Chapter 3: Meet the Parents

Halos mapisil ko ang kamay niya habang papalapit kami sa dining area.

"Anong una kong sasabihin?" pabulong kong tanong.

"Nothing, they will surely speak first," sagot niya.

"Eh, anong itatanong nila?" tanong ko na ipinag-kibit-balikat lang naman niya. "Ito naman, nagtatanong lang naman ako para may idea na 'ko, baka kasi ang unang sabihin sa 'kin “Sampung milyon, layuan mo ang anak ko," Oh, anong isasagot ko doon? Mas easy money 'yon, baka masunggaban ko."

Tumigil siya sa paglalakad kaya napatigil rin ako. "Anong problema? Hindi na ba tayo tutuloy?"

Ilinapit niya ang mukha niya sa mukha ko kaya't nanlaki ang mata ko. Pinadausdos niya ang labi niya sa pisngi ko hanggang sa maipwesto niya ang mukha niya malapit sa tenga ko. Sobrang lakas na ng kabog ng dibdib ko at baka naririnig na niya 'yon. Amoy na amoy ko rin ang pabango niyang halatang mamahalin.

"You surely won't shut up, huh?" Pabulong niyang tanong na kinataas ng mga balahibo ko.

Mabilis kong tinakpan ng kamay ko ang bibig ko.

Ang ingay ko kasi.

Nagtatanong lang naman kasi 'ko... Dapat talaga may rule book kami.

Rule no. 1: Bawal ang madaldal. Hindi ka pwedeng magtanong at hindi pwedeng kung anu-anong sabihin mo.

"You're already here, Stefano." Mabilis akong napalingon sa babaeng nagsalita. Ibinaba ko rin ang kamay ko dahil nagsisimula na naman itong manginig.

Ang ganda niya, para siyang British actress. Medyo matangkad rin siya. Simple lang ang suot niyang white dress pero super bagay sa kanya at hindi na ito nagmukhang simple. Ang ganda pa rin ng katawan niya kahit matanda na siya. Mukha siyang 45 years old lang pero sigurado ako sa mas matanda siya doon.

Sa sobrang titig ko sa kanya ay nasalisihan na 'ko ng katabi ko dahil mabilis niyang hinalikan na naman ang labi kong medyo nakaawang pa.

"Close it," bulong pa niya kaya tinikom ko agad ang bibig ko.

"Hi, Ma," bati niya sa babae at saka ako inakbayan. Lumapit sa ‘min ang babae at nagbeso sa kanya.

Mahina niyang kinurot ang balikat ko kaya napatingin ako sa kanya. Nakataas lang naman ang kilay niya at parang may sinasabi ang mata niya na ewan.

Napunta sa 'kin ang atensyon ng mama niya kaya't pilit akong ngumiti.

Anong gagawin ko?

Bahala na nga.

"Mano po," saad ko kasabay ng pag-abot ko sa isa kong kamay sa kaniya.

Narinig ko ang pag-ismid ni Mr. Ignacio kaya't babawiin ko na sana ang kamay ko nang abutin 'to ng Mama niya.

"God bless you, hija," nakangiti niyang saad at saka tinapat sa noo ko ang kamay. "I think my Ryl knows how to pick."

"Oh, son, is she your girlfriend?" tanong ng bagong dating na lalaki. Papa ni Mr. Ignacio—ay, Mr. Ignacio rin pala ‘to. Magkamukha sila, matanda lang ang papa niya at mas matangkad lang siya.

"Correction Pa, fiancé," Mr. Ignacio said tapos nag-beso siya sa Papa niya.

Lumapit sa 'kin ang Papa niya kaya ngumiti ako dito. "Mano po." Mahina siyang natawa bago tanggapin ang kamay ko at itapat sa noo ko.

"Such a lovely lady. Ilang taon ka na ba, hija?" tanong niya na may ngiti.

"Ahmm. 23 po," sagot ko kahit medyo na-intimidate ako sa kanila kahit ang bait naman nila.

"Oh, Ryl, she's too young. Pwede mo na siyang maging anak," komento ng Papa niya kaya't nakasalubong ang kilay ko.

Ilang taon na nga ulit ‘tong lalaking 'to?

"What do you mean, Pa? I'm still young, 12 years lang naman. Not a big deal," bored na sagot ni Mr. Ignacio sa Papa niya.

Wait. 12? 12? 23 plus 12...

35 na siya.

Ang tanda niya na pala. Akala ko pa naman ay 20s pa lang siya.

“Age doesn't matter po." Napatakip ako sa bibig ko nang mapagtantong naisaboses ko pala ang laman ng utak ko.

Sira ka talaga.

Pero tumawa lang naman ang mag-asawa kaya nakahinga ako ng maluwag.

"I like her Stefano, I like her," tumatawang wika ng Mama niya. "Oh, come, baka lumamig na ang pagkain."

Tumuloy na kami sa napakahaba nilang mesa.

Grabe, ang daming pagkain. Mukhang ang sarap nilang lahat.

Magkatabi ang inuupuan namin ni Mr. Ignacio, samantalang nasa tapat naman namin ang mga magulang niya.

Ang daldal ng mag-asawa, kung anu-ano ang pinag-uusapan namin at kung anu-ano rin ang tinatanong nila sa'kin. Samantalang itong katabi ko ay sobrang tahimik, kumakain lang siya at paminsan-minsan na linalagyan ng pagkain ang plato ko.

Ang bait nilang pareho kaya hindi na 'ko kinakabahan sa kanila kahit kakikilala lang namin.

Kung hindi lang siguro nila kamukha si Mr. Ignacio, Iisipin kong ampon ito. Ang weird lang kasi na ibang-iba ang attitude ng parents niya sa kanya.

"How come you fall for this jerk?" tanong ng Mama niya.

Napa-isip naman ako. Eh, wala akong isasagot kasi wala naman talaga. No feelings involved, eh.

"Because I'm handsome and charming enough" biglang sagot ng katabi ko.

Napairap ako sa sagot niya.

"How did he seduce you?" maintrigang tanong ulit ni Tita Rayle—ang Mama ni Mr. Ignacio. Sinabi niya kanina.

"I don't need to do it, Ma. Lahat ng nakakakita sa kagwapuhan ko ay talagang nahuhulog sa 'kin," sagot niya ulit.

Ang dami naming pinag-usapan at ang dami ko ring nakain dahil sat’wing nakikita ni Mr. Ignacio na paubos ko na ang pagkain ko ay linalagyan niya ang plato ko. Nahihiya naman akong magreklamo kaya pinabayaan ko na lang.

Tinuloy namin sa sala ang kwentuhan matapos naming kumain hanggang sa abutin kami ng gabi. May kasama na ring alak ang kwentuhan kaya't medyo nagsalita na si Mr. Ignacio. Maka-ilang ulit niyang sinabi na na-in love daw siya dahil sa ganda ko.

Hindi talaga ako naniniwala na hindi nagsisinungaling ang lasing. Puro kasi kasinungalingan ang lumalabas sa bibig niya.

Kabaliktaran ng iniisip ko ang mga magulang niya. Walang sampal na pera kundi ngiti ang bungad nila. Hindi matalim kundi matamis na pakikitungo ang ipinakita nila.

Napakaswerte lang ni Mr. Ignacio na nagkaroon siya ng ganitong magulang. Hindi tulad namin ni Rye na parehong walang kwenta ang mga magulang. Habang tinitingnan sila ay hindi ko maiwasang mainggit.

Sana kami rin ni Ryl.