Prologue

"Arabella...... Arabella, nasaan ka? Please, magpakita ka. Nasaan ka? Nasaan ka, Ara? Sigaw ni Anton sa dilim ng kagubatan.

Nagmamadali siyang lumabas ng isang transient house matapos magising na wala si Arabella sa tabi niya. Matapos tumakas at maglaho ang babaeng kasama niya noong gabing iyon, gusto niyang bawiin ang mga masasakit na salitang sinabi niya. Gusto niyang burahin ang mga masasakit at agresibong bagay na nagawa niya dahil akala niya ay isa lang si Ara sa mga babae sa bar. Dahil sa natuklasan niya noong gabing iyon, parang muling isinilang si Anton.

"Arabell...Nasaan ka… mag-usap tayo, Arabella…!" sigaw ni Anton. Ngunit sa hindi inaasahang pagkilos, nakaapak siya sa madulas na bato at nahulog si Anton at nagpagulong-gulong pababa ng bundok. At sa nahihilo at duguan niyang ulo, nakita niyang tumatakbo palapit sa kanya ang isang anino ng babae. Umiyak ito palapit at isinisigaw ang pangalan niya.

"Anton....Anton!"

"Arabella…!" sigaw ni Anton bago tuluyang panawan ng ulirat.

"Aaaahhh, malakas na sigaw ni Anton at biglang napabalikwas.

"Huh!" Muli na naman pala niyang napanaginipan ang babaeng iyon, ang babaeng hindi niya matandaan ang mukha, ang babaeng tanging ang anino lamang ang nakikita niya kahit sa panaginip, ngunit hindi niya makalimutan.

Ang mga nag-iingay ng malakas na boses ng mga babae ang tuluyang nagpabangon kay Antong at nagmamadali siyang lumabas kahit hindi pa nakakapaghilamos.

Sa sala.....

“Oo na sa'yo na kung sa'yo, iyo na kung iyo. Ang tanong, binigyan ba kita ng permiso? Umayos ka, hindi ka ano dito,” sabi ni Amara. Buwiset na Buwiset na siya sa epal na bestfriend ng kanyang amo. If I know she is a FBF f*ck girl, best friend, pwe! Ngitngit ng dalaga.

"At sino ka naman para magbigay ng permiso, Aber? Who do you think you are, huh? Wow, ang taas din ng kalembang ng tililing mo, eh noh. Feeling mo ba mababawalan mo ako?" sabi ng best friend daw ni Anton. Nameywang pa ito habang sinasabi ang tanong na iyon. Tama naman ito. Ano nga bang karapatan niya? Binigyan nga ba siya ng karapatan o ilusyon lamang niya iyon?

"Hoy! Babaeng taga-bundok, ipapaalala ko lang sa'yo, Igorot, na isa ka lang namang alila dito, isang basahang utusan, isang bayaran hampaslupa. Baka nakakalimutan mo 'yan,"ika nito.

"Hindi porke't malapit ka sa lola ni Anton ay feeling belong ka na.Why pinatikim ka na ba niya ha? Masarap ba? Kaya ba kung mangarap ka eh delusional na. Huwag kang manghangal. Hindi ang tulad mo ang gugustuhin ni Anton sa kama; baka amoy gulay at pataba ka pa, eh yak. Umalis ka na nga sa harap ko malandi ka” sabi ni Peachy.

Isang malakas na sampal ang sinagot ni Amara sa talipandas na babae. Gigil na siya dito sa pangaalipusta nito, bukod pa sa matindi rin ang selos na nararamdaman niya ngayon. Pero hindi pinatatag ng kalawakan ng gulayan ng Benguet ang mga binti niya para lamang sukuan ang anumang hamon ng buhay. Hindi siya papayag na maapi nang ganoon-ganoon na lang.

“Oo, masarap siya, yummy , malinamnam at uulit-ulit mo sa sarap. Katas pa lamang, ulam na. Kapag natiknam mo, makakalimutan mo ang pangalan mo; ganoon siya kasarap na halos mababaliw nang sagad. At uulit-ulit ko pa . Ano, may angal ka ha?Inggit ka ba?” pasigaw na sabi ni Amara.

”Sinong masarap, ano yung malinamnam, Amara? What the hell are you two talking about?” Biglang sumulpot si Anton Almonte sa likod ni Peachy.

“Ay patay ka na Amara buking ka inday”

"Oh, Anton, I'm glad you're here, na.At least may kakampi na ako," maarteng sabi ni Peachy, pero hindi nito binanggit na sinampal ito ni Amara.

"Oh, Anton, ngengenge ang arte, tse!" panggagaya ni Amara sa maarteng pagsasalita ni Peachy.

"Why? What is wrong? Anong problema?" tanong ni Anton na sumulyap kay Amara.

"Oh eto kasing tsimay nyo aba, mataas ang lipad at baliw na ata. Siya ata ang presidente ng mga hangal na nakatira sa deluluverse. Aba, kailan pa nagkaroon ng karapatan 'yan na bawalan akong pumasok sa silid mo,"sabi nito.

"Is that true, Amara?Teka, sinong masarap at mainam na sinasabi mo?" Kunot ang noong tanong ni Anton.

"Aba, Sir, hindi ko po alam ang sinasabi ni Ms. Peachy; hindi ko po siya binabawalan na pumasok sa silid nyo dahil, in the first place, hindi naman siya nagpapalam, di ba?" Nalalaki pa ang matang sagot ni Amara.

"Really, sinungaling kang alila ka, if I know, pinapantasya mo ang amo mo. Isang kang timang na delulu. Alam mo ba, Anton, na sinabi niyang masarap ka raw? Sisantihin mo 'yang katulong nyo na 'yan dahil pinagnanasaan ka," giit pa ni Pechy.

"Ganun ba, Amara? Ako ba yung masarap na sinasabi mo?" tanong ni Anton, sabay medyo iniliyad ang matipong dibdib.

"Naku, kayo pala ang delulu, Sir. Damay nyo na 'yang FWB (friend with benefits) nyo. Ang sinasabi kong masarap at malinam, Sir, ay itong aking afam, oh, di ba, Yummy…," sabi ni Amara, sabay pakita sa naka-wallpaper na larawan sa cellphone niya. Screenshot iyon ng kano na nabakausap at nakabiruan niya sa isang dating app.

Nakita ni Amara ang pagdaan ng galit sa mga mata ng amo at biglang naging maasim ang mukha nito… Nakurot ni Amara ang sariling tagiliran dahil isa na rin siyang delulu.

"Ay..Ahahahay, yung nakasalang na bulalo sa kalan, naku! Ubos na ang sabaw. Dami kasing delulu sa universe. Excuse ho.... excuse me,"sabi ni Amara na gumilid na para lumabas ng kusina.