LOGINSi Anton Almonte ay isang tagapagmana na rebelde, saksakan ng yabang, at masungit. Ang tingin niya sa lahat ng bagay, maging sa tao ay bayarang pwedeng pwede niyang presyuhan. Pero isang aksidente ang magtatakda ng hangganan ng kanyang kayabangan at magpapaikot ng kanyang mundo lalo na at makikilala niya si Amara Samarin,isang ordinaryong dalaga na mamamasukan bilang kanyang personal maid,ngunit hindi niya alam na kinontrata pala ng kanyang lola.Ang kanilang pagtatagpo ay magdudukot ng anghang at tamis sa mansion ng mga Almonte.
View More"Arabella...... Arabella, nasaan ka? please magpakita ka, Nasaan ka? Nasaan ka, Ara? Sigaw ni Anton sa dilim ng kagubatan.
Nagmamadali siyang lumabas ng isang transient house matapos magising na wala si Arabella sa tabi niya. Matapos tumakas at maglaho ang babaeng kasama niya noong gabing iyon, gusto niyang bawiin ang mga masasakit na salitang sinabi niya, gusto niyang burahin ang mga masasakit at agresibong bagay na nagawa niya dahil akala niya ay isa lang si Ara sa mga babae sa bar. Dahil sa natuklasan niya noong gabing iyon, parang muling isinilang si Anton.
"Arabell...Nasan ka...magusap tayo Arabella...!" Sigaw ni Anton. Ngunit sa hindi inaasahang pagkilos, nakaapak siya sa madulas na bato at nahulog si Anton, at nagpagulong-gulong s pababa ng bundok. At sa nahihilo at duguan niyanculo, nakita niyang tumatakbo palapit sa kanya ang isang anino ng babae. Umiyak ito palapit at isinisigaw ang pangalan niya.
"Anton....Anton!"
"Arabella...! sigae niAnton bago tuluyang panawan ng ulirat.
"Aaaahhh, malakas na sigaw ni Anton at biglang napabalikwas.
"Huh!" Muli na naman pala niyang napanaginipan ang babaeng iyon, ang babaeng hindi niya matandaan ang mukha, ang babaeng tanging ang anino lamang ang nakikita niya kahit sa panaginip ngunit hindi niya makalimutan.
Ang mga nag-iingay ng malakas na boses ng mga babae ang tuluyang nagpabangon kay Antong at nagmamadali siyang lumabas kahit hindi pa nakakapaghilamos.
Sa sala.....
“Oo na sayo na kung sayo, iyo na kung iyo. Ang tanong binigyan ba kita ng permiso. Umayos ka hindi ka ano dito” sabi ni Amara. Buwiset na Buwiset na siya sa epal na bestfriend ng kanyang amo. If I Know she is a FBF f*ck girl bestfriend pwe! Ngitngit ng dalaga.
"At sino ka naman para magbigay ng permiso Aber? Who do you think you are huh? wow ang taas din nang kalembang ng tililing mo eh noh. Feeling mo ba mababawalan mo ako?" sabi ng bestfriend daw ni Anton. Nameywang pa ito habang sinasabi ang tanong na iyon. Tama naman ito, ano nga bang karapatan niya? Binigyan nga ba siya ng karapatang o ilusyun lamang niya iyon.
"Hoy! babaeng taga bundok, ipapaalala ko lang sayo igorot, na isa ka lang namang alila dito, isang basahang utusan, isang bayaran hampaslupa. Baka nakakalimutan mo yan"ika nito.
"Hindi porket malapit ka sa lola ni Anton ay feeling belong ka na.Why pinatikim ka na ba niya ha? masarap ba? kaya ba kung mangarap ka eh dulusional na. Huwag kang hangal, hindi ang tulad mo ang gugustuhin ni Anton sa kama baka amoy gulay at pataba ka pa eh yak. Umalis ka na nga sa harap ko malandi ka” sabi ni Peachy.
Isang malakas na sampal ang sinagot ni Amara sa talipandas na babae. Gigil na siya dito sa pangaalipusta nito bukod pa sa matindi rin ang selos na nararamdamn niya ngayon. Pero hindi pinatatag ng kalawakan ng gulayan ng Benguet ang mga binti niya para lamang sukuan ang anumang hamon ng buhay. Hindi siya papayag na maapi ng ganun ganun na lang.
“Oo masarap siya, yummy , malinamnam at uulit ulitin mo sa sarap. Katas pa lamang ulam na. Kapag natiknam mo ay makakalimutan mo ang pangalan mo ganun siya kasarap na halos mababaliw ng sagad At uulit ultiin ko pa . Ano may angal ka ha?.Inggit ka ba?” pasigaw na sabi ni Amara.
”Sinong masarap, ano yung malinamnam Amara? what the hell are you two talking” Biglang sulpot ni Anton Almonte sa likod ni Peachy.
“Ay patay ka na Amara buking ka inday”
"Oh, Anton I'm glad your here na.Atleast may kakampi na ako." maarteng sabi ni Peachy pero hindi nito binanggit na sinampal ito ni Amara.
"Oh, Anton ngengenge ang arte, tse!" pang gagaya ni Amara sa maarteng pagsasalita ni Peachy.
"Why? what is wrong? Anong problema" tanong ni Anton na sumulyap kay Amara.
"Oh eto kasing tsimay nyo aba, mataas ang lipad at baliw na ata. Siya ata ang presidente ng mga hangal na nakatira sa deluluverse. Aba kelan pa nagkaroon ng karapatan yan na bawalan akong pumasok sa silid mo"sabi nito.
"Is that true Amara?Teka sinong masarap at mainamnam na sinasabi mo?" kunot ang noong tanong ni Anton.
"Aba Sir, hindi ko po alam ang sinasabi ni Ms. Peachy hindi ko po siya binabawalan pumasok sa silid nyo dahil in the first place hindi naman siya nagpapalam diba?" nalalaki pa ang matang sagot ni Amara.
"Really, sinungaling kang alila ka, if i know pinapantasya mo ang amo mo. Isang kang timang na delulu. Alam mo ba Anton na sinabi niyang masarap ka daw. Sisantihin mo yang katulong nyo na yan dahil pinagnanasaan ka" giit pa ni Pechy.
"Ganun ba Amara..? Ako ba yung masarap na sinasabi mo?" tanong ni Anton sabay medyo iniliyad ang matiponong dibdib.
"Naku kayo pala ang delulu Sir, damay nyo na yang FWB (friend with Benefits ) nyo. Ang sinasabi kong masarap at malimnam Sir, ay itong aking afam oh diba Yummy.." sabi ni Amara sabay pakita sa nakawall paper na larawan sa cellphone niya. Screen shot iyon ng kano na nbakausap at nakabiruan niya sa isang dating apps. Nakita ni Amara ang pagdaan ng galit sa mga mata ng amo at biglang naging maasim ang mukha nito....nakurot ni Amara ang sariling tagiliran dahil isa na rin siyang delulu.
"Ay..Ahahahay, yung nakasalang na bulalo sa kalan, naku! ubos na ang sabaw dami kasing delulu sa universe. Excuse ho.... excuse me."sabi ni Amara na gumilid na para lumabas ng kusina.
"Ano? Teka, bakit ganyan ang tono mo? Lumapit ka rito, kung hindi, sisigaw ako at magwawala!" sabi ni Anton, hindi na itinatago ang inis at hinanakit kay Amara. Humugot lang ng malalim na hininga ang dalaga bago dahan-dahang humarap, ngunit hindi pa rin lumalapit. "May ipapagawa po ba kayo, Señorito? Maliligo na po ba kayo?" ulit niya. "Stop it! Tigilan mo na ang pagtawag sa akin ng 'Señorito'! Lumapit ka rito at kausapin mo ako! Kausapin mo ako nang normal, tulad ng dati!""Dito na lang po ako, Señorito. Baka kung ano pang masabi ko," sagot ng dalaga. "Teka, Amara, galit ka ba sa akin? Why? May nagawa ba akong mali?" tanong ni Anton, pero nanatiling tahimik si Amara. Nainis lalo na nang tanungin pa nito kung galit ba siya at kung ano ang problema."Hah! Pagkatapos akong hindi pansinin sa kusina , pagkatapos akong ituring na parang ordinaryong katulong lamang matapos ang nangyari sa main kagabi hah! Nakakainis talaga," himutok ni Amara.Muntik nang mapaiyak si Amara sa sama ng loob
Pero nagiba ang pananaw ni Anton sa lahat nang kausapin siya ng kanyang lola habang akala nito ay comatose pa siya. His Lola talked to him with tears and told him everything about why she needed to do everything she did before. Akala ng lola niya, wala pa siyang malay noon, kaya marahil nagawa nitong maglabas ng totoong saloobin.Pero lingid sa kanyang lola, naririnig ni Anton ang lahat ng inamin ng lola niya at naawa siya dito. Alam niyang noon pa man ay api na ang matanda kasama ng mga magulang niya. Maaga kasing namatay ang lolo niya dahil sa inilihim na sakit. Napagbintangan pa nga ang lola niya na siyang sanhi ng pagkakasakit ni Lolo Fermin. Ang paglalagalag niya noon ay para umiwas sa kagustuhan ng lola niyang magkaroon ng responsibilidad at mag-mature. Wala siyang kaalam-alam noon na nahihirapan ang lola niya sa maraming gahaman sa paligid nila.Kaya nga, nang dumating si Amara sa mansion isang araw, kahit alam niyang padala na naman ito ng lola niya, hindi na niya ito kinontra
Sa hapong iyon, naging bisita ni Anton ang kanyang lola. "Amara, maari mo ba muna kaming iwan ng aking apo? Kailangan ko lamang kausapin si Anton," bungad ng matanda na pumasok sa silid ng binata. Si Amara ay nasa silid ni Anton nang sandaling iyon at nagtutupi ng mga damit ng binata sa aparador. "Ah, sige po, Donya Soledad, Sir Anton. Babalikan ko na lang po 'yung mga tinutupi ko," paalam niya sa binata. "Sige." matipid na sagot ni Anton. Nang lumabas ng pinto si Amara ay lilingon ito ni Donya Soledad, may munting ngiti na sumilay sa kanyang mga labi saka kumunot ang kanyang noo. Nagtataka siya kung bakit tinawag ni Amara si Anton ng 'Sir' ulit, samantalang ang kwento sa kanya ni Gina ay "Anton" na lamang ang tawag ni Amara sa apo at ang kwento pa nga niya ay napakaclose na ng dalawa.Umaasa na sana si Donya Soledad na malapit nang mangyari ang mga plano niya ngunit nag-iba ang ihip ng hangin nang dumating sa mansyon si Peachy, naging pormal ang lahat, maging si Anton na hindi niya
Lingid kay Amara, napasulyap sa kanya si Anton kaya kitang kita ng binata ang pagirap niya, nakita ni Anton ang nagseselos niyang reaksiyon. Kaya hindi niya naitago ang munting ngiti sa sulok ng labi kahit kausap nito ang madaldal na si Peacy."You know, I'm dying to visit you, kaya lang madaming ipinapagawa sa akin ang daddy."Talaga ba?napakabusy mo siguro kase, mula ng maasidente ako, di ka nakadalaw ng ospitlal eh." sumbat ni Anton. Hindi niya kase maintindihan kung bakit hindi man lang ito nagpakita sa hospital mula ng maaksidente siya. Nabanggolit ng Lola niya sa kanya noon na alam ni Peachy na nabaldado siya pero ni isang beses ay hindi ito dumalaw o naghanap ng oras para tawagan man lang siya. Ngayon ay bigla itong sumulpot at heto at miss na miss daw siya. Busy daw ito samantalang noon nga ay bulakbol ito sa sariling negosyo dahil spoiled brat ito ni Tito Nestor."Kaya ba siya narito dahil nabalitaan nito na okay na siya. Na nakakahakbang na siya?" sumimangot si Anton, baga
Nagulat si Amara nang biglang lumitaw si Donya Soledad sa kanyang likuran. Nang lumingon siya, nakita niya itong matandang babae na nakatingin sa kanya nang may pagtataka, tila bagong dating pa lamang dahil nakabihis pa ito at may dalang bag. "Donya Soledad! K-kakarating nyo lang po ba? G-Gabi na
Si Peachy ay isang kaibigan mula pa pagkabata. Felicity Ann Chavez ang totoo niyang pangalan. Dahil matagal na nga kaming magkaibigan, parang pamilya na din siya at sanay na yun dito sa bahay at minsan nga nang i stay pa dito yun ng matagal at welcome yun kay Lola.” kuwento ng binata, ngunit pinaka
“Nasa banyo po siya, Donya Soledad,” ani Amara nang mahinahon habang binibigyang pansin ang basurahan na hawak niya na inayos at tininago sa likuran Ang kamay niya ay bahagyang nanginginig dahil sa nerbiyos na baka magtanong pa ng iba ang matanda. Hindi ron naitago ni Amara ang pagkautal bunga ng p
Si Anton ay hindi makapaniwala. Nang matuklasan niya ito, labis ang kanyang kaligayahan. Kaya naman matapos niyang kalmahin ang sarili at titigan ang kanyang repleksyon sa salamin, nagpasya siyang lumabas, lumakad, at gisingin si Amara – ang babaeng alam niyang naging dahilan ng kanyang mabilis na












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviewsMore