本棚
検索
ホーム / Romance / Love, Signed By a Billionaire / Chapter 13:

共有

Chapter 13:

作者: Aisoleren
last update 最終更新日: 2026-01-13 00:58:47

Hindi ko alam kung kailan nagsimulang magbago ang mga tingin ng mga tao sa akin—o kung ako ba ang nagbago. Siguro pareho.

Mula nang pirmahan ko ang kontrata, mula nang maging “Mrs. Compton” ako sa papel, para bang bawat kilos ko ay may matang nakamasid. Bawat ngiti ko ay sinusukat. Bawat katahimikan ko ay binibigyang-kahulugan. At sa gitna ng lahat ng iyon, naroon si Alaric—palaging tahimik, palaging kontrolado, parang isang pader na hindi ko alam kung kailan ko ba dapat lapitan o iwasan.

Ngayong gabi, may charity gala ang Compton Holdings. Isa raw ito sa mga obligasyong kailangang gampanan ng isang “asawa ng CEO.”

Isang tungkuling hindi ko pinangarap, pero kailangang harapin.

“Suotin mo ‘yan.”

Iyon lang ang sinabi ni Alaric nang iabot sa akin ng staff ang kahon. Walang paliwanag. Walang emosyon. Parang utos sa isang empleyado, hindi sa babaeng pinakasalan niya—kahit pa kontrata lang iyon.

Pagbukas ko ng kahon, napahinga ako nang malalim.

Isang simpleng gown, kulay champagne. H
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
前のチャプター 次のチャプター
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • Love, Signed By a Billionaire    Chapter 15:

    Hindi ko alam kung kailan nagsimulang maging tahimik ang mansyon—o kung kailan ako natutong pakinggan ang katahimikan nito. Dati, bawat hakbang ko sa marmol na sahig ay parang paalala na hindi ako kabilang dito. Na ako’y bisita lamang sa mundong hinubog ng pera, pangalan, at kapangyarihan. Ngunit ngayong umaga, habang sinisilip ng araw ang mga kurtinang tila ginto sa liwanag, may kakaibang lambot ang hanging dumampi sa balat ko. Tahimik ang buong palapag. Masyadong tahimik para sa isang bahay na punô ng mga taong sanay sa utos at galaw. At sa katahimikang iyon, naalala ko ang mukha ni Alaric kagabi—ang pagod na pagod niyang tingin habang binabasa ang makapal na folder ng mga papeles, ang bahagyang pagkuyom ng kanyang panga tuwing may hindi kanais-nais na numero sa screen. Hindi niya napansin na nandoon ako sa pintuan, hawak ang isang basong tubig na hindi ko na naiabot. Hindi rin niya napansin ang pag-aalala ko. Hindi naman dapat. Isa lang akong asawa sa papel. Isang pirma. Isang k

  • Love, Signed By a Billionaire    Chapter 14:

    Hindi ko alam kung kailan eksaktong nagsimulang mag-iba ang ihip ng hangin sa pagitan namin ni Alaric. Marahil ay sa mga sandaling pareho naming pilit tinatanggihan ang mga bagay na hindi kasama sa kontrata—mga tingin na masyadong tumatagal, mga katahimikang masyadong mabigat, at mga tanong na walang lakas ng loob na itanong. Ang araw na iyon ay nagsimula tulad ng mga nauna—tahimik, maayos, at kontrolado. Ganoon naman palagi sa mansyon. Ang bawat galaw ay may oras, ang bawat salita ay may hangganan. At ako? Isa lamang papel na may pirma sa ilalim ng pangalan ni Alaric Dale Compton. “Mrs. Compton, may charity event po mamayang gabi,” paalala ng assistant niyang si Mara habang inaayos ang tablet. “Kailangan po kayong dumalo.” Tumango ako, kahit may bahagyang bigat sa dibdib. Sa bawat event, mas ramdam ko ang pagitan ng mundong kinalakhan ko at mundong pinasok ko. Mga ngiting plastik, halakhak na parang kasunduan din, at mga matang sumusukat—kung bagay ba akong tumabi sa kanya. Nakit

  • Love, Signed By a Billionaire    Chapter 13:

    Hindi ko alam kung kailan nagsimulang magbago ang mga tingin ng mga tao sa akin—o kung ako ba ang nagbago. Siguro pareho. Mula nang pirmahan ko ang kontrata, mula nang maging “Mrs. Compton” ako sa papel, para bang bawat kilos ko ay may matang nakamasid. Bawat ngiti ko ay sinusukat. Bawat katahimikan ko ay binibigyang-kahulugan. At sa gitna ng lahat ng iyon, naroon si Alaric—palaging tahimik, palaging kontrolado, parang isang pader na hindi ko alam kung kailan ko ba dapat lapitan o iwasan. Ngayong gabi, may charity gala ang Compton Holdings. Isa raw ito sa mga obligasyong kailangang gampanan ng isang “asawa ng CEO.” Isang tungkuling hindi ko pinangarap, pero kailangang harapin. “Suotin mo ‘yan.” Iyon lang ang sinabi ni Alaric nang iabot sa akin ng staff ang kahon. Walang paliwanag. Walang emosyon. Parang utos sa isang empleyado, hindi sa babaeng pinakasalan niya—kahit pa kontrata lang iyon. Pagbukas ko ng kahon, napahinga ako nang malalim. Isang simpleng gown, kulay champagne. H

  • Love, Signed By a Billionaire    Chapter 12:

    Hindi pala sapat ang pirma sa kontrata para maging handa sa mundo ni Alaric. Sa unang araw ng paglabas namin bilang mag-asawa, doon ko tuluyang naramdaman ang bigat ng titig ng lipunan—mga matang parang kutsilyong sumusukat, humuhusga, at naghahanap ng mali. Habang bumababa kami mula sa sasakyan sa harap ng isang engrandeng hotel, tila mas mabigat pa sa suot kong gown ang kaba sa dibdib ko. Mahigpit ang kapit ni Alaric sa aking braso. Hindi iyon marahas, ngunit malinaw na may mensahe—nasa tabi mo ako. O baka bahagi lang iyon ng palabas. Hindi ko alam kung alin ang mas masakit. “Relax,” bulong niya, bahagyang yumuko upang marinig ko. “Just smile. Let them see what they want to see.” Ganoon pala iyon. Isang ngiti lang, sapat na para paniwalain ang lahat. Ngumiti ako. Hindi dahil madali, kundi dahil kailangan. Sa loob ng bulwagan, sinalubong kami ng tunog ng mga baso, halakhakan, at mga pangalang hindi ko kabisado ngunit ramdam kong mabibigat. Mga babaeng nakasuot ng mamahaling dam

  • Love, Signed By a Billionaire    Chapter 11:

    Hindi ko akalaing darating ang araw na magigising ako sa kwartong mas malaki pa sa buong bahay na kinalakhan ko. Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko, sinalubong ng liwanag na pumapasok mula sa malalawak na bintanang may puting kurtinang halos sumayad sa marmol na sahig. Tahimik ang paligid—ibang klaseng katahimikan. Hindi tulad ng ingay ng umaga sa amin noon: tahol ng aso, tawanan ng mga kapitbahay, kalansing ng kawali ni Mama. Dito, ang tunog lang ay ang mahinang huni ng aircon at ang tik-tak ng isang mamahaling orasan sa dingding.Maayos ang tulog ko. Bumangon ako at naupo sa gilid ng kama. Malambot ang kutson, parang lulunukin ka ng lambot. Napahawak ako sa kumot—makapal, mabigat, at siguradong mas mahal pa kaysa sa ilang buwang sahod ko noon. Asawa ka na ng isang bilyonaryo, paalala ko sa sarili ko. Kahit peke, kailangan mong gampanan. Tumayo ako at naglakad papunta sa salamin. Halos hindi ko makilala ang babaeng nakatingin pabalik sa akin. Suot ko ang simpleng puting s

  • Love, Signed By a Billionaire    Chapter 10:

    Tahimik ang mansyon—hindi iyong tahimik na payapa, kundi iyong katahimikang may bigat. Parang bawat yabag ko sa marmol na sahig ay may katumbas na tanong na bumabagsak sa dibdib ko. Sa lawak ng lugar, pakiramdam ko’y isa akong maliit na tunog na puwedeng mawala anumang sandali. Wala akong dalang maleta—isang backpack lang na may laman na ilang damit, isang kuwaderno, at ang tapang na pilit kong kinakapitan. Naroon si Alaric sa dulo ng mahabang sala, nakatayo sa harap ng malalaking bintanang salamin. Ang liwanag ng hapon ay dumudulas sa balikat niya, nagpapatingkad sa tuwid niyang tindig at sa distansyang para bang likas na bahagi ng katawan niya. Hindi siya lumingon agad. Parang sinadya niyang patagalin ang sandaling iyon—ang sandaling ipapaalala sa akin na may bago akong mundo, at may bagong batas na kailangang sundin. “Uupo ka,” sabi niya, hindi lumilingon. Walang lambing, walang galit—isang utos na simple at malinaw. Umupo ako sa pinakamalapit na sofa, tuwid ang likod, nakapulup

続きを読む

あなたも気に入るかもしれません

無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で！お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう！
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status