LOGINSi Anton Almonte ay isang tagapagmana na rebelde, saksakan ng yabang, at masungit. Ang tingin niya sa lahat ng bagay, maging sa tao ay bayarang pwedeng pwede niyang presyuhan. Pero isang aksidente ang magtatakda ng hangganan ng kanyang kayabangan at magpapaikot ng kanyang mundo lalo na at makikilala niya si Amara Samarin,isang ordinaryong dalaga na mamamasukan bilang kanyang personal maid,ngunit hindi niya alam na kinontrata pala ng kanyang lola.Ang kanilang pagtatagpo ay magdudukot ng anghang at tamis sa mansion ng mga Almonte.
View More"Arabella...... Arabella, nasaan ka? Please, magpakita ka. Nasaan ka? Nasaan ka, Ara? Sigaw ni Anton sa dilim ng kagubatan.
Nagmamadali siyang lumabas ng isang transient house matapos magising na wala si Arabella sa tabi niya. Matapos tumakas at maglaho ang babaeng kasama niya noong gabing iyon, gusto niyang bawiin ang mga masasakit na salitang sinabi niya. Gusto niyang burahin ang mga masasakit at agresibong bagay na nagawa niya dahil akala niya ay isa lang si Ara sa mga babae sa bar. Dahil sa natuklasan niya noong gabing iyon, parang muling isinilang si Anton.
"Arabell...Nasaan ka… mag-usap tayo, Arabella…!" sigaw ni Anton. Ngunit sa hindi inaasahang pagkilos, nakaapak siya sa madulas na bato at nahulog si Anton at nagpagulong-gulong pababa ng bundok. At sa nahihilo at duguan niyang ulo, nakita niyang tumatakbo palapit sa kanya ang isang anino ng babae. Umiyak ito palapit at isinisigaw ang pangalan niya.
"Anton....Anton!"
"Arabella…!" sigaw ni Anton bago tuluyang panawan ng ulirat.
"Aaaahhh, malakas na sigaw ni Anton at biglang napabalikwas.
"Huh!" Muli na naman pala niyang napanaginipan ang babaeng iyon, ang babaeng hindi niya matandaan ang mukha, ang babaeng tanging ang anino lamang ang nakikita niya kahit sa panaginip, ngunit hindi niya makalimutan.
Ang mga nag-iingay ng malakas na boses ng mga babae ang tuluyang nagpabangon kay Antong at nagmamadali siyang lumabas kahit hindi pa nakakapaghilamos.
Sa sala.....
“Oo na sa'yo na kung sa'yo, iyo na kung iyo. Ang tanong, binigyan ba kita ng permiso? Umayos ka, hindi ka ano dito,” sabi ni Amara. Buwiset na Buwiset na siya sa epal na bestfriend ng kanyang amo. If I know she is a FBF f*ck girl, best friend, pwe! Ngitngit ng dalaga.
"At sino ka naman para magbigay ng permiso, Aber? Who do you think you are, huh? Wow, ang taas din ng kalembang ng tililing mo, eh noh. Feeling mo ba mababawalan mo ako?" sabi ng best friend daw ni Anton. Nameywang pa ito habang sinasabi ang tanong na iyon. Tama naman ito. Ano nga bang karapatan niya? Binigyan nga ba siya ng karapatan o ilusyon lamang niya iyon?
"Hoy! Babaeng taga-bundok, ipapaalala ko lang sa'yo, Igorot, na isa ka lang namang alila dito, isang basahang utusan, isang bayaran hampaslupa. Baka nakakalimutan mo 'yan,"ika nito.
"Hindi porke't malapit ka sa lola ni Anton ay feeling belong ka na.Why pinatikim ka na ba niya ha? Masarap ba? Kaya ba kung mangarap ka eh delusional na. Huwag kang manghangal. Hindi ang tulad mo ang gugustuhin ni Anton sa kama; baka amoy gulay at pataba ka pa, eh yak. Umalis ka na nga sa harap ko malandi ka” sabi ni Peachy.
Isang malakas na sampal ang sinagot ni Amara sa talipandas na babae. Gigil na siya dito sa pangaalipusta nito, bukod pa sa matindi rin ang selos na nararamdaman niya ngayon. Pero hindi pinatatag ng kalawakan ng gulayan ng Benguet ang mga binti niya para lamang sukuan ang anumang hamon ng buhay. Hindi siya papayag na maapi nang ganoon-ganoon na lang.
“Oo, masarap siya, yummy , malinamnam at uulit-ulit mo sa sarap. Katas pa lamang, ulam na. Kapag natiknam mo, makakalimutan mo ang pangalan mo; ganoon siya kasarap na halos mababaliw nang sagad. At uulit-ulit ko pa . Ano, may angal ka ha?Inggit ka ba?” pasigaw na sabi ni Amara.
”Sinong masarap, ano yung malinamnam, Amara? What the hell are you two talking about?” Biglang sumulpot si Anton Almonte sa likod ni Peachy.
“Ay patay ka na Amara buking ka inday”
"Oh, Anton, I'm glad you're here, na.At least may kakampi na ako," maarteng sabi ni Peachy, pero hindi nito binanggit na sinampal ito ni Amara.
"Oh, Anton, ngengenge ang arte, tse!" panggagaya ni Amara sa maarteng pagsasalita ni Peachy.
"Why? What is wrong? Anong problema?" tanong ni Anton na sumulyap kay Amara.
"Oh eto kasing tsimay nyo aba, mataas ang lipad at baliw na ata. Siya ata ang presidente ng mga hangal na nakatira sa deluluverse. Aba, kailan pa nagkaroon ng karapatan 'yan na bawalan akong pumasok sa silid mo,"sabi nito.
"Is that true, Amara?Teka, sinong masarap at mainam na sinasabi mo?" Kunot ang noong tanong ni Anton.
"Aba, Sir, hindi ko po alam ang sinasabi ni Ms. Peachy; hindi ko po siya binabawalan na pumasok sa silid nyo dahil, in the first place, hindi naman siya nagpapalam, di ba?" Nalalaki pa ang matang sagot ni Amara.
"Really, sinungaling kang alila ka, if I know, pinapantasya mo ang amo mo. Isang kang timang na delulu. Alam mo ba, Anton, na sinabi niyang masarap ka raw? Sisantihin mo 'yang katulong nyo na 'yan dahil pinagnanasaan ka," giit pa ni Pechy.
"Ganun ba, Amara? Ako ba yung masarap na sinasabi mo?" tanong ni Anton, sabay medyo iniliyad ang matipong dibdib.
"Naku, kayo pala ang delulu, Sir. Damay nyo na 'yang FWB (friend with benefits) nyo. Ang sinasabi kong masarap at malinam, Sir, ay itong aking afam, oh, di ba, Yummy…," sabi ni Amara, sabay pakita sa naka-wallpaper na larawan sa cellphone niya. Screenshot iyon ng kano na nabakausap at nakabiruan niya sa isang dating app.
Nakita ni Amara ang pagdaan ng galit sa mga mata ng amo at biglang naging maasim ang mukha nito… Nakurot ni Amara ang sariling tagiliran dahil isa na rin siyang delulu.
"Ay..Ahahahay, yung nakasalang na bulalo sa kalan, naku! Ubos na ang sabaw. Dami kasing delulu sa universe. Excuse ho.... excuse me,"sabi ni Amara na gumilid na para lumabas ng kusina.
"Namatay sa sunog ang pamilya ni Amara?" Nadismaya si Mathew dahil hindi ganoon ang kuwento ng kilala niyang may-ari ng kuwintas.“Sinabi pa ni Evelyn na wala siyang kamag-anak at walang mapupuntahan, kaya nagtungo siya sa Nueva Ecija, at doon namin sila nakilala. Magsasaka lang kami noon at matagal nang nagnanais na magkaroon ng anak, ngunit hindi biniyayaan. Kaya tinanggap namin sila at pinatira sa aming munting bahay. Ngunit makalipas lang ang isang buwan, biglang naglaho si Evelyn. Nag-iwan lang siya ng sulat na nagsasabing ipinagkakatiwala na niya sa amin ang bata. Siya naman daw ay pupunta sa ibang bansa upang maghanapbuhay.” Huminto sandali ang ina ni Amara at tumingin sa malayo, tila bumalik sa mga panahong iyon.“Noong tanggapin namin si Amara, suot na niya ang kuwintas na iyon sa kanyang leeg. Hindi ko ito inalis o tinanggal, sa pag-aakalang baka iyon ang maging tanda o pagkakakilanlan ng bata balang araw. Pati ang damit na suot niya noong unang dumating sa amin ay maingat
"Sino po kayo? Nasaan po ako?" garalgal na tanong ni Amara. "Ako si Mathew. Isang doktor. Natagpuan kitang nakahandusay sa gilid ng kalsada kahapon. Inuwi muna kita rito sa pansamantalang tirahan ko upang maobserbahan ang kalagayan mo," paliwanag nito, sabay lapit upang kunin ang temperatura niya. "Mabuti naman at humupa na ang lagnat. Pero kailangan mong magpahinga nang maayos. Hindi lang ikaw ang pagod, kundi pati ang dinadala mo." Namutla si Amara at agad na inilapat ang kamay sa kanyang tiyan. "Alam niyo po?"Tumango si Mathew nang may malumanay na ngiti. "Nakita ko sa mga pagsusuri. Batay sa sintomas mo, delikado ang kalagayan ninyong dalawa kung itutuloy mo ang paglalakbay nang ganyan. Kailangan mo ng sapat na pahinga at tamang nutrisyon."Dahan-dahang umupo si Amara, nag-aalala. "Doktor, kailangan ko po talagang makarating sa mga magulang ko sa Benguet. Hinihintay nila ako.""Kung ganyan ang desisyon mo, tutulungan kita. Pero huwag kang magmadali," sagot ni Mathew. At habang
Samantala... Habang abala si Anton sa seryosong pag-uusap kasama ang kanyang lola, tahimik na isinagawa ni Amara ang kanyang nabuong balak. Inilabas niya ang maliit na backpack na naglalaman ng kanyang kakaunting gamit. Ito rin ang dala lamang niya nang tumuntong sa mansion. Kinapa niya ang wallet; kahit papaano, iyon na ang pamasahe sa bus. Dahan-dahan niyang binuksan ang p***o ng silid at gumala ang kanyang mga mata sa malawak na sala. Bago niya marating ang p***o, dadaan siya doon at tinatagasan iyon sa kusina. Napatingin si Amara sa kusina. Ang dalawang katulong ay abala sa pag-aasikaso ng hapunan. Kapag lumakad siya nang halos patakbo, hindi siya mapapansin ng mga ito. Mabilis ngang tumakbo si Amara at binagtas ang mapawak na sala at diretso sa pituan.Dahan-dahan niyang pinihit ang seradura at sinikap na huwag gumawa ng ingay. Diretso aoya sa garden ng mansion ng mga Almonte. Napahinto si Amara sa hardin. Iyon ang paborito niyang lugar sa mansion at doon din siya unang nay
"Hindi iyon ang problema, Anton. Dati, palagi silang naghihintay o nanghahanap ng maibubutas sa atin. Lahi ko ang mahirap magkaanak, kaya nga nag-iisang anak lamang ang iyon ama, at naman din niya iyon sa akin, kaya nag-iisa ka. Hanggang sa mag-high school ka, sinikap ng mama at papa mo ang makabuo ng kapatid upang manahimik sila, pero hindi nila nagawa hanggang sa mangyari ang aksidente, paliwanag ni Donya Soledad."At nakakita sila ng butas ngayon dahil sa nangyaring maaksidente sa iyo. Hindi ko alam kung paano nakarating sa kanila ang impormasyon na kasabay ng aksidente mo ay ang pagkawala rin ng iyong kakayahang magkaanak. Ngayon na ikaw ang tagapagmana, nakatuon ang lahat sa iyo ngayon kung ikaw nga ba ang gagawing CEo ng kumpanya. Matagal ko itong inilalaban noon dahil ikaw lang ang direktang tagapagmana. Pero nang sumapit ka sa hustong gulang na nakatakdang magkaroon ng asawa at anak. Naaksidente ka at nagkaroon ng deperensya sa iyong pagkalalaki, hindi ba? Hindi ko alam kung pa
"Sa character ni Lola Soledad, alam mo naman siya, 'no? Siya yung tipo ng taong tuwid ang landas at matigas ang paninindigan. Siya yung klase ng tao na laging makatwiran at hinding-hindi hahayaang may mang-aalipusta o manlamang sa kapwa. Kaya nga hanggang ngayon, hindi ko talaga maintindihan kung b
Nang sumunod na araw, tila isang sirang plaka na paulit-ulit ang nangyari. Katulad ng eksaktong nangyari kahapon, nagtagpo ulit sila ni Peachy. Pababa ito sa hagdan habang si Amara naman ay papasok na galing sa garden ng mga edible plants. Muli na naman siyang inapi, inalipusta ng babae at pinipili
Biglang may boses na umaalingawngaw sa likod niya. "Ikaw na naman." Napalingon si Amara, nagulat nang makita si Anton sa likuran niya. "Sinusundan mo ba ako?" Hindi na sumagot si Amara. Wala na siyang ganang makipagtalo.Sobra na ang pang-iinsulto na natanggap niya mula kay Anton at sa dalawang mat
Anton is disgusted, gusto niyang tumawa. "Miss," tawag niya sa babaeng kausap. "You're not my type ," tila nandidiring sabi pa niya sa babae. Pinasadahan niya ulit ito ng tingin. Mukhang lokal sa lugar ang babaeng makapal ang makeup. Kinilabutan si Anton nang banggitin nito sa kanya ang salitang "ma


















Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviewsMore