Mag-log inKapwa kami nakaupo ni Aurelia sa sofa rito sa sala, umagang umaga ay ginising kami ng mga kasambahay dahil pinatawag daw kami ni Atreus. Hindi namin alam kung bakit nalaman ni Atreus na wala kami sa bahay kagabi, nang makauwi kami galing sa peryahan ay dumiretso na kami agad ni Aurelia sa mga kwarto namin. Akala ko ay nakalimutan na ni Atreus ang pag labas namin kagabi, hindi pa pala. “Ang aga manermon kuya,” singit ni Alessio na kakarating lang sa sala. Kinindatan ako nito nang mag tama ang paningin namin kaya agad ko siyang inirapan. “What did I tell you about going out, Aurelia?” matigas ang boses na tanong ni Atreus. Nalipat ang paningin ko kay Atreus, malamig ang titig nito kay Aurelia ngayon. Kagat kagat ni Aurelia ang ibabang labi niya, takot siyang sumagot. Ang alam ko ay ngayon dapat ang pagtatapos ng pagiging grounded niya, mukhang mapapahaba pa yata dahil sa nangyari. “Why did you let her go to that place?” hindi ko pinansin ang lalaking tumabi sa akin. “I just wanna
Kakatapos ko lang maligo at naka suot na ako ng pajamas ko para matutulog nalang ako mamayang antukin ako. Buong araw ko atang iniwasan na mag krus ang landas namin ng mag kapatid na Salvatoire, hindi ko pa kayang harapin si Atreus dahil sa ginawa niya, habang si Alessio ay sigurado akong walang habas ang pang iinis niya sa akin. Kakaupo ko palang sa kama ko nang may biglang kumatok sa pintuan ng kwarto ko, agad akong tumayo para buksan ito. “Pinapatawag ka ni Aurelia,” bungad sa akin ng isang kasambahay. Tumango ako at bahagyang ngumiti. Lumabas na ako ng kwarto ko at agad kong pinuntahan ang kwarto ni Aurelia, nang buksan ko ang pintuan ay bumungad siya sa akin nang may ngisi sa labi. “Bakit?” tanong ko agad sa kanya. Sa ngisi palang niya ay alam ko na agad na may gusto siyang gawin. “May perya! Gusto mo labas tayo?” naka ngiting tanong niya sa akin. Tinignan ko ang suot ko, naka pajama na ako, siya rin ay naka pajama na. “Pwede ka na bang lumabas?” Natutop niya ang labi niy
Maaga akong bumangon dahil alam kong ngayon ang araw ng pamamalengke ni Esperanza, gusto kong sumama sa kanya para maiwasan ko ang magkapatid na Salvatoire sa mansyon na ‘to. Hinding hindi ko pa nakalimutan ang ginawa sa akin ni Atreus, he stole my first kiss! Pagkatapos kong mag linis ng katawan ko ay agad din naman akong nag bihis dahil madali akong dapuan ng sakit, napangiwi ako nang wala akong makitang pwedeng pambahay sa mga damit ko. Buti ay may nahila akong simpleng t-shirt at shorts, ayokong mag pants, hindi ako komportable sa ganon. Pagka tapos kong mag bihis ay agad na akong bumaba, naabutan ko si Esperanza na hinihintay ako sa sala. Agad akong ngumisi sa kanya nang magtama ang paningin naming dalawa. “Sasama ka raw sa pamamalengke?” tanong niya sa akin nang makalapit ako. Ngumisi ako. “Yes, can I?” Tinitigan ako nito nang matagal bago tumango, ngumuso ako. Baka pati siya ay sabihin na hindi ako mukhang katulong? Though they don’t really treat me as a maid here? Sa gu
Kasalukuyan akong nagdidilig ng mga halaman sa hardin dahil inutusan ako ni Esperanza na gawin ito. What’s with the people here? Mga walang galang kung tawagin kahit matanda. “Come on, Sydelle,” agad kong inirapan ang makulit na lalaki. Kanina pa si Alessio rito sa gilid ko, kinukulit akong sumama sa kanya sa party daw ng kaibigan niya. Wala siyang kasama kaya ako ang gusto niyang isama, hibang na ba siya? Si Aurelia ang babantayan ko rito, hindi siya. “Ilang beses ko bang uulitin ang sarili ko, Alessio?” naiiritang tanong ko sa kanya. Ngumisi lang ito sa akin, na parang natutuwa pa siya na naiinis ako sa mga pinag gagawa niya sa buhay. “Oh come on, Sydelle, madali lang tayo ron,” hinawakan pa niya ang kamay ko kaya agad ko itong hinampas. Pangahas. Nakatayo ito malapit sa akin kanina pero ngayon sobrang lapit na niya sa akin, naiinis ako sa presensya niya, siguro noong nag apply ako rito sa mansyon nila ay thankful pa ako dahil tinanggap niya ako bilang maid nila, pero ngayon h
“Why are you here?” Hindi ako makapaniwalang tumingin kay Atreus nang tanungin niya ako. Napadaan lang naman ako sa kwarto niya na naka bukas ang pintuan kaya nagawi ang tingin ko sa kanya. “Napadaan lang ako,” pinigilan kong mapangiwi habang mariin ang titig niya sa akin. Akala ba niya hinahanap ko siya? Ayoko nga siyang makita kasi sobrang sama ng ugali niya! Hindi ako sanay na hindi ako gusto ng isang lalaki, men are made to worship me, to kneel on me. “Really? You’re staring at me,” Halos irapan ko na siya sa mga pinagsasabi niya. Seriously? Nag lakad na siya palapit sa akin, umatras ako dahil ayokong nalalapit lapit ako sa kanya. Kumunot naman ang noo niya nang makita niya ang pag atras ko kaya huminga ako nang malalim at tinigilan na ang pag atras ko. “Napatingin lang ako senyorito,” iyon ang totoo. Agad siyang ngumiwi. “Stop calling me that!” “Then what should I call you, your highness?” “Stop being sarcastic, Elodie,” Tinapunan ko siya nang matalim na tingin nang b
“Hija, anong ginagawa mo rito?” the sudden voice of the woman shocked me to the core. “Why are you standing there like a statue, ma’am?” She looked at me like I am a weird creature, sinong hindi ma w-weirduhan? May dala akong malaking maleta, para rin akong nakipag banggaan sa maraming tao dahil sa suot ko. “Anong ginagawa mo rito sa Casa Salvatoire, hija?” I pouted my lips and smiled a bit. “Uhm, I saw you are looking for a maid?” I pointed to the one on their gate. She took a deep breath. “Sigurado ka bang mag a-apply ka bilang kasambahay?” Tinignan pa ako nito mula ulo hanggang paa. “Yes po! I am sure, is there a problem po?” “Wala naman, halika. Kailangan kang makausap ng nakakatandang Salvatoire kung nais mong pumasok bilang kasambahay,” Hirap na hirap akong dalhin ang maleta ko, mukha namang walang pakielam sa akin ang matanda kahit na nahihirapan ako sa pag hila nito. The mansion looks like a mix of spanish and italian structure, it didn’t impressed me much because I







