Chapter 5

Kakatapos ko lang maligo at naka suot na ako ng pajamas ko para matutulog nalang ako mamayang antukin ako. 

Buong araw ko atang iniwasan na mag krus ang landas namin ng mag kapatid na Salvatoire, hindi ko pa kayang harapin si Atreus dahil sa ginawa niya, habang si Alessio ay sigurado akong walang habas ang pang iinis niya sa akin. 

Kakaupo ko palang sa kama ko nang may biglang kumatok sa pintuan ng kwarto ko, agad akong tumayo para buksan ito. 

“Pinapatawag ka ni Aurelia,” bungad sa akin ng isang kasambahay. Tumango ako at bahagyang ngumiti. 

Lumabas na ako ng kwarto ko at agad kong pinuntahan ang kwarto ni Aurelia, nang buksan ko ang pintuan ay bumungad siya sa akin nang may ngisi sa labi. 

“Bakit?” tanong ko agad sa kanya. Sa ngisi palang niya ay alam ko na agad na may gusto siyang gawin. 

“May perya! Gusto mo labas tayo?” naka ngiting tanong niya sa akin. Tinignan ko ang suot ko, naka pajama na ako, siya rin ay naka pajama na. 

“Pwede ka na bang lumabas?” 

Natutop niya ang labi niya dahil sa tinanong ko. Ngumuso siya at bahagyang umiling. Natawa ako. 

“Papagalitan ka ng kuya mo niyam,” may banta sa boses ko. 

“Ayos lang, ilang araw na rin akong nasa kwarto, tsaka hindi naman nila malalaman eh!” pangungulit nitong sagot sa akin. 

Wala akong pag pipilian kung hindi pumayag sa kanya, kumuha siya ng hoodie sa closet niya, binigyan niya rin ako kaya sabay na kaming lumabas ng kwarto niya. 

Wala na ang mga kasambahay dahil maaga palang ay nagpapahinga ng mga ito, swerte nalang kami kung mahuhuli kami ngayon. 

“Where are you going?” pareho kaming nanigas ni Aurelia nang marinig namin ang boses ni Alessio. 

Nilingon naman ito at nakita namin itong naka higa sa sofa, lasing ata dahil naniningkit ang mga mata nito sa amin. 

“Sa may garden lang kuya, sleep now okay?” hinaplos ni Aurelia ang pisngi ng kuya niya, agad din namang nakatulog ito sa sofa. 

Dali dali kaming lumabas ng mansiyon, wala rin ang guard dahil nag roronda ito sa buong mansiyon. 

“Let’s go nandiyan na ‘yung guard!” tawag ko kay Aurelia. Tumawa naman ito at tumakbo palapit sa akin. Nilakad lang namin ang papunta sa perya dahil malapit lang naman ito sa mansiyon. 

“Palagi ka bang nag peperya?” tanong ko kay Aurelia habang nililibot ko ang paningin sa buong lugar. It’s my first time here. 

“Yes, si kuya Alessio ang palagi kong kasama,” 

“How about Atreus?” 

“Hindi mahilig si kuya sa ganito,” 

Tumango ako, hindi naman ako nag expect pa dahil alam ko namang hindi ang tipo ni Atreus na mapapa punta mo sa lugar na ganito. 

May nakita akong nag bebenta ng pagkain, kakapain ko sana ang hoodie ko nang mapag tanto kong cellphone lang ang dala ko. Tinignan ko si Aurelia na abala sa pag tingin tingin sa buong paligid. 

“Do you have money? I left my wallet on my room,”

Agad siyang tumango sa akin. “Of course! It’s my treat,” naka ngising sagot niya sa akin. 

Hinila niya ako sa bilihan ng mga street foods. “Kumakain ka pala niyan?” 

Galing siya sa mayamang pamilya, nakakapag takha na pinapayagan siyang kumain ng mga street foods. 

Siya na ang bumili ng mga pagkain namin, may pwede naman kainan sa gilid kaya pwede kami ron, hindi naman ako ganoon kaarte. 

“Hi miss,” nilingon ko ang lalaking lumapit sa akin. Hula ko ay matanda lang ito nang kaunti sa akin. Gwapo siya, pero hindi ko siya type. 

“What are you doing here, kuya Markus?” si Aurelia ang sumagot sa lalaki. 

“Oh Aurelia? Ikaw pala ‘yan, sino ‘tong magandang babaeng kasama mo?” tinuro pa ako nito kaya sinamaan ko siya nang tingin. 

“She’s Sydelle, my chaperone,” nakangiting sagot ni Aurelia. 

“Kaya pala pinayagan ka nang lumabas ng kuya mo? Kasi may chaperone kana? Palagi ba kayong magkasama niyan?” sunod sunod nitong tanong. 

Bakit ba ang dami niyang tanong? Isa lang naman ang kausap niya. 

“Bakit kuya? Type mo?” nakangising tanong ni Aurelia rito. 

Nanatili akong tahimik at nakikinig sa usapan nilang dalawa. Ngumisi si Markus at bahagya akong nilingon kaya sinamaan ko siya nang tingin dahilan para matawa siya. 

“No, I am just curious, ayoko sa mga tigre,” 

What? Ano namang meron sa tigre?

“Oh don’t worry she’s kind,” sagot ni Aurelia. Kinuha na namin ang mga pagkain na inorder niya, nanatili si Markus sa tabi ko. 

“Hindi ka ba mag sasalita miss?” 

Tamad ko siyang binalingan. “Wala akong dapat sabihin, I don’t talk to strangers,” 

Bahagya siyang natawa sa sinabi ko. 

“Suplada,” Natatawa niyang sagot sa akin. Muli ko siyang inirapan. Hindi ako natutuwa sa presensya niya. 

“Sydelle here,” tinawag ako ni Aurelia, tumango ako sa kanya at lumapit na ako. Puro kain lang ata magagawa mo rito sa perya, may iilang laro ka rin na pwedeng laruin para hindi ka ma bored, pero walang rides. 

Sayang, akala ko pa naman may rides. 

“Masarap?” tanong sa akin ni Aurelia. Tumango ako sa kanya. 

“Yeah, I love it,” 

“Oh, englishera pala ‘tong chaperone mo, Aurelia?” naiirita kong nilingon si Markus nang bigla itong mag salita. 

Nandito pa pala siya? Akala ko ay umalis na siya. 

“I thought you left already kuya Markus, yes we vibe, why?” 

“Wala naman, akala ko mukha lang siyang maarte,” ngising sagot nito. 

Napa singhap ako sa sinabi niya. Na offend ako! Anong mukhang maarte? 

“What?!” halos sampalin ko na siya sa sinabi niya sa akin kaya agad itong lumayo. 

“Sorry, Sydelle! Akala ko lang naman bro,” natatawang sagot niya sa akin. 

Kumunot ang noo ko sa sinabi niya sa akin. 

“Maraming namamamatay sa maling akala,” tipid na sagot ko sa kanya. Nanlaki ang mata niya dahil sa sinabi ko. Pareho kaming natawa ni Aurelia dahil sa reaksyon nito. 

“Huwag kang mag biro nang ganyan, ano ka ba?” 

Inirapan ko lang siya at pinagpatuloy na ang pag kain ko. Andaming napapa tingin sa amin kaya nagagawi rin ang tingin ko sakanila, ano bang problema nila? 

“Shit,” sabay naming usal ni Aurelia nang makita ko ang text message mula sa cellphone ko. 

Nag tatanong si Atreus kung nasaan kaming dalawa ni Aurelia.