Novel-novel oleh Ylla Myrt

“Y-you…Oh, fuck, baby, I can court you?” Halos hindi niya alam kung anong sasabihin niya habang ako ay kagat-labing nakatingin sa reaksyon niya. He seems so shock but overwhelmed. He hugged me again and  rested his head on my shoulder. “Thank you, thank you, Nei.”“U-uuwi na ‘ko.” Pilit ko siyang tinulak at parang ayaw pa sanang bumitaw. “I'll drive you home and talk to your dad,” he determinedly said and copped my wrist to pull me to his car. “Wala sila sa bahay, nasa England for a business trip,” I said.“Then, I'll just send you home,” he said with a smile.That's what happened, I'm just so quiet throughout the ride but he keeps on talking silly and corner jokes.“How does it feel to be in a relationship, huh?” he curiously asked and glanced at me.“Eyes on road, please,” utos ko kaya tumingin siya sa daan habang nakanguso. “I'm jus

Halos hindi ako pinatulog nang gabing iyon matapos ang intense encounter na nangyari sa ‘min sa music room. Ikatlong beses niya na ‘kong basta na lang na hinalikan, pero iba ‘yon. It's more intense and he to touched me. The hell of him!I'm still sleepy when I go to my morning class. I'm just thankful that our path didn't cross this time. I don't know how I can face him after what happened.Well, he literally kissed me deeply and passionately, he even tried to touch me. And it's as if I just let him do it to me—at first. I slapped him, I even saw how his cheek had a red mark because of it.Hindi ko na mabilang kung nakailang hikab na ba ‘ko during our first subject.“Gurl, you're so pale today and well, you have very visible dark circles. Are you sick?” Grancie—the president of the music club asked me when I entered the music room. We have a meeting today and I came late because I fall asleep at my last class. Buti na lang at hindi ako napagalitan ng instructor. May special treatment

The issue between me and Harrison never dies in the university. Almost all of them are believing it. Pa'no ba naman, palaging nakapuntot sa ‘kin ang lalaking ‘yon. I even heard na noon pa man daw ay nakikita na nilang nakatanaw sa ‘kin si Harrison. Mga story makers talaga, para lang lumayag ang ships nila. And the worst thing is ako ang lumalabas na nag-di-deny kay Harrison. Like, the hell? I'm clearing my name, tapos mali pa ‘ko? “Agh!” Sa inis ko ay naibato ko ang headphone ko at may matamaan akong tao. “Oh, I'm—” Fuck him, andito na naman. Bakit ba pinapapasok ‘to sa music room? Oh yeah, right. The chairman's heir. Nandito kasi ‘ko sa music room dahil vacant namin, pero hindi pa rin nakapasok si Zhen kaya mag-isa na naman ako—well, not anymore that this jerk is here. “Frustrated?” he asked, as if it's not obvious. Pinulot niya ang headphone ko at saka sinuot ‘yon, kahit wala namang music na naka-play do'n. “Can I just have this?” “Ayoko, dito mo na nga.” Hahablutin ko na

Sa sobrang busy ko sa practice at mga competition na sinalihan ko ay may isang course akong nasagasaan. Bumagsak ako sa isang minor subject. Very understanding naman ang instructor ko that he let me take it again sa second semester. May mga program kasing nag-ti-take no'n this semester kaya't makiki-sit-in na lang raw muna ako.“You'll be with the BSArch-1A, this semester for my course. ‘Yon kasi ang class na aligned sa schedule mo,” my instructor explained.Nagsalubong ang kilay ko. Architecture? Ang layo naman no'n, tapos ang layo pa ng building nila.I hope Harrison is not in that section.But the world was so cruel to grant my wish. Pagpasok ko pa lang sa classroom at nakita ko na agad ang kulot at kayumanggi niyang buhok. Universe naman, paldong-paldo na nga ito sa pangungulit sa ‘kin sa mga vacant ko eh. Pati practice at performance ko pinasok niya na eh. Tapos dinagdagan mo pa ng isang subject. Three hours ko talaga siyang makakasama?Nakakainis naman kasi si Mommy at Daddy eh

“He's a jerk as hell, Zhen! I hate him!” Natawa lang naman siya dahil sa ‘kin. Mas lalo akong nagkikisay sa inis. Kalat na kalat na sa buong university ang nangyari at tama nga ang prediction ko na they will make it an issue. They thought we're together, and that's the most disgusting thing that I've ever heard. “I think you two are compatible,” nakangiti niyang saad kaya't napairap ako. “Come on, he's not that bad.” “Ewan ko sa ‘yo,” inis kong saad sa kanya. Ngayon matchmaker na siya, the last time I checked nagpapabigay lang siya ng card for that guy. “Promise, bagay kayo,” panunuya pa niya kaya't inis ko siyang iniwan sa music room. And that's one of my biggest mistake. Halos lahat sila ay nakatingin sa ‘kin at nagbubulungan paglabas ko. Agh! I hate that weirdo. He stole my first kiss, and my peace. He's really a trouble. Sana hindi ko na lang siya pinagtanggol noon. He's a wild animal. Dapat sa kanya ay ma-expelled na. “Thinking of me?” a cold baritone voice asked. Aga

♪“I see the shadows long beneath the mountain top I'm not afraid when the rain won't stop ‘Cause you light the way, you light the way You light the way”♪ I want to sing. I'm more than a hundred percent sure about it. I can play almost all the musical instruments and won every singing contest that I fought in. Since I was a kid, that's already been my life. Learning how to play the piano, how to strum the guitar, the perfect notes, melodies and everything. I should perform well because losing is not part of my vocabulary. They all clapped after I finished my song. Well, that's one of my favorite songs sung by Jessie J. Of course I'll make sure that I can sing it flawlessly during my audition. “You're really a perfect member. No doubt, everyone's admire you. Kakasimula pa lang ng academic year, ang dami mo na agad mga fans dito sa university. So, ano pang reason namin to not accept you?” the club president said with that proud smile. “Yeah, right. I don't even know why y

“Hey, you're mad again? I thought bati na tayo?”Sinamaan ko siya ng tingin. “Layuan mo ‘ko. Do’n ka sa Tine mo!” inis kong sigaw dito nang lalapit na naman siya.“Tine is nothing. I already made it clear.” Sinubukan niyang lumapit ulit pero pinagbabato ko siya ng mga unan kaya't tumigil na lang siya. “Hey, what's wrong with you?”“Mukha mo.” Itinapon ko sa kanya ang huling unan bago lumabas ng kwarto.“Honey, what's going on?” tanong niya habang sumusunod sa ‘kin. “We're already fine earlier. Now you're mad again.”“Tigilan mo ‘ko. Didikit-dikit ka sa ‘kin pagkatapos mong kandungin si Tine. Nakakadiri ka.”“Then, I'll take a bath for you,” sagot niya pero umirap lang ako at mas binilisan ang lakad. “Hey, careful.” Hinuli niya ang braso ko dahil muntik na ‘kong matapilok dahil sa sobrang pagmamadali ko.Hindi ko alam pero naiinis talaga ‘ko sa kanya. Akala ko okay na eh, pero nakita ko lang ang mukha niya ay na

From: Honey I didn't wake you up because I know that you're tired.From: Honey I'm just at the company. Just come if you miss me.From: Honey By the way, good morning, just eat if you're hungry. Iyon ang bumungad sa ‘kin pagkabukas ko ng phone ko nang magising ako.Halos mangisay ako sa kama at agad na naisubsob sa unan ang mukha.“Hayop ka talaga! Bakit ka naman kasi ganito?”“Good morning Ma'am Raye,” bati sa ‘kin ng mga katulong nang bumaba ako matapos pakalmahin ang sarili at makapag-ayos.Naligo na rin ako at baka maamoy nila ‘ko.“Raye na lang po,” payo ko. Mas matanda kasi sila sa ‘kin at medyo off na tinatawag nila ‘kong ma'am. “Nga pala, kanina pa umalis si Ryl?”“Opo, ibinilin niya nga pong hayaan muna kayong matulog at pakainin na lang kayo kapag nagising na kayo,” sagot ng isa sa kanila. Mukhang nasa early 30s pa lang siya at siya ang pinakabata sa kanila.

“Anak, gusto ko lang makita si Rye.”Umismid ako. “Gusto ka ba niyang makita? Nakalimutan mo na ba ang nangyari no'ng nagpakita ka sa kanya? Alam mo rin ba kung ilang araw bago niya tuluyang makalimutan yun? Alam mo ba kung ga'no kasakit makita na nasasaktan siya ng paulit-ulit dahil sa sarili niyang nanay.” Agad kung pinunasan ang luha ko. “Umalis ka na.”“Hindi ako aalis,” matigas niyang saad.“Umalis ka na!” sigaw ko sa kanya.“Just leave. Don't wait that I send you to jail that even you're lawyer couldn't help you.” Isang malamig na boses ang nagsalita sa likuran ko. Agad ko iyong nakilala lalo na ng makalapit siya at maamoy ko siya. Agad na pumuwesto ang kamay niya sa bewang ko at seryosong nakatingin kay mama.Inalalayan ng abogado niya si mama paalis kaya't agad na tumulo ng sunod-sunod ang mga luha ko.“Hey, calm, they are not here anymore.” Hinawakan niyang mga kamay ko dahil sa panginginig nito, pero nanatili

“Nay Cleofe, may tanong po ako.” Wala kasi si Ryl ngayon at ang matandang Mayordoma ang nakita ko na parang pwedeng guluhin. Siya yung sumalubong sa ‘kin noon at naghatid sa kwarto ni Ryl.“Ano ba iyon ining?” Lumapit siya sa ‘kin at umupo sa tapat ko.“Matagal na po kayo dito?” pauna kong tanong.“Aba'y oo, galing pa ‘ko sa mansyon ng mga magulang niya, dose pa lamang si Sir Stefano no'ng nagsimula akong maglingkod sa pamilya.”Ah, reliable sources, pwede na ‘to.“Ano po si Ryl noon? Ibig ko pong sabihin, kasi parang kakasimula pa lang namin, hindi ko pa siya masyadong kilala. Noong una kasi kaming nagkita ibang-iba siya kesa ngayon.” Parang nung una cool lang siya at parang wala pang pakialam sa mundo—sa ‘kin, pero ngayon, super clingy niya na at super landi.Mahinang natawa si Nanay Cleofe, “Aba'y iyan si sir ay puro trabaho ang alam noon. Minsan lang iyang mapunta rito noon. Kapag nandito siya ay nasa kwarto lang siya, kung ‘di tumutugtog ay may mga papeles na binabasa. Masyado si

Nakatitig lang ako sa kanya, hindi mawari kung ano ang gagawin at isasagot, para bang hirap na hirap siya at gutom na gutom, hanggang sa unti-unti akong tumango ng hindi ko namamalayan.Tumayo siya sa harap ko at yinakap ang bewang ko. “Do you want to do it here or in a more comfortable place, hmm?” Nagsimula siyang halik-halikan ang pisngi ko at gumuhit na naman ng bilog sa bewang ko.Hindi niya na hinintay ang sagot ko at agad akong binuhat at lumabas kami ng banyo.Ipinatong niya ‘ko sa kama at pumatong sa ‘kin.“You won't regret this, right?” tanong niya.Hindi ko alam ang isasagot kaya't hinuli ko na lang ang labi niya at nagsimulang halikan siya.“Even if you will, I won't let you escape from me,” seryosong pahayag niya nang maghiwalay ang mga labi namin.Dahan-dahan niyang ipinasok ang alaga niya sa hiwa ko at napapikit na lang ako nang maramdaman ko ang sakit kahit pa hindi pa ito tuluyang nakakapasok.“M-masakit.” Unti-unting tumulo ang luha ko na kaagad niyang pinunasan. “I

Hindi ko alam kung pa'no kami ngayon. Kailangan ko siyang iwasan pero nakatira kami sa iisang bahay at natutulog sa iisang kwarto at kama.Isang araw ay natagpuan ko na lang ang sarili kong nasa date kasama siya. Muntik ko nang makalimutan na kasama pala iyon sa kontrata.Rule number 15: We must have a regular dateNasa isang expensive kaming restaurant sa isang five star hotel at nakasuot na naman ng matching na all black attire. Pinili niya ang pwesto na malapit sa bintana kaya't nasa ilaw ng mga building ang atensyon ko habang hinihintay namin ang pagkain.“Why don't you look at me? I'm sure enough that I'm more attractive than those nonliving creations.” Kunot-noo akong napalingon sa kanya at agad ring napayuko nang salubungin ako ng nakataas-kilay niyang mukha.Maya-maya lang ay dumating na ang order niya. Tahimik lang kaming kumakain at dahil sa sobrang sarap ng luto dito ay ‘di ko namalayang naparami na pala ang kain ko. Pag-tingin ko ulit ay ubos na ang napakarami niyang in-o