Mag-log in"Uhhmhhh!" katagang namutawi sa labi ni Vanilla habang pilit siyang kumawala sa labi ni Zakari. Shit...his lips is tempting. Alam niya din sa sarilli niya na masarap humalik ang lalaki pero hindi pwede. Kaibigan ito ng kanyang boyfriend at mali ang ginagawa nito sa kanya.
"Sweet lips!" nakangising wika ni Zakari habang may ngiting nakaguhit sa labi nang sa wakas, tuluyan na nga nitong pinakawalan ang labi ni Vanilla. Pakiramdam ni Vanilla, biglang umakyat lahat ng dugo sa ulo niya. SA tanang buhay niya, feeling niya nabastos siya ng sobra! Bastos!" galit na sigaw ni Vanilla at muling dumapo ang palad niya sa pisngi ni Zakari. Hindi niya akalain na nagawa siya nitong halikan gayung alam nito na nobya siya ng mismong kaibigan nito. Isang nakakatakot na ngisi naman an kumawala sa labi ni Zakari. Matalim ang mga matang tinitigan si Vanilla bago nito may halong pagnanasang tinitigan sa mga mata ang dalaga. "No girls slap me in my entire life maliban sa iyo and you owe me a lot, Vanilla. Sa bawat sampal na ibinigay mo sa akin ay may kaakibat na kabayaran, alam mo ba iyun?" seryosong tanong ni Zakari kay Vanilla. Hindi naman nakaimik si Vanilla. Bigla siyang nakaramdam ng takot. May iba kasing kislap siyang nakikita sa mga mata ngayun ni Zakari eh. Kislap ng pagnanasa? "I am not bastos! Who are you para sabihin sa akin iyan? Hindi pa ba malinaw sa iyo ang mga nakikita?Your boyfriend doesn't love you at all at nasa kandungan na siya ng ibang babae! Wake up, lady! Accept na fact na hindi ka mahal ni Darren." nakangisi nitong sagot. "But, he is your best friend! Paano mo ito nasabi sa akin ngayun? Paano mo ako nagawang halikan kanina. You disrespect me as a girlfriend of Darren at ang sama mo!" galit ding sagot ni Vanilla dito. Ayaw niyang patalo. Gusto niyang ipakita dito na palaban siya. Na hindi siya basta patitinag "Hahaha! Yeah, we are bestfriend at pero hindi naman pwedeng basta na lang akong magpaubaya lalo na at gusto ko din ang babeng nasa kanya. And you know what, this is my chance para makuha ka sa kanya, Vanila?" nakangisi nitong sagot. Hindi naman makapaniwala si Vanilla dahil sa narinig. Pakiramdam niya din biglang umakyat ang dugo sa ulo niya. Parang magkapatid na ang turingan nila Zakari at Darren pero bakit nagawa itong sabihin sa kanya ni Zakari ngayun? Hindi niya ba pinahahalagahan ang pagkakaibigan nilang dalawa ni Darren or sadyang makapal lang talaga ang mukha nito at traydor. "I love the taste of your lips! Nakaka-addict! Paano pa kaya ang taste ng iyung....." nakangising wika ni Zakari sabay titig sa bandang magkabilaang boobs ni Vanilla pababa sa gitna ng kanyang hita. Wala sa sariling napaatras si Vanilla. Ang kaba na nararamdaman niya ay lalo pa yatang dumuble. Hindi niya kasi talaga akalain na may ganito palang pag-uugali itong si Zakari eh. "Walang hiya ka! I can't take it anymore. Bastos ka! Isusumbong kita kay Darren." seryosong sagot ni Vanilla at basta niya na lang tinabig ang kamay nito na nakahawak sa kanya. Nakakaramdam siya ng pag-iinit ng kanyang katawan na hindi niya mawari! Tsaka ano ito...bakit ganito? Bakit imbes na makaramdam siya ng pagkamuhi sa binata dahil sa harap-harapan nitong pagmambastos sa kanya bakit parang nakakaramdam yata siya ng---kilig? Gosh, nababaliw na siya. Niluko na nga siya ng kanyang boyfriend tapos nagawa niya pang makipag-kwentuhan sa kaibigan nito? Hindi pwede ang ganito. Feeling niya...nababaliw lang siya dahil sa nakita niya kanina between Darren at ng secretary nito. Ilag saglit na tinitigan muna ni Vanilla ang nakangising mukha ni Zakari bago walang sabi-sabing naglakad siya paalis. Pabalik sa opisina ng kanyang boyfriend na si Darren. "Feel it, Vanilla. Mas magiging masaya kung hiwalayan mo ang boyfriend mo. Once a playboy is always ang playboy." narinig niya pang wika ni Zakari. Natigil naman sa paghakbang si Vanila at seryosong nilingon ang binata,. "Yes...once a playboy is always a playboy at isa ka na doon, Zakari. Wala kang pinagkaiba sa salitang binitiwan mo ngayun kaya huwag kang magmalinis diyan." seryosong sagot niya. "Pero kaya kong magbago basta maging akin ka. Kaya kong talikuran ang lahat-lahat nang nakasanayan ko pagdating sa babae basta pumayag ka lang na maging babae ko." nakangisi nitong sagot. Pakiramdam naman ni Vanilla, biglang nanayo lahat ng balahibo sa katawan niya. Walang hiyang lalaki. HIndi siya makapaniwala na may lihim palang pagnanasa sa kanya ang kaibigan ng boyfriend niya. "I don't like you! Si Darren ang mahal ko at kahit na ano ang gawin mo, never kitang magugustuhan!" seryoso niya namang sagot sa binata. Wala na siyang pakialam kung ma-insulto man ito sa sinabi niya. Wala din siyang pakialam kung masaktan man ang feelings nito. Basta ang importante, nasabi niya ang mga gusto niyang sabihin. "Ouch! Masakit! I will take it as a challenge. Alam kong balang araw, mahuhulog ka din sa akin! Darating din ang araw na you will beg me na angkinin ka ng paulit-ulit hangang sa tuluyan ka nang mahulog sa akin. Kapag dumating na ang araw na iyun, hinding hindi na kita pakakakawalan. Hinding hindi ko na din hahayaan pa na makawala ka sa galamay ko. Vanilla." nakangisi nitong sagot. "Then, dream on! Libre naman ang managarap eh!" yamot niya ding sagot dito. Pagkatapos noon, muil niyang inihakbang ang kanyang mga paa pabalik sa opisina ng kanyang nobyo. Aalis na sana siya kaya lang natatakot naman siya na baka sundan siya nitong si Zakari at patuloy na harassin. Kahit na galit na galit siya sa nobyo niya na si Darren, no choice siya kundi ang makipagkita na muna dito. Siguro naman tapos na sila ng secretary niya na maglaro ng apoy sa mismong loob ng opisina.DEVI POV Biglang natahimik ang grupo. Makalipas ang ilang segundo ay muling nagsalita si Lucy. "Pero hindi ka ba nalulungkot? I mean, malungkot ang mag-isa." Napaisip ako. Kung tutuusin...may mga gabing napapaisip din ako kung ayos na ba ako sa naging takbo ng buhay ko. May mga panahon din namang naiinggit ako kapag nakakakita ako ng masayang pamilya. Kapag may mga reunion tulad nito, ako lang ang walang asawa at walang anak. Kahit nga iyung mga friends at kakilala ko noong college ako, lahat sila ay halos may mga asawa at mga anak na Thirty-five na ako at alam kong kung ang pag-aasawa ang pag-uusapan, napag-iiwanan na ako ng panahon. Pero, wala eh…paano naman ako makapag-asawa kung ganitong habang nadagdagan ang edad ko, mas lalo akong naging aloof pagdating sa mga lalaki Kapag alam ko kasing may gusto sa akin ang isang lalaki, ako na mismo ang umiiwas. "Mas gusto kong maging single kaysa mapunta sa maling tao." maya-maya muli kong wika. "Tama!" malakas na sagoti n
DEVI POV MASASABI kong wala pa ring mas ikakasaya kapag kasama mo ang mga taong minsan mo ding naging kaibigan noon At iyun ang nararamdaman ko ngayun habang kausap ko ang mga dati kong ka-classmates. Walang katapusang kumustahan at kwentuhan. Lahat ay may kanya-kanyang baon na kwento. Lahat ay halatang masaya sa aming muling pagkikita. Lahat pala sila ay may mga asawa na, may mga anak na din. Kaya naman ang ending, ako itong pinutakte nila ng tanong "Devi, bulag ba ang mga lalaki sa Manila?" maya-maya, tanong sa akin ni Lucy. Siya ang muse namin palagi noon at apat na ang anak niya ngayun. "Oo nga! Ang ganda-ganda mo kaya tapos hangang ngayun, single ka pa rin?" sabat naman ni Maricel. May dalawang anak na din ito "Naku, si Devi na naman ang nakita niyo. Malay niyo naman, kaya wala pang asawa kasi, may lalaki palang naghihintay sa kanya dito sa probensya natin." sabat naman ni Sarah Hindi ko naman mapigilan ang matawa. At ako na naman pala ang naging pulutan nila. "
DEVI POV “Winston!” wika ko nang may pagbabanta sa boses. Isang malakas na pagtawa naman ang kaagad na kumawala sa bibig niya Hindi ko alam kung ano ang nakakatawa pero ang weird talaga nitong si Winson. Hindi ko din talaga inaasahan na may ganito pala siyang klaseng pag-uugali Kung kailan nagkaka-edad tsaka naman naging masayahin. Hindi ko tuloy mapigilan ang mapabuntong hininga. Kung ganito lang sana siya kabait noon, eh di sana walang dahilan para maglayas ako noon.. Ganoon pa man, pilit kong itinaboy sa isipan ko ang tungkol sa bagay na iyun. Gusto ko kasing i-enjoy na muna ang buong umaga. "Eh, ikaw…sasama ka ba sa amin sa swimming mamaya?” maya-maya, tanong ko. "Kung gusto mo, sasama ako." kibit balikat niyang sagot. Hindi ko alam kung bakit pero kusa akong napangiti. "Pwede naman, kung gusto mo.." baliwala ko din namang sagot sa kanya Sa totoo lang, hindi ko inaasahan na pwede naman pala kaming mag-usap ng matino at kaswal. Siguro, dahil ni isa sa aming d
DEVI POV "HEY, good morning! Gutom ka na ba? Malapit na itong maluto." nakangiting wika sa akin ni Winston nang paglingon niya, nahuli niya akong nakatayo dito sa may pintuan ng kusina Hindi ko naman malaman kung ano ang gagawin ko. Pero sa huli, tuluyan na akong pumasok dito sa loob ng kusina para maghanap ng maiinom na tubig Tama....kailangan ko nga palang uminom ng tubig. Kaya naman, kaagad akong naghanap ng baso pero, bago pa man ako makapagtanong dito kay Winston, nakangiti niya nang iniabot sa akin ang baso at isang bottled water. "Here..drink this," wika niya "Hmm, thanks." sagot ko din naman. Pagkatapos noon, naglakad ako patungo sa may mesa at naupo. "Tanghali na pala..." mahina kong sambit. Ang akala ko talaga, aalis kami ng madaling araw kanina pero tanghali akong nagising. At hindi naman pwedeng isisi ko iyun dito kay Winston "Yes, mukhang napasarap ang tulog mo kaya hindi na kita ginising." nakangiting sagot niya sa akin Hindi ko naman mapigilan ang mapabu
DEVI POV “BABALIK na ako sa mansion.” Muli kong wika kay Winston matapos ang ilang minutong katahimikan sa pagitan naming dalawa. Mula nang sabihin ko ang huli kong mga salita kanina, hindi na siya muling nagsalita. Tahimik lang siyang nakaupo habang nakatanaw sa malayo. Ngunit kahit wala siyang sabihin, kitang-kita ko sa kanyang mga mata ang matinding lungkot na tila pilit niyang ikinukubli. “Pwede namang dito ka na lang matulog,” seryoso niyang sagot habang ibinabaling ang tingin sa akin. “Sa mansion, sigurado akong hanggang ngayon maingay pa rin doon.” Bahagya akong napabuntong-hininga. “Pero aalis ako bukas ng umaga,” sagot ko rin sa parehong seryosong tono. Muling nagtama ang aming mga mata. Hindi ko alam kung bakit, pero may kung anong kirot na nakapaloob sa mga titig niya. Para bang may gusto pa siyang sabihin ngunit pinipili niyang manahimik. “Dito ka na lang muna magpahinga,” nakangiti niyang sabi. “Mamayang madaling-araw, babiyahe tayo pabalik ng mansion.”
DEVI POV '"BAKIT dito mo ako dinala?" seryosong tanong ko kay Winston. Sa harap namin ay ang umuusok ng cacao chocolate na ginawa mismo ni Manang pagkapasok pa lang namin dito sa loob ng Villa "Alam ko kasi na naghahanap ka ng lugar na tahimik kaya dito kita dinala." sagot din naman niya kaagad sa akin "Okay na ako doon sa mansion." sagot ko din naman kaagad sa kanya "Alam kong hindi! By the way, masarap iyang hot chocolate habang mainit pa kaya inumin mo na." wika niya. Kaagad naman akong napatitig sa umuusok na chocolate drink bago dahan-dahan na hinawakan ang tasa at sumisimsim ng kaunti "So, what do you think, okay na ba sa iyo ang templa?' nakangiting tanong niya sa akin. "Okay lang naman, hindi naman ako mapili pagdating sa pagkain.'" seryosong sagot ko. Kaagad din naman siyang napatango "Siya nga pala, Devi, talaga bang wala kang balak na magtagal dito sa probensya? I mean, nandito ang Mommy mo at sure akong malulungkot siya kapag umalis ka kaagad." seryoso niy
SO, kumusta? Ano ang sabi noong Nanay ng ex mo?” nakangiting tanong sa kanya ni Gabby. Buong paglalambing na kumapit siya sa braso nito at nag-umpisa na silang naglakad paalis “Well, ayun, ginulat ako. Willing daw siyang ibigay ang lahat sa akin balikan ko lang daw ang anak niya.” Nakangiting sag
“Hindi mapigilan ni Janna na magulat nang bigla na lang pumasok ang kotse sa isang mataas na gate. Ang akala niya sa dating tinitirhan nilang dalawa nitong si Darren siya dadalhin nito pero nagkamali siya. Hindi niya alam kung saan lugar ito pero ang alam niya, nasa labas ito ng Metro Manila. Kah
JANNA “BAKIT dito?” nakangiting tanong niya kay Gabby pagkahinto pa lang ng sasakyan nito sa parking area ng condominium building kung saan siya nakatira. Napansin niyang kunot noong napatitig si Gabby sa kanya kaya naman hindi niya mapigilan ang matawa. “I’m just kidding. For the past few days
Nang muling imulat ni Darren ang kanyang mga mata, kaagad na tumampad sa paningin niya ang kulay puting kisame. Akmang babangon na sana siya nang matigilan siya. Narinig niya kasing nagsalita ang galit na boses na kanyang Ina na si Mommy Laura. ‘Darren, mabuti naman at gising ka na? Ano ba ang







