Chapter 4

Kahit papaano, nakahinga ng maluwag si Vanilla nang pagkapasok niya sa opisina ng nobyo niya, naabutan niya itong mukhang kakatapos lang ng matinding bakbakan sa pagitan ng sekretarya nito. Nasasaktan man si Vanilla sa nasaksiyan kanina, wala siyang magagawa kundi ang magkunwari sa harap ni Darren na ayos lang siya. Kailangan niyang magkunwari na hindi niya alam kung ano ang mga nakita niya kanina.

Hindi pa kasi siya ready eh. Hangang ngayun, gulong gulo pa rin ang isipan niya at kung bakit siya nagawang lokohin ng boyfriend niya.

''BABE, ano ang ginagawa mo dito sa opisina?" pagkagulat ang kaagad na rumihistro sa mukha ni Darren habang nakatitig sa kanya!

Naabutan niya pa ang secretary nito na si Lexi na inaayos ang magulo nitong buhok. Pasimple din siyang napasulyap sa trashbin at nang mapansin niya na puro tissue ang laman noon, alam niya na! Nakarami yata ang taksil niyang boyfriend at ang secretary nito

"Hindi mo sinasagot ang tawag ko kaya nagpasya akong puntahan ka dito sa opisina mo. Bakit, naka-isturbo ba ako sa inyo?" walang emosyon na nakikita sa mukha ni Vanilla na tanong niya kay Darren. Saglit na natigilan si Darren. Hindi niya malaman kung ano ang isasagot niya sa kanyang girlfriend.

Kakatapos lang nilang magtalik ng kanyang secretary at nagulat din talaga siya sa presensya ni Vanilla. Kung napaaga siguro ang dating nito, baka nahuli na sila. Knowing her girlfriend, alam niyang hindi siya mapapatawad nito kapag malaman nito na may iba siyang babaeng kinalolokohan.

"Hindi naman sa ganoon, Babe! A-ano kasi eh...ahmm, nagulat lang ako! Tama...nagulat ako dahil hindi ka naman palaging bumibisita dito sa office ko eh." hilaw ang ngiti na nakaguhit sa labi ni Darren. Nag-uumpaw din ang guilt sa puso niya. Paano niya nagawang lokohin ang mabait niyang girlfriend? Tsaka, mahal niya si Vanilla at para sa kanya, isang laruan lang si Lexie.

Samantalang mula sa pintuan ng opisina, walan sabi-sabing pumasok sa loob si Zakari. Today, wiling siyang maging crying shoulder ni Vanilla kung sakali. Tsaka gusto niya ding makakita ng magandang palabas. Live na palabas at sana ibigay sa kanya ni Vanilla iyun.

"Bro! Good afternoon! Aba't mukhang busy ka ha?" nakangisi at makahulugang wika ni Zakari pagkapasok nito. Tumayo ito sa may likuran ni Vanilla. Pigil niya din ang sarili niya na lapitan ang dalaga para yakapin. Alam niya kasing sobrang nasasaktan ito sa mga nangyari at nandito siya para aluin ito.

"Bro, nandito ka din? Teka lang, sit down! Sit down, Bro!" nakangiting sagot naman ni Darren sa kaibigan. Pagkatapos noon, sinulyapan niya ang kanyang secretary para utusan na ipagtempla sila ng kape,.

"Lexi, kape para kay Zakari pati na din sa akin. Ikaw, BAbe, ano ang gusto mo?" tanong niya pa. Pinilit niyang magpaka-kaswal kahit na ang totoo ay nataatakot siya na baka malaman ni Vanilla ang mga kabulastugan na ginawa niya kanina lang.

"Wala akong gusto! Busog pa ako!'" walang ganang sagot ni Vanilla. Pagkatapos noon, ilang saglit siyang tumitig kay Zakari bago siya nagpasyang magpaalam.

"Aalis na ako, Darren. Siya nga pala, kaya ako pumunta dito para sabihin sa iyo na hindi ako makakasama sa iyo mamaya sa party." seryosong wika niya sa kanyang boyfriend. Pagtutol ang kaagad na gumuhit sa mga mata ni Darren. Makailang ulit itong umiling dahil hindi siya papayag.

Gusto niyang ipakilala itong si Vanilla sa kanyang Lolo at Lola bilang girlfriend niya. Bakit ang bilis naman yata nagbago ang isip ng dalaga?

'BAbe, hindi ba't napag-usapan na natin ito----"

"Nakausap ko kanina ang Mommy mo. Ayaw niya sa akin, Darren. Inutusan niya ako na layuan ka at sa palagay mo ba, welcome pa rin ako sa party na iyun?" seryosong sagot naman ng dalaga sa binata. Hindi naman nakaimik si Darren. Pakiramdam niya biglang umakyat ang dugo sa ulo niya. HIndi niya alam kung bakit bigla na lang nagkaganito ang nobya niya. May nasi-sense siya dito na ayaw niya lang tangapin. Hindi niya kasi alam kung ano ang gagawin niya kung sakaling makikipaghiwalay ito sa kanya nang ganoon kabilis.

"Okay...sige! I think, pagod ka lang! Next time na lang kita ipapakilala sa kanila." nakangiting sagot ni Darren sa dalaga at pagkatapos non, nilapitan niya ito. Akmang hahawakan niya sana sa magkabilaang balikaat ang dalaga pero mabilis na umiwas si Vanilla.

"Aalis na ako." seryosong bigkas nito at walang sabi-sabing mabilis na naglakad paalis si Vanilla. Samantalang mabilis namang napatayo si Zakari. Gusto niyang sundan si Vanilla. Alam niyang wala ito sa tamang huesyo dahil sa mga nangyari ngayung araw.

"Bro, saan ka pupunta? Akala ko ba pag-uusapan natin ngayung araw ang business venture na niluluto natin?" nagtatakang tanong naman ni Darren sa kaibigan. Seryosong tinitigan naman ni Zakari si Darren bago ito nagsalita.

"Tsaka na lang, Bro! I think ang kailangan mong unahin ang sarili mo. Bro, may dalawa kang kissmark sa leeg at gawan mo ng paraan para matangal iyan. Baka kung ano ang isipin ng mga empleyado mo lalong lalo na ng girlfriend mo!" nakangising sagot ni Zakari sa kaibigan.

Kaagad namang nanlaki ang mga mata ni Darren sa narinig. Napahawak pa siya sa kanyang leeg at seryosong tinanong ang kaibigan.

"Sa palagay mo, nakita kaya ito ni Vanilla?" seryosong tanong niya.

"I don't think so, bro! Pero kung napansin niya man iyan...lagot ka!" sagot ni Zakari. Pagkatapos noon, naglakad siya palapit kay Darren at tinapik ito sa balikat.

"Iwasan mo nang mamangka sa dalawang ilog, Bro! BAka mamaya mahuli ka ni Vanilla, lagot ka talaga!" nakangisi nitong bigkas at ilang saglit lang, walang sabi-sabing basta na lang siyang naglakad paalis. Hahabulin niya pa si Vanilla. Ngayung medyo nagkalabuan na ang dalawa, ito na din ang tamang pagkakataon para pumasok siya sa eksena at sa pagkakaton na ito, hindi niya pakakawalan pa ang taong alam niyang ipinanganak para sa kanya lang!