CHAPTER 5

"Y-Yassy..." sambit nito.

Nagkatinginan sila, automatikong tumulo ang luha nya. Akmang hahawakan cya nito pero iwinaksi niya iyon at mabilis na tumakbo papunta ng kwarto nya.

Ayaw niya itong makausap. Alam niyang sumusunod si Hunter kaya ni-lock niya agad ang pinto para hindi ito makapasok. Humiga cya sa kama at doon binuhos ang lahat ng sakit ng loob.

"Huhuhuh... akala ko pa naman ay importante ako sa kanya!... akala ko pa naman ay mahal niya din ako... yun pala ay pareho lang ito sa ibang mga lalaki na manloloko!" galit na wika nya.

Maya-maya ay may narinig siyang katok sa pinto. Napahawak cya sa bibig nya, ayaw nyang gumawa ng ano mang ingay. Tahimik cyang humihikbi. 

"Yassy, can we talk? It's not what you think, baby!... let's talk please?" nagmamakaawang wika nito.

Muli siyang naiyak, huling-huli na siya magsisinungaling pa! Sigaw ng isip niya. Hindi siya gumagawa ng ingay, gusto niyang isipin nito na wala siya doon o di kaya ay natutulog na.

"Yass, please... I know you're there! Open the door, please bunso?... muling sambit nito pero nagmatigas siya. Kapag pinayagan niya ito ay baka madala lang siya sa mga kasinungalingan nito. Hindi siya sumagot at hinayaan lang ito na kumatok ng kumatok doon... ang sakit-sakit ng puso niya.

Maya-maya naman ay nag-ring ang cellphone niya... it's Hunter again! Tinatawagan siya nito dahil hindi niya pinagbuksan ang pinto.

Nilagay niya sa ilalim ng unan ang cellphone para hindi gumawa ng ingay. Gigil na gigil lang itong makausap siya para pagtakpan ang kasinungalingan nito!

Nang matapos ang pag-ring ay agad siyang nakatanggap ng message... it's from Hunter again...

"Bunso... please talk to me... there's nothing going on with me and Tricia! Please believe me... Talk to me, please!"

Yun ang text na natanggap niya mula kay Hunter. Lalong tumulo ang luha niya. Gusto niyang paniwalaan ito pero iba ang narinig niya kanina sa CR. Parang pinipiga ang puso niya, naglalaro sa isip nya kung paano romansahin ni Hunter si Tricia. Katulad din ba ng pagromansa nito sa kanya kanina? Ang mga haplos na pinadama nito sa kanya ay ganun din ba ang pinadama nito kay Tricia? Mababaliw na cya sa kakaisip!

Oo, nga't wala naman silang relasyon, pero paano na ang nangyari sa kanila kanina? Halos naibigay niya na ang sarili! Wala lang ba ito sa kanya? Kaya ba naghanap ito ng iba dahil hindi niya naibigay ang gusto nito kanina?

Paniwalang paniwala cya. Ang sabi pa nito ay pananagutan cya nito pagdating ng panahon! Hindi na mangyayari ang panahon na iyon dahil ngayon pa nga lang ay napako na ang pangako nito sa kanya. Ang sakit ng dibdib niya. Parang sasabog ang puso niya!

Narinig niya ang mga yapak ni Hunter papalayo mula sa kwarto niya nang walang makuhang sagot mula sa kanya... umalis na si Hunter.

Ang kanina pang pinipigilang pag-iyak ay nilabas niya na. "huhuhuh!...." binuhos nya ang lahat ng sakit. Ang sakit-sakit ng puso niya, ngayon pa talaga siya nabigo sa kaarawan niya?

"Isinusumpa kita, Hunter!... pagbabayaran mo ang ginawa mo sa 'kin... hinding-hindi na ako padala sa mga buladas mo!... hindi na ako ang dating bunso na kilala mo. Sinira mo ang buhay ko! Simula ngayon ay kakalimutan na din kita. Hindi na kita mahal... tandaan mo 'yan! Huhuhuh..." iniyak na nya ang lahat ng sakit ng dibdib nya, ang akala nyang masayang debut ay magiging bangongot pala.

Hindi na siya lumabas sa kwarto kahit pa naririnig niyang masayang nagkakantahan ang mga kaibigan nila. Dahan-dahan siyang tumayo at lumapit sa bintana. Mula doon ay makikita niya ang mga kaganapan sa baba... dahan-dahan niyang hinawi ang kurtina. Narinig niyang hinahanap siya ng mga kaibigan pero walang makakasagot kung nasaan siya. 

"Baka tulog na... hindi kasi sanay uminom yun kaya baka nalasing kaagad!" wika ni Kuya Caleb sa mga bisitang naghahanap sa kanya.

Nabaling ang tingin nya kay Hunter, umupo ito pero malayo kay Tricia. Mukhang badtrip din si Tricia kay Hunter. Nakita niyang nakatingin si Hunter sa bintana niya mula sa ibaba... parang nagtama ang mga mata nila kahit pa hindi nito alam na andoon siya.

May nakita siyang lungkot sa mga mata nito pero hindi siya maaring magpabulag... oo nga't mahal niya ito, pero sinaktan siya ni Hunter!

Muli siyang bumalik sa kama at humiga... muli na namang tumulo ang luha niya. Akala niya ay masaya ang ma-inlove... hindi pala!

Si Hunter ang first love niya simula pa nung bata cya. Buong childhood nya ay halos magkasama sila. Napakasaya ng kabataan nila... tagapagtanggol nya ito sa mga nambu-bully sa kanya. Si Hunter din ang tagatakip ng kasalanan nya sa tuwing mapapagalitan cya ng mga magulang niya. Naging hero nya si Hunter sa musmus nyang edad. Ganun ito ka importante sa kanya! Pero ang lahat ng iyon ay nawala na parang bula.

Hinayaan nyang tumulo ang kanyang mga luha, she felt so alone. Pakiramdam nya ay nawalan cya ng kaibigan at kakampi.

Pinikit niya ang mga mata at pinilit matulog... dahil na din sa nainom niyang alak ay agad naman siyang nakatulog na may luha sa mga mata.