LOGINChapter05. ทำไมเดินแบบนั้น
“ใครโทรมาหาแก แฟนเก่าแกเหรอ” ‘เจสสิก้า’ เอ่ยปากถามลูกสาวออกมาในขณะที่กำลังนั่งทำผมอยู่ในร้านเสริมสวยแห่งหนึ่งใจกลางกรุง ” อืม โทรมาขอคืนดีน่ะ “เจสซี่สาวไทยลูกครึ่งเยอรมันเอ่ยบอกมารดาด้วยน้ำเสียงเซ็งๆ เธอคบกับเจคอปมาสี่ปี อันที่จริงมันก็น่าเสียดายที่เธอจำเป็นต้องเลือกอนาคตของตัวเองมากกว่าความรักของแฟนหนุ่มที่เธอไม่เคยแม้แต่จะรู้จักครอบครัวของเขาด้วยซ้ำ ” หึ ใจเด็ดใช้ได้นี่ ดีแล้วที่แกเชื่อแม่ เลือกไปเทรนไอดอลเกาหลีดีกว่าเลือกแฟนเเกที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าครอบครัวทำงานอะไร ถ้าแกได้เดบิวต์นะ การไม่มีพันธะเป็นอะไรที่ดีที่สุด “เจสสิก้าเอ่ยบอกลูกสาวด้วยความพึงพอใจ ที่อีกคนยอมทำตามความฝันของตัวเองโดยเลือกที่จะทิ้งสิ่งที่ไม่รู้ว่าดีจริงไหมไปก่อน ที่เจสซี่ยอมตัดสินใจเชื่อแม่ของตัวเอง เข้าไปเดบิวต์เป็นวงศิลปินไอดอลเกาหลีก็เพราะว่าเธอเป็นคนทะเยอทะยาน ตอนแรกที่เธอเลือกคบกับเจคอปก็เพราะคิดว่าบ้านเขารวย แถมหน้าตาของเจคอปก็หล่อมากๆ สมัยเรียนมอปลายเขาป๊อปปูล่าสุดๆ สาวๆ ตามกรี๊ดกันเป็นแถวและอีกอย่างที่เจคอปมีดีจนแบบหลายคนยังต้องอิจฉาเธอ นั่นก็คือเรื่องอย่างว่าของเขาที่ทำให้เธอติดหนึบทนอยู่กับเขาได้นานถึงสี่ปี แต่ตลอดระยะเวลาสี่ปีที่ผ่านมา เขาไม่เคยพาเธอไปพบครอบครัวของเขาเลยด้วยซ้ำ จนมีจุดหนึ่งที่หญิงสาวเริ่มไม่แน่ใจว่าเจคอปรวยจริงๆ หรือเปล่า บ้านเขาอาจจะแค่มีพออยู่พอกินเฉยๆ ก็ได้ คิดได้แบบนั้น เจสซี่จึงตัดสินใจบอกเลิกร่างสูงไปเพื่อไปทำตามความฝันของตัวเอง ถ้าเธอประสบความสำเร็จในด้านนั้น ชีวิตของเธอคงสามารถยกระดับขึ้นไปได้อีกมาก ” ก็ขอให้เป็นแบบนั้นแหละแม่ “มือบางวางโทรศัพท์เอาไว้ด้านข้างอย่างไม่สนใจอะไร ถ้าถามว่าเสียใจไหม เธอก็เสียใจแหละ แต่มันก็ไม่ได้เสียใจมากขนาดนั้น เพราะถึงยังไง เจคอปก็ไม่ใช่ผู้ชายคนแรกของเธออยู่แล้ว อีกด้าน @คอนโดนาวิน ทันทีที่ได้รับข้อความจากพึ่เจคอป ฉันก็รีบเดินออกมาจากห้องนอนด้วยความเร็วแสง ฉันเกือบลืมไปเลยว่าเมื่อคืนพี่เขาปล่อยในใส่ฉัน เซ็กส์ครั้งแรก....ที่ไม่ป้องกัน บอกตรงๆ ว่าตอนนี้ฉันรู้สึกกังวลเป็นอย่างมาก “อ๊ะ เห้อ เมื่อไหร่จะหายเจ็บ! ถ้าเดินไม่ปกติพี่วินจะสงสัยไหมเนี้ย” ฉันบ่นพึมพัมกับตัวเอง ก่อนจะลากสังขารที่ไม่ค่อยอำนวย เดินมาจนถึงบริเวณถุงข้าวกับยาที่ร่างสูงซื้อเอาไว้ให้ฉัน หึ! ก็ยังดีที่คิดได้! อึก อึก อึก ร่างเล็กไม่รอช้าที่จะเดินถือถุงยาไปกินบริเวณหน้าตู้เย็นในห้องครัว แม้ในใจลึกๆ จะยังแอบกังวลอยู่บ้าง แต่การได้กินยาคุมฉุกเฉินก็ทำให้หญิงสาวเบาใจขึ้นมาได้เล็กน้อย “เพิ่งตื่นเหรอ “ ” อ๊ะ! พะพี่วิน! มาตั้งแต่ตอนไหนเนี้ย ไม่ให้สุ้มให้เสียงเลย “ใบหน้าสวยหันไปมองพี่ชายของตัวเองด้วยสีหน้าตกใจขั้นสุด เพราะสมองเธอมัวแต่นึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ไม่ว่าจะพยายามสลัดทุกอย่างในหัวทิ้งไปบ่อยแค่ไหน แต่ความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับเธอมันก็ไม่มีท่าทีว่าจะหายไปง่ายๆ โดยเฉพาะเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อเช้า แววตาอึดอัดใจของร่างสูงที่ทำให้เธอรู้สึกสะอึกจนเผลอร้องไห้ออกมา ” ตกใจอะไรขนาดนั้น แล้วนั่นถุงอะไร “นาวินเหลือบสายตาไปเห็นถุงยาสีขาวเล็กๆ พอดี ปากหนาจึงไม่รอช้าที่จะเอ่ยถาม ” อะเอ่อ ปะเปล่าไม่มีอะไรหรอกค่ะ ก็แค่ยาแก้ปวดท้องประจำเดือนน่ะ” มือเล็กรีบหยิบถุงยาเล็กๆ ใส่ถุงข้าวเอาไว้ตามเดินก่อนจะพยายามบังคับน้ำเสียงที่ใช้พูดคุยกับพี่ชายให้เป็นปกติมากที่สุด แม้ตอนนี้เหงื่อบนหัวของเธอจะแตกพลั่กอยู่ก็ตาม จะให้พึ่วินรู้เรื่องนี้ไม่ได้! ถ้างั้นมันจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ ที่สำคัญ.....ฝั่งนั้นเขาก็ไม่ได้ดูอยากที่จะรับผิดชอบเธอสักนิด เพราะงั้นสิ่งเดียวที่นาวาคิดจะทำต่อจากนี้ก็คือการลืมเรื่องราวพวกนั้นไปให้หมด! “เหรอ อืม พี่ว่าหน้าเราก็ดูซีดอยู่ๆ นะ “ ฟึ่บ นาวินเอื้อมมือหนามาทาบบนหน้าผากของน้องสาวด้วยความเป็นห่วงตามสไตล์ของเขา “ตัวร้อนจริงๆ ด้วย ได้กินยาแก้ไข้ไปด้วยหรือเปล่า?” ปากหนามิวายเอ่ยถามคนตรงหน้าด้วยสีหน้าจริงจังิเขาไม่ชอบเวลาที่เห็นน้องตัวเองป่วยเลย “เอ่อ ยะยังค่ะ เดี๋ยววาจะกินเดี๋ยวนี้แหละ “ว่าจบนาวาก็เดินไปหยิบยาแก้ปวดที่พี่ชายมักจะชอบซื้อติดห้องเอาไว้มากลืนลงท้องไปทันที ตอนแรกเธอก็นึกว่าอาการเวียนหัวของตัวเองเกิดจากการที่ยังไม่ได่กินข้าว แต่สรุป....เธอไม่สบายจริงๆ เพราะ!! คนๆ นั้นคนเดียวเลย เห้อ แถมขาก็เจ็บ.... ” เออ พี่มีเรื่องจะถามเราหน่อย “ ” ค่ะ พี่วินมีอะไรจะถามวาเหรอ “ นาวาหยุดชะงักไปอย่างตั้งใจฟังในคำพูดของพี่ชายตัวเอง ” เมื่อคืน....เราเห็นไอ้คอปหรือเปล่า มันไม่ได้เข้ามานอนกับพี่แต่เมื่อเช้าพี่ยังเห็นรองเท้ามันวางอยู่หน้าประตูอยู่เลย “ ตึกตัก ตึกตัก ตักตัก หัวใจดวงเล็กเต้นขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง เมื่อได้ยินคำถาม ใบหน้าสวยรู้สึกชาวาบไปทั้งแถบเพราะกลัวความลับที่เธอพยายามเก็บซ่อนเอาไว้จะแตกออกมา.... ” งะงั้นเหรอคะ วะวาก็ไม่รู้เหมือนกัน พี่คอปอาจจะหนีกลับห้องไปแล้วก็ได้ “ดวงตากลมโตหลุบลงต่ำ ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นไปสลตาพี่ชายของตัวเอง เธอกำลังโกหกคนตรงหน้าอยู่ แม้มันจะไม่ได้แนบเนียนขนาดนั้น แต่นาวินกลับเข้าใจไปว่าเพราะนาวาไม่สบาย น้องสาวของตนเองถึงได้หน้าขาวไร้สีขนาดนี้ เขาไม่ได้คิดไปเป็นแบบอื่นเลยจริงๆ ” งั้นเหรอ....งั้นก็แสดงว่ามันกลับมาเอารองเท้าแล้วสิ เมื่อกี้พี่ไม่เห็นรองเท้ามันวางอยู่หน้าประตูแล้ว “ ” วาก็ไม่รู้เหมือนกัน พี่เขาหน้าจะกลับมาเอาละมั้งคะ “นาวายิ้มแห้งๆ ส่งไปให้พี่ชาย ในมือกำถุงข้าวมี่คนใจร้ายซื้อให้เอาไว้แน่นเพื่อระบายความประหม่า ” อืม เดี๋ยวพี่โทรถามอาการมันสักหน่อย ไม่รู้ว่าป่านนี้เป็นยังไงบ้าง” “เอ่อ พี่คอป....เลิกกับแฟนเหรอพี่วิน ทำไมพี่เขาถึงได้เมาเละขนาดนั้น” “ใช่ มันโดนเจสซี่บอกเลิกกระทันหันน่ะ” “อ่อ” “พี่ว่าเราไปนอนพักเถอะ หน้าซีดเป็นไก่ต้มแล้ว” “ค่ะ งั้นวาไปนอนก่อนนะคะ” “อืม” “เดี๋ยวก่อนยัยวา” “คะ?” นาวาหยุดเดินก่อนจะหันกลับมามองนาวินด้วยสีหน้างงๆ ในขณะที่ใบหน้าหล่อนั้นขมวดคิ้วสงสัยกับท่าทางการเดินที่ดูแปลกออกไปอย่างเห็นได้ชัดของน้องสาว ที่ดู....ขาถ่างมากกว่าปกติ “ทำไมเดินแบบนั้น เป็นอะไร” “!!!” นาวาแทบจะเก็บสีหน้าตกใจของตัวเองเอาไว้ไม่อยู่อีกครั้ง เมื่อโดนพี่ชายทักถึงเรื่องที่เธอกำลังพยายามหลบเลี่ยง “อะเอ่อ คะคือวา...วาเดินสะดุดขอบเตียงค่ะ กะก็เลยเจ็บขานิดหน่อย “ปากเรียวสวยเอ่ยตอบพร้อมกับรอยยิ้มที่ดูเลิ่กลั่กที่สุดในชีวิตของเธอ ” หึ โตจนป่านนี้ยังไม่เลิกซุ่มซ่ามอีกเหรอเรา คราวหลังก็ระวังๆ หน่อยนะ “นาวินได้ยินแบบนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเขารู้ดีว่านาวาไม่ใช่เด็กชอบโกหก ” แหะๆ ค่ะ “ ปึง! ” ฟู่ว~ เกือบไปแล้วไหมล่ะ! “ นาวายืนพิงประตูห้องนอนเอาไว้พร้อมกับหัวใจของเธอที่เกือบวายไปเมื่อกี้ เพราะนาวินพี่ชายของเธอเป็นคนฉลาดยิ่งกว่าอะไร เธอถึงได้กังวลกับทุกสิ่งรอบตัวแบบนี้ ไม่ได้การล่ะ! ต่อจากนี้เธอคงต้องหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับเจคอป เพื่อลดความเสี่ยงที่จะโป๊ะแตกออกมา ” ...... “ดววตากลมโตชะงักนิ่งไปอีกครั้ง เมื่อสายตาดันเหลือบไปเห็นผ้าปูที่นอนที่ยังคงเปรอะเปื้อนไปด้วยรอยเลือดของตัวเอง ” เฮงซวย “ปากเล็กขยับพูดออกมาด้วยความรู้สึกโมโหยามนึกถึงใบหน้าหล่อๆ ของคนที่ฉกชิงความบริสุทธิ์ของตัวเองไป เขามันเฮงซวยที่กล้าทำแบบนั้นกับเธอ แถมยังเป็นผู้ชายที่ไม่มีความรับผิดชอบอีก! ก่อนหน้านี้เขาทำเธอร้องไห้ออกมาเยอะแล้ว อย่าหวังเลยว่าต่อจากนี้คนแบบนั้นจะทำให้คนอย่างนาวาร้องไห้ได้อีก เขามันก็แค่เพื่อนของพี่ที่มีนิสัยเฮงซวยก็แค่นั้นแหละ!! #ขอเสียงคนอ่านหน่อยค่าาา อิอิตอนพิเศษ :) @วันรับปริญญา “ยินดีด้วยนะคะคุณแฟนสุดหล่อของวา” นาวาเดินถือช่อดอกไม้ช่อโตมาให้แฟนหนุ่มด้วยสีหน้าสดใส วันนี้เป็นวันดี วันที่เจคอปเรียนจบ ซึ่งแน่นอนว่าเธอจะไม่พลาดวันนี้แน่นอนเพราะนอกจากเจคอปก็ยังมีนาวินที่เรียนจบ รวมไปถึงเพื่อนๆในกลุ่มพี่ชายของเธอทุกคน “ส่วนนี่ ของคุณพี่ชายสุดหล่อของวาค่ะ” นาวาหันไปยื่นดอกไม้อีกช่อให้นาวิน “ทำไมของพี่เล็กกว่ามัน” นาวินแสร้งถามขึ้นมา เขาไม่ได้คิดไปเอง แต่น้องสาวของเขาให้ดอกไม้แฟนใหญ่กว่าพี่ชายที่โตตามกันมาติดๆ เขาควรจะเสียใจไหม? “อ้าว ก็พี่ไม่ใช่แฟนวานี่” นาวาตอบด้วยสีหน้ากวนๆ “นาวา...” นาวินจึงกดเสียงเข้มเอ่ยเรียกน้องสาว แต่เขาไม่ได้โกรธอะไรเธอ “เฮ้ยๆ เรามาถ่ายรูปกลุ่มกันหน่อยดิวะ” เสียงของธีโอดังขึ้น ทุกคนจึงเดินมารวมกลุ่มกันก่อนที่นาวากับยู่ยี่จะเดินไปหาที่หลบแดดแถวๆนั้น ปล่อยให้หนุ่มๆทำอะไรกันไปก่อน “โอ๊ะ! นั่นไงมาแล้ว สวัสดีจ้าน้องน้ำหอม” นาวาจูงมือยู่ยี่เดินเข้ามาหาแฟนสาวของครูซด้วยรอยยิ้มสดใส ตอนนี้พวกหนุ่มๆกำลังถ่ายรูปรวมกันอยู่ สองสาวจึงมายืนหลบแดดรออยู่ตรงนี้ “เอ่อ สวัสดีค่ะ” น้ำหอมทำหน้างงๆมองสองสาวต
Chapter63.เปิดตัวอย่างเป็นทางการ @คอนโด ตึก ตึก ตึก ”ทำไมไม่ตอบข้อความเลยล่ะ พี่วินคงไม่ได้ทำอะไรใช่ไหม“ นาวาเดินวนไปมาอยู่ในห้องนั่งเล่นด้วยความไม่สบายใจ หลังจากที่เธอปริปากบอกทุกอย่างให้นาวินฟัง พี่ชายของเธอก็สั่งห้ามไม่ให้เธอพูดอะไรออกไปในตอนนี้ เธอรู้ดีว่านาวินจะต้องหาทางพูดคุยกับเจคอปแน่ๆ นั่นยิ่งทำให้หญิงสาวรู้สึกไม่ไว้วางใจ นาวินอาจจะโกรธเจคอปก็ได้ ออด~ ออด~ เสียงออดดังขึ้นทำให้นาวาหยุดชะงักก่อนจะรีบเดินไปดูว่าใครมาหาเธอ พอเห็นว่าเป็นเจคอป มือเล็กก็ไม่รอช้าที่จะเปิดประตูให้ แกร๊ก! “พี่! เป็นยังงะ....” ดวงตากลมโตชะงักไปเมื่อสังเกตุเห็นบริเวณมุมปากหนามีเลือดซิบอยู่ “พี่เป็นอะไรอะ ไปมีเรื่องกับใครมา อย่าบอกนะว่า!?“ ใบหน้าสวยบูดบี้งขึ้นมาทันควัน พอได้รับรู้ว่าเจคอปโดนนาวินต่อยจนถึงขั้นเลือดออกแบบนี้ “พี่วินนะพี่วิน วาขอแล้วแท้ๆว่าอย่าทำอะไรพี่” เธอบ่นพลางใช้สำลีชุบยาทาแผลให้ร่างสูงไปพลางๆ “อะอ๊ะ” “ขะขอโทษ วาทำแรงไปหน่อย” เพราะเธอมัวแต่โมโหพี่ขายตัวเองถึงได้เผลอทำเเรง “หึ ไม่เป็นอะไร พี่แค่แสบ” ปากหนายกยิ้มรู้สึกเอ็นดูแฟนสาวของตัวเองเป็นอ
Chapter62.ความลับแตก แกร๊ก~ เสียงประตูห้องถูกเปิดออกโดยมือหนาของนาวิน พร้อมกับหัวใจของนาวาที่เต้นแรงราวกับจะทะลุออกมาเสียให้ได้ ปกตินาวินไม่ใช่คนพูดมากอะไรอยู่แล้ว แต่วันนี้บรรยากาศมันดูอึมครึมแปลกๆจนเธอรู้สึกได้ “มีอะไรจะเล่าให้พี่ฟังไหม” คนตัวเล็กสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อโดนคำถามที่ฟังดูรู้สึกเย็นชาแบบนั้นถามขึ้น เธอต้องตั้งสตินะนาวา! เธอจะสติแตกไม่ได้! “พี่หมายถึงเรื่องอะไรเหรอ” หญิงสาวตีหน้าซื่อถามกลับ “เรื่องที่พี่ควรรู้แต่ไม่มีใครบอก“ นาวินกอดอกจ้องหน้าน้องสาวด้วยสีหน้าเรียบนิ่งยากเกินจะคาดเดาความคิดของเขา ”......“ ”พี่วิน....คือวา“ ”คบกับมันตั้งแต่ตอนไหน“ ”!!!“ ดวงตากลมเบิกกว้างขึ้นมา เมื่อโดนยิงคำถามออกมาตรงๆ มือเล็กจิกเข้าหากันแน่น นาวินรู้เรื่องนี้อยู่แล้วจริงๆสินะ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอกำลังโดนพี่ชายไล่ต้อนจนจนมุมแบบนี้ “พะพี่รู้เรื่องแล้วเหรอ“ ”อืม รู้มาสักพักแล้ว แต่ไม่มีใครยอมพูดก็เลยต้องมาถาม แล้วก็รอยที่คอของเรา คิดว่าพี่จะไม่เห็นหรือไง?“ ”เล่าให้พี่ฟังทั้งหมดตั้งแต่แรก“ อีกด้าน @เจทีคอปเปอเรชั่น ”ผมจัดการปล่อยข่าวไปแล้วครับ
Chapter61.ขอทำนะ NC+ “ฮึก วากลัว....วากลัวพี่จะเห็นวาเป็นตัวแทนของคนอื่น” “.....ฮื้ออ เพราะวามาทีหลัง” พรึ่บ! ผมดึงร่างเล็กเข้ามากอดด้วยความรู้สึกเสียใจ เพราะสาเหตุนี้เองเหรอ เธอถึงพยายามหลบหน้าผมมาโดยตลอด ผมนึกไม่ถึงเลยจริงๆ แล้วจู่ๆทำไมนาวาถึงได้รู้สึกคิดมากกับเรื่องนี้ หรือว่ามีอะไรที่ผมยังไม่รู้? “พี่ไม่เคยคิดแบบนั้นเลยจริงๆ อย่าร้องไห้ได้ไหม พี่รักเรานะ เราเป็นแฟนพี่“ ผมลูบหัวคนตัวเล็กเบาๆเพื่อปลอบประโลมเธอ เพราะผมจะไม่ใช้อารมณ์อีกต่อไป ยิ่งใช้มันก็จะยิ่งแย่ไปกันใหญ่ ”ฮึก แต่คืนนั้นพี่นอนกับวาเพราะพี่เข้าใจผิดคิดว่าวาเป็น....“ ผมใช้นิ้วชี้ของตัวเองวางไปบนริมฝีปากสีชมพูสดเพื่อสั่งให้อีกคนหยุดพูด เพราะผมรู้ว่าเธอกำลังจะพูดอะไรออกมา วันนั้นมันคือความผิดพลาดแต่มันคือความผิดพลาดที่ทำให้ผมรู้สึกดีที่สุด เพราะมันทำให้ผมได้มีเธออยู่ข้างๆตอนนี้ “ถ้าย้อนเวลากลับไปได้พี่ก็จะทำมันเหมือนเดิม” ผมบอกเธอออกไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่นก่อนจะใช้นิ้วเช็ดน้ำตาให้คนรักของผม “มีอะไรจะบอกพี่ไหม“ ผมตัดสินใจถามออกไปตรงๆ นาวามองหน้าผมสักพักก่อนจะยอมพูดออกมา “วาเจอแฟนเก่าพี่” “เจสซี
Chapter60.เดี๋ยวคนอื่นได้ยิน "พี่.....เห็นวาเป็นตัวแทนของใครหรือเปล่า“ คิ้วหนาขมวดเข้าหากันอัตโนมัติเมื่อได้ยินคำถามนั้นเพราะในความคิดของเขาไม่เคยมีเรื่องนี้อยู่ในสมองเลย ทำไมจู่ๆคนตัวเล็กถึงถามคำถามแบบนี้กับเขา? “เราพูดถึงอะไร พี่ไม่เคยเห็นเราเป็นตัวแทนของใคร” “จริงเหรอ แต่วะ.....” ”ทำอะไรกันน่ะ?“ ”!!!!“ ผลั่ก! มือเล็กจัดการผลักอกแกร่งตรงหน้าออกไปทันที เมื่อได้ยินเสียงธีโอดังขึ้นมาจากด้านหลัง ดวงตากลมโตเบิกกว้างออกมาอย่างตกใจก่อนจะรีบเดินออกมาจากบริเวณนั้นด้วยหัวใจที่เต้นแรงจนแทบจะระเบิดออกมา ”ขะขอบคุณนะที่ช่วยดูตาวาให้ แต่ตอนนี้วาไม่เป็นอะไรแล้วแหละ“ ริมฝีปากบางแสร้งบอกเจคอปที่กำลังยืนทำสีหน้าไม่เข้าใจออกไป หญิงสาวฝืนยิ้มให้ดูเป็นปกติก่อนจะรีบเดินออกไปจากบริเวณนี้ เกือบไปแล้ว! “......” ลับหลังจากแผ่นหลังเล็กเดินออกไปแล้ว ธีโอที่เห็นเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ก็ขยับตัวเดินเข้ามาใกล้เจคอปที่กำลังยืนทำสีหน้าบอกบุญไม่รับอยู่ แล้วเมื่อไหร่เขาจะคุยกับเธอรู้เรื่อง!? “มึงมีอะไรกันรึเปล่าวะ?” แม้จะรู้สึกว่าสถานการณ์มันดูแปลกๆ แต่คนอย่างธีโอก็ยากที่จะเข้าใจในอะไรแบ
Chapter59.เป็นอะไร แชะ~ แชะ~ แชะ~ “กรี๊ดด สวยมาก~” เสียงสี่สาวกรี๊ดกร๊าดออกมาอย่างชอบใจในการถ่ายรูปที่ออกมาสวยมากๆ อากาศตอนนี้กำลังเป็นแสงของพระอาทิตย์ตกดิน พวกเธอจึงพากันกดชัตเตอร์แบบรัวๆ โดยไม่สนสายตาของหนุ่มๆ รอบข้างเลยแม้แต่น้อย ตึก ตึก เสียงเท้าหนาเดินมาหยุดอยู่ใต้ร่มต้นมะพร้าวด้วยสีหน้าบูดบึ้ง ดวงตาคมของเคย์เดนจับจ้องไปยังร่างเล็กของแฟนสาวที่สวมใส่ชุดวันพีชด้วยความรู้สึกที่ไม่ชอบใจ แต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะเขาไม่อยากทำให้คนตัวเล็กรู้สึกอึดอัดใจ เพราะความหึงหวงบ้าบอของเขา “จะมองอะไรขนาดนั้น” เสียงของเจคอปดังขึ้นพร้อมกับถือบุหรี่ที่คีบอยู่ในมือมาสูบไปพลางๆ “ก็คนมันหวงนี่หว่า! ปกติเมียกูไม่แต่งตัวแบบนี้” เคย์เดนบ่นความในใจออกมา ก่อนจะหันไปมองบุหรี่ที่เพื่อนถืออยู่ด้วยความอยาก “เอามาตัวดิ” เจคอปได้ยินแบบนั้นก็ไม่รอช้าที่จะล้วงกระเป๋า ส่งบุหรี่ที่เหลือไปให้เพื่อน ก่อนจะยืนทอดสายตาจับจ้องไปยังกลุ่มของสาวๆ ไม่วางตาเช่นเดียวกัน เคย์เดนที่เห็นแบบนั้นก็ได้แต่ลอบสังเกตุเพื่อนไปเงียบๆ “เพราะยัยเปี๊ยกนั่นแหละ….ดื้อดีนัก ชอบพาเมียกูดื้อ” ปากหนาบ่นลูกพี่ลูกน้องสาว เขาไม่เข






![คลั่งรักยัยลูกหนี้ [Black List]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
