MasukMatapos ang usapan patungkol sa anong edad maaaring magka nobyo si Liana ay nagpatuloy pa rin ang kwentuhan nina Liana at Gael tungkol sa kung anong klaseng kasal ang gusto nila—kulay, pagkain, pati kung sino ang iimbitahan.“Mommy, p'wede po bang may pool pa rin?” tanong ni Liana.“Sa kasal?” natatawang sagot ni Luna.“Opo! Para masaya!”“Pag-iisipan namin,” sagot ni Luna, aliw na aliw sa mga suhestyon ng anak.Habang nagsasalita ang mga bata, muling hinanap ni Yael ang kamay ni Luna sa ilalim ng mesa. Masuyo niyang pinagdikit ang mga palad nilang dalawa.Napatingin si Luna kay Yael. “Okay ka lang?” tanong ni Yael, mahina.Tumango si Luna. “Oo,” sagot niya. “Ikaw?”Sandaling natahimik si Yael. Tapos ngumiti. “Mas okay na ngayon.”Nagpatuloy ang kwentuhan nila kahit ubos na ang laman ng mga plato. Si Liana, nakahiga na sa banig habang hawak ang tiyan. “Busog na ‘ko…” reklamo niya, pero nakangiti.“Hindi mo nga inubos ang pagkain mo,” puna ni Gael.“Busog na nga!” sagot ni Liana, saba
“Mommy, daddy… kailan po ang kasal niyo?”Natigilan ang lahat nang marinig nila ang tanong ni Gael. Si Liana ay napatigil sa pagsubo ng pasta—ang kamay nito ay nakabitin sa ere. Si Yael naman ay natulala. At si Luna ay napakurap sa gulat.Hindi inaasahan nang dalawang matatanda ang tanong ng kanilang anak. Yael already proposed to Luna. Alam na iyon ng dalawang bata pero dahil sa pagiging abala nila nitong mga nakaraang araw ay nawala sa isipan nina Yael at Luna ang usaping kasal. “Kuya…” mahinang sabi ni Liana, pero halatang curious din siya. “Oo nga po, kailan?”Napalingon si Luna kay Yael. Sandali lang iyon pero sapat na para maramdaman niya na hindi lang siya ang nagulat.‘Hindi namin napag-usapan ‘to…’ sa isip-isip ni Luna. Napakagat siya sa loob ng pisngi niya, hindi siya sigurado kung ano ang sasabihin niya.“Ah…” si Yael ang unang nagsalita, pero halatang naghahanap pa ng tamang salita. “Bakit niyo naitanong?”“Wala lang po,” kibit-balikat ni Gael, pero hindi siya umiwas ng t
“Daddy, ano pong kakainin namin?” tanong ni Liana, habang nakabalot sa tuwalya at kumakapit pa rin sa kamay ng kaniyang ama.“Hmm…” Kunwari’y nag-isip si Yael, habang sinisilip niya si Luna. “Ikaw, anong gusto mo?”Napatingin si Luna kay Yael, bahagya siyang napatawa. “Ako pa talaga?”“Oo naman,” sagot ni Yael. “Ikaw ang boss ngayon.”“Mommy, ikaw na po ang pumili!” sabat ni Liana, sabay lapit ulit—ingat pa rin na hindi niya mabasa ang mommy niya.Napaisip si Luna sandali. “Something light lang. P'wede na siguro ang pasta? Tapos fruits.”“Yay!” sigaw ni Liana.“Approved,” dagdag ni Gael, tumango pa na parang seryoso.“Okay, I’ll have it prepared,” sabi ni Yael, saka siya tumingin kay Luna. “Dito ka lang, ha?”“Oo na. Dito lang ako,” sagot ni Luna, malambot ang boses.Hindi agad umalis si Yael. Saglit muna siyang tumayo sa harap ni Luna. Parang may gusto siyang sabihin dito pero hindi niya masabi. Sa huli, marahan niyang inayos ang buhok nito na bahagyang dumikit sa pisngi nito. “Don’t
Dahan-dahang uminom si Luna ng mango juice habang ang ulo niya ay bahagyang nakasandal pa rin kay Yael. At sa harap nila, patuloy lang ang tawanan ng mga bata na parang walang katapusan.Hindi nagtagal, napansin na ni Liana na hindi na lang nanonood ang kaniyang ina, nakasandal na ito sa kaniyang ama, hawak ang mango juice, at tahimik na nakangiti.“Daddy!” sigaw ni Liana, sabay lapit sa gilid ng pool. “Bakit si mommy po ay hindi sumasali?”Napatingin si Luna sa kaniyang anak, at bago pa siya makasagot, si Yael na ang sumagot.“Bawal muna si mommy sa tubig,” mahinahong sabi ni Yael. “Kaka-opera lang niya, remember?”“Ah…” Bahagyang nalungkot ang mukha ni Liana. “Masakit pa po ba, mommy?”Napangiti si Luna, kahit may kaunting pagod sa mga mata niya. “Hindi na masyado, baby. Kailangan ko lang magpahinga.”Dahan-dahang lumapit si Liana. Kumapit siya sa gilid at maingat niyang inilapit ang maliit niyang kamay sa tuhod ng kaniyang ina na parang takot na baka masaktan ito.“Hindi ka po p'we
Nakaupo si Luna sa gilid, nakababad ang mga paa niya sa malamig na tubig habang ang dulo ng kaniyang damit ay bahagyang nababasa. Pinagmamasdan niya ang mga anak nila ni Yael na nasa gitna ng pool nagtatampisaw. Nakatitig lang siya sa mga ito. Nakangiti siya habang nakatingin siya kina Liana at Gael na masiglang nagtatalsikan ng tubig.“Kuya Gael! Huwag!” tili ni Liana, sabay iwas, pero huli na. Nabasa na siya ng buhos ng tubig mula kay Gael na halatang tuwang-tuwa sa ginagawa.“Isa pa!” pang-aasar ni Gael, sumisid pa lalo sa tubig bago muling umahon.Napailing si Luna pero hindi nawala ang ngiti sa labi niya. Ang gaan sa pakiramdam. Parang sa simpleng eksenang ito, kumpleto na ang lahat. ‘Ganito lang pala kasimple ang saya,’ naisip niya. Hindi engrande, hindi magulo… basta kasama sila.“Mommy! Tingnan mo po!” sigaw ni Liana, sabay talon sa mababaw na parte ng pool. Hindi man kalakihan ang talon, pero para sa bata, parang napakalaking achievement na iyon.“Wow!” palakpak ni Luna, tod
Makalipas ang ilang araw ay pinayagan na ring makauwi si Luna mula sa hospital. Buryong-buryo na siya sa hospital. Nananawa na rin siya sa amoy ng mga gamot. At naaawa na rin siya sa mga bata. Tahimik ngunit masigla ang presidential room nang umagang iyon. Abala ang nurse sa pag-aayos ng mga papeles habang si Yana ay tinutulungan si Luna na isuot ang manipis na cardigan nito. “Dahan-dahan lang,” paalala ni Yana habang inaayos ang manggas. “Kakagaling mo lang sa operasyon.” Napangiti si Luna. “I’m fine,” sabi niya, kahit halata pa rin ang bahagyang panghihina sa kilos niya. “Hindi ka pa okay,” agad na kontra ni Yana. Bago pa makasagot si Luna ay may dalawang maliit na aninong biglang sumingit sa gilid ng kama-- sina Liana at Gael. Parehong nakapamulsa ang kamay ni Gael habang seryoso ang mukha. Si Liana naman ay nakapamewang, para bang may mahalagang sasabihin. Napakunot ang noo ni Luna. “Why are you both looking at me like that?” Nagkatinginan muna ang magkapatid bago
Huminto ang kotse ni Drake sa harap ng presinto. Tahimik niyang nilingon si Mona sa backseat. Tulala ito, walang kahit anong emosyon sa mukha. Doon siya mas kinabahan. Mas delikado ang taong hindi mo mabasa kaysa sa taong galit. Hindi niya alam kung ano ang tumatakbo sa isip ng amo niya. Hindi niya
Ang kaninang tila mabangis na leon na handa nang mangagat at sumugod ay mabilis na nagbago at naging parang maamong tupa. Mula sa pagkaka-salampak sa sahig ni Mr. Watson ay gumapang siya patungo sa kinatatayuan ni Yael at yumakap sa kaliwang binti nito.“Mr. Gray, pasensya na po sa lahat ng nagawa
“Akala ko ay hindi na kayo makakapunta.”Sabay na napatayo ang mag-amang Yael at Gael nang marinig nilang may biglang nagsalita sa kanilang likuran. Nang lingunin nila ito ay tumambad sa kanila ang kanilang Lola Rhea. Tumawa ito at tiningnan sila.“Nakakatuwa talaga kayong mag-ama. Sabay pa talaga
“Nasaan ang apo ko? Gusto ko siyang makausap!”Nagkatinginan sina Yael at si Mr. Huff nang malamang may nanggugulo sa labas.“Mr. Huff, see who's creating chaos outside. Napakaaga pa para manggulo siya," utos ni Yael bago muling nag focus sa mga designs ni Mona na ipinakuha niya sa kaniyang staff.







