Chapter 2

One month ago….

“Kailangan mo nang magpakasal.” may awtoridad na wika ni Subas Aragon.

Kausap niya ang anak na si Leon. Narito sila ngayon sa kanilang mansion, nagdi-dinner. Minsan lang sila magkitang mag-ama dahil pareho silang abala sa kani-kanilang mga ginagawa.

Walang emosyon si Leon na tinungga ang baso ng wine. Hindi na siya nagulat pa sa sinabi ng ama dahil hindi ito ang unang beses na binanggit nito ang tungkol sa kasal.

“We need our allies to see we're still going strong. Mas kampante sila kung may lehitimo kang pamilya na ipapakita. If you're single and don't have an heir, they'll think we're done, and some of them might leave.” wika ng matanda.

Labas sa ilong na natawa si Leon nang marinig ang sinabi ng ama. Gusto nitong magpakasal siya dahil sa grupong kinabibilangan nito, ang grupong ATLAS. Samahan ito ng isang local syndicate na umiikot sa mga illegal na gawain.

Nahahati sa apat na division ang ATLAS. Ang Finance, Logistic, Nightlife at Cartel.

Dalawa rito ay hawak ng ama niyang si Subas.

Una ay ang FINANCE (a.k.a Pautangan) Sakop nito ang malaking pautangan para sa mga bigating negosyante.

Pangalawa ay ang LOGISTIC (a.k.a Pier) Sakop nito ang transportasyon, pier at mga bodega para sa pagpasok ng mga kargamento. Kabilang na ang mga pekeng produkto, tulad ng electronics, luxury items at marami pa pero gumagamit ng legit documents para magmukhang legal ang transaction.

“Kung hindi mo ako mabibigyan ng tagapagmana, mabuti pang ibigay ko na lang kay Carlota ang Pier at ang Pautangan.”

Si Carlota, ay miyembro rin ng ATLAS. Ito ang may hawak ng NIGHTLIFE o ang mga club, bar at casino.

Agad na napatayo si Leon. Kilalang kilala niya ang ama, at siguradong gagawin talaga nito ang banta.

“No Dad! Hindi mo pwedeng ipamigay ang Pier!” malakas na protesta ni Leon.

“Why not? Kung gusto mo, yung anak niyang si Maxine ang pakasalan mo para tapos ang problema.” nakangising ani Subas.

Sarkastikong natawa si Leon dahil sa sinabi ng ama.

“Kung ayaw mo kay Maxine, marami naman akong kilalang–”

“That’s enough! Magpapakasal ako pero ako ang pipili ng mapapangasawa ko.” mariing saad ni Leon.

Ayaw niya ng ganitong usapan.

Ipinanganak siya sa pamilyang walang pagmamahalan. Nagpakasal lang ang mga magulang niya para magkaroon ng tagapagmana, at siya nga ang naging bunga.

Nakagisnan din niya ang madugong mundo ng kanyang ama. Kaya naman hindi niya alam kung ano ang salitang ‘Pagmamahal.’ At lalong hindi siya naniniwala sa salitang kasal. It’s b*llshit!

Nang-uuyam na tumawa si Subas.

“Ikaw ang pipili ng mapapangasawa mo? Siguraduhin mo lang na hindi ‘yan isa sa mga mga babaeng inuuwi mo sa Casa. Ayokong magkaroon ng apong anak ng pùta.” sarkastiko nitong sabi.

“That’s for me to decide!” iritang tugon ni Leon.

Narinig pa niya ang pahabol na salita ng ama.

"Bilisan mo lang. Lalo na ngayon at bumalik na ang pinsan mong si Renz. Baka bawiin na niya sa atin ang Pier." pagbabanta nito.

Naiiling lang na tumalikod si Leon at humakbang papalabas ng mansion.

Nagtungo siya sa bar at dumiretso sa private lounge. Nadatnan niya dun ang pinsang niyang Renz na naghihintay. Kung may isang tao siyang pinagkakatiwalaan, yun ay si Renz lamang. Dahil minsan na nitong iniligtas ang buhay niya. Hindi siya iniwan ni Renz kahit noong nasa bingit siya ng kamatayan.

Si Renz ay matagal nang hindi parte ng sindikato. Simula nang maulila sa edad na disiotso ay mas pinili nitong mamuhay ng payapa. Bumalik lang ito ngayon dahil may malaking pabor na hinihingi si Leon mula rito. Isang misyon na silang dalawa lang ang nakakaalam. Hindi pwedeng matuklasan ng kahit sino. Kahit ng ama niyang si Subas.

Nag-inuman silang dalawa habang pinag-uusapan ang negosyo gaya ng lagi nilang ginagawa. Maya-maya pa ay tumayo si Leon at naglakad para silipin ang kaganapan sa ibaba. Maghahating gabi na kaya mas marami ng tao ngayon.

Dumako ang tingin ni Leon sa dance floor. Sa gitna ng karamihan, agad niyang napansin ang isang napakagandang babaeng sumasayaw, mapang-akit ang bawat indayog kasabay ng musikang sensual.

Nangingibabaw ang ganda nito kumpara sa ibang mga kababaihan na naroon. Kaya naman halos lahat ng mga kalalakihan ay sa babaeng yun nakatingin. Suot nito ang bodycon dress, hapit na hapit sa katawan kaya lalo lumitaw ang maliit niyang beywang at bilugang puwitan.

Mula sa likuran, may lalaki siyang kasayaw, ang mga kamay nito ay nakahawak sa makurbang balakang. Nang mapaharap ang babae sa direksyong ni Leon, nagtagpo ang kanilang mga mata. Sinalubong nito ang tingin ni Leon..., and then she gave him a flirty smile.

“She’s Victoria Alcantara.” boses ni Renz na nakalapit na pala kay Leon.

Hindi inalis ni Leon ang tingin sa babae.

“She’s a model. Anak ni Benito Alcantara, may ari ng isang IT company, unti-unting nalulugi kaya umutang ng malaking halaga sayong ama.” patuloy ni Renz.

Saka pa lang lumingon si Leon kay Renz.

“How much?” interesado nitong tanong.

“Five hundred million pesos lang. But I don't think na makakabayad pa siya ng utang. Mahihirapan nang makabangon ang kumpanya unless may sumalo sa kanila.” salaysay ni Renz.

Muling humarap si Leon sa dance floor at ibinalik ang tingin kay Victoria. Nagsasayaw pa rin ito pero kay Leon pa rin nakatingin.

Ilang sandali rin na magkahinang ang kanilang mga mata nang biglang marinig ni Leon ang nag-aalalang boses ni Renz.

“Leon, may problema sa Pier!” sambit nito na katatapos lang basahin ang isang text message galing sa tauhan.

Agad na nabaling ang tingin ni Leon sa pinsan.

“May nakitang drùgs sa rutang Mindoro.” patuloy ni Renz.

Napamura ng sunod sunod si Leon dahil sa narinig. Wala silang inaksayang oras at nagmamadali nang lumabas ng bar para alamin kung anong nangyari.