, too aware of how close we were. His co
Last Updated: 2026-01-08
Chapter: Kabanata 30Nanigas ako sa kinauupuan ko nang akbayan ako ni Tirso. I could almost hear his heavy breathing na para bang pigil na pigil siya, p-pero bakit? Pumisil ang kamay niya sa braso ko at yumuko, tuloy nagmukhang hinalikan niya ako sa pisngi. “T-Tirso,” I called in a shaky voice. “H-Hindi mo naman kailangan magpanggap na—” “Hindi mo lang ba ako ipapakilala sa kanila?” Nahimigan ko ang tampo sa kanyang boses, ngunit bago pa man ako makapagsalita, nag-angat siya ng tingin at nakangiting sumandal sa kinauupuan namin. “I'm Tirso,” pakilala niya sa dalawa na matamang nakatingin sa amin, nahihiwagaan. The way he pronounced his name, ewan ko pero napaka-galante. Ang sarap sa tenga pakinggan. “Her boyfriend and like I said, her soon-to-be husband.” He even emphasized those words, lalo na ‘yong husband. Tumingin ako kay Atasha na hindi maipinta ang mukha tapos kay Eros na naniningkit ang mga matang nakatitig sa akin. I bet hindi sila masaya na malamang may boyfriend ako at makitang nasa maa
Last Updated: 2026-01-07