Masuk
“Ano ba? Pakawalan mo ako! Hindi ako isang bayarang babae!" sigaw ni Luna habang tumatakbo siya palayo sa lalaking humahabol sa kaniya. Galing siya sa isang business meeting. Naging successful naman ang deal kaso bigla na lamang siyang hinabol ng lalaking tauhan ng businessman na naka-meeting niya.
“Miss, huwag ka nang magkunwari. Tingnan mo nga ang sarili mo. Nakasuot ka ng maikli at revealing na dress. Bakat na bakat ang kurba at umbok ng katawan mo. Ang kapal pa ng make-up mo. Sige na. Alam kong gusto mo rin ako. Huwag ka nang magpakipot,” nakangising sambit ng isang mataba at medyo maedad ng lalaki. Binayaran siya ng stepsister ni Luna na si Livina, para halayín ito. "Lumayo ka sa akin! Hindi mo ako ma-makukuha." Napahawak si Luna sa kaniyang ulo nang biglang umikot ang kaniyang paningin. Nalintíkan na! Mukhang may inihalo sila sa inumin niya kanina. “Huwag ka nang tumakbo. Aabutan din kita. Mabilis na lang nating gagawin ‘yon, miss. Huwag kang matakot. Hindi naman kita sasaktan. Paliligayahin nga kita eh!" sigaw ng lalaki. Unti-unting bumagal ang pagtakbo ni Luna hanggang sa natapilok siya kaya napahiga siya sa may kalsada. Naabutan siya ng lalaki ar agad itong umibabaw sa kaniya. Sa hindi kalayuan ay sumulpot si Livina. Inilabas niya ang kaniyang cell phone at kinunan ng litrato ang kaniyang kapatid. “Luna Wright, you're doomed," nakangiti niyang sabi bago tuluyang umalis. “Ang kinis at ang bango-bango mo. Napakaganda mo pa. Ngayon.” Pinagkiskis ng lalaki ang kaniyang mga palad. "Matitikman na ki—-" Nanlaki ang mga mata ni Luna nang makita niyang duguan ang ulo ng lalaking nais humàlay sa kaniya. Nang matumba ito ng tuluyan ay tumambad sa kaniya ang hindi pamilyar na mukha. Hindi niya ito makita nang maayos dahil lulang-lula na siya. “M-Maraming salamat sa pagligtas mo sa a-akin." “W-Walang a-anuman. May sprain ka. Hindi ka makakalakad nang maayos. Mamaya ay magigising na ang lalaking ito. Sumama ka muna sa a-akin," ani Yael habang hinihilot ang kaniyang noo. Hindi niya maaninag nang maayos ang mukha ng babaeng iniligtas niya mula sa kamay ng pangit at matabang manyakís kanina. Kumunot ang noo ni Luna nang mapansin niyang dumudugo ang parteng noo ng lalaking nagligtas sa kaniya. “Dito siya nagtatakbo kanina! Hanapin niyo siya! Siguradong hindi pa siya nakakalayo!" “Shít." Niluwagan ni Yael ang kaniyang necktie at saka mabilis na binuhat ang babae. Nahihilo na rin siya dahil sa impact ng pagkakapukpok sa noo niya. May isang grupo ng mga lalaking naghahabol sa kaniya at hindi niya kilala kung sino ang mga ito. “Nandito siya!" Napalingon si Yael sa nagsalita. “Dàmn it!" "M-May h-humahabol sa'yo?” tanong ni Luna. Hindi niya namalayang inaalis na niya ang butones ng kaniyang damit. Hinaplos niya ang pisngi ng lalaking bumubuhat sa kaniya. Init na init na siya. “M-Miss, a-anong ginagawa mo?” tanong ni Yael habang patuloy sa pagtakbo. Nang makakita siya ng isang maliit na eskinita ay doon siya nagtungo. Maingat niyang ibinaba ang babae. Bigla siyang napaupo nang hindi na niya kayang indahin pa ang sakit ng kaniyang ulo. Pagkaupong-pagkaupo ni Yael ay umibabaw sa kaniya ang babae. Malabo ang paningin niya pero alam niyang wala ng saplot ang babae. Nanlaki ang mga mata niya nang bigla siyang siníil nito ng halik sa kaniyang labi. Iyon ang first kiss niya! Itinulak niya nang bahagya ang babae. “Hey! What are you doing?” Napapikit si Yael. Pumipintig na talaga ang ulo niya. "Ang init. Kailangan kong…" Muling hinalikàn ni Luna ang lalaki habang ang kaniyang mga kamay ay naglalakbay sa matipunong katawan nito! ‘Shít. She's burning!’ Yael screamed in his mind. Nang maaninag ni Yael ang grupo ng lalaking humahabol sa kaniya ay mabilis niyang pinahinto ang babae sa ginagawa nito. “Do you really want to fúck me?" Wala sa sariling tumango si Luna. Dali-daling hinubad ni Yael ang kaniyang mga kasuotan. Nilingon niya ang mga lalaking papalapit na ng papalapit sa kinaroroonan nila. “Okay. I'm giving you my permission. Fúck me." Muling umibabaw si Luna sa lalaki. "Ipapasok ko na ha. Hindi ka rin naman siguro vírgin tulad ko ano? Wala naman kasing vírgin na nag-aayang makipag-séx lang sa kung sino,” natatawang sabi ni Yael. Hindi akalain ni Yael na sa gano’ng paraan at sa gano’ng sitwasyon lang niya ibibigay ang sarili niya sa isang babae. He valued himself most dahil sabi ng kaniyang Mommy Freya, dapat niya lang i-alay ang kaniyang sarili sa babaeng papakasalan niya pero heto siya, handang ibigay ang kaniyang vírginity sa isang estranghero, makaligtas lang sa bingít ng kamatayan. Wala siyang laban sa mga humahabol sa kaniya dahil may mga armas ang mga ito samantalang siya, wala kahit isa. Kahit pa sabihing black belter siya, ano naman ang magagawa noon sa baríl at patalim na dala ng mga iyon? “P-Please, do it,” wala sa sariling sambit ni Luna. She let him penetrate her core. “Fúck! You're fúcking wét! You're fúcking hót as hell!” Mabilis na hinalikàn ni Yael ang babae nang nagtatakbo na ang grupo ng lalaki palapit sa kinaroroonan nila. "Tang.ina! Mga dukha. Dito pa talaga kayo nag gan'yan!” bulalas ng isang lalaki. Hinagisan naman ng isang lalaki ng pera ang dalawa. "Use this. Get a room! So gross!” "Ano ba naman kayong dalawa? Ayos nga ‘yong ginagawa nila eh. Mukhang wala sa sarili ‘yong babae. Sumali kaya tayo sa kanila?” nakadilang wika naman ng isa pang lalaki. “Tàngå! May hinahabol tayo! Kailangan nating mapatay si Mr. Anderson dahil kung hindi tayo ang malilintikan kay boss! Ang lilíbøg niyo eh! Tara na! Hanapin na natin si Mr. Anderson!” sigaw ng lider ng mga lalaki. Kasabay ng pag-alis ng mga lalaki ang pag-abot nina Yael at Luna sa sukdulan. Pareho silang hingal na hingal pagkatapos nilang mag-séx. Parehong hindi pamilyar ang bawat sensasyong naramdaman nila kanina. Pareho silang nawalan ng malay pagkatapos. Nang magising si Luna ay dali-dali niyang pinulot ang kaniyang mga kasuotan at nagbihis. Hindi siya makapaniwalang ibinigay niya ang kaniyang sarili sa isang lalaking hindi naman niya kilala. Nakahiga ang lalaki sa kalsada at nakatalikod ito sa kaniya. Hindi na niya ito ginising dahil kailangan na niyang makabalik sa bahay nila para ibalita sa kaniyang papa na na i close niya ang one hundred million project. Sa kaniyang pagmamadali ay naiwan niya sa may gilid ng kalsada ang kaniyang kwintas na bigay pa sa kaniya ng kaniyang yumaong ina. Aalis na sana si Luna nang muli niyang nilingon ang lalaki. “He saved me from that old, fat guy but he took advantage of the situation. I was drúgged, you idíot. I hope we never cross paths again.” Iniwan ni Luna ang lalaki sa pag-aakalang natutulog lang ito. Ang hindi niya alam, nawalan ito ng malay dahil sa lakas ng pagkapukpok sa ulo nito kanina. Pagkaalis ni Luna ay dumating naman agad si Jacob Anderson Gray, ang ama ni Yael. “Jett, sigurado ka bang nandidito ang anak ko?" tanong ni Jacob habang nakahawak sa kaniyang earpiece. Mayroong party sa mansyon ng mga Gray at ipinagtaka niya ang hindi pagdalo ng anak niya kaya’t hinanap agad nila ito. Sobrang nag-alala siya rito kaya sinabihan niya agad ang mga kapatid niya na samahan at tulungan siyang hanapin ito. Naiwan sa sasakyan si Jett dahil tine-trace nito ang lokasyon ng anak niya samantalang si Jackson naman ay abala sa pag-re-restore ng cctv footage mula sa bar na pinanggalingan ni Yael. Aalamin nito kung sino ang nasa likod ng kaguluhang kinasasadlakan ng kaniyang anak. {“Oo, sigurado ako. Malapit ka na sa kaniya."} Naglakad pa si Jacob sa vicinity hanggang sa mapansin niyang may isang paang nakalitaw sa may malapit na eskinita. "Shít!” {"Bakit, Hakob? Anong nangyari kay Yael?”} {“Hakob, sumagot ka. Nag-aalala kami rito ni kuya."} "Mamaya na tayo mag-usap." Inalis ni Jacob ang kaniyang earpiece at mabilis na tumakbo sa kinaroroonan ng kaniyang anak. Malakas ang kutob niyang si Yael iyon. “What the héll!" bulalas ni Jacob nang makita niyang hubø’t hubād ang anak niya. Agad din niyang napansin ang dumudugo nitong noo. Mabilis niya itong nilagyan ng saplot at agad na binuhat patungo sa kanilang sasakyan. “Shít! What happened? Ni råpë nila si Yael?” gulat na sambit ni Jett habang isinasara ang laptop niya. "I don't know. Kailangan natin siyang dalhin sa pinakamalapit na hospital. He lost so much blood! Kuya, please. Bilisan mo ang pagmamaneho. Mahina na ang pulso niya." Mas lalong nataranta si Jacob nang biglang bumula ang bibig ng anak niya. “Putang.ina nila! Nilason din yata nila ang anak ko!" “Dàmn it!" sigaw ni Jackson. Dali-dali niyang binuhay ang sasakyan at pinaharurot iyon patungo sa OLHOS. Nagulat ang magkakapatid nang biglang nagsalita ang walang malay na si Yael. “W-What's your name, fúcker?” Yael whispered. Nagkatinginan sina Jett at Jacob. "Fúcker? The one who fúck him?" Jett murmured. Nagkibit-balikat si Jacob. "I don't know. All I know is that we need to save him.” Nilingon niya si Jackson. “Kuya, bilisan mo pa!" sigaw niya habang hawak-hawak ang kamay ng panganay niyang anak. Bilang isang magulang, wala ng mas hihigit pa sa kaligtasan at buhay ng kaniyang anak.Hi everyone! Gusto ko pong magpasalamat sa inyong suporta sa kwento nina Yael at Luna. Mamimiss ko sila at sana ay kayo rin. Sana po ay hindi lang kayo nag enjoy sa pagbabasa nito kung hindi, sana ay may mga napulot din po kayong aral mula rito. P'wede po ba akong makalambing? P'wede po bang makiki rate ng story kong ito ng 5 stars if nag enjoy at nagandahan po kayo? Ang inyo pong comments at gems ay talagang ipinagpapasalamat ko rin po. Miss ko nang magsulat ng mystery/thriller/suspense type ng story. Siguro po ay babalik ako sa ganitong genre kapag makakapag commit na ako nang maayos. Kabuwanan ko na po kasi ngayong first week ng May sa aming bunso, yes, magpapa opera na po ako (Ligate) kasi bawal po akong mag contraceptives dahil sa sakit ko. Nais ko pong magpasalamat sa mga nakakaunawa sa sitwasyon ko as a full time mom with a 7 year old daughter, 1 and half year old baby boy and as a 9 months pregnant mommy. Pasensya na po kayo sa mga pagkukulang ko sa updates, lalo na sa mga N
-THE END PART 2-Gael had been vocal that he wants a baby brother. Kabaligtaran naman si Liana, gusto nito ng baby sister. Isa iyon sa dahilan kung bakit hindi muna nila inalam ang gender ng bata.Ngumuso si Gael. “I don’t know that’s why I am asking po.”Sumeryoso ang mukha ni Yael. “Kapag ba hindi naayon sa gusto niyong gender ay hindi niyo na mamahalin ang kapatid niyo?”Nagkatinginan sina Liana at Gael. “Hindi po,” sabay nilang sagot.“We will love him or her po,” sagot naman ni Liana.“Me too, daddy. I will love him or her po with all my heart,” paliwanag ni Gael.“Good,” sagot ni Yael at hinalikan isa-isa sa noo ang dalawang bata.Dahan-dahang pinaupo ni Yael si Liana at Gael sa may hospital bed para mas makita pa ng mga ito ang bagong kapatid.“Mommy, flowers for you,” ani Gael sabay pakita ng mini bouquet na hawak niya.“Wow, thank you, anak!” tuwang-tuwang sagot ni Luna.“Congratulations po, mommy!” bulalas naman ni Liana sabay pakita rin ng bouquet na hawak niya.“How about
-THE END PART 1-After one and half year“Lola, aren't we there yet?” tanong ni Liana. Bahagyang natawa si Freya at nilingon ang apo sa backseat. “Oo nga malapit na tayo sa hospital.” Maya’t mayang tinatanong ni Liana kung malapit na ba sila sa hospital. Hindi mapakali ang babaeng apo ni Freya, na ikinatutuwa naman niya. “‘Wag ka ngang tanong nang tanong kay Lola, “saway ni Gael sa kapatid. Sumimangot si Liana. “I am just asking, okay?” Ngumuso pa siya. “I am just excited nga!” “But you need to stop asking, lola. Magwait ka na lang kasi,” giit ni Gael. “Opps! Bawal mag-away, ha?” paalala ni Freya sa mga apo. Napatingin naman si Jacob sa rearview mirror. “Hindi tayo tutuloy sa hospital kapag nag-away kayo. Alam niyo namang bawal ma-stress ang mommy niyo.” “Sorry po,” sabay na sagot ni Gael at Liana. Nagkatinginan ang kambal at sabay na nagsalita. “Sorry.” Napangiti si Jacob at muling ibinalik ang tingin niya sa daan. Kasalukuyan silang papunta sa hospital ngayon upang dalawin
Huminga nang malalim si Luna, inaayos niya ang kaniyang sarili bago magsalita ulit. “Yael…” panimula ni Luna, mahina pero buo, “Hindi ko akalaing darating ang araw na makikilala ko ang taong magpaparamdam sa’kin ng ganitong klaseng pagmamahal. Buong akala ko ay hindi ko na mararanasan ang ganitong klaseng pagmamahal.” Saglit siyang ngumiti, nangingilid pa rin ang luha. “Sa’yo ko natutunang hindi kailangang perpekto ang lahat para maging masaya,” dagdag niya. “Kasi kahit sa simpleng bagay, kahit wala tayong ginagawa… basta’t kasama kita, sapat na.” Mas humigpit ang hawak niya sa kamay ni Yael. “You make me feel seen… heard… and loved,” sabi niya, bahagyang nanginginig ang boses. “Sa mga paraang hindi ko akalaing deserve ko.”Napayuko sandali si Yael, napangiti kahit may luha na rin.“I promise to stand by your side,” tuloy ni Luna, “hindi lang kapag masaya tayo… kung hindi lalo na kapag nahihirapan ka.” Bahagyang lumapit siya, hindi niya binibitiwan ang kamay ni Yael. “I will be your
Nag-umpisa na ang seremonya ng kasal. Tahimik ang lahat at matamang nakatingin sa dalawang bida ng araw na ito—kina Yael at Luna. Hanggang sa dumating na sila sa parte ng palitan ng vows.Bahagyang napalunok si Yael nang tingnan niya si Luna. Kahit yata kanina pa siya titig na titig sa mukha nito ay hindi siya magsasawa. Ipinilig niya ang ulo niya upang iwaglit ang mga naiisip niya. Sandali siyang natahimik. Inaayos muna niya ang kaniyang mga sasabihin. Tapos huminga siya nang malalim.“Luna…” panimula ni Yael. “Hindi ko alam kung paano sisimulan ‘to,” dagdag niya, napangiti nang konti. “May sinulat naman akong vow pero parang hindi ‘yon ang nararapat kong sabihin para sa iyo.”Kumislap ang mga mata ni Luna at marahang tinanguan si Yael.Napangiti si Yael, kahit halata ang kaba. “Marami tayong pinagdaanan bago tayo makarating dito,” panimula niya. “Ilang luha ang iniyak nating pareho makamtan lang ang kasiyahang ito.”Napatingin si Luna kay Yael at tumango.“At sa bawat araw na dumar
“Yael won’t hurt me,” malumanay na tugon ni Luna. Sa dinami-dami nang pinagdaanan nila ni Yael ay ngayon pa ba sila susuko? They made it this far at ang kasal ay hindi basta-bastang sinusukuan.“Luna, anak, patawarin mo ulit ako ha. Forgive me if I ruined our family before. Please forgive me if we lost your mother because of my sins. And please forgive me for hurting you. Anak, mahal na mahal kita kahit hindi ako naging perpektong ama sa'yo. Patawarin mo ako ha. Sana, hindi tumulad si Yael sa akin kasi kung mangyayari man ‘yon, babawiin talaga kita at hindi ko alam kung ano ang p'wede kong gawin sa kaniya,” naluluhang bulong ni Allan.Napahigpit ang kapit ni Luna sa kamay ng kaniyang ama. Pilit niyang pinipigilan ang pagpatak ng luha niya. Napatawad na niya ito sa lahat ng kasalanan nito sa kaniya lalo na sa kaniyang ina pero sa tuwing maaalala niya ang lahat, nasasaktan pa rin siya. Hindi biro ang pinagdaanan nilang mag-ina sa kamay ng kabit nitong si Vida at sa anak ni Vida na si Li
Mabilis na tinanggap ni Yael ang white envelope. Tiningnan niya ang mukha ng anak niya. Halatang-halata ang kaba sa mukha nito, gano'n pa man, may kakaibang kinang sa mga mata nito na hindi niya maintindihan kung para saan. Ayaw niya sanang magsayang ng oras para sa DNA test pero wala rin siyang na
“So, Miss Mona…are you sure that this result is not fabricated?”"We're still here at the clinic. If you have any doubts regarding the document in your hand, you are free to ask the lab technician or the molecular lab technician himself. Hindi pa naman sila nakakaalis. P'wede mo silang tanungin tun
["Mommy, what happened? Why are you crying? Did someone hurt you?"]“N-No. Walang nang-away kay mommy, anak."[“Eh bakit po kayo umiiyak, mommy? Alam ko na, sobrang miss mo na po ako ‘no kaya po kayo umiiyak? Umuwi ka na po kasi mommy kasi miss na miss ko na rin po ikaw."]Bahagyang napatawa si Mon
“Daddy, kanina ka pa pong palakad-lakad. Hindi ka po ba napapagod o nahihilo? Kasi ako po, nahihilo na po ako sa inyo eh," puna ni Gael habang nakatingala sa kaniyang ama na kanina pang pabalik-balik ng paglalakad sa harapan niya. Kasalukuyan silang nasa DNA Testing Center sa mismong loob ng hospit







