บททั้งหมดของ Love Beyond Contract: Billionaire's Secret Affair: บทที่ 1 - บทที่ 10

La Trinidad, Benguet, Taong 2020Ang tribo Gumak ay isang maliit na pamayanan sa isang bayan sa Benguet. Namumuhay ang mga tao sa pamayanan sa pamamagitan ng pagtatanim ng gulay. Karamihan sa mga babae roon ay kung hindi manananim ng repolyo ay manananim ng broccoli o curly flowers, mga gulay na mamahalin na inangkat mula sa La Trinidad, Benguet at binibili ng mga dealer na ibinabyahe naman sa Maynila.Pero dahil hindi sapat ang bayad sa kanila bilang mga nagtatanim at taga-ani o trabahador lamang ng Lupain ng mga Sevilla, kinakailangan ng mga naninirahan doon ng extrang kita. Ang iba ay nagaalaga ng hayop, at nagiging tauhan pa sa palengke na nanglatan ng paninda kahit pagod na. Ang iba ay sinisikap na magtanim ng ibang punla. "Manang Esang, Ilang bulig ho ang naani ninyo sa inyong tanim? Uisa ng isang maliit na babae ngunit may maganda at kaakit-akit na mukha.Kapansin-pansin ang kaibahan ng kanyang kulay dahil kasing puti ng labanos at kasing kislap ng mamahaling kamatis sa pamumu

"Ano ho? halos magkano ho doc?" halos mapasigaw pa si Amara.Pero hindi niya matanong ang kanyang Ina bukod kase sa halos hindi ito makausap dahil sa shock, hindi rin ito tumitigil sa pagiyak. Halos tuliro si Amara, hindi sapat ang kinita niya sa pag indak kahit pa ang ipon niyang pangpunla sana ng mga bagong panamin. Litong lito si Amara lalo pa at madalas na siyang tinatawag ng nurse st sinasabing kung wala silang pang bayad ay ilipat na lamang ng hospital.Sa kalituhan ay wala ng ibang choice si Amara kundi ang lumapit sa kanilang amo ang may ari ng malawak ng gulayan kung saan sila nagsasaka. Sa litong isipan at sa balisang puso, naalala ni Amara ang offer ng matangdang may ari ng lupang kanilang pinag aanihan. Matagla na iyon saktong debut niya.Malabo na sa alaala niya nagkondisyun ng matanda pero malinaw ang halagang narinig niya noon."Limang Milyon, pagkakalooban kita iha, ang kapalit lamang ay paliligayahin mo siya at bibigyan ng anak"Umalingawngaw ngayong sa tenga ni Amara

Anton is disgusted, gusto niyang tumawa. "Miss," tawag niya sa babaeng kausap. "You're not my type " tila nandidiring sabi pa niya sa babae. Pinasadahan niya ulit ito ng tingin, mukhang lokal sa lugar ang babaeng makapal ang makeup. Kinilabutan si Anton ng banggitin nito sa kanya ang salitang "make love." Sa tanang buhay niya, wala pang babaeng nangahas na humiling sa kanya ng ganun. Hindi naniniwala si Anton sa salitang "pagibig" he has been with different women, iba ibang sizes, lahi, lahat halos ay kanyang kauri. But never in his 27 years of excistence na may babaeng nagbukas ng usaping ganito. Only this time, sa isa pang pick up girl. Para kay Anton kase less hassle kapag less emotion, girls come and go, no promises no complication. No love just pure lust at kampante siya doon. Tumayo si Anton, Inis na tinalikuran niya ang babae. Mabilis siyang naglakad patungo sa madilim na bahagi ng bar. Kumuha siya ng sigarilyo sa bulsa at sinindihan ito. Naiwan naman si Amara na tila natigila

"Teka lang, aray naman! Aray, teka lang, nasasaktan ako eh. Ano ba? ngayon, naiinsulto ka dahil sinabihan ka ng ganun, sakit diba? Hindi mo man lang naisip na nakaka-insulto ka rin. Don't judge the book by its cover, sir. Kung ayaw mo rin na ijudge ko yung cover mo. Ikaw nga hindi lang cover eh, pati balun-balunan ko abay hinusgahan mo." talak ni Amara."Tumahimik ka! you ask for this," "Aray, ano ba? hoy, anong I ask for this nyemas ka, bitawan mo ako sabi eh!" sinapok ni Amara ang lalaki at nasapol naman ang batok nito. Matangkad kase ang lalaki kaya halos sa batok lang umabot ang kamay niya. Pero parang walang narinig si Anton at balewala lang dito ang mabatukan. Mabilis ang mga lakad ni Anton habang hatak-hatak niya ang babae. Hidi nila halis namalayan na nakalayo na siya sa bar at nasa ilang at masukal ng daan. Yun nga lamang, dahil estranghero si Anton sa lugar na yun, ay hindi niya namalayan na malambot ang lupa sa bahaging iyon. Bukod pa sa hindi niya kabisado ang daan, kaya

Wala nang nagawa si Anton kundi akayin ang babae dahil halos talagang nanghihina na ito. Bagamat inis siya dito, at hindi pa rin matanggap ng kanyang pride na ganitong uri lamang ng babae ang kasama niya, wala naman siyang ibang mapagpipilian.Ayaw niyang aminin pero utang niya sa babae ang buhay niya. Tama nga ang babae, magiging mas mahirap kung babalik sila sa daan patungo sa club. Pero naging mas nakakatakot at napakadilim ng lugar na tinahak nila. Dahil mukha ngang native na taga roon ang babae, alam nito ang daan. Sinubukang kapain ni Anton ang kanyang cellphone sa bulsa, pero nataranta ang binata dahil wala siyang makapa. "Oh sh*t, ang cellphone ko! Wala ang cellphone ko! Baka nahulog dun sa bangin! Halika, balikan natin! Kailangan kong makuha ang cellphone ko miss..... Kailangang-kailangan ko ang cellphone na 'yun!" sabi ni Anton na hinatak ang babae pabalik. "Nababaliw ka ba, Sir? Ang layo na ng nilakad natin at hirap na hirap na nga akong maglakad tapos gusto niyong bum