Kabanata 6 From Unemployed to Employed

“Babe, sino siya?" kunot-noong tanong ni Yana habang nakaturo ang hintuturo niya sa binatang nasa harap ng kaniyang kaibigan.

“Hindi ko siya ki—” Natigil ang pagsasalita ni Luna nang biglang sumabat si Yael.

"I'm your boss starting tomorrow."

Kumurap ng ilang beses si Yana kay Luna. Nakaawang naman ang bibig nito. “Babe, totoo ba ang sinabi niya? May work na agad tayo? Did you already apply for a job position? Hindi na natin kailangang mag job hunting pagdating natin sa Monte Carlos?" Kitang-kita ang kasiyahan sa mukha niya. Nangingilid din ng kaunti ang luha niya.

Nang makita ni Luna ang reaksyon ni Yana, parang may humaplos sa puso niya. Ngayon lang niya ulit ito nakitang halos maiyak sa sobrang saya. Marahil ay nag-overthink din ito dahil sa mga sinabi niya kanina. Tunay niya talagang kasangga si Yana dahil kahit batid nitong magiging mahirap ang paghahanap nila ng trabaho sa Monte Carlos, dahil sa impluwensya ng kaniyang pamilya, ay hindi pa rin siya nito nagawang iwan. Hindi siya kayang pabayaan nito at ng matandang ngayon ay nakangiti ng malapad sa kaniya.

‘Hindi pa naman ako umo-oo eh. Ano bang trip ng Yael na ‘to? Totoo nga kayang isa siyang bilyonaryo? Baka mamaya, miyembro pala siya ng isang sindikato. Tapos dadalhin niya pala kami ni Yana sa isang club o bar para pagbentahin ng aliw o hindi kaya, baka kunin niya ang mga internal organs namin para ibenta sa black market. Tama. ‘Yong offer niya sa akin kanina, it's too good to be true,’ piping turan ni Luna. ‘Pero bakit kakilala siya no’ng may-ari ng clothing store kung saan ako namili ng mga damit? Hindi isang pipitsuging clothing brand ang DG Collections, katunayan ang mamahal ng mga dress doon pero sobrang detalyado at makalidad ang gawa. Baka nga isa siyang bilyonaryo? Pero kung hihindi naman ako sa offer, magiging selfish naman ako. Ako na nga ang inaalala nina Yana at ni ‘Nay Asyon, ako pa ang magpapahirap sa kanila kung sakali mang wala na kaming mahanap na trabaho matapos kong tanggihan ito. Anong gagawin ko? Lulunukin ko na lang ba ang pride ko at papayag akong maging executive assistant ng Yael na ‘yon o magmamatigas ako pero walang kasiguraduhang makakahanap kami ng gano'ng kagandang trabaho?’ sigaw ng isip ni Luna.

“Babe! Halika na!”

Nagulat si Luna nang makita niyang nakasakay na sa sasakyan ng binata ang kaniyang kaibigan at ang lola nito. Mukhang matagal siyang nagmuni-muni kanina dahil hindi na niya napansin ang kinilos ng mga tao sa paligid niya. Wala na rin ang magtitinda ng street foods sa tabi niya. Pinandilatan niya ng mata si Yana pero nginitian lang siya nito.

“Halika na, babe. Ihahatid na raw tayo ni Boss Yael sa bago nating titirhan. Sa wakas, makakatapak na ulit ako sa Monte Carlos!" tuwang-tuwang sabi ni Yana.

“Hindi mo man lang ba siya tatanungin kung anong klaseng trabaho ang iniaalok niya sa’yo, babe? Talagang dumiretso ka na ng sakay sa sasakyan niya?"

“Miss Luna, don't worry. Hindi ko kayo paghihiwalayin ng company. She will work under the marketing department since it's in line with her course. And you, as I have said earlier, you will become my executive assistant. Now, hop on before I change my mind,” nang-aasar na wika ni Yael. Alam niyang sa puntong iyon ay makukuha na niya ang gusto niya at iyon ay kunin bilang executive assistant niya si Luna.

“I can't believe this is happening. Napakarami pang p'wedeng pasukan sa Monte Carlos. Hindi lang ang company ng lalaki—” Natigilan si Luna nang maalala ulit niyang ipina blacklisted siya ng kaniyang papa sa mga malalaking kumpanya sa Monte Carlos. At mukhang si Yael lang ang walang pakialam sa notice ng head ng pamilyang Wright. “Dàmn it," bulong niya habang padabog niyang binitbit ang mga pinamili niya kanina.

Kinuha ni Mang Edwin ang mga bitbit ni Luna at inilagay iyon sa malawak na compartment ng sasakyan.

“Maraming salamat po," nakangiting wika ni Luna.

Papasok na sana si Luna sa loob ng sasakyan para tumabi kay Yana nang biglang nagsalita si Yael.

“Balak mo ba talagang siksikin ang babe mo at ang lola niya riyan sa likuran? That seat is only good for two people.” Tumikhim si Yael. “Dito ka na tumabi sa akin."

“A-Ano? Ako? Tatabi sa'yo? Mas gugustuhin ko pang tabihan ang driver mo kaysa sa’yo.” Napatingin siya sa upuan, sa tabi ng driver. Bakante iyon kaso…

“Miss Luna, tumabi na lang po kayo kay Sir Yael," nakangiting sambit ni Mang Edwin. Kininditan niya sa may salamin ang kaniyang amo nang bigla niyang ipinatong sa katabi niyang upuan ang suitcase nito.

“Seriously?" bulong ni Luna.

“I guess you have no choice, Miss Luna." Tiningnan ni Yael ang upuan sa tabi niya at saka niya tinapik iyon. “Sit here now or else, we are all going to miss our flight."

“Our flight?" Yana asked.

Tumango si Yael. “I texted my secretary and asked her to book an exclusive flight for us. She said, "We need to go to the airport within forty minutes to catch the pilot or else, we are going to have to wait for the next three hours to have an exclusive flight.”

"Wala ka bang private jet o helicopter gano'n? Hindi ba, gano'n ang mga mayayaman?" Napa aray si Yana nang bigla siyang siniko ng lola niya.

Ngumiti si Yael. “I do have but my private pilot is now on leave since he only got married yesterday and it's their honeymoon today so…I went here on an exclusive flight—”

"Tayo na po. Baka mahuli pa tayo ng dating sa airport,” wika ni Luna habang inaayos ang pagkakaupo niya sa tabi ni Yael.

Yael smiled as he started staring at Luna. ‘I think I need to know more about her.’ He got his phone and texted his uncle. ‘Tito Jett, please do me a favor…’