เข้าสู่ระบบแชร์
6. เลี่ยง
วันที่เผยแพร่:
2026-03-05 15:59:43Chapter06. เลี่ยง
หลายวันต่อมา.... @มหาวิทยาลัยริชบูม ” วา เรียนเสร็จไปจอร์ดแฟร์กันไหม ไหนเธอบอกอยากกินยำไง วันนั้นเธอเบี้ยวนัดฉันนะ “ เสียงของยู่ยี่ ยัยเฉิ่มแสนเชยดังอยู่ข้างหูฉันทำเอาฉันค่อยๆ ผละหน้าจากเอกสารการเรียนหันไปมองเพื่อนด้วยสายตาที่ยิ้มแห้งขั้นสุด ” วันหลังได้มั้ยยี่ ช่วงนี้ฉันนอนที่เพ้นท์เฮ้าส์แด๊ดอะ เธอก็รู้ว่ามันอยู่ไกลแค่ไหน ฉันไม่อยากมีปัญหากับแด๊ดเพราะฉันกลับบ้านค่ำหรอกนะ “ ตั้งแต่วันนั้นที่ฉันชวนยู่ยี่ไปกินยำที่ห้ามแห่งหนึ่ง ฉันก็ต้องตัดใจยกเลิกนัดไปเพราะตอนนั้น....ฉันไม่สบายจับไข้เป็นวัน อีกทั้งอาการปวดร้าวกึ่งกลางลำกายยังไม่หายดี (เพราะผู้ชายเฮงซวยคนนั้น) จนกระทั่งเวลาผ่านล่วงเลยมาถึงวันนี้ ฉันก็ยังไม่ได้ออกไปไหนกับยู่ยี่เลยสักครั้ง ยกเว้นไปกลับมหาวิทยาลัยกับเพ้นท์เฮ้าส์ อันที่จริงฉันไม่ชอบการขับรถไปที่ไกลๆ แต่ทำไงได้ล่ะ ตอนนี้ฉันไม่มีตัวเลือกขนาดนั้น ฉันพยายามหลบเลี่ยงกลุ่มเพื่อนของพี่ชายตัวเองเป็นอย่างมาก ฉันไม่ได้ไปหาพี่วินที่คอนโดอีกเลยนับตั้งแต่วันนั้น เพราะฉันไม่อยากแม้แต่จะเจอหน้าเขา....ผู้ชายคนนั้นที่ใจร้ายกับฉันและเป็นสิ่งที่เลวร้ายที่สุดของชีวิตฉันในตอนนี้ พี่เจคอป.... “แปลกๆ นะเนี้ย ปกติเธอมักจะสิงอยู่ห้องพี่วินไม่ใช่เหรอ “ ” ก็ใช่ แต่ช่วงนี้ฉันเบื่อไง พี่วินขี้บ่นจะตาย “ฉันเเสร้งโมโหพี่ชายกลบเกลื่อนความจริงในใจของตัวเอง ที่ผ่านมาพี่เจคอปก็มีทักมาหาฉันอยู่บ้างนะ เขาคงอยากพูดคุยเรื่องที่เกิดขึ้นละมั้ง อันนี้ฉันก็ไม่ค่อยเเน่ใจว่าเขามีอะไรจะคุยกับฉันอีกในเมื่อวันนั้นเขาปฎิเสธออกมาแล้ว ฉันก็เลยเลือกที่จะไม่ตอบ ในเมื่อทุกอย่างมันกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้ คงไม่มีทางที่เขาจะสามารถรับผิดชอบความรู้สึกของฉันได้ทั้งหมดหรอก เพราะแบบนั้น....ฉันถึงได้พยายาม เลี่ยงเขาอย่างสุดความสามารถ ” จริงเหรอ น่าเสียดายจัง “ อีกด้าน @คอนโดนาวิน ร่างสูงล้มตัวลงนั่งด้วยสีหน้าเฉยชาไร้ความรู้สึก แต่ถึงแบบนั้นเพื่อนๆ ในกลุ่มก็เริ่มชินชาไปกับความนิ่งเงียบของเจคอปในช่วงนี้ นับว่าเป็นเรื่องดีที่ได้เห็นเขาไปไหนมาไหนและใช้ชีวิตได้ตามปกติ ไม่ฟูมฟายหรือเพ้อหาอดีตคนรัก เหมือนวันแรกที่ถูกทิ้งไป ” มึงมองหาอะไร? “นาวินที่กำลังนั่งอยู่หน้าจอโน๊ตบุ๊คเอ่ยถามคนตรงหน้าออกมาด้วยสีหน้าสงสัย ตั้งแต่ที่เจคอปทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟา เขาก็เห็นมันนั่งหันซ้ายหันขวา ราวกับว่ากำลังหาอะไรสักอย่าง ” ไม่มีอะไร วันนี้พวกมันไปไหนหมด” ปากหนาเลือกที่จะถามออกไปแบบนั้น “น่าจะกำลังเตรียมตัวกันอยู่” “เตรียมตัว?” เจคอปถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเจือปนความสงสัยเล็กน้อย “ลืมหรือไง วันนี้ผับกูเปิดวันแรก หัดอ่านแชทกลุ่มซะบ้าง” เจ้าของคอนโดเหลือบตาขึ้นมาตอบกลับอย่างไม่ได้จริงจังนักก่อนจะหันไปสนใจงานตรงหน้าตามเดิม เจคอปได้ยินแบบนั้นก็ไม่รอช้าที่จะหยิบโทรศัพท์จากในกระเป๋ากางเกงออกมาเปิดดูแชทกลุ่ม ซึ่งน่าแปลกใจที่เขาเพิ่งเห็นว่าเพื่อนนัดกันไปผับไอ้วินคืนนี้ เขาถึงได้โผล่มาที่นี่ทันทีที่เรียนเสร็จ หลายวันมานี้พวกเขานัดดื่มที่ห้องของนาวินทุกวัน แต่นั่นก็ไม่ใช่จุดประสงค์หลักของเจคอป เขามาที่นี่ส่วนหนึ่งก็เพราะต้องการที่จะมาเจอหน้าน้องสาวของเพื่อน แต่ทว่า...หลังจากวันนั้น มันก็น่าแปลกใจเป็นอย่างมากที่เขาไม่เคยเห็นนาวามาที่นี่อีกเลย ดวงตาคมเหลือบไปเห็นแชทที่เขาส่งไปหาน้องสาวเพื่อนก่อนจะตดสินใจกดเข้าไปดูว่าเธออ่านบ้างหรือยัง ทั้งๆ ที่เขาส่งข้อความบอกไปว่าอยากเคลียร์เรื่องนั้นกับเธอ แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าคนตัวเล็กจะตอบกลับมาเลย ดื้อดีจริง Message เจคอป : พรุ่งนี้มาคุยกันหน่อยไหม เจคอป :? เจคอป : ทำไมถึงไม่ตอบ ใบหน้าหล่อผละออกจากโทรศัพท์หรูเมื่อเห็นว่าอีกคนไม่มีวี่แววว่าจะอ่าน หลังจากวันนั้นที่เจสซี่วางสายโทรศัพท์ใส่หูเขา เจคอปก็เลือกที่จะอยู่กับตัวเอง ทำใจยอมรับทุกอย่างที่เกิดขึ้น แม้จะรู้สึกนึกถึงอดีตที่ผ่านมาในบางที แต่การที่ได้ออกมาดื่มเหล้ากับเพื่อนทุกคืนก็ทำให้เขาพอที่จะก้าวผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากพวกนั้นมาได้ จะเหลือก็แต่เรื่องของนาวา....ที่ร่างสูงยังคงรู้สึกไม่สบายใจและรู้สึกผิดต่อนาวินที่นั่งอยู่กับเขาในตอนนี้เป็นอย่างมาก สิ่งที่เขาทำ เขารู้ดีว่ามันผิดและเขาอยากจะรับผิดชอบในส่วนที่เขาพอจะสามารถทำได้ นั่นถึงเป็นเหตุผลที่ว่า ทำไมเขาถึงได้อยากเจอนาวาที่พยายามหลบหน้าเขาอยู่ทุกวันนัก เขารู้ว่าหญิงสาวตั้งใจทำแบบนั้น “ช่วงนี้ไม่เห็นน้องสาวมึงมาที่นี่เลยนะ” ปากหนาอดที่จะถามออกไปไม่ได้ “อืม ก็คงวุ่นๆ อยู่กับเรื่องเรียนละมั้ง ปีหนึ่งก็แบบนี้แหละเรียนหนัก” “.....” เจคอปทำได้เพียงพยักหน้าตอบกลับไป ช่วยไม่ได้ล่ะนะ ถ้าอีกคนไม่อยากคุยหรือได้ความรับผิดชอบอะไรจากเขา เขาก็คงทำอะไรไม่ได้ “แล้วนี่คือจะใส่ชุดนี้ไปผับกูเหรอ” นาวินอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามเจคอปที่ยังคงอยู่ในชุดนักศึกษา (แบบผิดระเบียบ) “กูจะไปละ” ว่าจบกายกำยำก็ผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ในเมื่อคนที่เขาต้องการเจอไม่ได้อยู่ที่นี่ ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่เขาจะต้องอยู่อีกต่อไป “เออๆ เจอกันดึกๆ” นาวินตอบกลับแบบส่งๆ เพราะเขากำลังเช็คระบบหลังบ้านของร้าน ‘The Winner Pub' ที่กำลังเปิดทำการเป็นวันนี้เป็นวันแรกของตัวเองอยู่อย่างตั้งใจ “อืม” ตอนนี้ยังอยู่ในช่วงหัวค่ำอยู่เลย อีกนานกว่าจะถึงเวลาออกไปท่องราตรี เจคอปที่รู้สึกเบื่อนิดหน่อย จึงเลือกที่จะตรงดิ่งกลับคอนโดของตัวเองไป คอนโดที่เขากำลังจะขายได้เร็วๆ นี้เพราะเขาไม่ต้องการ เก็บความทรงจำระหว่างเขากับผู้หญิงคนนั้นเอาไว้ในหัวสมอง พร้อมกับทำการทำเรื่องซื้อคอนโดใหม่เอาไว้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว จะเหลือก็แต่ขนของออกไป.... หลายนาทีต่อมา... ครืด~ ครืด~ ร่างสูงที่เพิ่งเดินออกมาจากในห้องน้ำ เดินตรงดิ่งมาหาโทรศัพท์ของตัวเองที่กำลังสั่นไหวอยู่ ก่อนที่เจคอปจะชะงักไปเมื่อเห็นว่าใครโทรเข้ามา ท่านพ่อ “ฮัลโหลครับ” มือหนาไม่รอช้าที่จะกดรับสายทันที ‘ทำอะไรอยู่ ว่างคุยไหม ‘เจษเอ่ยปากถามลูกชายเพียงคนเดียวของตัวเองขึ้นมา “ครับ ว่าง พ่อมีอะไรหรือเปล่าครับ” ’พอดีเดือนหน้าพ่อว่าจะพาแม่แกไปเที่ยวสวิตเซอร์แลนด์ช่วงครบรอบวันแต่งงานน่ะ ไปประมาณครึ่งเดือน ช่วงนั้นแกพอจะเข้ามารับตำแหน่งที่บริษัทแทนพ่อได้หรือเปล่า ‘ “แต่ผมอายุยี่สิบอยู่เลยนะครับพ่อ มันจะไม่เร็วไปหน่อยเหรอ” เจคอปถามกลับอย่างไม่ค่อยมั่นใจ แม้เขาจะเรียนรู้งานที่บริษัทเจทีคอเปอเรชั่นมาตั้งแต่อายุย่างเข้าสิบหกปีแล้วก็เถอะ แต่ถึงแบบนั้น การให้เขาเข้าไปรักษาการตำแหน่งผู้บริหารสูงสุดแทนพ่อ แม้จะเป็นเพียงช่วงระยะเวลาสั้นๆ แต่มันจะไม่เร็วไปหน่อยเหรอ ’อายุไม่เกี่ยวหรอกนะ พ่อรู้ว่าแกเก่งแค่ไหน ถึงจะไม่ได้เลือกเรียนบริหารเพราะเบื่อกับธุรกิจที่บ้านก็เถอะ แต่แกรู้ใช่ไหมว่าสุดท้ายพอแกเรียนจบ แกก็ต้องมาบริหารที่นี่แทนฉัน’ “......” ร่างสูงเงียบไปพักใหญ่เมื่อได้ยินแบบนั้น ที่เขาเลือกเรียนนิเทศศาสตร์แทนที่จะเรียนบริหารนั่นเป็นเพราะเขาเบื่อ ลำพังในชีวิตจริงพ่อก็สอนเขาทำงานมาแทบจะตลอดอยู่แล้ว สิ่งหนึ่งที่เขารักคือการได้เป็นตากล้อง เป็นช่างภาพ เป็นผู้กำกับ เจคอปเชื่อเหลือเกินว่านอกจากเจทีคอเปอเรชั่นจะเป็นบริษัทผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ใหญ่ระดับประเทศแล้ว บริษัทนี้สามารถเป็นได้มากกว่านั้นแน่นอน ทันทีที่เขาเรียนจบ....เขาจะทำให้พ่อเห็น ‘ว่าไง ตกลงจะให้พ่อลางานไปฮัลนีมูลกับเมียไหม ‘ เมื่อโดนยิงคำถามแบบนั้น ร่างสูงก็ลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ ในเมื่อพ่อของเขาเลือกที่จะเอาแม่มาอ้าง แบบนั้นเขาคงไม่มีสิทธิ์ปฎิเสธ ” ครับ เอาแบบนั้นก็ได้ “ ’อืมดี ถ้าแกทำผลงานออกมาได้ดี พ่อจะประกาศอย่างเป็นทางการว่าจะให้แกรับช่วงต่อ ‘ “เอาที่พ่อสบายใจเลยก็ได้ครับ ผมคงปฎิเสธอะไรไม่ได้อยู่แล้ว” ‘หึ ดีมากไอ้ลูกชาย ‘ เมื่อวางสายจากบิดาไปแล้ว ร่างแกร่งที่อยู่ในสภาพผ้าขนหนูห่อกายผืนเดียวก็ยกมือขึ้นเสยผมเปียกของตัวเองอย่างลวกๆ เพื่อระบายความรู้สึกหลายอย่างที่ช่วงนี้บีบบังคับเขาเหลือเกิน อันที่จริงเขายังไม่พร้อมที่จะเป็นประธานหรือรับตำแหน่งอะไรทั้งนั้น เพราะเขายังอยากที่จะทำในสิ่งที่ตัวเองชอบไปก่อน แต่พอถึงเวลาโดนมัดมือชก....อย่างนี้ก็คง เลี่ยงอะไรไม่ได้สินะ #ขอกำลังใจหน่อยได้ไหมคะ ช่วงนี้รู้สึกหสดแพชชั่นมากเลยค่ะ ไม่รู้ว่าที่เขียนอยู่มันดีหรือเปล่า 😂
บทล่าสุด
LOVE SECRET รักลับๆของนายรุ่นพี่ ตอนพิเศษ
ตอนพิเศษ :) @วันรับปริญญา “ยินดีด้วยนะคะคุณแฟนสุดหล่อของวา” นาวาเดินถือช่อดอกไม้ช่อโตมาให้แฟนหนุ่มด้วยสีหน้าสดใส วันนี้เป็นวันดี วันที่เจคอปเรียนจบ ซึ่งแน่นอนว่าเธอจะไม่พลาดวันนี้แน่นอนเพราะนอกจากเจคอปก็ยังมีนาวินที่เรียนจบ รวมไปถึงเพื่อนๆในกลุ่มพี่ชายของเธอทุกคน “ส่วนนี่ ของคุณพี่ชายสุดหล่อของวาค่ะ” นาวาหันไปยื่นดอกไม้อีกช่อให้นาวิน “ทำไมของพี่เล็กกว่ามัน” นาวินแสร้งถามขึ้นมา เขาไม่ได้คิดไปเอง แต่น้องสาวของเขาให้ดอกไม้แฟนใหญ่กว่าพี่ชายที่โตตามกันมาติดๆ เขาควรจะเสียใจไหม? “อ้าว ก็พี่ไม่ใช่แฟนวานี่” นาวาตอบด้วยสีหน้ากวนๆ “นาวา...” นาวินจึงกดเสียงเข้มเอ่ยเรียกน้องสาว แต่เขาไม่ได้โกรธอะไรเธอ “เฮ้ยๆ เรามาถ่ายรูปกลุ่มกันหน่อยดิวะ” เสียงของธีโอดังขึ้น ทุกคนจึงเดินมารวมกลุ่มกันก่อนที่นาวากับยู่ยี่จะเดินไปหาที่หลบแดดแถวๆนั้น ปล่อยให้หนุ่มๆทำอะไรกันไปก่อน “โอ๊ะ! นั่นไงมาแล้ว สวัสดีจ้าน้องน้ำหอม” นาวาจูงมือยู่ยี่เดินเข้ามาหาแฟนสาวของครูซด้วยรอยยิ้มสดใส ตอนนี้พวกหนุ่มๆกำลังถ่ายรูปรวมกันอยู่ สองสาวจึงมายืนหลบแดดรออยู่ตรงนี้ “เอ่อ สวัสดีค่ะ” น้ำหอมทำหน้างงๆมองสองสาวต
LOVE SECRET รักลับๆของนายรุ่นพี่ 63. เปิดตัวอย่างเป็นทางการ จบ
Chapter63.เปิดตัวอย่างเป็นทางการ @คอนโด ตึก ตึก ตึก ”ทำไมไม่ตอบข้อความเลยล่ะ พี่วินคงไม่ได้ทำอะไรใช่ไหม“ นาวาเดินวนไปมาอยู่ในห้องนั่งเล่นด้วยความไม่สบายใจ หลังจากที่เธอปริปากบอกทุกอย่างให้นาวินฟัง พี่ชายของเธอก็สั่งห้ามไม่ให้เธอพูดอะไรออกไปในตอนนี้ เธอรู้ดีว่านาวินจะต้องหาทางพูดคุยกับเจคอปแน่ๆ นั่นยิ่งทำให้หญิงสาวรู้สึกไม่ไว้วางใจ นาวินอาจจะโกรธเจคอปก็ได้ ออด~ ออด~ เสียงออดดังขึ้นทำให้นาวาหยุดชะงักก่อนจะรีบเดินไปดูว่าใครมาหาเธอ พอเห็นว่าเป็นเจคอป มือเล็กก็ไม่รอช้าที่จะเปิดประตูให้ แกร๊ก! “พี่! เป็นยังงะ....” ดวงตากลมโตชะงักไปเมื่อสังเกตุเห็นบริเวณมุมปากหนามีเลือดซิบอยู่ “พี่เป็นอะไรอะ ไปมีเรื่องกับใครมา อย่าบอกนะว่า!?“ ใบหน้าสวยบูดบี้งขึ้นมาทันควัน พอได้รับรู้ว่าเจคอปโดนนาวินต่อยจนถึงขั้นเลือดออกแบบนี้ “พี่วินนะพี่วิน วาขอแล้วแท้ๆว่าอย่าทำอะไรพี่” เธอบ่นพลางใช้สำลีชุบยาทาแผลให้ร่างสูงไปพลางๆ “อะอ๊ะ” “ขะขอโทษ วาทำแรงไปหน่อย” เพราะเธอมัวแต่โมโหพี่ขายตัวเองถึงได้เผลอทำเเรง “หึ ไม่เป็นอะไร พี่แค่แสบ” ปากหนายกยิ้มรู้สึกเอ็นดูแฟนสาวของตัวเองเป็นอ
LOVE SECRET รักลับๆของนายรุ่นพี่ 62. ความลับแตก
Chapter62.ความลับแตก แกร๊ก~ เสียงประตูห้องถูกเปิดออกโดยมือหนาของนาวิน พร้อมกับหัวใจของนาวาที่เต้นแรงราวกับจะทะลุออกมาเสียให้ได้ ปกตินาวินไม่ใช่คนพูดมากอะไรอยู่แล้ว แต่วันนี้บรรยากาศมันดูอึมครึมแปลกๆจนเธอรู้สึกได้ “มีอะไรจะเล่าให้พี่ฟังไหม” คนตัวเล็กสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อโดนคำถามที่ฟังดูรู้สึกเย็นชาแบบนั้นถามขึ้น เธอต้องตั้งสตินะนาวา! เธอจะสติแตกไม่ได้! “พี่หมายถึงเรื่องอะไรเหรอ” หญิงสาวตีหน้าซื่อถามกลับ “เรื่องที่พี่ควรรู้แต่ไม่มีใครบอก“ นาวินกอดอกจ้องหน้าน้องสาวด้วยสีหน้าเรียบนิ่งยากเกินจะคาดเดาความคิดของเขา ”......“ ”พี่วิน....คือวา“ ”คบกับมันตั้งแต่ตอนไหน“ ”!!!“ ดวงตากลมเบิกกว้างขึ้นมา เมื่อโดนยิงคำถามออกมาตรงๆ มือเล็กจิกเข้าหากันแน่น นาวินรู้เรื่องนี้อยู่แล้วจริงๆสินะ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอกำลังโดนพี่ชายไล่ต้อนจนจนมุมแบบนี้ “พะพี่รู้เรื่องแล้วเหรอ“ ”อืม รู้มาสักพักแล้ว แต่ไม่มีใครยอมพูดก็เลยต้องมาถาม แล้วก็รอยที่คอของเรา คิดว่าพี่จะไม่เห็นหรือไง?“ ”เล่าให้พี่ฟังทั้งหมดตั้งแต่แรก“ อีกด้าน @เจทีคอปเปอเรชั่น ”ผมจัดการปล่อยข่าวไปแล้วครับ
LOVE SECRET รักลับๆของนายรุ่นพี่ 61. ขอทำนะ NC+
Chapter61.ขอทำนะ NC+ “ฮึก วากลัว....วากลัวพี่จะเห็นวาเป็นตัวแทนของคนอื่น” “.....ฮื้ออ เพราะวามาทีหลัง” พรึ่บ! ผมดึงร่างเล็กเข้ามากอดด้วยความรู้สึกเสียใจ เพราะสาเหตุนี้เองเหรอ เธอถึงพยายามหลบหน้าผมมาโดยตลอด ผมนึกไม่ถึงเลยจริงๆ แล้วจู่ๆทำไมนาวาถึงได้รู้สึกคิดมากกับเรื่องนี้ หรือว่ามีอะไรที่ผมยังไม่รู้? “พี่ไม่เคยคิดแบบนั้นเลยจริงๆ อย่าร้องไห้ได้ไหม พี่รักเรานะ เราเป็นแฟนพี่“ ผมลูบหัวคนตัวเล็กเบาๆเพื่อปลอบประโลมเธอ เพราะผมจะไม่ใช้อารมณ์อีกต่อไป ยิ่งใช้มันก็จะยิ่งแย่ไปกันใหญ่ ”ฮึก แต่คืนนั้นพี่นอนกับวาเพราะพี่เข้าใจผิดคิดว่าวาเป็น....“ ผมใช้นิ้วชี้ของตัวเองวางไปบนริมฝีปากสีชมพูสดเพื่อสั่งให้อีกคนหยุดพูด เพราะผมรู้ว่าเธอกำลังจะพูดอะไรออกมา วันนั้นมันคือความผิดพลาดแต่มันคือความผิดพลาดที่ทำให้ผมรู้สึกดีที่สุด เพราะมันทำให้ผมได้มีเธออยู่ข้างๆตอนนี้ “ถ้าย้อนเวลากลับไปได้พี่ก็จะทำมันเหมือนเดิม” ผมบอกเธอออกไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่นก่อนจะใช้นิ้วเช็ดน้ำตาให้คนรักของผม “มีอะไรจะบอกพี่ไหม“ ผมตัดสินใจถามออกไปตรงๆ นาวามองหน้าผมสักพักก่อนจะยอมพูดออกมา “วาเจอแฟนเก่าพี่” “เจสซี
LOVE SECRET รักลับๆของนายรุ่นพี่ 60. เดี๋ยวคนอื่นได้ยิน
Chapter60.เดี๋ยวคนอื่นได้ยิน "พี่.....เห็นวาเป็นตัวแทนของใครหรือเปล่า“ คิ้วหนาขมวดเข้าหากันอัตโนมัติเมื่อได้ยินคำถามนั้นเพราะในความคิดของเขาไม่เคยมีเรื่องนี้อยู่ในสมองเลย ทำไมจู่ๆคนตัวเล็กถึงถามคำถามแบบนี้กับเขา? “เราพูดถึงอะไร พี่ไม่เคยเห็นเราเป็นตัวแทนของใคร” “จริงเหรอ แต่วะ.....” ”ทำอะไรกันน่ะ?“ ”!!!!“ ผลั่ก! มือเล็กจัดการผลักอกแกร่งตรงหน้าออกไปทันที เมื่อได้ยินเสียงธีโอดังขึ้นมาจากด้านหลัง ดวงตากลมโตเบิกกว้างออกมาอย่างตกใจก่อนจะรีบเดินออกมาจากบริเวณนั้นด้วยหัวใจที่เต้นแรงจนแทบจะระเบิดออกมา ”ขะขอบคุณนะที่ช่วยดูตาวาให้ แต่ตอนนี้วาไม่เป็นอะไรแล้วแหละ“ ริมฝีปากบางแสร้งบอกเจคอปที่กำลังยืนทำสีหน้าไม่เข้าใจออกไป หญิงสาวฝืนยิ้มให้ดูเป็นปกติก่อนจะรีบเดินออกไปจากบริเวณนี้ เกือบไปแล้ว! “......” ลับหลังจากแผ่นหลังเล็กเดินออกไปแล้ว ธีโอที่เห็นเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ก็ขยับตัวเดินเข้ามาใกล้เจคอปที่กำลังยืนทำสีหน้าบอกบุญไม่รับอยู่ แล้วเมื่อไหร่เขาจะคุยกับเธอรู้เรื่อง!? “มึงมีอะไรกันรึเปล่าวะ?” แม้จะรู้สึกว่าสถานการณ์มันดูแปลกๆ แต่คนอย่างธีโอก็ยากที่จะเข้าใจในอะไรแบ
LOVE SECRET รักลับๆของนายรุ่นพี่ 59. เป็นอะไร
Chapter59.เป็นอะไร แชะ~ แชะ~ แชะ~ “กรี๊ดด สวยมาก~” เสียงสี่สาวกรี๊ดกร๊าดออกมาอย่างชอบใจในการถ่ายรูปที่ออกมาสวยมากๆ อากาศตอนนี้กำลังเป็นแสงของพระอาทิตย์ตกดิน พวกเธอจึงพากันกดชัตเตอร์แบบรัวๆ โดยไม่สนสายตาของหนุ่มๆ รอบข้างเลยแม้แต่น้อย ตึก ตึก เสียงเท้าหนาเดินมาหยุดอยู่ใต้ร่มต้นมะพร้าวด้วยสีหน้าบูดบึ้ง ดวงตาคมของเคย์เดนจับจ้องไปยังร่างเล็กของแฟนสาวที่สวมใส่ชุดวันพีชด้วยความรู้สึกที่ไม่ชอบใจ แต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะเขาไม่อยากทำให้คนตัวเล็กรู้สึกอึดอัดใจ เพราะความหึงหวงบ้าบอของเขา “จะมองอะไรขนาดนั้น” เสียงของเจคอปดังขึ้นพร้อมกับถือบุหรี่ที่คีบอยู่ในมือมาสูบไปพลางๆ “ก็คนมันหวงนี่หว่า! ปกติเมียกูไม่แต่งตัวแบบนี้” เคย์เดนบ่นความในใจออกมา ก่อนจะหันไปมองบุหรี่ที่เพื่อนถืออยู่ด้วยความอยาก “เอามาตัวดิ” เจคอปได้ยินแบบนั้นก็ไม่รอช้าที่จะล้วงกระเป๋า ส่งบุหรี่ที่เหลือไปให้เพื่อน ก่อนจะยืนทอดสายตาจับจ้องไปยังกลุ่มของสาวๆ ไม่วางตาเช่นเดียวกัน เคย์เดนที่เห็นแบบนั้นก็ได้แต่ลอบสังเกตุเพื่อนไปเงียบๆ “เพราะยัยเปี๊ยกนั่นแหละ….ดื้อดีนัก ชอบพาเมียกูดื้อ” ปากหนาบ่นลูกพี่ลูกน้องสาว เขาไม่เข
บางทีคุณอาจจะชอบ
ยั่วรักคุณบอส
อักษรปรุงรัก57.0K viewsยั่ว
มังกรเล่นน้ำ144.6K viewsในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ61.9K viewsเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก375.9K viewsซาตานร้ายเดิมพันรัก
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์252 viewsรักคุณมากกว่าเมื่อวาน (รุ่นลูกรอยร้าวรัก)
Sitha835 viewsเมียแต่งที่เขาคิดว่าจะไม่รัก
Duangkwan2.7K viewsหย่ารักทวงใจ
เหยียนอี่เฟย1.0K views
