Author's Note

Umiinit na naman ang ulo ko dahil sa sinabi ni Emz Dalasic Guzman na nakakawalang kwenta daw dahil sa tagal ng update.

Sa una pa lang sinabi ko nang Monday to Friday ang update ko. Day off ako kapag weekends. Pero itinuloy mo pa rin ang pagbabasa mo tapos magrereklamo ka.

Gustong gusto mong basahin ang story ko dahil iilan lang ako sa mga writers na nagsusulat ng non-toxic romance novel. Goal ko na mabigyan kayo ng non-toxic na kwento dahil deserved nyo ang kwentong hindi pasasakitin ang puso nyo. Kaya naniniwala ako na hindi ko rin deserve ang toxic na komento mula sa inyo. Okay lang na icriticized nyo ang plot at mga tauhan sa kwento. But direct attack to me is unacceptable.

Wala namang toxic sa story ko. Ang toxic lang ay yung mga readers na hindi kayang kontrolin ang emotion nila. May anger issue ba kayo? wag kayong magtiis dito sa account ko. Maraming kwento diyan na pagpipilian nyo.

I'm sorry but I have the right to excercise my rights. Hindi ba't maging kayo ay ipinaglalaban nyo ang mga karapatan nyo pagdating sa labor rights. Para makasama ang pamilya nyo? Ganun din po ako.

Alam nyo, bago ako naging writer, mataas po ang mga naging posisyon ko sa mga higanteng kumpanya sa Pilipinas. Pero wala ni isa sa kanila ang napilit akong mag-overtime at lumabas ng trabaho ng higit pa sa pinirmahan ko. Mula noon hanggang ngayon nagtatrabaho lang ako sa mga kumapanyang 5 days a week lang ako magtatrabaho., Dahil alam ko ang karapatan ko. At sana kayo rin, alam nyo ang mga karapatan nyo. Dahil walang magtatanggol sa ating kundi ang mga sarili natin. Ganyan ang mga Filipina, may paninindigan. Nagrereflect yan sa mga stories ko. Kaya ang mga bida ko, hindi pwede ang naagrabyado. Dahil hindi ako makarelate sa mga nagpapa-api.

Hindi po madaling magsulat. Yang 3 chapters, 6 to 8 hours ko yang sinusulat. Bakit ganyan katagal? Dahil may kasama pang research at proof reading yan. Every chapter ko may sense at may laman. May purpose ang bawat scene. Hindi dahil pinapahaba ko lang.

In the Philippines, labor rights and working conditions are governed by the Labor Code of the Philippines (Presidential Decree No. 442). It was enacted in 1974 to establish and safeguard the rights of Filipino workers. The Code is a broad law organized into seven books, covering matters such as the minimum age for employment, working hours, wages, holidays, hiring and dismissal, employee benefits like 13th-month pay, retirement pay, and holiday pay, as well as the rules for creating or joining labor unions.

The Labor Code of the Philippines also sets out the standards for conditions of employment, including regular working hours, overtime, holidays, service incentive leave, and service charges. Regular working hours must not go beyond 8 hours a day and include short rest breaks and at least one hour for regular meals. This law also provides workers the right to a weekly rest day, which consists of 24 straight hours of rest after six continuous working days.