LOGIN"อ้าว..วันนี้วันเกิดฉันเหรอเนี่ย?" ร่างสูงตีหน้ามึนๆ ตอบกลับ"ใช่นะสิ มัวแต่ทำงานจนลืมวันเกิดตัวเองเหรอไง?" ฉันลูบหัวของคุณสามีเบา ๆ"จริง ๆ แล้วฉันไม่ค่อยใส่ใจวันเกิดของตัวเองสักเท่าไหร่""อย่างที่รู้..ฉันเกิดมาจากความผิดพลาด ไม่ได้เกิดความรัก" เจเลอร์ถอนหายใจและกอดฉันแน่นเหมือนต้องการความอบอุ่นจาก
"แล้วอย่ามาให้ฉันเห็นอีกนะ" ฟุ่บ!! แพทริเซียปล่อยมือที่กระชากผมมันออกก่อนจะเหวี่ยงผู้หญิงหน้าด้านคนนั้นลงไปกับพื้น"รีบไสหัวไปเลย" แพทริเซียชี้นิ้วไล่ตะเพิดอย่างไม่สนใจว่าเป็นใครทั้งนั้น"ค่ะ ๆ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ ๆ" ทั้งอดีตเลขาและเพื่อน ๆ ของนางก็รีบวิ่งออกไปจากร้านอย่างไม่คิดชีวิต"ส่วนนายไว้ฉันค่อย
ร้ายพ่ายรัก PICตอนจบบริบูรณ์"พอดีเพื่อน ๆ เมย์เป็นเน็ตไอดอลทั้งสองคนเลยนะคะ รับรีวิวพวกร้านอาหารหรู ๆ น่ะค่ะ""วันนี้เมย์ก็เลยตั้งใจพามาด้วย ถ้าพวกสาว ๆ อยากจะขอมาชนแก้วกับท่านประธาน ท่านรอง และก็คุณเจเลอร์ด้วย จะรังเกียจไหมคะ?" อดีตเลขาของเจเลอร์พ่ายมือไปทางเพื่อนสาวหน้าตาสวยของเธอที่ยืนรออยู่สัก
หลังจากที่เจเลอร์เข้ามารับตำแหน่งได้ไม่ถึงปี เขาสร้างผลงานให้กับบริษัท เรดเอลเฟ่นมากมาย ทั้งเบื้องหน้าและเบื้องหลังฉันยืนมองตัวเองในกระจกเงาสะท้อน ฉันในวันนี้ไม่เหมือนกับฉันเหมือนสิบปีที่แล้วอีกแล้ว ทุกอย่างที่ผ่านมาในชีวิตทำให้ฉันรู้และฉันในวันนี้คือฉันในวัยผู้ใหญ่เต็มตัวแล้ว ฉันไม่มีความรู้สึกอา
ร้ายพ่ายรัก 75______________(หนึ่งอาทิตย์ต่อมา)บริษัท RED ELEPHANTSหลังจากที่ประชุมงานกันเสร็จ"นี่ทำได้ยังกันเนี่ย หุ้นบริษัทพุ่งสูงที่สุดในรอบสิบปีที่ผ่านมาเลยนะ" พ่อเงยหน้าขึ้นจากแฟ้มเอกสารและมองทางฉันกับเจเลอร์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ"แถมปีนี้กวาดคู่ค้ารายใหญ่ทั้งนั้นเลยด้วย""ก็
"ฉันมีความสุขเหมือนเดิมทุกวันเลย ตั้งแต่..มีนายอยู่ข้าง ๆ " แพทริเซียลูบใบหน้าของเขาอย่างปลอบโยนการแต่งงานไม่ใช่จุดจบของความรัก แต่เป็นจุดเริ่มต้นของบทบาทใหม่ ไม่ว่าเป็นบทบาทของสามีภรรยา หรือว่าที่คุณพ่อกับคุณแม่ก็ตามทั้งแพทและเจเลอร์ต่างเป็นคนที่ขาดความรักจากครอบครัวมาด้วยกันทั้งคู่ ความฝันของเขา
ร้ายพ่ายรัก 45"แต่ฉันเป็นรุ่นพี่ที่นี่ เพราะฉะนั้นฉันใช้เธอทำอะไรเธอก็ต้องทำ" ยัยมุกขึ้นเสียงใส่ฉันพร้อมกับเอาปึกงานมาวางลงที่โต๊ะของฉันตุ๊บ! ฉันลุกขึ้นยืนประชันหน้ากับอีกฝ่าย ก่อนจะปัดเอกสารของมันหล่นลงไปกองที่พื้นทันที"อย่ามาขึ้นเสียงใส่ฉันนะ" ฉันลุกขึ้นชี้หน้าอย่างไม่ยอมเช่นกันถึงตอนนี้ฉันจะก
ร้ายพ่ายรัก 43"ปล่อยกู..เถอะ..ปล่อย" มันเอ่ยขอทั้งน้ำตาจนท้ายที่สุดผมก็ยอมยกเท้าขึ้นอย่างช้า ๆ พร้อมกับกดปิดกล้องโทรศัพท์ลง"ทำไมยอมแพ้ง่ายจังเลยวะ" ผมนั่งลงตรงหน้านิโคลัสและเอ่ยถามไปด้วยน้ำเสียงสะใจลึก ๆผมไม่รู้ต้องขอบคุณมันรึเปล่า ที่กระทืบผมปางตายในวันนั้น เพราะถ้าไม่ถูกกระทำจนสาหัสผมก็คงไม่ลงเ
"เกรซชอบคุณนะ..ดูไม่ออกบ้างเลยเหรอ" เธอไม่พูดปากเปล่าแต่โน้มใบหน้าเข้ามาเพื่อประกบปากจูบผมอย่างดูดดื่ม ผมปล่อยให้หญิงสาวระบายความรู้สึกออกมาอยู่สักพักก่อนจะจับไหล่ของเธอแล้วค่อย ๆ ผลักออกช้า ๆ"ผมเองก็รู้สึกเหมือนกันกับเกรซ.... แต่ตอนนี้ผมยังไม่พร้อมมีใครจริง ๆ " ผมพูดทิ้งท้ายไว้เพื่อรักษาน้ำใจของอี
ร้ายพ่ายรัก 42หลังจากที่ผมเก็บกวาดล้างเศษแก้วและจานทั้งหมดจนเสร็จ พอหันไปแพทริเซียก็นอนคดตัวหลับลงบนโซฟาไปแล้ว ผมเดินตรงเข้าไปนั่งลงข้าง ๆใบหน้าสวยของเธอดูอิดโรยมาก ๆ ยังมีรอยแผลตามหัวเข่าและที่เท้าก็เต็มไปด้วยแผลเช่นกันผมค่อย ๆ อุ้มคนตัวเล็กพาไปนอนบนเตียงตามเดิม พร้อมกับดึงผ้าห่มมาคลุมให้เธอก่อ







