LOGINJuliana
—
Iritado kong tiningnan ang buong listahan. All the things written there were absolutely ridiculous!
"Seryoso ba siya rito?" hindi makapaniwalang tanong ko kay Fabro, na nanatiling tikom ang bibig.
I crumpled the paper in my hand, just like I did with my mother's will.
So much for trying to make peace with that bastard. Hindi talaga ako magkakaroon ng kapayapaan kung titira ako rito kasama ang gagong 'yon!
Damn him! I really need to find a way to get out of this house after the burial! Mababaliw lang ako kapag nagtagal pa ako rito lalo!
"Where is he?" nagtitimpi kong tanong ulit.
Fabro stood there like he didn't hear a thing.
Kinuha ko ang remote control para patayin ang TV, bago tumayo mula sa sofa at hinarap siya. I barely reached his shoulder. At sa laki ng kanyang pangangatawan, kahit sino ata ay matatakot na harapin siya. But with Raegan nowhere in sight, hindi ko maiwasang ipukol ang galit sa mga tauhan niya.
"I'm asking you where he is, damn it!"
Yumuko si Fabro.
Even though I knew why he couldn't answer me, hindi pa rin no'n nabawasan ang frustration na nararamdaman ko para sa sitwasyon.
"Kapag hindi mo sinabi, aakyat ako ngayon para hanapin siya," I threatened him.
Bumuntong-hininga ang lalaki. "Nasa pool area po, Miss Juliana."
Patalikod na sana ako para puntahan iyon nang biglang hinatak ni Fabro ang braso ko. Iritado ko siyang tinapunan ng tingin.
"What now?"
Kinuha niya ang lukot na papel sa aking kabilang kamay at may hinala na akong ituturo niya ulit ang isa sa mga patakaran ng walang hiyang lalaking 'yon, kaya naman hinablot ko iyon pabalik.
"These are his rules! Wala pa ang akin, kaya hindi pa start!"
He sighed again at umatras na lang para manahimik muli.
I rolled my eyes at him, mentally swapping his face with my stepbrother's.
Tutuloy na sana ako nang matigilan dahil may naisip. Nilingon ko sila at nakitang nakasunod sila sa akin.
"Wait, is he swimming?" tanong ko.
Tumango si Fabro sa akin nang may pag-aalangan. Dahan-dahan akong ngumisi at imbes na sa pool area agad ang tungo, I went straight back to the basement.
"Now, dear brother, two can play at this game," I smiled wickedly as I dug through my luggage, searching for a swimsuit.
Nang makapili, agad ko na iyong isinuot at nagtapis lang ng roba.
When I went back upstairs, naroon pa rin ang tatlong lalaki na nag-aabang. I caught Fabro sighing again, as if he already knew exactly what I was planning to do.
Umismid ako sa kanila at tuloy-tuloy na ang lakad ko papunta sa may likuran, tungo sa sliding door na papunta sa pool area.
And there, I saw Reagan doing some laps in the pool. Naka-topless siya at swimming trunks lang ang suot. His back muscles flexed with every stroke he made.
I noticed that he's built like Fabro, only that his is somewhere between toned and muscular. At sa tingin ko, mas matangkad din siya sa kanyang mga tauhan.
His long arms and legs tread the water effortlessly.
Noong huli ko siyang nakita, hindi pa naman ganito ang pangangatawan niya. It's much more toned down before. But now, it's like he's gained every perfect muscle in all the right places.
What kind of workout has he been doing these past four years to end up with a body like that?
Napangiwi ako dahil parang hindi ko matanggap na siya pa ang may pinaka-magandang katawan sa lahat ng lalaking nakilala ko.
He's got the perfect face and to-die-for body. It's just a shame his attitude is the complete opposite. Nasisira no'n lahat ng kagandahan sa kanyang panglabas na anyo.
Nakatalikod pa ito sa akin kaya inilibot ko na lang ang tingin sa paligid.
This lap pool was built for him by his father dahil noong bata pa siya, kinahiligan niya ang paglangoy. If I remember correctly, he was even part of the varsity team for this sport during his high school years.
I gritted my teeth at the memory that he was the one who taught me how to swim back then.
Oo, siya ang nagturo. Pero only because this bastard left me here to drown, and my innocent self had no choice but to learn how to pull myself out of the water.
Mas lalo tuloy akong nainis sa naalalang iyon.
With the paper in my hand, I strutted toward the sun lounger where his towel was neatly laid out. I also noticed his silver watch there, along with a pair of sunglasses.
Bago ako umupo, tinanggal ko muna ang robe na suot at itinabi iyon malapit sa kanyang towel. Dumampi sa aking balat ang panghapon na araw. I'm wearing a simple red string bikini. Iyon ang pinili ko dahil mas lalong nadi-depina no'n ang maputi kong balat.
I caught Fabro scratching the side of his eye. At nang mapansin akong nakamasid, bumuntong-hininga siyang muli at tumayo nang maayos.
The three men stood there, staring straight ahead. Tila ba naroon sila pero walang nakikitang kahit ano o sino. They were still by the glass door.
Ngumisi ako habang hinihintay na umahon si Raegan, na ngayon ay lumalangoy na papunta sa banda ko.
And when finally he did, natigilan pa siya sandali na parang hindi makapaniwalang nandito ako. I even saw him do a double take just to be sure.
Beads of water dripped from his hair, down his face, all the way to his body. At gusto ko na namang mapangiwi. The heavens really gave the devil a dangerously gorgeous face to tempt people, huh?
Sinipat niya ang tatlong lalaki 'di kalayuan bago ibinalik ang tingin sa akin.
I sweetly smiled at him habang paakyat siya sa hagdan, papalabas ng pool.
Mainit na agad ang tingin niya sa akin bago pa man siya makarating sa kinauupuan ko. His clenched jaw tells me I'm really getting on his nerves.
"Hi, Kuya," maligayang bati ko nang tuluyan na siyang makalapit.
Iniiwas niya muna ang tingin sa akin at binalingan ulit ang tatlong lalaki. Sinenyasan niya ang mga ito kaya pumasok ulit sila sa loob ng mansyon.
Ngayon, siya at ako na lang ang nandito.
There's no denying his fury. It was so evident in his eyes. He's like a dragon waiting for the perfect timing to breathe out all his rage. Kaya bago niya pa ako mabugahan ng apoy, inunahan ko na siya.
"Malamig ba?" I playfully asked, jerking my chin towards the water. "I want to take a dip, kaso andito ka pala. Aalis na sana ako, kaso naisip ko... we could have a sister-brother moment. Isn't it great?"
Mariin niyang akong tinitigan. "Are you really trying to get yourself locked up down in the basement?"
I chuckled lightly, acting as if I didn't intentionally come here.
"No, of course not! Grabe ka naman! It's just been years since we last bonded together. And I missed you, Kuya," I said with an innocent smile. "You know, we could swim together, just like the old times?"
His eyebrows were pinched together like he could totally see right through my bullshit.
My smile wavered when his lips curled into a smirk. "Is that so?"
Napalunok ako. Baka sa dagat ako nito palanguyin?
"Oo. Don't you miss me?" tunog pagtatampo ko. I want to puke at myself for even pouting my lips.
Hindi siya sumagot at nag-angat lang ng kilay.
"I also wanted to ask you about the... uhm, rules... you wrote." Humalakhak ako para ipakitang wala lang 'yon sa akin. "Some of them are a bit extreme, don't you think?"
"Which one?"
Binuksan ko ang papel na hawak at nagsimula.
"Rule numbers one and two, those I can live with," patiuna ko. Nanatili siyang nakatayo roon at sinusukat ako ng tingin habang nakaupo sa may lounger.
Tiningnan ko ulit ang listahan para sa kasunod.
3. You are forbidden from going anywhere near the second or third floor.
"The number three also, since you’ve forbid me from going up even before."
4. You are not allowed inside my room or my study. Don’t even try.
"Number four... okay. I totally get it." Pero hindi ko maipapangako kung patuloy mo akong iinisin nang sobra! Though I didn't voice out the rest out loud.
Kumunot ang noo ko nang mapatingin sa susunod na bilang dahil hindi ko 'to nabasa agad kanina. Nag-angat ako ng tingin mula sa papel at tumingin sa kanya.
"Why did you stop?" he smirked, tila ba alam niya kung ano ang kasunod.
I cleared my throat and continued anyway, pilit na winawaglit ang kabang nagsisimulang sumibol sa aking kaibuturan.
5. You are not permitted to access the pool area.
"Rule five though... what if I want to take a dip to clear my head, like right now? Besides, I don’t see any harm in me being here."
Hindi siya sumagot kaya kinuha ko iyon bilang senyales na magpatuloy.
6. You are not allowed to leave the property without my permission.
"This... what if it's an emergency? Or I need something in the city," tanong ko. "I could message you after."
Still nothing.
7. You will not bring anyone here. No friends, no visitors, no exceptions.
"For this one, obviously I don't have any friends here. And I don't plan on inviting anyone. It's just that... can I keep Cairo? Kahit siya lang?"
Nakatitig pa rin siya at hindi sumasagot.
8. My men do not answer to you. Don’t ask them for favors or help.
"Next one... of course, your men should only answer to you," humalakhak ako, na para bang hindi ko binulyawan si Fabro kanina dahil ayaw akong sagutin sa mga tanong ko.
I just hope he doesn’t find out about it.
Hindi pa rin siya umiimik, so I proceeded.
9. You will do household chores to earn your keep. This is not a vacation.
Itong sumunod ang dahilan ng iritasyon ko. Seriously, is he planning to make me a slave here?
Pero sinubukan kong maging kalmado at kalimutan panandalian ang inis ko sa kanya.
"This one... I don't get it. Why? And how about school? Cairo said I only have two weeks off until the burial. Am I going to transfer here? What school? Paano ako makakapag-aral nang maayos kung gagawa pa 'ko ng gawaing bahay?" sunod-sunod na litanya ko.
Imbes na sagutin ako, he sat down beside me. His knee brushed mine, and I had to fight the urge to pull away from the sudden spark I felt. He grabbed his towel and began drying his hair.
Kumunot ang noo ko dahil wala man lang siyang sinagot sa mga tanong ko.
"You should read the last one," aniya habang pinupunasan ang kanyang buhok.
I looked back at the paper.
10. Break a rule, and you will understand why it exists. You don't get to question any of them.
Napasinghap ako sa huling nabasa. Inulit ko pa nang ilang beses, because I couldn't believe I didn't actually notice the last sentence earlier!
Ngayon, ako naman ang natahimik.
Binitawan niya ang towel na hawak. Bumaling siya nang tuluyan, at ang kanyang mga mata ay puno ng pang-uuyam para sa akin.
"You just broke more than one, Juliana," he said coldly, a gut-wrenching smile tugging at his lips.
Juliana—Time literally stood still.If there was anything I least expected him to do, aside from everything he had already done so far, it was cracking a joke and laughing so hard because of it.Kaya imbes na ma-offend sa sinabi niya tungkol sa itsura ko kanina, parang may kumirot nang kaunti sa puso ko. But it was a beautiful kind of pain. It came from my amusement at seeing him do something I never imagined he could, lalo na sa mga bagay pagdating sa akin.First, it was cooking for me.Then, he introduced me to his friends.And now…Kaya rin siguro masyado akong nalulugod, dahil hindi ipinilit ang kahit na alin doon sa kanya. All of it was his own decision.He keeps surprising me with all the effort he’s putting into our brother-and-sister relationship, to the point that I couldn’t contain the happiness I was feeling.I am so excited for Mommy and Tito Garry to come back!Napansin ko ang pag-angat ng kaliwa niyang kilay nang hindi ko pinansin ang naging biro niya. Na imbes mainis a
Juliana—“Sleep some more. I’ll carry you to bed,” he said gently.Pumikit akong muli. I inhaled his clean and manly scent. Para akong lalong inantok dahil sa bango niya.How does he manage to still smell this good when he has gone out for the whole day? Ni amoy ng pawis o araw ay wala. It’s unfair how everything about him seems to be perfect.At kung hindi lang siya naging masama sa akin noong una naming pagkikita, wala na akong maipipintas sa kanya.Tumahimik sandali. Ramdam ko pa rin ang patuloy niyang paglalakad.“Kuya…” subok kong tawag para marinig ko ulit ang boses niya, pilit na nilalabanan ang antok na naghahari sa akin.“Shh… just sleep.” His soft yet deep voice soothed me. “But why are you even sleeping there anyway?”“I was waiting for you…” bulong ko, nananatiling nakapikit.“Why? It’s already late.”“For us to eat dinner together,” amin ko. Siguro dala na rin ng antok kaya direkta kong nasasabi sa kanya ang saloobin ko ngayon.Marahan siyang humalakhak. His chest vibrate
Juliana—Days flew by quickly when you’re happy. And right now, I am still on cloud nine, because I never thought that any of this was possible. Everything that happened these past few days felt surreal.Hindi ko rin alam kung bakit biglang nagbago ang isip ni Kuya Raegan tungkol sa opinyon niya na maging kapatid ako.He was so against it.He used to keep on threatening me and treating me badly whenever it was just the two of us, or whenever there was an opportunity for him to do so.But in such a short span of time, it seemed like he really changed his mind—and his perspective—about this family arrangement that we have.And I am so glad that he did. Napangiti ako sa sarili.Pangalawang linggo ko pa lang dito sa mansyon, pero tila nabura na ang mga nangyari noong una.The first week here, I already wanted to go back to our apartment. Pero ngayon, tila ba nagkaroon ako ng dahilan para lalo pang manatili rito.Maybe… it’s not that bad after all. And I already forgave him, as long as we
Juliana—Wala na akong nagawa nang paupuin ako ng lalaki.“Here. That’s all for you…”He passed me a paper plate of food. Siya na mismo ang nagsandok mula sa mga nakahaing pagkain.Ngunit habang sinusulyapan ko pa lang ang inihaw na tahong doon, bumabaliktad na agad ang sikmura ko. Yes, it looked savory with the melted cheese on top of it, pero tiyak na katakot-takot naman na pangangati ang aabutin ko kapag kinain ko iyon.“Narinig ko kay…” napahinto siya sandali pagkatapos ay tumikhim. “Narinig ko… sa mga katulong na… uh, ‘di ka pa raw nagtatanghalian kaya ka pinapatawag dito.”Hinila niya ang upuan sa tabi ko at naupo roon.Umiling akong muli. “Hindi na po. Busog pa naman po ako…”Sinubukan kong itulak ang plato papunta sa kanya, ngunit tila ba hindi nito narinig ang pagtanggi ko.Kinuha niya ang kamay ko at ipinatong doon ang tag-isang piraso ng plastic spoon at fork.“Po, huh? Ouch…” makahulugang tingin nito sakin habang natatawa. “Do I look that old?”Kinagat ko ang labi ko para
Juliana —Because of the phone call earlier with my mother, lunch slipped my mind. Ni hindi na sumagi sa isip ko ang nakahaing pagkain kanina dahil sa bigat na nararamdaman.Naalala kong itinuro pa iyon sa akin ni Manang Felicia kanina, pero talagang tuluyan na itong nawala sa isip ko.Mabuti na lang at nakapag-almusal ako nang maayos kaninang umaga, kaya naman hindi ko gaanong naramdaman ang gutom buong maghapon.Huminga ako nang malalim.Right now, I’m really nervous. Hindi magkamayaw ang kabog ng puso sa aking dibdib.The anticipation of meeting him again slowly drowned out everything that happened earlier today. Ito kasi ang unang pagkakataon na magkikita kaming muli matapos niya akong ipagluto noong nakaraang gabi.After that night, we didn’t talk much. Pinabalik niya rin ako agad sa kwarto, at sinabi niyang siya na raw ang bahala sa pagliligpit ng mga tirang kalat.Hanggang ngayon, hindi pa rin ako makapaniwala na talagang nangyari iyon.In my mind, it’s as if that memory didn't
Juliana—When hope starts to grow, it is somehow unstoppable.Para iyong sinag ng liwanag na sumisilip sa siwang ng isang saradong pintuan. Sa una’y maliit lamang, ngunit imposibleng pigilan kapag nakahanap na ito ng iba pang daan na maaaring pasukan.And before you know it, the whole room isn't dark anymore. It becomes full of light and brilliance.Sinabi ko na hindi ako umaasa na magiging maayos agad ang tungo niya sa akin dahil lang ipinagluto niya ako noong gabing iyon. I even tried brushing the memory of it aside—iniisip na normal lang naman iyon, at kaya lang naging kakaiba dahil sa naging trato niya sa akin noong una.He was usually ruthless. Evil, even.Pero noong gabing iyon... he was at least kind to me. I still consider it kindness, kahit noong una'y kahindik-hindik ang galit niya nang makita akong lumabas ng sarili kong kwarto.But even though I tried so hard to resist hoping, hindi ko na maiwaglit ang pag-asang sumibol sa akin. Hindi rin nakatulong na mas gusto niya pan







