LOGINTahimik lang si Lewis habang kumakain. Wala itong kamalay-malay na habang abala siya sa kaniyang pagkain, ibang-iba naman ang takbo ng isip ni Catriona. Sa halip na pagkain ang iniisip, si Lewis ang unti-unting pumupuno sa kaniyang isipan.Pinagpapantasyahan na niya ang sarili niyang “pinsan.” Hindi niya alam kung kailan eksaktong nagsimulang magbago ang paraan ng pagtingin niya rito. Siguro dahil sa lahat ng nangyari sa kaniya nitong mga nakaraang araw. Siguro dahil si Lewis ang taong nanatili sa tabi niya nang pakiramdam niya ay wala nang ibang kakampi sa kaniya. O baka… Sadyang ngayon lang niya napansin kung gaano ito ka-attractive.Muli siyang pasimpleng napatingin dito. What if…“Are you done, Catriona?”Napakurap siya at agad na ibinalik ang atensiyon sa kaniyang plato. “Huh?”Tumingin si Lewis sa kaniya. “You’re not eating anymore.”Napatingin siya sa natitira niyang pizza. Hindi niya namalayang matagal na pala siyang hindi kumakain.“Yes. I’m done.”Tumango si Lewis. “Okay.”T
“Ang mabuti pa, halika na. Bumili ako ng pizza. Kumain ka muna. I know you’re tired. Take a rest after we eat.”Maingat na inalalayan ni Lewis si Catriona patungo sa dining area. Hindi niya ito pinilit magsalita at hindi rin niya muling tinanong kung bakit ito umiiyak. Alam niyang kailangan muna nitong huminga at makapagpahinga matapos ang lahat ng pinagdaanan nito.Pagdating nila sa mesa, agad na sumalubong sa kanila ang amoy ng bagong-biling pizza. Karaniwan, sapat na ang amoy na iyon para magutom si Catriona.Pero ngayon, wala man lang siyang naramdamang gana. Parang nawalan ng panlasa ang kaniyang bibig at ng interes ang kaniyang tiyan sa pagkain. Naupo siya nang tahimik habang si Lewis naman ay inilalabas ang mga pagkain mula sa paper bag.Kumuha ito ng isang slice ng pizza at inilagay sa kaniyang plato. “Eat.”Napatingin siya rito. “I’m not hungry.”“I know,” sagot ni Lewis. “Pero kailangan mong kumain kahit kaunti.”Wala na siyang nagawa kundi sumunod. Kinuha niya ang pizza at
Samantala, sa kabilang dako ng mundo...Kasalukuyang nakatayo si Catriona sa harap ng floor-to-ceiling window ng kaniyang apartment sa Paris. Tahimik siyang nakatanaw sa labas habang pinamamasdan ang nagkikislapang mga ilaw ng matataas na gusali. Sa kaniyang kamay ay may hawak na baso ng wine, umaasang kahit kaunti ay mapapakalma ng wine na yun ang magulong isip niya.Kakarating lang nila ni Lewis sa Paris. Hindi na siya nag-aksaya pa ng panahon, pagkalabas na pagkalabas niya ng ospital, agad niyang pinilit si Lolo Craig na asikasuhin ang kanilang paglipad. Ayaw na niyang manatili pa sa Scotland kahit isang gabi. Ayaw niyang maulit ang lahat, ayaw niyang muling makita si Arthur.Alam niyang nagdududa ang pamilya nya sa bigla niyang pagnanais na umalis. Marahil ay iniisip nilang trauma lang ang dahilan kung bakit gusto niyang lumayo. At sa huli, iyon din naman ang ipinakita niya sa lahat.Na-trauma siya oo, hindi naman iyon kasinungalingan. Nakakatrauma talaga ang lahat ng nangyari.Pe
Napangisi si Jolie at napailing. “Hmp. Look who’s talking. Ikaw nga, buntis din!”“Well, ako, hinihintay ko na lang ang due date ko next week,” nakangiting sagot ni Aria. “Ikaw, madami ka pang pagdadaanan.”“Grabe ka!”Nagtawanan silang lahat. Lumapit naman si Clarkson sa tabi ng kanyang asawa at marahang hinaplos ang malaki nitong tiyan. Agad na lumambot ang ekspresyon ng lalaki habang nakatingin sa tiyan ni Aria.“I can’t wait to see our another baby,” malambing niyang sabi.Napangiti si Jolie habang pinagmamasdan ang mag-asawa. Dalawa na ang anak nina Aria at Clarkson, at ngayon ay hinihintay na lang nila ang pagdating ng panibagong baby. Samantalang silang dalawa ni Tyler ay naghahanda pa lang para sa kanilang unang anak. Hindi niya maiwasang mapangiti sa ideyang ilang buwan mula ngayon ay magiging mga magulang na rin sila.“Ang mabuti pa, mag-ayos na kayo diyan,” singit ni Clarkson. “Naghihintay na ang mga matatanda sa baba. They want to check if Jolie is okay.”Tumango si Jolie.
Kinabukasan, maaga pa lang ay nagising sina Jolie at Tyler sa mahinang katok sa kanilang pintuan. Napalingon siya kay Tyler na agad namang bumangon mula sa pagkakahiga.“Who is it?” antok na tanong nito habang isinasuot ang robe.“It’s us.”Nakilala agad niya ang boses ni Clarkson. Lumapit ito sa pinto at binuksan iyon. Pagbukas, agad na pumasok sina Clarkson at Aria. Kapwa seryoso ang kanilang mga mukha, na para bang may mahalagang bagay silang kailangang sabihin.“What happened?” tanong ni Tyler.Agad na lumapit si Clarkson sa kanila. “Guys, alam n’yo bang umalis na si Catriona?”Biglang nawala ang antok sa mukha niya. “What?”“Pumunta siya sa Paris after niya madischarge sa ospital.” mabilis na paliwanag ni Clarkson. “Ayon sa nalaman namin, diretso agad siya sa airport, ni hindi man lang umuwi sa bahay nila sa Mackenzie Estate.”Napakunot ang noo ni Tyler. “What? Bakit ang bilis naman?”"At sa pagkakaalam ko ay sekreto ang lahat kung saan pumunta si Catriona. Nalaman ko lang dahil
Pinilit niyang alalahanin ang sumunod.“Sinabi ni Arthur na huwag daw mag-alala si Catriona dahil susunod siya sa usapan nila.”“Anong usapan?”“Na paghahatian nila ang isang milyong pounds.”Nanlaki ang mga mata ni Tyler. “What?”Ilang segundo siyang walang imik. Parang hindi nito alam kung paano tatanggapin ang sinabi niya. Hanggang sa bigla nitong napamura.“That bitch! So ang akala nating ni-rape siya…” Napailing si Tyler. “Hindi pala iyon totoo?”Umiling siya. “I-i don’t know.”“Then what the hell happened?”“Pakiramdam ko…” Napalunok ako. “She was drugged.”Nawala ang galit sa mukha ni Tyler at napalitan iyon ng pagtataka. “Drugged?”“Oo. Para sumunod siya kay Arthur.”Unti-unti niyang binalikan sa isip ang nakita niya nang bumalik si Catriona sa silid.“Noong bumalik siya sa kwarto kung nasaan ako, tulala siya. Parang hindi siya ang Catriona na kilala natin. Parang wala siyang sariling isip.”Tahimik na nakinig si Tyler.“Hindi ko alam kung ano ang ginawa sa kanya ni Arthur. Hi
ARIA'S POV: Nakasimangot siya habang nakasakay sa kotse ni Clarkson, nasa front seat siya at ito ang nagda-drive. Pauwi na silang dalawa sa bahay nito. Ang kuya Tyler niya ay nagpaiwan dahil may imi-meet pa daw itong mga kaibigan. Hanggang ngayon ay masama pa din ang loob niya nang malaman na ma
Pagkatapos ng ilang oras ay natapos na ang photoshoot. She was exhausted, but satisfied.“Great job, everyone!” sigaw ni Kelly. “This is going to be amazing!”“Thank you, Kelly. I’m so glad you liked it.” nakangiting sabi nya sa kaibigan“Liked it? I loved it! This is going to be the talk of the to
"Wag! Bitawan mo ako, Dylan! Bitawan mo ako!!!"Hawak siya ni Dylan sa kamay at nanlilisik ang mga mata nito na parang demonyo. Sa sobrang pagpupumiglas niya na makawala sa pagkakahawak ni Dylan ay nahulog siya mula sa kung saan.Napamulat siya ng mata at palinga-linga sa paligid. Nasa kwarto siya
"Pagod ka na ba?" tanong ni Precious nang mahalata nito ang pananahimik niya."Medyo..." pagsisinungaling niya. Pero ang totoo ay iniisip niya si Finn."Ahm, lalabas lang ako sandali para makalanghap ng sariwang hangin.""Sure... tatawagan na lang kita kapag kailangan ka dito."Tumango siya saka lu







