Home / โรแมนติก / Love Intania วิศวะง้อรัก / 6. มีแฟนแล้วไง...ใครแคร์

Share

6. มีแฟนแล้วไง...ใครแคร์

Author: ลลิซ
last update publish date: 2026-04-11 16:22:43

“ไม่รักก็ไม่รัก...แต่เฮียขอดูนมหน่อย หิวนมเมียว่ะ”

ภีมร้องขอ ไม่ได้ดูเต้าขาวๆ เนียนๆ มาหลายวัน คิดถึงสุดๆ แค่คิดก็น้ำลายสอแล้ว

‘ไม่! เฮียดื้อ อดดู!’ มะลิเล่นตัว ไม่ยอมให้เขาดูหรอก ดัดนิสัยคนไม่ยอมกลับมาหา

“นิดเดียวๆ 5 วิก็ได้”

‘โนๆ’

“แลกกัน เดี๋ยวเฮียให้ดูภีมน้อย”

พูดจบก็กดกล้องลงต่ำ ที่ตอนนี้กางเกงยีนส์สีซีดถูดรูดซิปลง และเขาได้ควักท่อนลำใหญ่ที่มีปลายมนทู่สีแดงกล่ำออกมาโชว์สายตา

คนบ้านี่! กามชะมัด

“เนี่ย...ดูสิ มันคิดถึงมะลิแทบแย่แล้ว หัวเยิ้มเลย” ภีมโฟกัสกล้องไปที่ปลายลำใหญ่ที่ตอนนี้มีน้ำสีใสผลิออกมาจนฉ่ำหัว

อึก!

เสียงกลืนน้ำลายของหญิงสาว บ้าจริง! แค่ได้เห็นก็น้ำลายสอแล้ว อยากรวบเจ้าภีมน้อยตัวบิ๊กเบิ้มนี่มาดูดกลืนให้เต็มปากซะจริง

‘ไม่ต้องโชว์เลย ไม่ได้อยากดูซักหน่อย หนูจะนอนแล้ว!’ บอกปฏิเสธไปไม่เต็มเสียงนัก โดยที่ตายังคงมองจดจ้องเจ้าสิ่งนั้นอย่างลืมตัว

“ดูหน่อยเถอะ แลกกัน นะ...”

ภีมยังร้องขอ โดยที่ฝ่ามือหนาก็นวดวนไปมาที่ปลายลำบานใหญ่ของตนเพื่อปลอบประโลมความกระสันที่มี

‘ก็ได้ แต่นิดเดียวนะ หนูจะนอนแล้ว’

สาวน้อยที่ถูกสอนรักจนช่ำชองและเผลอหลงใหล ค่อยๆ เลิกชายเสื้อนอนตัวบางขึ้นไปกองที่เนินอกขาวอวบ และกดกล้องลงต่ำให้คนปลายสายได้เห็นเต้าสวยเต็มตา

“โคตรเอ็กซ์เลย! เมียใครวะ...นมใหญ่จัง”

เมียหมามั้ง! มะลิตอบกลับไปในใจ

“บีบมันแทนเฮียหน่อยสิ”

ได้คืบแล้วจะเอาศอกนะ!

ขอดูเฉยๆ แต่อยู่ดีๆ ก็มาให้บีบอีก มะลิบ่นในใจ แต่ก็ยอมบีบเคล้นตามที่อีกฝ่ายขออย่างไม่เคอะเขิน เพราะทั้งคู่ทำแบบนี้กันประจำอยู่แล้ว ด้วยความที่อยู่ไกลกัน มันก็ต้องมีคิดถึง มีส่งต่อความเสียวกันบ้าง ไม่งั้นเหี่ยวเฉาตายกันพอดี

“อยากดูดว่ะ อ้วนน้อยเลิกนมแล้ว ต่อไปคิวเฮียดูดคนเดียวยาวๆ”

ก่อนหน้านี้เขาเคยอิจฉาลูกที่ได้ครอบครองเต้านวลเนียนนี้ ขนาดหลับไปแล้ว...ปากน้อยๆ ของลูกก็ยังไม่ยอมคลายจากปลายถันสีหวานของเมียเขา จะจับแยกออกก็งอแงทั้งที่ยังหลับอยู่แท้ๆ

เขาที่เป็นเจ้าของเต้านี้คนเดียวมาก่อน จึงได้แต่อาศัยตอนดึกที่ลูกหลับสนิทแล้ว มาเข้าเต้าเมียบ้าง แย่งนมลูกกินจนถึงเช้า แม้จะหลับแต่ปากก็ยังอมเต้าเธอไม่ปล่อย ทำตามลูกบ้าง...จะได้ครอบครองนมที่แสนรักนี้กันอย่างเท่าเทียมทั้งพ่อและลูก

‘มาดูดเหอะ ไม่มีใครดูดมานานละ นมแห้งหมดแล้วเนี่ย เอ..หรือว่าให้คนอื่นมาดูดดีนะ’

หญิงสาวแกล้งเอียงคอคิด ยั่วอารมณ์ให้อีกฝ่ายได้หึงเล่น

“พูดแบบนี้สงสัยอยากโดน! ห้ามพูด ห้ามคิด ถ้าทำจริง...เฮียเอาตายทั้งคู่แน่ บอกไว้เลย! โดยเฉพาะเรา เฮียจะจับเย็xแม่งให้ตายคาเตียงเลย”

ภีมตาเหลือกด้วยความตกใจ รีบดุคนปากไม่ดีทันที รู้ว่าอีกฝ่ายพูดเล่น แต่ก็ไม่ได้! เขาไม่ยอม แค่คิดว่าจะมีชายอื่นมาดูดนมเมียก็หวงจนอกแทบระเบิดแล้ว ลำพังแค่เจ้าอ้วนลูกชายสุดที่รัก เขาก็หวงจนแทบจะบ้าแล้ว

‘ค่าๆๆ ไม่ให้คนอื่นดูดหรอกน่า เก็บไว้ให้ผัวคนเดียวพอ แต่ตอนนี้เราไปนอนกันเถอะ หนูง่วงแล้ว’ ยิ้มตาหยีเอาใจคนขี้หวง

“อย่าพึ่งดิ...เคล้นนมให้ดูก่อน เฮียขอแคปหน้าจอ จะเอาไปเข้าห้องน้ำ” พูดจบก็คอยแคปหน้าจอที่เห็นนมสวยๆ ของมะลิ

เขามักจะเอาภาพพวกนี้ไปเปิดดูระหว่างทำภารกิจสำคัญในห้องน้ำ

‘แคปเป็นร้อยรูปละมั้ง แคปอยู่ได้ เดี๋ยวเกิดรูปหลุดไปทำไง’

ปากบ่น แต่ก็ยอมจัดท่าทางที่คิดว่าเซ็กซี่และนมดูใหญ่ ดูสวยที่สุดเพื่อเอาใจผัว

‘พอเสร็จ...เดี๋ยวเฮียก็ลบ เฮียไม่ยอมให้ใครมาเห็นนมเมียเฮียหรอก’

ภีมมองภาพในจอตาละห้อย เขาชอบแคปรูปเสียวของมะลิไปจัดการตัวเอง แต่เมื่อเสร็จกิจแล้วก็ลบทิ้งหมดทันที แม้เขาจะไม่เคยให้ใครใช้โทรศัพท์ก็ตาม แต่ก็ด้วยความหวง ความห่วงเมีย ขอปลอดภัยไว้ก่อนดีที่สุด

“แหย่นิ้วหน่อยมั้ย?”

คนหื่นลองแกล้งเอ่ยชวน ถ้าได้ก็ดี...แต่ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร เพราะเขารู้ว่าเมียเขาไม่ค่อยชอบช่วยตัวเองซักเท่าไหร่ แต่ถ้ามีเขาเป็นคนช่วยล่ะก็ เธอพร้อมรบเสมอ!

“ไม่เอา จะรอเฮียเอาภีมน้อยมาแหย่ให้เอง” พูดจบก็หน้าแดงแปร๊ด กัดปากตัวเองแน่นจนเห็นลักยิ้มของคนขี้เขิน

“โอเค รอเฮียนะ เดี๋ยวเฮียจะแหย่ให้จุกเลย!”

‘จุกไม่กลัว กลัวไม่จุก!’ มะลิท้าทายด้วยรอยยิ้มแสนทะเล้น

เออ กูล่ะชอบนัก! ไอ้ท้าทาย ปากดีแบบนี้เนี่ย

เจอของจริงทีไรเห็นร้องลั่นห้อง น้ำหูน้ำตาไหล จุกจนตัวงอเพราะโดนตอกหนักๆ ตามคำที่เธอขอ

หลายวันผ่านไป บริเวณลานจอดรถของคณะ

“สวัสดีค่ะพี่ภีม”

“ครับ” ภีมหันไปตอบรับรุ่นน้องผู้หญิง ขณะกำลังเดินไปที่รถหลังจากได้แยกย้ายกับเพื่อนๆ หลังเลิกเรียน

น้องคนนี้เขาพอจะจำได้ว่าอยู่ปีหนึ่ง สาขาเดียวกับเขา แต่ก็ไม่ได้ถือว่ารู้จักกัน เขาไม่รู้ชื่อของเธอเลยด้วยซ้ำ

ก็นะ...ในบรรดารุ่นน้อง เขาจำได้เพียงไม่กี่คน ซึ่งส่วนมากก็จะเป็นผู้ชายทั้งนั้น ก็บรรดาไอ้พวกที่มีปัญหากันนั่นแหละ ไอ้พวกนั้นเขาจำมันได้ขึ้นใจ!

เพราะพวกมันคือสาเหตุที่ทำให้เขาอดกลับไปหาลูกหาเมียหา

“จะกลับแล้วหรอคะ?”

ภีมพยักหน้าตอบรับ อีกนิดก็จะเดินไปถึงรถทรงสปอร์ตคันหรู สี Alpine Grey ของตน ซึ่งเป็นยี่ห้อเดียวกันกับเจ๊พาย ถือว่ารถยี่ห้อนี้เป็นรถประจำตระกูลเลยก็ว่าได้ เพราะป๊ากับหม่าม๊าก็มีเหมือนกัน รวมทั้งคันเก่าที่เขาใช้ด้วย แค่ต่างรุ่นกันไปตามความชอบของแต่ละคน

คันนี้ป๊าพึ่งออกให้ใหม่เมื่อไม่กี่เดือนนี้เอง เนื่องในโอกาสอายุครบ 20 ปี แทนคันสีดำด้านซาตินก่อนหน้านี้ที่ไม่ได้มีปัญหาอะไร แต่ชื่อเจ้าของเป็นชื่อป๊า และพอเห็นว่าเขาครบ 20 ปุ๊ป จึงรีบซื้อรถรุ่นใหม่ล่าสุดราคาคันละหลายล้านบาทให้ เพื่อเป็นของขวัญชิ้นใหญ่ในการเริ่มต้นเข้าสู่การเป็นผู้ใหญ่

“จะรบกวนมั้ยคะ? ถ้าเบลล์จะขอติดรถพี่ภีมไปลงที่ป้ายรถเมล์หน้ามอหน่อยค่ะ พอดีกุญแจรถหนูหาย เดินตามหาจนเหนื่อยแล้วก็ยังไม่เจอ เลยตั้งใจจะกลับไปเอากุญแจสำรองที่ห้องน่ะค่ะ”

รุ่นน้องสาวเอ่ยบอกด้วยหน้าแหยๆ ตามไรผมชื้นเหงื่อจนมีบางส่วนไหลซึมไปตามกรอบหน้าเป็นการบอกได้อย่างดีว่าเธอคงตามหากุญแจรถอยู่นานจนเหนื่อยจริงๆ

“รถฟรีที่มอไม่มีวิ่งแล้วหรอ?” ภีมเหลือบมองไปรอบๆ บริเวณ เพื่อมองหารถที่จะมีวิ่งบริการนักศึกษาแทบตลอดเวลา

“ไม่มีเลยค่ะ หนูรอมาตั้งนานแล้ว ยังไม่มีวี่แววจะโผล่มาซักคันเลย”

“งั้นก็ได้”

ไหนๆ ก็เป็นรุ่นน้อง ถ้าไม่ให้ติดรถไปแค่ระยะใกล้ๆ นี้ ก็ดูจะไร้น้ำใจไปหน่อย ภีมเลยยอมตกปากรับคำ ยังไงซะเขาก็ต้องผ่านป้ายรถเมลล์หน้ามออยู่แล้ว

“รกหน่อยนะ เดี๋ยวขอเก็บของก่อน” เมื่อเข้ามาในรถก็เห็นว่าเบาะหนังสีแดงตัดดำข้างคนขับค่อนข้างรกไปด้วยของใช้ผู้หญิงและเด็ก เพราะรถคันนี้ไม่ได้มีใครนั่งเลย จะมีล่าสุดก็แม่ของลูกเมื่อหลายสัปดาห์มาแล้ว

หญิงสาวนามว่า ‘มาเบลล์’ ที่เปิดประตูไว้เตรียมจะนั่งประจำที่ข้างคนขับ ก็เห็นสิ่งของมากมายวางรวมกันไว้ที่เบาะอยู่ก่อนแล้ว และนั่นจะไม่อะไรเลย ถ้าของพวกนั้นไม่มีของใช้ผู้หญิงอยู่ อย่างลิปสติกและแป้งตลับ แน่นอนว่าไม่ใช่ของเจ้าของรถแน่ๆ บนใบหน้าเขาที่แสนเรียบเนียนนี้ เธอสังเกตมาหลายครั้งแล้วว่าไม่มีแม้แต่แป้งฝุ่น มันเนียนและใสจากผิวธรรมชาติล้วนๆ

และของใช้ที่ว่านั่นจะเป็นของใครไปได้...นอกจากของแฟนเขา

พี่ภีมเขามีแฟนด้วยหรอ? มีตั้งแต่เมื่อไหร่? เธอแอบชอบ แอบมองเขามานาน ยังไม่เคยเห็นพี่เขาไปไหนมาไหนกับสาวๆ ไม่เคยเห็นมีข่าวกับผู้หญิงเลยซักคน แถมในเพจเม้าท์มอยหนุ่มหล่อ/สาวสวยของมอ แอดมินประจำเพจก็เม้าท์อยู่เสมอว่าพี่ภีม วิศวะ’โยธา ปีสองนั้นยังคงเป็นสมบัติล้ำค่าของมอ เพราะยังไม่มีใครได้ฉกชิงสมบัติชิ้นนี้ไปครอบครอง

แต่มีแฟนแล้วไง? เธอชอบพี่เขาไม่ได้ชอบแฟนเขาซักหน่อย! ของดีขนาดนี้ ใครไม่อยากได้ก็บ้าแล้ว รูปก็หล่อ พ่อก็รวย ถ้าจับได้นะ...เธอคงสบายไปทั้งชาติแหละ

“เอ่อ พี่ภีมพักที่ไหนหรอคะ?” หญิงสาวเอ่ยชวนคุย

“ทำไมหรอ?” ภีมถามด้วยความสงสัย

“พอดีหนูอยากลองหาคอนโดใหม่อยู่น่ะค่ะ” มาเบลล์อ้าง

“คอนโด xxx"

แค่ได้ยินชื่อมาเบลล์ก็รู้จักทันที คอนโดหรูซะด้วย แพงน่าดู จะว่าไปบ้านพี่เขาคงรวยใช่ย่อย ทั้งรถ ทั้งคอนโด คนระดับกลางๆ เกือบรากหญ้าอย่างเธอไม่อาจเอื้อมมีครอบครองได้อยู่แล้ว

จะเอาๆๆๆ อีมาเบลล์คนนี้จะเอาพี่ภีมเป็นผัวให้ได้เลย!

“ใช่คอนโดที่อยู่แถวสุขุมวิทมั้ยคะ?”

“ใช่” ภีมตอบรับสั้นๆ สนใจอยู่แต่การขับรถ ไม่ได้หันไปมองคนข้างๆ เลยแม้แต่น้อย รู้สึกว่าอยากรีบพาเธอคนนี้ไปส่งยังป้ายรถเมล์โดยไว ไม่ชอบใจนักที่โดนถามและชวนคุยไม่หยุด

บอกตรงๆ ว่าเขาไม่ชอบคุยกับคนที่ไม่ได้สนิท แถมยังเป็นผํ้หญิงอีก รู้สึกไม่อยากจะคุยอะไรตอบกลับไปแม้แต่คำเดียว

“อ่อ ทางนั้นผ่านห้องที่หนูพักพอดีเลยค่ะ” เธอเปรยไปแบบนั้น เผื่อเขาจะเสนอตัวไปส่ง

แต่ยังไม่ทันพูดอะไรเพิ่มเติม เสียงโทรศัพท์เครื่องหรูของชายหนุ่มก็ดังขึ้นพอดี เขาหยิบมันขึ้นมาเพื่อกดรับสาย โดยที่อีกมือหมุนควงพวงมาลัยเข้าโค้งอย่างชำนาญ

กรี๊ด! ท่าขับรถเท่มาก ใจละลายสุดๆ

แถมมือพี่เขาก็ดูดีไม่ต่างจากหน้าตาเลย คนอะไรดูดีไปทุกระเบียดนิ้วขนาดนี้ ยิ่งเห็นก็ยิ่งชอบ ยิ่งชอบก็ยิ่งอยากได้!

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Love Intania วิศวะง้อรัก   20. อยากได้อะไร Nc+++

    คอนโดภีม“โห ลูกใครเนี่ย เก่งจังๆ” ภีมเอ่ยชมลูกชายที่นับเลข 1-10 อวดเขากับมะลิ แม้จะพูดไม่ชัดแถมยังมีท่องข้าม ท่องสลับไปบ้าง แต่สำหรับเขาคือลูกเก่งที่สุดแล้ว‘เก่งๆ ภามเก่ง’ ภามตีมือน้อยๆ เข้าด้วยกัน ซึ่งเป็นการปรบมือ เขาได้รับคำชมโดยการปรบมือบ่อยๆ จึงทำตามได้อย่างคล่องแคล่ว“ดื้อมั้ยอ้วน?” มะลิเอ่ยถามลูก‘โน้โน ดี...ภามเด็กดี’“ช่าย~ ลูกชายแม่เป็นเด็กดี”มะลิยิ้มจนตาหยี คิดถึงเจ้าอ้วนจัง อยากกอด อยากฟัดลูกมาก แม้จะโทรคุยกันทุกวัน วันนึงก็หลายรอบ แทบจะทุกเวลาที่เธอว่าง แต่ก็ไม่ได้ทำให้หายคิดถึงลูกชายที่เคยกอดอยู่ทุกวันได้เลย“บ๊ายบาย จุ๊บๆ รักนะอ้วน” เมื่อคุยกันไปได้หลายสิบนาที รู้เรื่องบ้าง...ไม่รู้บ้างตามประสาเด็ก หม่าม้าก็ขอตัวพาหลานไปอาบน้ำก่อนที่จะดึกและอากาศเย็นจนเด็กอ้วนหนาว“บาย ป๊าก็รักอ้วนนะ เดี๋ยวจะรีบพามะลิไปหานะ”เจ้าลูกชาย โบกมือบ๊ายบาย แถมยังส่งจูบให้ไม่หยุด จนใจของคนเป็นพ่อเป็นแม่แทบจะหลอมละลายเพราะความน่ารักของลูกดีหน่อยที่ช่วงนี้ลูกไม่ร้องไห้งอแงเหมือนทุกครั้งที่โทรหาแล้ว ช่วงแรกภีมและมะลิพากันปวดใจเสมอที่เห็นลูกร้องไห้เรียกหาผ่านทางโทรศัพท์ แต่นานไปลูกคงชินและคลายค

  • Love Intania วิศวะง้อรัก   19. หมดเวลาตามใจ

    มะลิที่ร่วมกิจกรรมรับน้องไปตามฐานต่างๆ ของแต่ละภาควิชา จนในที่สุดเธอก็วนมาจนถึงภาคโยธาในเวลาใกล้เที่ยงวันถึงแม้จะเป็นกิจกรรมง่ายๆ เน้นกระชับความสัมพันธ์กับเพื่อนๆ และรุ่นพี่ร่วมคณะ แต่กิจกรรมง่ายๆ ที่ว่า ก็ทำเอาคนตัวเล็กเหนื่อยพอสมควรอ่อ! รับน้องวันนี้เธอได้บัดดี้อยู่ภาคโยธาด้วยนะ ชื่อไฟ ขอแอบกระซิบ...บัดดี้เธอหล่อด้วยแหละ! แม้จะหล่อน้อยกว่าเฮียภีม แต่ก็ถือว่ายังหล่ออยู่ดีแต่อย่าไปบอกผัวเธอล่ะ...ว่าเธอแอบชมคนอื่น ไม่งั้นเธอโดนคนขี้หึงเล่นงานแน่ว่าแต่เฮียภีมอยู่ไหนนะ? มะลิมองหา ก่อนที่จะเห็นว่าเขากำลังเดินมาพร้อมกับเพื่อนอีกสองคน โดยที่ถือถุงใบใหญ่มากันด้วย ซึ่งในนั้นมีข้าวกล่องอยู่หลายสิบกล่องและเหมือนเฮียภีมจะรู้ว่าเธออยู่ในกลุ่มนี้ จึงได้กวาดสายตามองหามาเหมือนกัน ก่อนที่จะประสานสายตามองสบกับเธอ เฮียยกยิ้มให้กันด้วยแหละ...แต่เธอเชิด! ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ก่อนที่จะหันไปสนใจกับพี่ๆ ที่กำลังดำเนินกิจกรรมอยู่เบื้องหน้า“น้องๆ รู้กันแล้วใช่มั้ย...ว่าพวกพี่อยู่ภาคโยธา น้องคนไหนเรียนโยธาบ้าง ยืนโชว์ตัวให้พวกพี่ได้เห็นหน้าเห็นตากันหน่อยเร็ว”พี่คนที่พูดใส่โทรโข่ง ทำหน้าที่รันกิจกรรมในฐานน

  • Love Intania วิศวะง้อรัก   18. หวงยิ่งกว่าหมาแม่ลูกอ่อน

    มะลิที่กินข้าวอิ่มได้ซักพักแล้ว เห็นว่าเวลายังเหลืออีกนานกว่าจะถึงเวลานัดรวมกิจกรรม จึงคิดจะไปนั่งรอตรงเฮียภีมตามที่เขาบอกไว้ จริงๆ ก็ไม่อยากไปหรอก...แต่นั่งตรงนี้คนเดียวแล้วรู้สึกแปลกๆ ก็ขยันจะมีคนมามอง มาทำตากรุ้มกริ่ม ส่งสายตาเจ้าชู้ใส่กันไม่หยุด ที่ผ่านมาก็เคยโดนมองแบบนี้อยู่บ่อยครั้ง...แต่เธอไม่ชินและเธอไม่ชอบเอาซะเลยเชื่อไหม เฮียภีมของเธอไม่เคยใช้สายตาแบบนี้มองใคร หรือแม้แต่กับเธอเองก็ตามมะลิตัดสินใจเดินไปยังบริเวณที่คณะวิศวะจัดกิจกรรมรับน้อง ซึ่งตอนนี้ก็มีบรรดาพี่ๆ คอยดูแลเตรียมสถานที่ประจำอยู่ตามจุดต่างๆ เธอกวาดสายตากลมโตมองหาเฮียภีมแต่ก็ยังไม่เจอ จึงเดินตามหาไปเรื่อยๆ โดยที่พยายามเดินเลี่ยงผู้คนให้ได้มากที่สุดแต่ระหว่างทางที่เดินก็แอบได้ยินเสียงหลายเสียงที่พูดคุยกันถึงเธออยู่บ้าง‘ใครวะ น่ารักว่ะ’‘นั่นน้องปี 1 มารอแล้วป่ะ? เรายังเตรียมของกันไม่เสร็จเลย รีบๆ เลยพวกมึง’‘โอ้โห! โอโม่มาก...น้องคนนี้กูจอง’แต่เธอก็ทำเป็นไม่ได้ยิน ถ้าไม่มีใครเรียกเจาะจงเหมือนอย่างตอนนี้“น้องครับๆ น้องนั่นแหละ หยุดก่อนครับ”มะลิจำใจต้องหยุดเดิน เพราะโดนเรียกหลายครั้งแล้ว จะแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน

  • Love Intania วิศวะง้อรัก   17. พี่ปี 3 น้องปี 1

    06:30 น.มะลิเดินลงมาจากหอพักมาด้วยชุดที่ตนคิดว่าใส่สบาย เหมาะกับการทำกิจกรรมรับน้องคณะในวันนี้ เป็นเสื้อยืดสีดำพอดีตัว คู่กับ Baggy Jeans เอวต่ำ มัดรวบผมยาวสีน้ำตาลของตัวเองขึ้นเป็นหางม้ากลางศรีษะ ไม่ลืมที่จะแต่งหน้าอ่อนๆ สวยใสน่ารักเหมาะสมกับวัยวันนี้เธอตั้งใจที่จะแต่งตัวแต่งหน้าเบาๆ พอ กลัวแต่งจัดเต็มแบบ พส. จีนไปเดี๋ยวจะโดนรุ่นพี่มองแรงตั้งแต่พึ่งเริ่มเข้ามาเรียน“นานาจะไปคณะแล้วหรอ?” มะลิเอ่ยถามรูมเมทของตน ที่เดินออกมาจากห้องตามหลังเธอมา“ยังหรอก เราจะไปรับเพื่อนแล้วก็ไปหาข้าวกินก่อนน่ะ แล้วมะลิจะไปกินข้าวเหมือนกันหรอ?”วันนี้เป็นวันรับน้องของคณะวิศวะกรรมศาสตร์ ทุกภาควิชา และเวลาในการนัดหมาย ก็ยังมีเวลาเหลืออีกตั้งชั่วโมงกว่า นานาจึงมีเวลาในการไปหาเพื่อนที่หอพักข้างๆ เพื่อที่จะไปนั่งกินข้าว กินขนมที่ศูนย์อาหารรอเวลา“จ้ะ” มะลิยิ้มหวานและพยักหน้ารับยิ้ม จริงๆ ที่เธอออกมาเร็วแบบนี้ เพราะว่าคนที่จะมารับให้ไปด้วยกัน ต้องรีบไปเตรียมสถานที่ในการรับน้อง เลยกลายเป็นว่าเธอต้องรีบไปแต่เช้าพร้อมกับเขาด้วยเลยเธอขอจะไปเองเขาก็ไม่ยอม! ทั้งที่รถบริการฟรีก็มีให้นั่ง ไหนจะตูมตามเพื่อนรักก็อาสาม

  • Love Intania วิศวะง้อรัก   16. หนุ่มตี๋...หอก

    หลังจากที่เก็บข้าวของ เครื่องใช้ต่างๆ เข้าห้องในหอพักของมะลิเรียบร้อย คืนนั้นทุกคนก็พากันไปนอนพักที่คอนโดของภีมก่อน โดยที่มะลิก็ต้องไปด้วย เพราะลูกอยู่ไหน แม่ก็จะอยู่นั่น แม้ว่าจะยังไม่อยากไปนอนที่คอนโดของเขาก็ตาม แต่เธอก็ขอนอนกับหม่าม้าและลูกชาย ให้ภีมไปนอนด้วยกันกับป๊าในอีกห้องนึงแอบบอก...เธอเดินสำรวจห้องเขาทุกซอกทุกมุมเลยล่ะ ว่ามีอะไรน่าสงสัยบ้าง แต่ก็ไม่มีหรือหาไม่เจอ? ของใช้ผู้หญิงที่มีวางไว้ก็มีแต่ของเธอเองทั้งนั้น ที่เมื่อก่อนก็เคยมาหาเขาบ้างนานๆ ครั้ง และได้ทิ้งของเอาไว้ไม่ได้พกติดตัวกลับบ้านด้วยและก็ถึงเวลาแห่งความเศร้าเมื่อคุณแม่ที่แสนติดลูก ต้องร่ำลากับลูกชายสุดที่รัก“แม่จะรีบกลับไปหานะอ้วน อย่าดื้อกับป๊ากับหม่าม้าล่ะ”มะลิน้ำตาคลอ อุ้มลูกไว้ไม่ยอมปล่อย เมื่อถึงเวลาที่ลูกชายต้องเดินทางกลับบ้านแล้ว“ไม่จื้อๆ” (ไม่ดื้อๆ)มือน้อยๆ ข้างซ้ายแปะอยู่บนใบหน้าของมะลิ ส่วนอีกข้างยังคงจับมือของภีมเอาไว้ตื่นเช้ามาวันนี้ลูกชายติดพ่อและแม่แท้ๆ จนแทบไม่สนใจป๊ากับหม่าม้าที่เป็นปู่ย่าเลย เหมือนเด็กน้อยมีสัญชาตญาณแห่งการรับรู้ว่าจะต้องห่างกันทั้งๆ ที่ยังไม่ใครได้บอกอะไรไป“ขอป๊ากอดด้วย”

  • Love Intania วิศวะง้อรัก   15. ไม่ยอมคืนดี

    ช่วงบ่ายวันอาทิตย์“หม่าม้า ทำไมแม่เจ้าอ้วนยังไม่มาอีกล่ะ สามวันแล้วนะ อ้วนหิวนมแม่แย่แล้ว”ภีมที่นอนเล่นกับลูกอยู่ เอ่ยบ่นขึ้นมาเมื่อเห็นผู้เป็นแม่กำลังเดินผ่านมาพอดี ตอนนี้ก็บ่ายวันอาทิตย์เข้าไปแล้ว มะลิยังไม่กลับมาที่บ้านเลย“หม่าม้าจะเตือนความจำให้นะภีม...มะลิหยุดให้นมไปหลายเดือนแล้ว ทุกวันนี้อาตี๋เล็กกินนมชง ซึ่งภีมก็เป็นคนชงให้ลูกเองอยู่บ่อยๆ”คนอยากเจอเมียถอนหายใจ แล้วเขาจะได้เจอหน้ายัยเด็กตอนไหนเนี่ย“แต่วันนี้ผมจะต้องกลับไปเรียนแล้วนะ”“ก็ไปสิ”“แล้วมะลิล่ะ”“ภีมกลับไป...เดี๋ยวน้องก็กลับมา”“ไม่อยากให้พวกเราดีกันหรอหม่าม้า” ภีมเอ่ยถาม เพราะดูเหมือนจะไม่มีใครอยากช่วยเขาเลย“อยากสิ แต่ทุกอย่างต้องใช้เวลา ภีมลองให้น้องได้อยู่กับตัวเองบ้าง แล้วทุกอย่างจะดีขึ้น”“แล้วถ้าไม่ดีขึ้นล่ะ?”“ก็คิดซะว่าไม่ใช่เนื้อคู่กัน”ภีมสะอึกในอก ไม่ใช่เนื้อคู่กันงั้นหรอ? ไม่มีทางอ่ะ เขาจะทำทุกวิถีทางให้เราได้เป็นเนื้อคู่กันเองเวลาผ่านไปในที่สุดก็ได้เวลาที่มะลิคุณแม่วัยใส ต้องไปใช้ชีวิตอยู่ในรั้วมหาลัย ขณะนี้เธอกำลังนั่งอยู่บนรถคันกว้าง ที่กำลังขับเคลื่อนพาเธอไปในอีกที่หนึ่ง ที่ต้องห่างไกลจากคนที่เ

  • Love Intania วิศวะง้อรัก   4.โสด

    “เจ๊พาเจ้าอ้วนน้อยไปเล่นรอข้างนอกนะ แกแต่งหน้าแต่งตัวสวยๆ เลย เดี๋ยวเจ๊จะพาไปส่องผู้ชายที่เขาค้อ...รับรองต้องมีหล่อกว่าผัวแกหลายเท่า! ถ้าแกอยากได้ใหม่ซักคน เจ๊ก็ไม่ว่าหรอกนะ น้องเจ๊มันไม่คู่ควรกับคนน่ารักอย่างแก”เจ๊พายพูดติดตลกอย่างคนอารมณ์ดี โดยที่อุ้มเจ้าอ้วนที่แต่งตัวเป็นผึ้งน้อยไว้แนบอก“เจ๊ก็

  • Love Intania วิศวะง้อรัก   3.ผัวที่ดีคือผัวใหม่

    แล้วไอ้ปีหนึ่งพวกนั้นไปมีเรื่องกับใครไม่มี...แต่ดันมีเรื่องต่อยตีกันเอง แล้วโยธาของพวกเรายึดระบบรัก สามัคคีกันเป็นหลัก มันดันมาทะเลาะกันเอง ถ้าปล่อยไปทีนี้จะอยู่กันยังไง ขืนไม่จัดการในอนาคตก็อาจจะมีปัญหา...เพื่อนไม่เอาเพื่อน น้องไม่เอาพี่ พี่ไม่เอาอาจารย์งี้หรอ ไม่มีความรัก ความเคารพ ไม่สามารถอยู่ร

  • Love Intania วิศวะง้อรัก   2.ไม่เข้าใจ

    “โอ้โห! ไอ้ห่าภีม นี่มึงแอบไปหลับมารึไงวะ? มาอีกทีก็ตอนงานจะเสร็จละ” อินทัชเอ่ยแหย่เพื่อนขำๆ เมื่อเห็นว่าภีมเดินมาจากทางระเบียง หลังจากหลบไปอยู่ข้างนอกมาพักใหญ่“มึงก็ต้องเข้าใจพ่อบ้านมันหน่อย คงไปส่งลูกส่งเมียเข้านอนแหละ” บอสช่วยพูด แต่ก็ติดแซวนิดๆ บรรดาเพื่อนในกลุ่มรู้กันดีเรื่องที่ ‘ภีมโยธา’ ขวั

  • Love Intania วิศวะง้อรัก   1. ขี้หวง

    ช่วงค่ำของคืนหนึ่ง"มีอะไรหรือเปล่ามะลิ?"เสียงทุ้มเอ่ยถามคนปลายสายด้วยน้ำเสียงราบเรียบตามปกติ เขาโทรกลับไปหาเธอทันที เมื่อเห็นแจ้งเตือนว่าอีกฝ่ายโทรมาหาไม่ต่ำกว่าสิบสาย แต่เขาพึ่งว่างจากงานที่เร่งทำ และดันลืมเปิดเสียงไว้เลยไม่ได้รับรู้ที่เธอกระหน่ำโทรมา‘หนูโทรหาเฮียเป็นสิบๆ สาย ทำไมถึงเฮียไม่รับ’

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status