Chapter 1

Abby's POV

Pagod na pagod ang katawan na naglalakad ako galing sa isang high end na night club na pinapasukan ko. Kakalabas ko pa lang ngayon sa pang gabing duty ko. Isang waitress ang trabaho ko at bawat gabi binabayaran ako ng 750 ng boss ko. Hindi naman ako nakapagtapos ng pag-aaral kaya malaking bagay na para sa akin ang 750 na sweldo ko para sa mga gamot ni Paulo.

"Ate? Dumating kana pala?" Bungad na tanong ni Ela nang mabuksan ko ang pinto. Ito ang bunsong kapatid ko.

"Si Paulo??" Hanap na tanong ko habang naglalakad papasok sa loob ng maliit naming bahay. Kung anong hitsura ng bahay namin noon simulat nagkaisip ako. Ganun pa rin ito ngayon.

"Oh? Dumating kana? Akin na ang pera! Dali! Ubos na ang alak ko at kailangan ko ng bumili pa!" Naikuyom ko ang kamao ko ng marinig ang boses ni nanay. Kasabay ng pagod at puyat ko sa trabaho ay pag-init ng ulo ko sa naging tanong nito. Mariing napapikit ako.

"He-heto po nay" Magalang na sabi ko at ibinigay rito ang kalahati sa sahod ko. Gustuhin ko mang hindi iabot sa kanya ang pera. Subalit ilalabas ko pa lang ito mula sa bag ko mabilis na nitong hinaklit sa kamay ko. Lasing na lasing na naman ito. Nagsikalatan na naman ang mga bote ng gin sa ibabaw ng mesa at upos ng mga yosing ginamit nito.

"Ano pang tinitingin tingin mo dyan?! Lumayas ka nga sa harapan ko!" Bulyaw na sigaw nito at tinapon ang upos ng yosi na hawak hawak nito sa mukha ko. Nasasaktan na napalunok ako. Kung may kakayahan lang sana ako ngayon na bumukod sa bahay na ito. Hindi ako magdadalawang isip na layasan ito kasama ang Kapatid at ang anak ko.

"Wala kang kwentang Anak! Malandi ka! Nagpabuntis ka sa hindi kilalang titi!! Tanga! Pareho kayong dagdag sakit sa ulo ko ng anak mong bastardo!" Dagdag pa na bulyaw nito. Limang taon na ang nakakaraan pero ganun pa rin ang laging sinasabi nito. Hindi pa rin nito malilimutan ang kasalanan na nagawa ko sa gabing iyon. Hindi ko naman ginusto ang nangyari subalit kahit anong paliwanag ko. Sarado ang utak nito at kahit kilan hindi ito nakinig sa akin. Gayunpaman, hindi ko pinagsisihan na si Paulo ang bunga ng gabing iyon. Sa lahat ng nangyari sa buhay ko ang pagiging ina nito ang pinakamasaya at hindi malilimutang nagawa ko dito sa mundo.

"Mama?" Isang munting tining ang narinig ko mula sa maliit na kwrto namin. Nilingon ko ito at nakita kong ang anak kong si Paulo ito. Nakangiti at masayang masaya na makita ako. Agad na pinuntahan ko ito.

"Hello baby ko? Na miss mo ba si mama??" Pilit pinapasigla ang boses ko. Nanggigilid ang mga luha ko habang nakatingin sa anak ko. Dahil sa sakit nito at kakulangan ng sapat na pagkain saka vitamina. Ang payat payat tiningnan ng katawan nito.

"Opo! Miss na miss ko po kayo mama" Nakangiting pa ring sagot nito. Pakiramdam ko bibigay na ang mga luhang pinipigilan ko kaya niyakap at kinarga ko ito. Hinagod hagod ko ang likod nito.

"I miss you too baby, na miss ka rin ng sobra ni mama" Sabi ko at pumasok kami sa loob ng maliit naming kwarto. Umupo ako sa papag na kahoy na nagsisilbing kama namin, habang karga karga pa rin ito. Kahit anong pagod at puyat ko basta maramdaman ko lang ang yakap ng anak ko. Pakiramdam ko nawawala lahat ito.

"Mama? Hindi pa ba kayo matutulog? Diba po nag work kayo kagabi??" Tanong nito at kumalas sa pagkakayap sa akin. Pinahiran ko agad ang luhang tumutulo sa mga mata ko. Ngumiti ako at hinalikan ang maliit na pinsgi nito.

"Opo anak, pero mamaya pa matutulog si mama. Marami pa akong trabaho sa labas na dapat tapusin saka lilinisin ko pa ang kalat ng lola mo sa lamesa" Mahabang paliwanag ko. Tumango tango naman ang inosenteng anak at humalik din sa pinsgi ko.

"Sige po, pangako behave lang ako dito sa loob ng kwrto" Napangiti naman ako sa naging sagot nito. Kahit ganito ang kalagayan ng anak ko. Naiitindihan na nito ang sitwasyon namin. Alam niyang galit na galit sa amin ang lola niya dahil sa pagkabuntis ko sa kanya. Matalinong bata ang anak ko.Hindi ito kilan man nagtanim ng galit kay nanay kahit minsan naririnig niya ang masasakit na salitang binibitawan nito.

"Si-sige na anak. Lalabas lang si mama okay? Dito ka lang" Sabi ko at binuhat ito para ipaupo sa papag naming kama. Nagpalit lang ako ng komprotabling damit. Pagkatapos lumabas na ako ng kwrto namin at nag-umpisa ng maglinis. Wala na si nanay paglabas ko kaya isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan ko. Malamang nasa tindahan na naman iyon ni aling Edith at naglalak na naman ng alak.

Simula ng mamatay si tatay. Ang laki ng pinagbago ni nanay. Araw araw itong lasing at lahat ng bisyo ay pinasok na rin nito. 16 lang ako ng mawala si tatay at 9 naman si Ela sa mga panahon na iyon. Dahil sa lahat ng bisyo niya, napilitan akong huminto sa pag-aaral ko. Sa murang edad natutunan ko ng magbalat ng buto. lahat ng raket ay pinapasok ko para lang makakita ng kahit centimo. Dahil kapag hindi ako kumayod. Mamatay kami sa gutom ng kapatid ko. Minsan iniisip ko nalang, siguro ito na ang kapalaran ko. Simula pa noon, hindi naman guminhawa kahit konti ang buhay ko. Kaya nong nabuntis ako kay Paulo. Matagal ko ng tinanggap ang mapait na kapalaran ko.