Kabanata 1 The Unexpected Call

“Papa, I closed the deal with the Y.A. Gro—-” Napanganga si Luna habang hawak-hawak niya ang namumula niyang pisngi dahil sa lakas ng sampal na kaniyang natamo mula sa kaniyang ama.

"Wala kang kwentang anak!" galit na galit na sigaw ni Allan Wright, ang ama ni Luna. Walang pakundangan niyang inihagis sa ere ang mga litratong hawak niya.

Gulat pa man si Luna dahil sa pagkasampal ng kaniyang papa ay dahan-dahan siyang yumuko para pulutin ang litratong isa-isang nahulog mula sa ere. Nang makita niya kung tungkol saan ang mga litrato ay napaismid siya.

“Anong nakakatawa, Luna? May nakakatawa ba sa ginawa mo? Nakikipaglandian ka sa isang pangit, matanda at walang pangalang lalaki! Ano? Ibinuka mo na ba ang mga binti mo sa kaniya? Alam mong nalalapit na sana ang pagkikita niyo ng mapapangasawa mo! Pero dahil sa ginawa mo, napilitan akong i-urong ang kasunduan. Bakit ka ba nakipagtalík sa isang walang kwentang lalaki? Ginagamit mo ba ang kokote mo?" walang prenong sigaw ni Allan.

Totoong naibigay na ni Luna ang kaniyang sarili sa isang lalaki pero hindi sa pangit, matanda at matabang lalaking tinutukoy ng kaniyang ama. Hindi niya matandaan ang hitsura ng lalaking nakaniíg niya pero sigurado siyang halos ka edad niya lamang ito at…mabango ito at mukhang may kaya sa buhay.

Lumapit si Livina kay Allan at hinawakan ang balikat nito. “Papa, kumalma ka. Hindi naman siguro sinasadya ni Luna na napamahal siya sa isang…” Napatawa siya nang mahina. “Sa isang ordinaryong matanda. Huwag ka nang magalit sa kaniya, papa. Kasalanan ko ang nangyari. Dapat ay dinaanan ko na kanina si Luna after ng shift ko. H—”

"Livina, you don't need to be sorry. Hindi mo kasalanang tatànga-tangà ang kapatid mo,” mariing wika ni Allan.

Palihim na ngumiti si Livina. "Papa, don't talk to your eldest daughter like that. Anak mo pa rin siya.”

“Tama si Livina, Allan. Huwag mong masyadong pagsalitaan ng masasakit na salita ang anak mo. Everyone makes mistakes. Wala naman yatang balak makipag-live in o magpakasal si Luna sa…sa matandang ‘yon. Huwag ka nang magalit sa kaniya,” sabat naman ni Vida, ang ina ni Livina at stepmother ni Luna.

Napatingin sina Allan, Livina at Vida kay Luna nang bigla itong tumawa nang malakas.

“Nababaliw ka na ba, Luna? Nagagawa mo pang tumawa sa sitwasyong ito? Gusto mo ba talagang makatikim sa akin ha?" nanlilisik ang mga matang tanong ni Allan.

Huminto sa pagtawa si Luna. Tinapunan niya nang matatalim na tingin si Livina na ngayon ay nakalingkis ang mga kamay sa braso ng kaniyang papa. “Nakita mo ako kanina pero hindi mo ako tinulungan. Sa'yo nanggaling ang mga litratong ito, tama ba? O mas tamang sabihin kong ikaw ang may pakana ng lahat nang nangyari sa akin kanina?”

"What are you saying, Luna? Kapatid kita. Hindi ko magagawa ang mga ibinibintang mo. Kahit kapatid lang kita sa ama, I love you with all my heart. How can you say that?” Nagkunwaring umiiyak si Livina.

“Oo nga, Luna. Hindi magagawa ‘yon ng kapatid mo sa'yo. Mahal na mahal ka niya at kahit hindi ako ang tunay mong ina, I do love you as my own too. So, how dare you accuse Livina?" Niyakap ni Vida ang kaniyang anak at kunwaring kino-comfort ito. “Tumahan ka na, anak. Alam namin ng papa mo na nagsasabi ka ng totoo. Alam naming wala kang kasalanan."

Luna scoffed. “Like mother, like daughter talaga. Kung napapaikot niyo si papa sa mga kamay niyo, ibahin niyo ako. You really know how to play nice in front of papa.”

"Luna, sumosobra ka na!” asik ni Livina.

"Allan, we've been good to your daughter. I think you need to teach her a lesson,” Vida said.

"At ako pa talaga ang dapat turuan ng leksyon eh kayo ‘tong masasama ang pag-uugali.” Mula sa mag-ina ay nilingon ni Luna ang kaniyang ama. “Papa, maniwala ka sa akin. Livina framed me. That man in the photo tried to ràpe me but someone sa—-”

“Luna, enough! Vida is your mother now. You should respect her and also, stop being a liar."

“Liar? Sino po ba ang liar sa atin papa? Sabi mo, hindi ka mag-aasawa ng iba. Hindi pa nga noon naiilibing si mama, dinala mo na agad ang kerída at anak mo sa labas…dito sa bahay. Ngayon, papa sino ang sinungalin—-”

Isang mag-asawang sampal ang natanggap ni Luna mula sa kaniyang ama.

“Don't call me papa! Sumosobra ka na, Luna! Simula ngayon, wala na akong anak kung hindi si Livina. Don't come back here until you're not admitting your mistake, until you're not sorry. Get out!”

Naramdaman ni Luna ang pagdaloy ng kaniyang mga luha mula sa kaniyang mga mata. Matapos mamatay ng kaniyang ina, ngayon lang ulit nabasa ang kaniyang mga pisngi. Pinahid niya iyon at agad na tumayo.

“Papa, hindi ka man humingi ng sorry sa akin ngayon, pinapatawad na kita dahil hindi mo alam kung ano ang sinasabi at ginagawa mo. You are being manipulated and I am going to open your eyes in the future. Papatunayan ko sa'yong tama ang mga sinasabi ko. I will find ways to unmask them. Wala namang lihim at bahong hindi nabubunyag.”

"Luna, I think you need to see a doctor. You're sick…There.” Itinuro ni Livina ang ulo ni Luna.

“Enough!" Lumingon si Allan sa anak niya sa kaniyang pangalawang asawa. "Livina, go to your room." Nilingon naman niya si Luna. “Get out of my house. NOW!"

Lumuluhang umalis si Luna sa tahanang punong-puno ng masasayang ala-ala kasama ang kaniyang ina.

Mula sa kaniyang silid ay nakasilip sa bintana si Livina. Nakangiti niyang pinapanood ang pag-alis ni Luna sa sarili nitong tahanan. “Finally, Luna is out of the Wright Family. Ako na ang magiging tagapagmana ni papa. Wala na akong kahati at ka kompetensya sa atensyon at sa yaman niya. Wa—

Napahinto sa pagsasalita si Livina nang may tumawag sa cell phone niya. Isa iyong unregistered number. Nagdalawang-isip pa siya kung sasagutin niya ang tawag pero agad din naman niyang sinagot iyon.

"Hello, sino ‘to?” kunot-noong tanong ni Livina.

{"Ito ba si Miss Livina Wright?”}

"Oo. Ako nga. Sino ‘to at ano ang kailangan mo sa akin?”

{"Pinapatawag ka ni President Anderson. Bukas, pumunta ka sa opisina niya. May pag-uusapan kayong importante.”}

‘President Anderson? Bakit niya kaya ako nais makita at makausap? Hindi kaya....’ Biglang sumaya si Livina at tila kinikilig sa kaniyang mga naiisip. "Sige. Pupunta ako bukas sa opisina niya.”

Sa OLIGARIO HOSPITAL (OLHOS)...

“President Anderson, natawagan ko na po si Miss Wright."

“Sige. Makakaalis ka na," malamig na utos ni Yael sa kaniyang secretary.

May benda ang ulo ni Yael. Habang nakatitig siya sa kwintas na hawak niya ay paulit-ulit niyang naaalala ang nangyari sa kanila ng babae kanina. Hindi niya matandaan ang mukha nito pero dahil sa kwintas na nakita ng kaniyang Tito Jett nang bumalik ito sa scene para maghanap sana ng lead sa kung sino ang nagtangka sa buhay niya, ay napag-alaman niyang si Miss Wright ang babaeng iyon. Agad kasi niyang ipinahanap kung saang jewelry shop mabibili ang kwintas na iyon at pangalan ni Livina Wright ang lumabas sa record ng jewelry shop.

Livina loves to mimic Luna kaya kahit anong mayroon ang kaniyang kapatid ay pilit niyang ginagaya o hinahanapan ng katulad para bilihin. Sa isang hindi inaasahang pagkakataon, ang kwintas na nabili niya ang tila magpapabago ng takbo ng buhay niya.

“Yael, sigurado ka bang nais mong makilala ang babaeng naka-séx mo kanina?"

Tumango si Yael.

"Bakit ayaw mo nga palang ipaalam ang tungkol sa kaniya sa iyong mommy at daddy?" tanong ni Jett sa kaniyang pamangkin habang abala siya sa pagkalikót ng laptop niya.

"Gusto ko muna siyang makilala, tito. I want to know if the woman whom I gave myself to is worth it. Isa pa, nangako ako kay Mommy Freya na hindi ako magpapakasal sa babaeng hindi ko naman mahal.”

Ngumisi si Jett. "Mukhang magkakaroon ka na ulit ng girlfriend ah.”

Napangiti si Yael. “I think so, tito," aniya habang titig na titig pa rin sa kwintas na hawak niya.

"I am glad na handa ka na ulit magmahal matapos ang break-up niyo noon ni---"

Kumuyom ang kamao ni Yael. "Tito, it's all in the past. Ayoko na ring maalala pa ang taong 'yon."

"I'm sorry, Yael. Tama ka. Hindi ko na dapat ipaalala sa'yo ang babaeng nanakit sa'yo ng husto. I hope that this time, you will find the happiness that you deserve." Niligpit ni Jett ang laptop niya. Tumayo siya pagkatapos. "Maiwan na muna kita rito at kailangan kong sunduin sa school si Arison. Alam mo na, para hindi ako mapagalitan ng Tita Arya mo," natatawang wika niya.

Ngumiti si Yael. "Ingat tito. Salamat." Pinanood niya ang kaniyang tiyuhin hanggang sa mawala ito sa paningin niya. Nagsalubong ang mga kilay niya nang biglang pumasok ang sekretarya niya sa silid.

"President Anderson, tumawag po si Mr. De Vanz. Hindi na raw po matutuloy ang engagement niyo sa panganay niyang anak na si L--"

"Hindi rin naman ako magpapakasal sa babaeng hindi ko mahal. Si Lolo Vandolf lang naman ang kausap ni Mr. De Vanz noon. At ngayong wala na si lolo, hindi ko na kailangang sumunod pa sa kanilang napagkasunduan. Isa pa, suportado nina mommy at daddy ang desisyon kaya tawagan mo siya at sabihing wala na akong pakialam sa arrange marriage na 'yon. Also, tell him that I already have a girlfriend." Ngumiti si Yael at muling tinitigan ang kwintas na hawak niya.

Yumuko ang sekretarya. "Masusunod po, president." Umalis siya sa silid habang dina-dial ang numero ni Mr. De Vanz.

"That woman needs to take responsibility for what she did. She took my virginity, now she needs to become my woman whether she likes it or not." Kinuha ni Yael ang kaniyang laptop at binuksan iyon. Nagsimula siyang magtipa tungkol sa isang kontrata.