Ylla Myrt の小説

Pumasok ako sa kwarto ni Rye ay pinagmasdan siyang natutulog. Bumubuti na ang kondisyon niya at ang sabi ng doctor ay maganda raw ang response ng katawan niya sa chemotherapy niya.“Kung ang kapalit ng panghuhusga ng mga tao ay paggaling mo, Rye, kakayanin kong tiisin ‘yon. Ikaw lang naman ang mahalaga sa ‘kin eh. Kapag wala ka pa’no ‘ko?” Hinaplos ko ang buhok niya at hinalikan ang kanyang noo.Ilang sandali lang ay magising na siya. Agad siyang napangiti nang makita ako. “Pwede na daw ako lumabas, Ate,” masaya niyang balita.Naalala ko ngang kwento ni Kera na sabi raw ng doctor ay pwede na siyang makalabas ng ospital at kailangan lang na regular na pagbisita sa ospital o kaya ang doctor mismo ang pupunta sa bahay. May mga gamot pa rin siyang iniinom na hindi dapat makalimutan. May mga hindi pa siya pwedeng gawin at kainin, pero mas mabuti na ‘yon kesa dito lang siya palagi sa ospital.Malakas na rin naman kasi siya, sabi nga ni Kera ay madalas sila sa garden at makailang-ikot sila

Hindi ko namalayan na nakatulog na pala ‘ko sa banyo pero nang magising ako ay nasa kama na ‘ko at yakap ng matitigas na bisig ni Ryl. Mahimbing siyang natutulog pero mahigpit ang pagkakayakap niya sa ‘kin na tila ba takot na takot na bigla akong makawala kapag lumuwag ang yakap niya. Nahihilo ako at nasusuka kaya pilit kong inalis ang kanyang yakap kaya't nagising siya. Pumupungay ang mata niyang tumingin sa ‘kin. “You need something, hmm?” malambing niyang tanong. Itinuro ko ang banyo at hindi na nagsalita dahil para bang kapag binuka ko ang bibig ko ay agaran akong masusuka. Siguradong dahil sa hindi ako nakakain kahapon. Ang sakit ng ulo ko na para bang nabibiyak na iyon at tila ba binabaliktad ang bituka ko. Nagkasalubong ang kilay niya pero hindi niya pa rin ako binitawan. Sinamaan ko siya ng tingin pero ngumuso lang siya. “Ano ba?! Nasusuka ‘ko!” inis kong bulyaw sa kanya saka bumangon. Gano'n rin ang ginawa niya at Takang nakatingin sa ‘kin pero hindi pa rin ako binibit

“Raye—” Agad niyang inagaw ang cellphone mula sa kamay ko nang makita akong umiiyak at nanginginig ang kamay habang hawak iyon. “K-kera, k-kasalanan ko ba? M-masama ba ‘ko?” nanginginig na tanong ko sa kanya. Agad siyang umupo sa tabi ko at yinakap ako ng mahigpit.“Syempre hindi, demonyita lang talaga ang Tine na ‘yon. Ang tanda na pero ang immature pa ring mag-isip.”“Kera, sila dapat eh. Wala naman dapat ako kasi—”“Raye naman, ‘wag kang emo. Ampangit ng ugali niya kaya ‘di niya deserve ang asawa mo. Saka mahal ka ng asawa mo, ‘yon sa kanila, simpleng arranged marriage lang yun na ‘di natuloy,” paliwanag niya habang hinahagod ang likod ko.“Hindi niya ‘ko mahal, Kera. Hindi niya naman ako mahal.” Kasi nagpakasal lang kami dahil sa kontrata. Galit siya kay Tine noon kaya gusto niyang gumanti dito gamit ang ibang babae. Ginagamit niya lang ako. Sa huli babalik rin siya kay Tine kasi yun naman talaga ang plano una pa lang.Ang baseless kasi ng mga sinasabi niya. Malamang ‘yan ang tin

“Hey, you're mad again? I thought bati na tayo?”Sinamaan ko siya ng tingin. “Layuan mo ‘ko. Do’n ka sa Tine mo!” inis kong sigaw dito nang lalapit na naman siya.“Tine is nothing. I already made it clear.” Sinubukan niyang lumapit ulit pero pinagbabato ko siya ng mga unan kaya't tumigil na lang siya. “Hey, what's wrong with you?”“Mukha mo.” Itinapon ko sa kanya ang huling unan bago lumabas ng kwarto.“Honey, what's going on?” tanong niya habang sumusunod sa ‘kin. “We're already fine earlier. Now you're mad again.”“Tigilan mo ‘ko. Didikit-dikit ka sa ‘kin pagkatapos mong kandungin si Tine. Nakakadiri ka.”“Then, I'll take a bath for you,” sagot niya pero umirap lang ako at mas binilisan ang lakad. “Hey, careful.” Hinuli niya ang braso ko dahil muntik na ‘kong matapilok dahil sa sobrang pagmamadali ko.Hindi ko alam pero naiinis talaga ‘ko sa kanya. Akala ko okay na eh, pero nakita ko lang ang mukha niya ay na

From: Honey I didn't wake you up because I know that you're tired.From: Honey I'm just at the company. Just come if you miss me.From: Honey By the way, good morning, just eat if you're hungry. Iyon ang bumungad sa ‘kin pagkabukas ko ng phone ko nang magising ako.Halos mangisay ako sa kama at agad na naisubsob sa unan ang mukha.“Hayop ka talaga! Bakit ka naman kasi ganito?”“Good morning Ma'am Raye,” bati sa ‘kin ng mga katulong nang bumaba ako matapos pakalmahin ang sarili at makapag-ayos.Naligo na rin ako at baka maamoy nila ‘ko.“Raye na lang po,” payo ko. Mas matanda kasi sila sa ‘kin at medyo off na tinatawag nila ‘kong ma'am. “Nga pala, kanina pa umalis si Ryl?”“Opo, ibinilin niya nga pong hayaan muna kayong matulog at pakainin na lang kayo kapag nagising na kayo,” sagot ng isa sa kanila. Mukhang nasa early 30s pa lang siya at siya ang pinakabata sa kanila.

“Anak, gusto ko lang makita si Rye.”Umismid ako. “Gusto ka ba niyang makita? Nakalimutan mo na ba ang nangyari no'ng nagpakita ka sa kanya? Alam mo rin ba kung ilang araw bago niya tuluyang makalimutan yun? Alam mo ba kung ga'no kasakit makita na nasasaktan siya ng paulit-ulit dahil sa sarili niyang nanay.” Agad kung pinunasan ang luha ko. “Umalis ka na.”“Hindi ako aalis,” matigas niyang saad.“Umalis ka na!” sigaw ko sa kanya.“Just leave. Don't wait that I send you to jail that even you're lawyer couldn't help you.” Isang malamig na boses ang nagsalita sa likuran ko. Agad ko iyong nakilala lalo na ng makalapit siya at maamoy ko siya. Agad na pumuwesto ang kamay niya sa bewang ko at seryosong nakatingin kay mama.Inalalayan ng abogado niya si mama paalis kaya't agad na tumulo ng sunod-sunod ang mga luha ko.“Hey, calm, they are not here anymore.” Hinawakan niyang mga kamay ko dahil sa panginginig nito, pero nanatili

Iniwan ko siya sa parking lot at sumakay agad sa taxi na naharang ko. He tried to stop me but I just ignored him.I thought the small and unfamiliar feeling in my heart will make it possible for us, but I'm wrong. He's insane. Hindi ko na nga pinansin dahil wala rin namang magagawa ang nanghuhubad na tingin ng lalaking ‘yon, pero ginawa niya pang issue.I'm already used to that kind of stares, but as long as they know that I'm the unica hija of the Goldberg, they can't do anything to me.I avoided him the next day. Hindi rin siya nakatuloy sa residence dahil sinabihan ko ang guard na h’wag na h’wag siyang papapasukin.He tried to approach me, but I always make a way to escape. Kung pwedeng gumapang na ‘ko para lang hindi niya ‘ko makita at gagawin ko. Pero thankfully, may mga lugar naman na hindi niya naaabot. Tulad ng gymnasium na palaging maraming tao. I just discovered that he don't like crowded places. Good to kno

“Y-you…Oh, fuck, baby, I can court you?” Halos hindi niya alam kung anong sasabihin niya habang ako ay kagat-labing nakatingin sa reaksyon niya. He seems so shock but overwhelmed. He hugged me again and  rested his head on my shoulder. “Thank you, thank you, Nei.”“U-uuwi na ‘ko.” Pilit ko siyang tinulak at parang ayaw pa sanang bumitaw. “I'll drive you home and talk to your dad,” he determinedly said and copped my wrist to pull me to his car. “Wala sila sa bahay, nasa England for a business trip,” I said.“Then, I'll just send you home,” he said with a smile.That's what happened, I'm just so quiet throughout the ride but he keeps on talking silly and corner jokes.“How does it feel to be in a relationship, huh?” he curiously asked and glanced at me.“Eyes on road, please,” utos ko kaya tumingin siya sa daan habang nakanguso. “I'm jus

Halos hindi ako pinatulog nang gabing iyon matapos ang intense encounter na nangyari sa ‘min sa music room. Ikatlong beses niya na ‘kong basta na lang na hinalikan, pero iba ‘yon. It's more intense and he to touched me. The hell of him!I'm still sleepy when I go to my morning class. I'm just thankful that our path didn't cross this time. I don't know how I can face him after what happened.Well, he literally kissed me deeply and passionately, he even tried to touch me. And it's as if I just let him do it to me—at first. I slapped him, I even saw how his cheek had a red mark because of it.Hindi ko na mabilang kung nakailang hikab na ba ‘ko during our first subject.“Gurl, you're so pale today and well, you have very visible dark circles. Are you sick?” Grancie—the president of the music club asked me when I entered the music room. We have a meeting today and I came late because I fall asleep at my last class. Buti na lang at hindi ako napagalitan ng instructor. May special treatment

The issue between me and Harrison never dies in the university. Almost all of them are believing it. Pa'no ba naman, palaging nakapuntot sa ‘kin ang lalaking ‘yon. I even heard na noon pa man daw ay nakikita na nilang nakatanaw sa ‘kin si Harrison. Mga story makers talaga, para lang lumayag ang ships nila. And the worst thing is ako ang lumalabas na nag-di-deny kay Harrison. Like, the hell? I'm clearing my name, tapos mali pa ‘ko? “Agh!” Sa inis ko ay naibato ko ang headphone ko at may matamaan akong tao. “Oh, I'm—” Fuck him, andito na naman. Bakit ba pinapapasok ‘to sa music room? Oh yeah, right. The chairman's heir. Nandito kasi ‘ko sa music room dahil vacant namin, pero hindi pa rin nakapasok si Zhen kaya mag-isa na naman ako—well, not anymore that this jerk is here. “Frustrated?” he asked, as if it's not obvious. Pinulot niya ang headphone ko at saka sinuot ‘yon, kahit wala namang music na naka-play do'n. “Can I just have this?” “Ayoko, dito mo na nga.” Hahablutin ko na

Sa sobrang busy ko sa practice at mga competition na sinalihan ko ay may isang course akong nasagasaan. Bumagsak ako sa isang minor subject. Very understanding naman ang instructor ko that he let me take it again sa second semester. May mga program kasing nag-ti-take no'n this semester kaya't makiki-sit-in na lang raw muna ako.“You'll be with the BSArch-1A, this semester for my course. ‘Yon kasi ang class na aligned sa schedule mo,” my instructor explained.Nagsalubong ang kilay ko. Architecture? Ang layo naman no'n, tapos ang layo pa ng building nila.I hope Harrison is not in that section.But the world was so cruel to grant my wish. Pagpasok ko pa lang sa classroom at nakita ko na agad ang kulot at kayumanggi niyang buhok. Universe naman, paldong-paldo na nga ito sa pangungulit sa ‘kin sa mga vacant ko eh. Pati practice at performance ko pinasok niya na eh. Tapos dinagdagan mo pa ng isang subject. Three hours ko talaga siyang makakasama?Nakakainis naman kasi si Mommy at Daddy eh

“He's a jerk as hell, Zhen! I hate him!” Natawa lang naman siya dahil sa ‘kin. Mas lalo akong nagkikisay sa inis. Kalat na kalat na sa buong university ang nangyari at tama nga ang prediction ko na they will make it an issue. They thought we're together, and that's the most disgusting thing that I've ever heard. “I think you two are compatible,” nakangiti niyang saad kaya't napairap ako. “Come on, he's not that bad.” “Ewan ko sa ‘yo,” inis kong saad sa kanya. Ngayon matchmaker na siya, the last time I checked nagpapabigay lang siya ng card for that guy. “Promise, bagay kayo,” panunuya pa niya kaya't inis ko siyang iniwan sa music room. And that's one of my biggest mistake. Halos lahat sila ay nakatingin sa ‘kin at nagbubulungan paglabas ko. Agh! I hate that weirdo. He stole my first kiss, and my peace. He's really a trouble. Sana hindi ko na lang siya pinagtanggol noon. He's a wild animal. Dapat sa kanya ay ma-expelled na. “Thinking of me?” a cold baritone voice asked. Aga